ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਆਤਮ ਹੱਤਿਆ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ

ਸਹਲੇਖਕ: ਡਾ. ਭੀਸ਼ਮ ਸ਼ਰਮਾ, ਵੈਟਰਨਰੀ ਸਰਜਨ, ਐਚ.ਪੀ. ਰਾਜ

ਸਹ ਸੰਪਾਦਕ: ਮਾਸਟਰ ਵਿਨੋਦ ਸ਼ਰਮਾ {ਅਧਿਆਪਕ, ਐਚ. ਪੀ. ਰਾਜ}

Photo by Vanderlei Longo from Pexels

ਕੁਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਸਟਾਰ ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਸਿੰਘ ਰਾਜਪੂਤ ਦੀ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਸੀ। ਪਹਿਲਾਂ, ਅਸੀਂ ਉਸਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਸੀ। ਉੱਚਾਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤਾਂ ਕੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਆਤਮ ਹੱਤਿਆ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਇਸ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਇਸਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਾਂਗੇ।

ਉਦਾਸੀ ਇੱਕ ਫੈਲਣ ਵਾਲੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਧਿਆਤਮਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ

ਬਲਿਯੂ ਵਹੇਲ ਨਾਮ ਦਾ ਇਕ ਵੀਡੀਓਗੇਮ ਆਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਖੇਡਦਿਆਂ ਕਈ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਆਤਮ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਲਈ ਸੀ।  ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਨੇ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਦੀਵਾਰ ‘ਤੇ ਸਵੈ-ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਆਦਮੀ ਦੀ ਪੇਂਟਿੰਗ ਪੇਂਟ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਛਿਛੋਰੇ  ਫਿਲਮ ਵਿਚ, ਉਹ ਇਸ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ ਖ਼ਬਰ ਅਨੁਸਾਰ ਬਿਹਾਰ ਰਾਜ ਦਾ ਇਕ ਲੜਕਾ ਦੇਰ ਰਾਤ ਤੱਕ ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਦੀ ਖ਼ੁਦਕੁਸ਼ੀ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਵੇਖਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਸਵੇਰੇ ਲਟਕਦਾ ਪਾਇਆ ਗਿਆ।  ਇਹ ਸਭ ਮਨ ਦੀ ਖੇਡ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਚਿੰਤਨ ਗਲੇ ਦੇ ਸ਼ੂਧਤਾ ਚੱਕਰ ‘ਤੇ ਥੋੜਾ ਤਣਾਅ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਕ ਗਲਾ ਦੱਬਣ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਲੇ ‘ਤੇ ਇਕ ਘੁਟਣ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਚਕਰ ਉੱਤੇ ਮਨਨ ਕਰਨ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਦਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਉਥੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਬਰੋਬਰ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਗਲ਼ੇ ਨੂੰ ਜੀਵਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗੈਸਟਰਾਈਟਸ ਦੀ ਵੀ ਗਲੇ ਦੇ ਦਮ ਘੁਟਣ ਵਿਚ ਭੂਮਿਕਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਤਣਾਅਪੂਰਨ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਸਿਹਤਮੰਦ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਗੈਸਟ੍ਰਾਈਟਿਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਕੱਲ ਇਸ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਦਵਾਈ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਯੋਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੱਧੀ ਖੁਰਾਕ ਖਾਣ ਨਾਲ, ਸ਼ਰੀਰ ‘ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਐਂਟੀ-ਡਿਪਰੇਸੈਂਟ ਦਵਾਈਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉਦਾਸੀ ਨੂੰ ਵਧਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਅਤੇ ਕਾਮ ਕਰਨ ਦੀ ਕਾਬਿਲੀਅਤ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਦਵਾਈਆਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਕਿਸਮਤ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਇਕ ਨਵੀਂ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਚਿਤਰ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦਾ ਇਕ ਅਵਸਰ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਨਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਾਲ ਅਭਿਅਸਟ ਹੋਣ ਲਈ ਸਮਯ ਲਗਦਾ ਹੈ। ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਵੀ ਉਦਾਸੀ ਨਿਵਾਰਕ ਦਵਾ ਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਨੀ ਖਾ ਰਿਗ ਸੀ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕੇ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੀਭ ਨੂੰ ਤਾਲੂ ਨਾਲ ਕੱਸ ਕੇ ਜੋੜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਂ ਵਿਚਾਰ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਆ ਸਕਣ। ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪ ਨੂੰ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਅਸਲ ਯੋਗੀ ਹੈ।

ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਸਿੰਘ ਰਾਜਪੂਤ ਆਪਣੀ ਸਵਰਗਵਾਸੀ ਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਕਈ ਵਾਰ ਭਾਵੁਕ ਹੁੰਦੇ ਸੀ

ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਵਧੀਆ ਗੱਲ ਹੈ,ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਪੋਸਟ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਮੀਡੀਆ ਤੋਂ ਸੁਣਨੀ ਮਿਲੀ। ਕੇਵਲ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਚੀਜ਼ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੁੰਡਲਨੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਜੋਂ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਸੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਸਫਲਤਾਵਾਂ ਮਿਲੀਆਂ।ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਪੂਰਵਜਾਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਲੋਕਾਂ ਜਾਂ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸ਼ੁੱਧ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਉਸੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਨਾਲ, ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਪ੍ਰੇਮ ਕਿਸਮ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਮਨ ਤੇ ਹਾਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਭੜਕਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਦਾ ਕੁਝ ਸਟਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰੇਕਅਪ ਵੀ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਅਤੇ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸਥਿਰ ਪਰਿਵਾਰਕ ਜੋੜਾ-ਜੀਵਨ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਫਿਲਮੀ ਜਗਤ ਵਿਚ ਇਹ ਵਾਪਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਰ ਕੋਈ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਸੂਟ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਪ੍ਰੇਮ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀਆਂ ਇਸ ਕੁਦਰਤੀ ਕੁੰਡਲੀਨੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ। ਡਾਕਟਰ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਬਾਈਪੋਲਰ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਸੀ। ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਇਕ ਹੋਰ ਰੂਪ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਤੀਬਰ ਉਤੇਜਨਾ ਦੇ ਬਾਅਦ ਤੀਬਰ ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਦੌਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਬਾਈਪੋਲਰ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਲਾਜ ਹੈ।  ਕਥਿਤ ਕਲਾਕਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਸਲੂਕ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਯੋਗ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਮਨ ਦੇ ਵਿਕਾਰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਦੀ ਹੈ।  ਅਸਲ ਵਿਚ, ਸਿਰਫ ਵਿਕਾਰ ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਹੀਂ।ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਦਾਸੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਹਰ ਸਮੇਂ ਕੰਮ ਵਿਚ ਰੁੱਝਿਆ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹੋਣ ਦਾ ਗਮ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਇਕ ਰੂਪ ਹੈ।  ਉਸ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਲਈ, ਵਿਛੜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਤਸਵੀਰ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਬਣਾ ਕੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਉਸ ਫਿਲਮ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰ ਦੀ ਅਧਿਆਤਮਕ ਤਰੱਕੀ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਰਹੀ ਸੀ

ਚਸ਼ਮਦੀਦਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਅਧਿਆਤਮਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਜਵਾਨ ਸਰੀਰ ਦਾ ਬਜ਼ੁਰਗ ਦਿਮਾਗ ਸੀ। ਅਜਿਹੇ ਗੁਣ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਬੇਫਿਕਰ ਬਣਾ ਸਕਦੀ ਹੈ

ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਦਮੀ ਅਦਵਾਇਟ ਜਾਂ ਗੈਰ-ਦਵੈਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਰਾਤ ਅਤੇ ਦਿਨ, ਜੀਵਨ-ਮੌਤ, ਮਿੱਤਰ-ਦੁਸ਼ਮਣ, ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਦੁੱਖ, ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਪਰੀਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਦਿਖਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਭਾਵ ਹੈ ਕਿ ਆਦਮੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।

ਦਰਅਸਲ, ਅਡਵਾਈਤਾ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਹੀਂ, ਚੌਕਸਤਾ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਦਵੈਤ ਨੂੰ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਬਾਹਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ

ਉਪਰੋਕਤ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਜਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਜਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿਚਲੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਪਿਆਰ ਦਰਸਾਏਗੀ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿਚ ਅਣਸੁਖਾਵਾਂ ਹੋਣ ਦਾ ਡਰ ਰਹੇਗਾ। ਇਹ ਉਸਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇਗਾ। ਅੱਜ ਦੇ ਕੋਰੋਨਾ ਲਾਕਡਾਉਨ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਸਮਾਜਿਕ ਸਹਾਇਤਾ ਨੂੰ ਖੋਹ ਲਿਆ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸਮਰਥਨ ਇਕ ਗੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਗੁਰੂ ਜੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਚੁੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਸਾਰੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਵੇਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀ ਨੂੰ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਦਾਸੀ ਰੂਹਾਨੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਹੈ


ਸਮੁੰਦਰਮਨਥਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹਿੰਦੂ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮੰਦਰਚਲ ਪਹਾੜ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ-ਧਿਆਨ ਵਾਸੂਕੀ ਨਾਗ ਹੈ। ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਕ ਦੇਵਤਾ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਗੰਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਗੰਦੇ ਵਿਚਾਰ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਭੂਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਨ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਮੰਥਨ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜੋ ਜ਼ਹਿਰ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਹੈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ੀ ਉਦਾਸੀ। ਜਿਹੜਾ ਸ਼ਿਵ ਇਸ ਨੂੰ ਪੀਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਗੁਰੂ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਵਿਚ ਮੁਅੱਤਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਚੇਲੇ ਦੀ ਉਦਾਸੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਉਹ ਖੁਦ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਉਭਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਅਨੰਦ ਹੈ ਜੋ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮੰਥਨ ਵਿਚੋਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਅਰਥ ਤਾਂਤਰਿਕ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਵੱਲ ਲੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਮੇਰਾ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਆਪਣਾ ਅਨੁਭਵ

ਆਪਣਾ ਅਨੁਭਵ ਉਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਇਸ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਮੇਰਾ ਆਪਣਾ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਬੰਧਤ ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਵੀ। ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਭਲੇਮਾਣਸ ਗੁਆਂਢੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਮੈਂ ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਛੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਤੁਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜਿੰਨਾ ਮਰਜੀ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੰਗਲ ਦੇ ਜੀਵ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਵਹਾਰ ਕੀਤਾ। ਚੰਗਾ ਚੁਟਕਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਿਮਰਨ ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਕ ਅਤਿਅੰਤ ਅਵਸਥਾ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਲੋਕ ਉਦਾਸੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ

ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਦਾਸੀ ਸਾਪੇਖ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀ ਖੁਦ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਮਾਧੀ ਵਿਚ ਗਿਆਨ ਦੀ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਹੋਰ ਮਾਹਰ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਲੋਕ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਹਨ ਜੋ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਉਦਾਸੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਲਈ ਲੋਕ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀ ਦੀ ਅਲੋਚਨਾ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਦਾਸੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਉਸਦੇ ਚੰਗੇ ਲਈ ਉਸਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਜੀਉਣਾ ਸਿੱਖ ਸਕੇ, ਪਰ ਉਹ ਅਕਸਰ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ। ਉਸਦੀ ਉਦਾਸੀ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਆਦੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਦਾਸੀ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਕੋਈ ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਸੇ ਲਈ ਜਾਂ ਤਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲਗਾਵ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਬਿਨਾਂ ਜੀਣ ਦੀ ਆਦਤ ਵੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਉਦਾਸੀ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਨਸ਼ੇੜੀ ਅਚਾਨਕ ਨਸ਼ਾ ਛੱਡਣ ਵੇਲੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿੰਨਾ ਚਾਨਣ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹਨੇਰਾ ਵੀ ਉੱਨਾ ਹੀ ਗਹਿਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇਹ ਬੁਝ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਸੰਗਤ ਅਪਣਾਉਣ ‘ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਫੁੱਲ ਨਹੀਂ ਬੀਜ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੰਡੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬੀਜਣੇ ਚਾਹੀਦੇ। ਫੁੱਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਧਣਗੇ। ਮਹਾਤਮਾ ਬੁੱਧ ਨੇ ਵੀ ਇਹੀ ਕਿਹਾ ਹੈ।

ਇਹ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਦਾਸੀ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਦਰਤੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਕੁਦਰਤੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਇਸ ਖ਼ਤਰੇ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਨਕਲੀ ਕੁੰਡਲੀਨੀ ਯੋਗ ਸਾਧਨਾ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਖਿੱਚਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।  ਇਸ ਲਈ, ਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਪੰਚਮਕਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ।

ਇਕ ਕਿਤਾਬ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਦਾਸੀ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਹਰ ਕੱਰਣ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ

ਇਹ ਕਿਤਾਬ “ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨ ਦਰਸ਼ਨ” ਹੈ। ਪੂਰੇ ਵੇਰਵੇ ਹੇਠ ਦਿੱਤੇ ਲਿੰਕ ਤੇ ਉਪਲਬਧ ਹਨ।

https://demystifyingkundalini.com/shop/

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें       

Please click on this link to view this post in English

ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਲਈ ਬੱਚਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਅੰਗੂਠੇ ਨੂੰਚੂਸਣਾ- ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਧਿਆਤਮਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ

ਦੋਸਤੋ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਪਿਛਲੀਆਂ ਪੋਸਟਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਮੂੰਹ (ਓਰਲ ਗੁਫਾ) ਇੱਕ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਵਿੱਚ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।  ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਓਰਲ ਕੇੇਵਿਟੀ ਦੀ ਛੱਤ ਇਸ ਦੇ ਫਰਸ਼ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਵਿੱਚ ਚਾਲੂ ਹੋੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭੋਜਨ ਲੈਂਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਮੂੰਹ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਦ  ਦੋਹਾਂ ਸਤਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਪਰਕ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਮੂੰਹ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਸੰਪਰਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਹੁਤ ਰਾਹਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।  ਚੁੰਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ, ਇਹੀ ਕੁਝ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੂੰਹ ਦੀ ਥੁੱਕ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।  ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਪੂਰਾ ਲਾਭ ਲੈਣ ਲਈ ਯੋਗੀ ਨੇ ਤਾਲੂ ਨਾਲ ਜੀਭ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਦੀ ਇਕ ਤਕਨੀਕ ਬਣਾਈ।  ਇਕੱਠੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਕਨੀਕ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਵੀ ਜੋੜਿਆ।

ਬੱਚੇ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ

ਮੈਂ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। ਯੋਗਾ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਯੋਗਾ ਸਿੱਖਿਆ।  ਉੱਨਾਂਂ ਯੋਗੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਦੇ ਬੱਚੇ ਸਨ। ਸ਼ੁਕਦੇਵ, ਬਾਬਾ ਬਾਲਕ ਨਾਥ ਅਜਿਹੇ ਯੋਗੀ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗਾ ਸ਼ਕਤੀ ਉਤੇ  ਲੋਕ ਅੱਜ ਤੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।  ਦਰਅਸਲ, ਬੱਚੇ ਦੇ ਯੋਗਾ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ ਗਰਭ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਵਿੱਚ ਚਾਲੂ ਕਰਨ ਦਾ ਰੁਝਾਨ ਕੁਦਰਤੀ ਹੈ

ਬੱਚੇ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਅੰਗੂਠਾ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਰਭ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਮੁਸੀਬਤ ਹੈ।  ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਕੈਦ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਗੁੱਸੇ, ਡਰ, ਉਦਾਸੀ ਆਦਿ ਮਾਨਸਿਕ ਵਿਗਾੜਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।  ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਉਹ ਅੰਗੂਠਾ ਚੂਸਦੇ ਹਨ।  ਅੰਗੂਠਾ ਮੂੰਹ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸਤਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਇਕੱਠੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਥੁੱਕ ਵੀ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਰੁਝਾਨ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿਚ 4 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤਕ ਠੀਕ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਮੂੰਹ ਦੀ ਬਣਤਰ ਨੂੰ ਖ਼ਰਾਬ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।  ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਆਦਤ ਨੂੰ ਯੋਗਾ ਸਿਖਾਉਣ ਦੁਆਰਾ ਮਿਟਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਵੱਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਡਾਂਟ ਕੇ।

ਜਦੋਂ ਏਨੇਰਜਿ ਸਵਿਚ ਚਾਲੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲਾਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?

ਮੂੰਹ ਦੇ ਊਰਜਾ ਸਵਿਚ ਚਾਲੂ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਮਨ ਦਾ ਭਾਰ ਹੇਠਾਂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਭਾਰ ਉਤਰ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਕਿ ਭਾਰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਮਨ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਵ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਨ ਵਿੱਚ ਅਦਵੈਤ / ਗੈਰ ਦਵੈਤ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿਚ ਬਣਾਈ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿਚ ਭਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।  ਯੋਗੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਤੇ ਨਾੜੀ ਚੈਨਲਾਂ ਦੇ ਜਬਰੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿਚ ਵਧੇਰੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਕੋਈ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਨਿਗਲ ਸਕਦਾ ਹੈ

ਲੋਕ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ ਜਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਘੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।  ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਗੁੱਸੇ ਦੌਰਾਨ ਕੁਝ ਪੀਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ, ਦਿਮਾਗ ਦਾ ਬੋਝ ਥੁੱਕ ਦੇ ਨਾਲ ਗਲ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਹੇਠਾਂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੈਸੇ ਵੀ, ਗੁੱਸੇ ਦੌਰਾਨ ਲੋਕ ਦੰਦ ਵੀ  ਭੀਨੱਚਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ‘ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਸਕਣ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੜ ਸਕਣ। ਕਈ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋਣ ਲਈ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮੂੰਹ ਦੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਸਤਹਾਂ ਜੀਭ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਕਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਚਾਲੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ   

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਵਿਚ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਵੀ ਚੁੱਪ ਧਰਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਵੇਲੇ ਦੰਦ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਬੰਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਪਾੜਾ/ਫਾਸਲਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।  ਬੋਲਣ ਨਾਲ, ਇਹ ਪਾੜਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਦਾ ਭਾਰ ਹੇਠਾਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਖ਼ੁਦ ਆਪਣੇ ਸਵੈ-ਬੋਧ / ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਜਾਗਣ ਵਾਲੀ ਕੁੰਡਲੀਨੀ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ।  ਮੈਂ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਬੋਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।  ਜੀਭ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤਾਲੂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਕੋਰੋਨਾ ਲੋਕਦੌਨ/ਤਾਲਾਬੰਦੀ ਦੌਰਾਨ ਮਾਸੂਮ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੈਦਲ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਨਾਲ ਭਟਕਦੇ ਵੇਖਣਾ ਬਹੁਤ ਨਿਰਾਸ਼ਾਜਨਕ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੀ ਵਿਦਾਈ ਪਾਤੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਕਰੀਬ ਪੁਜਾਉਣ ਲਈ ਅਰਥਾਤ ਮੁਕਤੀ ਲਈ;  ਕੁੰਡਾਲਿਨੀ ਯੋਗਾ ਤੋਂ ਰੁਹਾਨੀ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ

ਕੋਰੋਨਾ ਮਹਾਂਮਾਰੀ (ਕੋਵਿਡ -19) ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।  ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਆਪਣੇ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈਣਗੀਆਂ।  ਕੁਝ ਰੂਹਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।  ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਕੁਝ ਰੂਹਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦਮ ਘੁੱਟਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ।  ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸਰੀਰ ਪਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।  ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਾਰਡੋ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, “ਡੈਬਜ਼ ਦੀ ਤਿੱਬਤੀ ਕਿਤਾਬ” ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ। ਵਾਰਡੋ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਤਜ਼ਰਬੇ  ਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਡਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਸਲ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਪਰ ਸਾਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਦੀ ਅਦਵੈਤ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸ ਬਾਰਡੋ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਰੂਹਾਨੀ ਸੁਪਨੇ ਦਾ ਦੌਰਾ ਆਮ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ

ਭਾਵੁਕ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗਹਿਰਾ ਦਿਲ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।  ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਅਕਸਰ ਆਪਣੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।  ਇਸ ਨੂੰ ਡ੍ਰੀਮ ਵਿਜਿਟੇਸ਼ਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਕਈ ਵਾਰ ਉਹ ਮਦਦ ਮੰਗਣ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ।  ਉਹ ਪ੍ਰੇਮੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਰੂਹ ਆਪਣੇ ਸਰਵਉੱਚ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਸਰਵਉਚ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੀ ਹੈ।  ਇਸੇ ਲਈ ਇਹ ਬਾਰ ਬਾਰ ਇਕੋ ਆਦਮੀ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।  ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 

ਵਿਛੜੀ ਰੂਹ ਨਾਲ ਇੰਟਰਵਿਯੂ ਕਰਨ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਇਕ ਆਮ ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ

ਇਸ ਵਿਚ, ਇਹ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਜੀਵਤ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।  ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਇਹ ਜੀਵਤ ਆਦਮੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਅਸਲੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।  ਅਜਿਹਾ ਇਸ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਕੋਡ ਫਾਰਮ ਵਿਚ ਉਸ ਰੂਹ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਜਨਮ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਲੁਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸਦੇ ਪਿਆਰੇ ਸੁਪਨੇਕਰ ਦੁਆਰਾ ਵੇਖੇ ਜਾ ਰਿਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਵਚੇਤਨ ਸੁਭਾਅ ਜਾਂ ਮਨ ਦੀ ਉਸ ਇੰਕੋਡਿੰਗ ਨੂੰ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾ ਡਰੋ।  ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਵੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਡਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਆਤਮਾ ਬਾਰ ਬਾਰ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।  ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਦੀ ਆਦਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਕੁਝ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੂਹ ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਦੀ ਅਦਵੈਤ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਆਤਮਾਂ ਆਪਣੇ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸਰੀਰ, ਛੋਟਾ ਜਾਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਰੂਹਾਂ ਬਾਰਡੋ ਦੇ ਹਨ੍ਹੇਰੇ ਦੇ ਛਾਂਟੀ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉੱਨੀ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਫ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।  ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਜੋ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਸਫਾਈ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਗੈਰ-ਹਿੰਦੂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਫੇਰ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਹਿੰਦੂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸੁਤੰਤਰ ਹੋਣ ਲਈ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।  ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਸਮੇਂ (ਪ੍ਰਲਯ ਕਾਲ) ਵਿਚ ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਚਾਬੀਨਦੀਆਂ ਸਨ।  ਉਸ ਮਹਾਪ੍ਰਲ ਵਿੱਚ, ਸਰੀਰ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਵੇਦ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਦੌਰ ਵਿਚ ਵੀ ਆਤਮਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਜ਼ਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।  ਦੂਜਾ, ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਰੱਬ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਜੀਵਨ ਭਰ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੀ, ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਰੱਬ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।  ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਗਲੀ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜਿੱਥੋਂ ਮੈਂ ਉਪਰੋਕਤ ਤੱਥਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਹਾਂ।

ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ (ਕੋਵਿਡ -19) ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਨਵੀਨਤਮ ਅਵਤਾਰ ਵਜੋਂ; ਸੰਭਾਵਤ ਕੋਰੋਨਾ-ਮਿਥਿਹਾਸਕ/ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਮੂਲ ਰੂਪਰੇਖਾ

ਦੋਸਤੋ, ਕੋਰੋਨਾ ਨੇ ਐਂਡਰਾਇਡ ਫੋਨਾਂ ਤੇ ਵੈਬਪੋਸਟਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣਾ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਹਫਤੇ ਮੇਰਾ ਡੈਸਕਟਾਪ ਕੰਪਿਯੂਟਰ ਵੀ ਲੋਕਡਾਊਨ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਦਰਅਸਲ, ਦੁਨੀਆ ਕੋਲ ਕੋਰੋਨਾ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਹੈ। ਕੋਰੋਨਾ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅੰਨ੍ਹੀ ਸਰੀਰਕ ਦੌੜ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਣ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਹੁਲਾਰਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਸਿਹਤਮੰਦ ਰਹਿਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਕੋਰੋਨਾ ਨੂੰ ਰੱਬ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਮੰਨ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਿਰਫ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਹੀ ਇੰਨੇ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀਆਂ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ.

ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ

ਕੁੰਡਲਨੀ-ਅਵਤਾਰ ਜਾਂ ਭਗਵਾਨ-ਅਵਤਾਰ ਕਹੋ। ਇਹ ਉਹੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਸ਼ਿਵ ਹੈ। ਉਹ ਅਦਵੈਤ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਦਵੈਤ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕੋਰੋਨਾ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਨ ਹਰ ਕੋਈ ਏਕਾਧਿਕਾਰੀ/ਅਦ੍ਵੈਤਵਾਦੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਨਮ-ਮੌਤ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ-ਘਾਟੇ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਇਕਸਮਾਨ ਰਹਿਣਾ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਹਾਵੀ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਅਵਤਾਰ ਧਾਰ ਸਕਦੀ ਹੈ

ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਅਵਤਾਰਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਕਦੇ ਮੱਤਸ ਅਵਤਾਰ ਧਾਰਿਆ ਹੈ, ਕਦੇ ਕਛਾਪ ਅਵਤਾਰ, ਕਦੇ ਵਰਾਹ ਅਵਤਾਰ ਅਤੇ ਕਦੇ ਮਨੁੱਖ ਅਵਤਾਰ। ਸਾਰੇ ਅਵਤਾਰਾਂ ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਕੇ ਧਰਮ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰੱਬ ਮੱਛੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਵਤਾਰ ਧਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਨਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਣੂ (ਕੋਰੋਨਾ) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਵੀ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਕੋਰੋਨਾ ਅਵਤਾਰ ਦੁਆਰਾ ਬੁਰਾਈਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਸਨੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕੱਟੜਪੰਥੀਆਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ‘ਤੇ ਰੋਕ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਮ’ ਤੇ ਘੋਰ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਦੂਜਾ, ਇਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਡੇ -2 ਵਿਕਸਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਗਰੂਰ ਗਿਰਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜੋ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇ ਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤਬਾਹੀ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਅੱਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੀ ਮੁਸੀਬਤ ਬਣ ਗਏ ਹਨ। ਸਥਿਤੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਵਾਰ ਵਿਸ਼ਵ-ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਅਮਰੀਕਾ ਕੋਰੋਨਾ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਦਵਾਈਆਂ (ਹਾਈਡਰੋਕਸਾਈ ਕਲੋਰੋਕਿਨ) ਲਈ ਭਾਰਤ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਫੈਲਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਤੀਜਾ, ਇਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅੰਨ੍ਹੇਵਾਹ ਮਾਸ ਦੀ ਖਪਤ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਕੋਰੋਨਾ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਨ ਲੋਕ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਿਚ ਘਾਟ ਲੈਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਏ ਹਨ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ ਨੂੰ ਦੀਵੇ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ

ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਸੂਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਆਪਣੇ ਅੱਤਵਾਦੀਆਂ ਨੂੰ ਕੋਰੋਨਾ ਨਾਲ ਲਾਗ ਲੱਗਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਸਰਹੱਦਾਂ ਵਿਚ ਘੁਸਪੈਠ ਕਰਵਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸੇ ਨੂੰ ਹੀ ਖਤਮ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਮੋਹਿਨੀ ਅਵਤਾਰ ਵਿਚ ਵੀ, ਦੁਸ਼ਟ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਮੋਹਿਨੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਹੱਥ ਬਹੁਤ ਲੰਬੇ ਹਨ

ਅੱਜ ਦੇ ਲੋਕ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਗੁਆ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਉਹ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਅਵਤਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦੀ ਗਲਤ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ ਸਨ। ਉਹ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਪਏ ਸਨ ਕਿ ਅਜੋਕੇ ਮਿਜ਼ਾਈਲਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਣੂ ਬੰਬਾਂ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿਚ ਕਮਾਨ ਅਤੇ ਤੀਰ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਜਾਂ ਤਲਵਾਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਕੀ ਕਰੇਗਾ। ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਸਨ ਕਿ ਅੱਜ ਅਵਤਾਰ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਜਾਂ ਕੱਛੂ ਕੀ ਕਰਨਗੇ। ਹੁਣ ਕੁੰਡਲਨੀ (ਰੱਬ) ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਾਣੂ ਦੇ ਅਵਤਾਰ (ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਵਾਇਰਸ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਾਣੂ) ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਕੋਰੋਨਾ ਹੈ। ਅੱਜ, ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਉਸਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਰੋਕਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਇਹ ਸਹੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, “ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਇਣ ਪਾਇਆ ਜਾਵੇ”। ਇਸ ਲਈ, ਅੱਜ ਆਦਮੀ ਲਈ ਇਹ ਸਹੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੋਰੋਨਾ ਵਿਸ਼ਾਣੂ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਮੰਨੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ, ਆਪਣੇ ਅਪਰਾਧਾਂ ਲਈ ਉਸ ਤੋਂ ਮੁਆਫੀ ਮੰਗੇ, ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਉਸ ਤੋਂ ਸਬਕ ਲੇਵੇ, ਗ਼ਲਤ ਕੰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਜਾਵੇ।

ਕੋਰੋਨਾ ਤੋਂ ਸਬਕ ਨਾਲ, ਲੋਕ ਹੁਣ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਪਾਠਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸੰਖੇਪ ਕੋਰੋਨਾ ਪੁਰਾਣ ਪਸੰਦ ਆਇਆ ਹੈ।

ਇਹ ਪੋਸਟ ਡਾਕਟਰੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਵਿਕਲਪ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇਸਦੇ ਪੂਰਕ ਹੈ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਕੋਰੋਨਾ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੋ।

ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਧਰਮ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

ਇਸ ਪੋਸਟ ਵਿਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਖ਼ਬਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਮੰਨੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਰੋਤਾਂ ਤੋਂ ਲਈ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਲੇਖਕ ਜਾਂ ਵੈਬਸਾਈਟ ਦਾ ਕੋਈ ਯੋਗਦਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ।

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए यहाँ क्लिक करो

Please click here to view this post in English

ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਕੋਰੋਨਾ (ਕੋਵਿਡ -19) ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ; ਨਿਜ਼ਾਮੂਦੀਨ-ਮਸਜਿਦ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿਚ ਤਬਲੀਗੀ ਜਮਾਤ ਮਰਕਾਜ ਦੀ ਘਟਨਾ; ਇੱਕ ਰੂਹਾਨੀ-ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ

ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਧਰਮ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

ਇਸ ਪੋਸਟ ਵਿਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਖ਼ਬਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਮੰਨੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਰੋਤਾਂ ਤੋਂ ਲਈ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਲੇਖਕ ਜਾਂ ਵੈਬਸਾਈਟ ਦਾ ਕੋਈ ਯੋਗਦਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਦੋਸਤੋ, ਤਾਲਾਬੰਦੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਰੋਨਾ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਵੀ, 14 ਅਪ੍ਰੈਲ ਤੱਕ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਲਾਬੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਲਾਕਡਾਉਨ 21 ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਹਨ। ਸਿਹਤ ਮਾਹਰ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦੇਵੇਗਾ, ਪਰ ਲਗਭਗ 45 ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਨਿਰੰਤਰ ਤਾਲਾਬੰਦ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਲੋਕ, ਜੋ ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੋਰੋਨਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਜਦੋਂ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਕਰਫਿਉ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਲੋਕ ਟੂਰਿਸਟ ਵੀਜ਼ੇ ‘ਤੇ ਭਾਰਤ ਆ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਇਥੇ ਉਹ ਧਰਮ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੋ ਕਿ ਗੈਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਕਈ ਵਾਰ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਵੀ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ ਹਿੰਸਾ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਪਿੱਠ ਪਿੱਛੇ ਤਸੀਹੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤੇ ਦੇਸੀ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮੀਡੀਆ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਤ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਾਈਕਰੋ-ਪਰਜੀਵੀ (ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ) ਵੀ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਰਣਨੀਤੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਮੀਡੀਆ ਟੇਪ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਖੁਲਾਸਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਨਿਜ਼ਾਮੂਦੀਨ ਦੀ ਤਬਲੀਗੀ ਮਸਜਿਦ ਵਿੱਚ ਮੌਲਾਨਾ ਸਾਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੜਕਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਕ ਸਾਂਝੀ ਪਲੇਟ ਵਿਚ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਉਹ ਅੱਗੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਕਰਨ ਲਈ ਫੈਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਕੋਰੋਨਾ ਰਾਹੀਂ ਕਿਸੇ ਲਈ ਮੌਤ ਲਿਖੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਬਚਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਮਸਜਿਦ ਵਿਚ ਮਰਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕਿਹੜਾ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਪਣਾ ਇਲਾਜ ਉਸ ਡਾਕਟਰ ਤੋਂ ਕਰੋ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਉਸ ਮਸਜਿਦ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕੋਰੋਨਾ ਨਾਲ ਸੰਕਰਮਿਤ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਕੁਝ ਮਰ ਗਏ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਜੇ ਵੀ ਮਸਜਿਦਾਂ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਛੁਪੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਫੜੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਰ ਹਦਾਇਤ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਕੀਤਾ, ਪੱਥਰ ਮਾਰੇ (ਕੁਝ ਤਾਂ ਫਾਇਰ ਵੀ ਕੀਤੇ) ਅਤੇ ਅਮਲੇ ਤੇ ਥੁੱਕ ਦਿੱਤੇ ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਫੈਲ ਸਕੇ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੋਰੋਨਾ ਦੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੱਧ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਲਾਕਡਾਉਨ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ‘ਤੇ ਸਵਾਲ ਖੜੇ ਕੀਤੇ ਹਨ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜੀਵਣ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਸੰਗਮ ਵਿੱਚ ਹੈ                                         

ਧਾਰਮਿਕ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ, ਤਬਾਹੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯੁੱਧ, ਅਕਾਲ ਆਦਿ, ਜੋ ਕਿ ਮੌਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ। ਉੰਨਾਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵੀ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਸੰਗਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਸੰਗਮ ਨੂੰ ਅਦਵੈਤ / ਗੈਰ-ਦਵੈਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਉਹੀ ਅਡਵਾਈਟਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਇਹ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਸਿਰਫ ਕਹਾਣੀਆਂ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅਤਿਵਾਦ ਜਾਂ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਣਮਨੁੱਖੀ ਧਾਰਮਿਕ ਕਾਰਜ ਕੁੰਡਲਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਅਤਿ ਲਾਲਸਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਹੀ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ                            

 ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀ ਕਈ ਵਾਰ ਸੁਸਤ, ਬੋਰਿੰਗ, ਕੰਜਰੀ, ਅਣਮਨੁੱਖੀ ਅਤੇ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੌਤ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦੇ। ਆਪਣੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੀਵਨ-ਮੌਤ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ-ਬਦਨਾਮੀ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ-ਦੁਖ ਵਰਗੀਆਂ ਦੁਵਿਧਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇਹ ਗੈਰ-ਦਵੰਦਤਾ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਧਾਰਮਿਕ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਅਣਮਨੁੱਖੀ ਕਾਰਜਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਸਮਤਾ / ਅਡਵਾਈਟਾ / ਸਮਾਨਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੌਤ, ਮਾਣਹਾਨੀ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਡਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੀਵਨ-ਮੌਤ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ-ਬਦਨਾਮੀ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਗਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਅਦਵੈਤ ਨਾਲ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉੰਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵਸ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਭਾਵ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਅਦਵੈਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਧਾਰਮਿਕ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਅਣਮਨੁੱਖੀ ਕਾਰਜਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਦਵੈਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਧਾਰਮਿਕ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਮਿਡਲ ਵੇਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਤੁਲਿਤ ਅਤੇ ਤਾਂਤਰਿਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੌਲੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਰੂਹਾਨੀ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇਸ ਅਤਿ ਚਾਹਤ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਗੈਰ ਮਨੁੱਖਤਾਵਾਦੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿਰਫ ਕੁਝ ਕੁ ਸਫਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਨਰਕ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਲਈ ਕਈ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਨਰ ਜਨਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਰਾਸ਼ ਅਤੇ ਅਣਮਨੁੱਖੀ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਮਝ ਸਕੇ ਕਿ ਉਸਦੀ ਆਤਮਕ ਖੇਤੀ ਦੀ ਘਾਟ ਉਸਦੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए यहाँ क्लिक करो

Please click here to view this post in English

ਦੰਗਿਆਂ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਦੰਗਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ; ਐਨਆਰਸੀ ਵਿਰੁੱਧ ਦਿੱਲੀ ਦੰਗਿਆਂ ਦਾ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ

ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਧਰਮ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

ਪਿਛਲੀ ਪੋਸਟ ਵਿਚ, ਅਸੀਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਦਿੱਲੀ ਦੰਗਿਆਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਬਹੁਤ ਸ਼ੁੱਧਤਾ, ਤਾਲਮੇਲ ਅਤੇ ਗੁਪਤਤਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਕੰਮ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸ਼ੈਲੀ ਜਿਹੜੀ ਹਿੰਸਕ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ ਉਹ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਕਤੀ (ਅਦਵੈਤ ਸ਼ਕਤੀ) ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਇਹ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਦਿੱਲੀ ਵਿਚ ਜੇਹਾਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਦੀ ਘਟਨਾ ਪਿੱਛੇ ਮੁੱਖ ਯੋਗਦਾਨ ਸੀ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਹੀ ਸਰੀਰ ਦਾ (ਮਾਈਕਰੋਕੋਸਮ ਦਾ) ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ (ਮੈਕਰੋਕਸਮ) ਦਾ ਸਾਰਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ

ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸੂਖਮ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਥੂਲ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਸੰਪੂਰਨ ਬਰਾਬਰੀ ਸਾਬਤ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੈਂ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਕੁੰਡਲਨੀ (ਅਦਵੈਤ ਸ਼ਕਤੀ) ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ ‘ਤੇ ਹਾਵੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਇਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ 15 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਇਕ ਬਾਰ ਕੁਝ ਪਲ ਲਈ ਜਾਗ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਰੀਰ ਅਦਵੈਤ ਤੱਤ ਜਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਚਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਅਡਵਾਈਟ ਤੱਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡਾ ਸਰੀਰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਨਕਲ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ।

ਸਾਡੀ ਆਪਣੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਬਹੁਤ ਜਟਿਲਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਮਾਈਕਰੋ-ਸੈਨਿਕ (ਚਿੱਟੇ ਲਹੂ ਦੇ ਸੈੱਲ), ਮਾਈਕਰੋ-ਅਫਸਰ (ਹਾਰਮੋਨਜ਼, ਆਦਿ), ਮਾਈਕਰੋ ਫੌਜੀ ਵਾਹਨ (ਖੂਨ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਤੋਂ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ), ਮਾਈਕਰੋ-ਹਥਿਆਰ (ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਰਸਾਯਨ, ਆਦਿ), ਮਾਈਕਰੋ-ਇੰਟੈਲੀਜੈਂਸ (ਵੱਖ ਵੱਖ ਮੈਸੇਜਿੰਗ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ) ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਸੂਖਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ। ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਮਾਈਕਰੋ ਸਕੀਮਾਂ (ਬਾਇਓਕੈਮੀਕਲ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆਵਾਂ, ਆਦਿ) ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੂਖਮ-ਹਮਲਾਵਰਾਂ (ਕੀਟਾਣੂਆਂ) ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਲਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਅੱਤਵਾਦੀ ਦੰਗੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸੀ। ਜੇ ਉਹ ਵੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲੈਂਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਜਰੂਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ।

ਕੀਟਾਣੂ ਜੋ ਸਰੀਰ ‘ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ) ਉਹ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਸਿਰਫ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ

ਕੀਟਾਣੂਆਂ ਦਾ ਕੰਮ (ਸੂਖਮ ਦਹਸ਼ਤਗਰਦ, ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ) ਵੀ ਬਹੁਤ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਅਤੇ ਚਲਾਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਿਰਫ ਫਰਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਅੰਜ਼ਾਮ ਦੇਣ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਚਿੱਟੇ ਲਹੂ ਦੇ ਸੈੱਲ (ਸੁਰੱਖਿਆ ਸੈਨਿਕ) ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ।

ਹਰ ਵਾਰ ਸਰੀਰ-ਸਮਾਜ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੱਟੜਪੰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮਾਜ ‘ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਸਰੀਰ-ਸਮਾਜ ਤੇ ਹਾਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਸਰੀਰ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ ਵੀ ਸਰੀਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੂਖਮ-ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਪਰ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਮੈਕਰੋ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਇਹ ਉਲਟ ਹੈ। ਧਾਰਮਿਕ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਹਰ ਵਾਰ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਮਦਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਨ-ਮਾਲ ਦਾ ਵੱਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਲ ਉਨ੍ਨਾਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅਸਫਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਲਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਪੂਰਾ ਸਮਰਥਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

अनगिनत संख्या में युद्ध, इस शरीर-देश के अंदर और बाहर चल रहे हैं, हर पल। घृणा से भरे कई दुश्मन, लंबे समय तक सीमा दीवारों के बाहर जमे रहते हैं, और शरीर-मंडल/देश पर आक्रमण करने के सही अवसर की प्रतीक्षा कर रहे होते हैं। जब किसी भी कारण से इस जीवित मंडल की सीमा-बाड़ क्षतिग्रस्त हो जाती है, तो वे दुश्मन सीमा पार कर जाते हैं। वहां पर वे रक्षा विभाग की पहली पंक्ति के द्वारा हतोत्साहित कर दिए जाते हैं, जब तक कि रक्षा-विभाग की दूसरी पंक्ति के सैनिक उन दुश्मनों के खिलाफ कड़ी नफरत और क्रोध दिखाते हुए, वहां पहुँच नहीं जाते। फिर महान युद्ध शुरू होता है। अधिकांश मामलों ………..

हमारा अपना शरीर एक अद्वैतशाली ब्रम्हांड-पुरुष

ਇਹ ਪੋਸਟ ਕਿਤਾਬ “ਸ਼ਰੀਰਵਿਗਿਆਨ ਦਰਸ਼ਨ (ਫਿਜ਼ੀਓਲੋਜੀ ਫਿਲਾਸਫੀ) ਤੋਂ ਲਈ ਗਈ ਹੈ।

शरीरविज्ञान दर्शन- एक आधुनिक कुण्डलिनी तंत्र (एक योगी की प्रेमकथा)

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें                                  

Please click on this link to view this post in English

ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਧਰਮ ਜਾਂ ਪਰੰਪਰਾ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਦੇ ਅਦਵੈਤ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ ਕੁਝ ਸਵਾਰਥੀ ਧਾਰਮਿਕ ਕੱਟੜਪੰਥੀਆਂ ਨੇ ਨਫ਼ਰਤ ਦੇ ਇੰਨੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿਤਾ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹਿੰਸਾ ਨੇ ਕਈ ਸਭਿਅਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਭਿਅਤਾਵਾਂ ਤਬਾਹੀ ਦੇ ਕਗਾਰ ਤੇ ਹਨ।

ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਧਰਮ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

ਦੋਸਤੋ, ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ (ਆਪ) ਦੇ ਵਿਧਾਇਕ ਤਾਹਿਰ ਹੁਸੈਨ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਛੱਤ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸੀ ਹਥਿਆਰ ਬਰਾਮਦ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਗਈਆਂ। ਅਸਲ ਵਿਚ, ਇਹ ਅਚਾਨਕ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਇਸਦੇ ਲਈ ਕੱਟੜਪੰਥੀਆਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸਾਜਿਸ਼ ਨੂੰ ਰਚਣ ਲਈ ਇਸਲਾਮੀ ਕੱਟੜਪੰਥੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਰੱਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਇਕ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਧਾਰਮਿਕ ਰਵਾਇਤੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿਚ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਂਗ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ

ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਇਸ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਾਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤਕ ਕੁੰਡਲਨੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਖਰੀ ਫੈਸਲਾ ਲੈਣ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਪਾਪ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਕਾਲੇ ਤਾਂਤਰਿਕ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਇਸੇ ਦੁਰਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਤੰਤਰ ਸਵਰਗ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਰਕ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਡਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਅਕਸਰ ਤਦੋਂ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੰਬੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਹਿਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਇਕ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪਰੰਪਰਾ ਧਾਰਮਿਕ ਕੱਟੜਪੰਥੀਆਂ ਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਮ ‘ਤੇ ਅਣਮਨੁੱਖੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਸੁਧਰਨ ਦੇ ਮੌਕੇ ਦਿੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਆਦਮੀ ਗਲਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੀ ਇਹ ਆਦਮੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੱਚੇ ਮਾਲਕ/ਗੁਰੁ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉਪਲਬਧ ਕਰਾਉਣ ਲਈ ਇਕ ਨਿਯਮ ਪਰੰਪਰਾ ਜਾਂ ਧਰਮ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਪਰੰਪਰਾ ਜਾਂ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਿਧਾਂਤ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੀ। ਆਮ ਆਦਮੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਧਰਮ ਜਾਂ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਪੈੱਗ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਵਿਚ, ਆਦਮੀ ਦੇ ਹਰ ਕੰਮ ਅਤੇ ਵਿਵਹਾਰ ਦੇ ਨਿਯਮ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਜੋ ਆਦਮੀ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਰਮ ਨਾਲ ਹਰ ਸਮੇਂ ਬੰਨ੍ਹੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਆਦਮੀ ਸ਼ਰਾਬੀ ਵਾਂਗ ਮਸਤੀ ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਣ ਲੱਗਾ। ਐਂਟੀ-ਡਿਪਰੇਸੈਂਟ ਦਵਾਈਆਂ ਖਾਣ ਤੋਂ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਕਮਿਯੂਨਿਸਟ ਲੋਕ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਨਸ਼ਾ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਐਡਵਾਇਟਾ/ਅਦਵਿਤਾ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਐਡਵਾਈਟਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਅੰਤਰ ਹੈ।

ਇਤਿਹਾਸ ਨੇ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਭਿਅਤਾਵਾਂ ਧਰਮ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਦੁਆਰਾ ਲਹੂ-ਲੁਹਾਨ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ

ਧਰਮ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਕਾਰਨ ਆਦਮੀ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਧਰਮ ਵਿਚ ਇੰਨਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਵਿਚਲੀਆਂ ਗਲਤ ਗੱਲਾਂ ਵੀ ਸਹੀ ਲੱਗਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੁਆਰਥੀ ਅਤੇ ਅਣਮਨੁੱਖੀ ਤੱਤ ਨੇ ਇਸ ਧਰਮ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਦੀ ਕੁੜੱਤਣ ਵਿੱਚ ਇੰਨਾ ਜ਼ਹਿਰ ਮਿਕਸ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਭਿਆਤਾਵਾਂ ਦਾ ਖ਼ੂਨ-ਖ਼ਰਾਬਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें                                     

Please click on this link to view this post in English

ਕੁੰਡਲਨੀ ਇਕ ਕਾਰੀਗਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਾੜੇ ਮੌਸਮ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਦਵੈਤ ਨੂੰ ਅਡਵੈਤ ਵਿਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੌਸਮ ਦੇ ਬਦਲਣ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ (ਸਰਦੀ ਦੀ ਉਦਾਸੀ ਸਮੇਤ) ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਦੋਸਤੋ, ਇਸ ਸਾਲ ਮੌਸਮ ਨੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ। ਕੜਕੇ ਦੀ ਠੰਡ ਦਾ ਬਾਰ -2 ਹਮਲਾ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ। ਪਰ ਮੇਰੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਕੋਈ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿੱਤਾ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮੌਸਮ ਖਰਾਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਹਰ ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤਣਾਅ ਦੀ ਘਾਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਰਮਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿਚ ਚੁਸਤੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੀਂਹ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਣ ਦਾ ਇਕ ਵੱਖਰਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।

ਬਦਲਦਾ ਮੌਸਮ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਸਿਹਤ ਲਈ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਹੈ

ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਮੌਸਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਢਾਲਣ ਲਈ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਿਨ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਲਈ ਜੋਖਮ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਸੀਜ਼ਨ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਖਤਰੇ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਾਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀਆਂ ਅਚਾਨਕ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਧੁੱਪ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਬੱਦਲ ਛਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੌਸਮ ਇਕਦਮ ਠੰਡਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਿਰੰਤਰ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਉਚਾਈ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਮੌਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਵੀ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਯੋਗਾ ਤਿੱਬਤ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਫਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਚਮਕਣ ਦੇ ਯੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਮੌਸਮਾਂ ਦੀ ਤਬਦੀਲੀ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਦਵੈਤ ਨੂੰ ਅਡਵਾਈਟਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ

ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਦਵੈਤ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਾਥ-2 ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਬਦਲਦਾ ਮੌਸਮ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦਾ ਜਿੰਨਾ ਮਨ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਬਦਲਦਾ ਮੌਸਮ ਖੁਦ ਵੀ ਦਵੰਦ-ਰੂਪ ਹੈ (ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਮਾੜੇ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ), ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਮਨ ਨੂੰ ਦਵੈਤ ਨਾਲ ਵੀ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਨ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਮਾੜੇ (ਚਾਨਣ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ) ਵਿਚਕਾਰ ਝੂਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਵੈਤ ਮਨ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ। ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਬਿਮਾਰ ਦਿਮਾਗ/ਮਨ ਹੈ।

ਅਦਵੈਤ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਨਾਲ ਨਿਰੰਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਦਲਦੇ ਮੌਸਮ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਦਵੈਤ ਨੂੰ ਮਨ ਤੇ ਹਾਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਇਹ ਬਦਲਦੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਦਵੈਤ ਨੂੰ ਅਦਵੈਤ ਵਿਚ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਚੰਡ ਅਦਵੈਤ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਅਦਵੈਤ ਸਿਰਫ ਦਵੈਤ-ਭਾਵ ਤੋਂ ਬਣਇਯਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਕੁਸ਼ਲ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅਰੰਭ ਤੋਂ ਹੀ ਲੋਕ ਯੋਗਾ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਲਈ ਪਹਾੜਾਂ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦਵੈਤ ਭਾਵ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਮਿਸਤਰੀ ਅਦਵੈਤ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦੀ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਤਣਾਅ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸੰਦ ਹੈ

ਖ਼ਾਸਕਰ ਸਵੇਰ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਘਾਟ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਉਦਾਸੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਦੋਂ ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਮਨ ਵਿਚ ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਤੀਬਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਤਣਾਅ/ਉਦਾਸੀ ਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें                                     

Please click on this link to view this post in English

ਕੁੰਡਲਨੀ ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ ਨਾਲ ਏਡਾ, ਪਿੰਗਲਾ, ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਨਾੜੀਆਂ ਨੂੰ; ਚੱਕਰ, ਅਤੇ ਅਦਵੈਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਸਾਰੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਬਹੁਤ ਮੁਬਾਰਕਾਂ। ਇਹ ਤਾਂਤਰਿਕ ਪੋਸਟ ਤੰਤਰ ਦੇ ਆਦਦੇਵ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਤੱਤਰ ਗੁਰੂ ਓਸ਼ੋ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।

ਇਹ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤਾਂਤਰਿਕ ਵੈੱਬ ਪੋਸਟ ਨੇ ਕਿਸੇ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਠੇਸ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੇ ਜਨਤਕ ਹਿੱਤ ਵਿੱਚ ਤਾਂਤਰਿਕ ਵੈਬਸਾਈਟ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸੁਤੰਤਰ ਵਿਚਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਜਬਰ ਜਨਾਹ ਅਤੇ ਲਿੰਗਵਾਦ ਦਾ ਸਖਤ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਕੋ ਸਰੀਰ ਦੇ ਖਾਸ ਬਿੰਦੂਆਂ ਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੱਕਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਗਤੀ ਦੇ ਕੇ ਕਾਲਪਨਿਕ ਰਸਤੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾੜੀਆਂ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਦਵੈਤ ਭਾਵਨਾ ਆਪ ਇਸ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਦਵੈਤ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਸਾਡੀ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਵਿਚ ਦੋ ਆਪਸ ਵਿਚ ਜੁੜੇ ਸੱਪ ਕਈ ਧਰਮਾਂ ਵਿਚ ਦਿਖਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸਿੱਧੀ ਨਬਜ਼ ਹੈ।

ਉਥੇ ਦੋ ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਪ੍ਰੇਮੀ ਇਕੋ ਆਸਣ ਵਿਚ ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਹਨ

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵਿਚ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਕ ਸੱਪ ਨਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਸੱਪ ਮਾਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੂਰਾ ਰੂਪ ਕੇਵਲ ਉਸਦੀ ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਉਭਰੇ ਸੱਪ ਦੀ ਦਿਖ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸਾ ਦਿਮਾਗ ਸਮੇਤ ਪਿਛਲੇ (ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ) ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਸਾਡੀ ਪਿੱਠ ਸੱਪ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ (ਸਨਸਨੀ) ਇਸ ਸੱਪ ਦੇ ਸਰੀਰ (ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ) ਤੇ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਵੀ ਹੋਰ ਰਸਤਾ ਹੈ, ਜੇਸ ਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਸੱਪ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਇਕ ਸੱਪ ਇਕ ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੀ ਪਿੱਠ ਵਰਗਾ ਦਰਸ਼ਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਸਰਾ ਸੱਪ ਇਕ ਹੋਰ ਤਾਂਤਰਿਕ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦੀ ਪਿੱਠ ਵਰਗਾ। ਮਰਦ ਪ੍ਰੇਮੀ ਔਰਤ ਦੇ ਮੂਲਧਰਾ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮੁਲਾਧਰ ਚਕਰੀਆਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਕ ਕੇਂਦਰੀ ਨਬਜ਼ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮੁਲਾਧਰ ਚੱਕਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤਸਵੀਰ ਵਿਚਲੇ ਕ੍ਰੋਸ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੇਂਦਰੀ ਨਬਜ਼ ਨੂੰ ਸਿੱਧੀ ਬੈਰਾਜ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਰ ਸੱਪ ਨੂੰ ਪਿੰਗਲਾ ਅਤੇ ਮਾਦਾ ਸੱਪ ਨੂੰ ਐਡਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਮਰਦ ਪ੍ਰੇਮੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਵਾਧਿਸਥਾਨ ਚੱਕਰ ਤੇ ਬਿਠਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੋਂ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਦਾ ਤਾੰਤ੍ਰਿਕ ਦੇ  ਸਵਾਧਿਸਥਾਨ ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦਾ ਸਵਾਧਿਸਥਾਨ ਵੀ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਮਾਦਾ ਦੇ ਸਵਾਧਿਸਥਾਨ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉਠਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨੀਪੁਰ ਚੱਕਰ ਤੇ ਬਿਠਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਏਡਾ ਵਿਚ ਮਨੀਪੁਰ ਨੂੰ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੋਂ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵਾਪਸ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨੀਪੁਰ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਿੰਗਲਾ ਦੇ ਮਨੀਪੁਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸਰਗਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਦਾ ਮਨੀਪੁਰ ਚੱਕਰ ਖੁਦ ਹੀ ਦੋਵੇਂ ਚੈਨਲਾਂ ਦੇ ਮਣੀਪੁਰ ਚੱਕਰ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਕਾਰਨ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਕਿਰਿਆ ਸਹਿਸਰਾ ਚੱਕਰ ਤਕ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਮਾਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਦੋ ਸੱਪ ਆਪਸ ਵਿਚ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਪਰ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਰਾਹੀਂ ਸਹਸ੍ਰਸਾਰ ਤਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।

ਕੈਡਿਯੂਸੀਯਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਤਾਂਤਰਿਕ ਸੈਕਸ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ

ਇਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਿਚ, ਦੋ ਸੱਪ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿਚ ਇਕ ਸਿੱਧਾ ਥੰਮ੍ਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਉਪਰ ਖੰਭ ਹਨ। ਦਰਅਸਲ, ਉਹ ਖੰਭ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਸਹਿਸਾਰ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵੈਸੇ ਵੀ, ਜਾਗਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਉੱਚੀ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਵਲ ਦਬਾਅ ਨਾਲ ਉੱਡਦੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਾਲਮ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਟੇਪਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਚੜ੍ਹਨਾ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਮਨੁਖ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਸੱਪ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਸਿਮਪੈਥੇਟਿਕ ਅਤੇ ਪੈਰਾਸਿਮਪੈਥੇਟਿਕ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸੰਤੁਲਿਤ ਸਾਂਝ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ

ਏਡਾ ਨੂੰ ਪੈਰਾਸਿਮਪੈਥੇਟਿਕ ਨਰਵਸ ਸਿਸਟਮ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਚੰਦਰ, ਸ਼ਾਂਤ, ਪੈਸਿਵ ਅਤੇ ਜਨਾਨਾ ਹੈ। ਪਿੰਗਲਾ ਨਬਜ਼ ਨੂੰ ਪੈਰਾਸਿਮਪੈਥੇਟਿਕ ਨਾਂ ਵਾਲੀ ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੂਰਜੀ, ਗੌਡੀ, ਭੜਕੀਲੀ, ਸਰਗਰਮ ਅਤੇ ਮਰਦਾਨਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਸੰਤੁਲਨ ਅਤੇ ਇਕਸੁਰਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਦਵੈਤ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

(ਸਿਰਫ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ)
(ਸਿਰਫ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ)

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें                                   Please click on this link to view this post in English

ਕੁੰਡਲਨੀ ਲੇਖਕ ਦੀ ਲੇਖਣੀ ਕਲਾ/ਹੁਨਰ, ਸ਼ਖਸੀਅਤ, ਅਨੁਭਵ, ਦਿਮਾਗ ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੀ ਸਿਹਤ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਹੈ

ਦੋਸਤੋ, ਲੇਖ ਲਿਖਣਾ ਸੌਖਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਉਹ ਤੋਂ ਪਾਠਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗਾਂ ‘ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਸੌਖਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਲਿਖੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜ਼ਰੂਰਤਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਉਹ ਗੈਰ-ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਲਾਭ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਿਰਫ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਿਸਮ ਦੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਸਿਰਫ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਬਰਬਾਦ ਕਰਨਗੇ। ਕਈ ਵਾਰ ਲੋਕ ਉਲਟ ਸਿੱਖਿਆ ਵੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਲੇਖਕ ਨੂੰ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਪਾਠਕਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਵਧੀਆ ਲਿਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲਾਭ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਲਿਖਣ ਦਾ ਲਾਭ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਆਮ ਪਾਠਕਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਕਿਸੇ ਲੇਖਕ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਪਾਠਕਾਂ ਦੀ ਚਾਹਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਬਲਕਿ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਅਤੇ ਯੋਗ ਪਾਠਕਾਂ ਦੀ ਚਾਹਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੁਰੂਆਂ ਨੇ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਚੇਲਾ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗੇ ਪੂਰਨ ਬਣਾਇਆ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕਾਲਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਮੈਡੀਕਲ ਸਾਇੰਸ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਬਾਰੇ ਇਕ ਲੇਖ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। ਜ਼ਾਹਰ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਠਕ ਡਾਕਟਰੀ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਇਹ ਸਿਰਫ 100-200 ਪਾਠਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੜ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਕੀ ਮਿਲਿਆ। ਪਰ ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਜ਼ਰੂਰਤਮੰਦ ਅਤੇ ਯੋਗ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਲਾਭ ਹੋਇਆ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਾਠਕਾਂ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਉਸ ਲੇਖ ਲਈ ਇੱਕ ਲੋੜਵੰਦ ਅਤੇ ਯੋਗ ਵੀ ਸੀ, ਇਸੇ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਲਾਭ ਮਿਲਿਆ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਲੇਖਕ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲਿਖਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਲਿਖਦਾ ਹੈ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਇਹ ਪਾਠਕਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਤਾਂ ਪਾਠਕਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਕਿਵੇਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਖਣ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲਾਭ ਮਿਲੇ ਹਨ। ਇਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਕਾਰਾਤਮਕ, ਜਨੂੰਨ, ਮਿਹਨਤੀ ਅਤੇ ਮਾਨੁਖਵਾਦੀ ਬਣ ਗਈ। ਅਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਠਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਲੇਖ ਦਾ ਬਹੁਤ ਲਾਭ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਕਿਉਂਕਿ ਲੇਖਕ ਪਾਠਕਾਂ ਦਾ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਠਕਾਂ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ, ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸਿਰਫ ਚੰਗਾ ਅਤੇ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੀ ਲਿਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਬੇਲੋੜੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਲਾਭਕਾਰੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਲਈ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਇਕ ਨਵੀਂ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ

ਕੁੰਡਲਨੀ ‘ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਵਾਧੂ ਸ਼ਕਤੀ ਕੁੰਡਲਨੀ’ ਤੇ ਖਰਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੇਲੋੜੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਅਸਮਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਜੇੜੇ ਵਿਚਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ‘ਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਦਬਦਬਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਜ਼ੂਲ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਵਿਰਾਮ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਨਵੇਂ, ਸੁੰਦਰ, ਵਿਹਾਰਕ, ਅਨੁਭਵੀ ਅਤੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਹ ਵਿਚਾਰ ਲਿਖਦੇ ਹਾਂ, ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਲੇਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਲੇਖਕ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਨਵੇਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਲਈ ਮਨ ਦੀ ਜੋਸ਼ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਲੇਖਕਾਂ ਨੂੰ ਲਿਖਣ ਲਈ ਤਿੱਖੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਚਾਰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਨਵੇਂ ਹਨ, ਕੁਝ ਪੁਰਾਣੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਹੜ੍ਹ ਲੇਖਕ ਨੂੰ ਥੋੜਾ ਘਬਰਾਹਟ, ਬੇਚੈਨ, ਤਣਾਅਮੰਦ ਅਤੇ ਉਲਝਣਮੰਦ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਪਿਆਸ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਥੱਕਿਆ ਜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਥੋੜਾ ਚਿੜਚਿੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਉਸ ਲਈ ਇੱਕ ਜੀਵਨ ਰੇਖਾ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਸਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਤਾਜ਼ਗੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਲੇਖ ਲਿਖਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਲੇਖਕ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਰੁਕਿਆ ਰਹਿ ਕੇ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ

ਲੇਖਕ ਨੂੰ ਬਹੁਤਾ ਸਮਾਂ ਬੈਠਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਕੇਵਲ ਤਾਂ ਹੀ ਉਹ ਲਿਖ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਆਦਮੀ ਆਪਣੀ ਜੀਵਨੀ-ਸ਼ਕਤੀ / ਪ੍ਰਾਣ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿਚ ਪਾਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਲਿਖਣ ਵਿਚ ਕਮੀ ਜਾਹਿਰ ਕਰੇਗਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਲੇਖਕ ਆਪਣਾ ਸੰਤੁਲਨ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਬੈਠਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਸ ਲਈ ਦਵਾਈ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੇ ਖੂਨ ਦੇ ਗੇੜ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਖੂਨ ਦਾ ਗੇੜ / ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਜੀਵਨ/ ਪ੍ਰਾਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਹ ਅੰਨ੍ਹੀ ਦੌੜ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਅਕਸਰ ਲੇਖਕ ਦੁਆਰਾ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ

ਕੁੰਡਲਨੀ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਸਵੈਇੱਛੁਕਤਾ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿਚ ਪਾਠਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਲੇਖਕਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਅਡਵਾਈਟਾ/non-duality ਬਾਰੇ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਲੇਖਕ ਆਪਣੀ ਲਿਖਤ ਦੇ ਵਿਅਰਥ ਪ੍ਰਸਾਰ ਤੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਹੇਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਲਿਖਤ ‘ਤੇ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਾਠਕ ਉਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਲੇਖ ਨੂੰ ਖੁਦ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬੱਸ ਉਸਨੂੰ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਪਾਠਕਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਵੀ ਲੇਖਕ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੂਸਰੇ ਮਨ ਜਾਂ ਸਰੀਰਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਨ / ਦਿਮਾਗ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ।

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी से लेखक की लेखन कला, व्यक्तित्व, अनुभव, मस्तिष्क व सम्पूर्ण स्वास्थ्य का विकास)                                    

Please click on this link to view this post in English (Kundalini to develop the writer’s writing art, personality, experience, brain and overall health)