ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਸਿਰਫ ਤਾਂਤਰਿਕ ਸੈਕਸੁਅਲ ਯੋਗ/ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਹਰੇਕ ਲਈ ਸੰਭਵ ਹੈ

ਇਹ ਤਾਂਤਰਿਕ ਪੋਸਟ ਤੰਤਰ ਦੇ ਆਦਦੇਵ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਤੱਤਰ ਗੁਰੂ ਓਸ਼ੋ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।

ਇਹ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤਾਂਤਰਿਕ ਵੈੱਬ ਪੋਸਟ ਨੇ ਕਿਸੇ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਠੇਸ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੇ ਜਨਤਕ ਹਿੱਤ ਵਿੱਚ ਤਾਂਤਰਿਕ ਵੈਬਸਾਈਟ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸੁਤੰਤਰ ਵਿਚਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਜਬਰ ਜਨਾਹ ਦੇ ਪੀੜਤਾਂ ਨਾਲ ਹਮਦਰਦੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

ਦੋਸਤੋ, ਇਸ ਪੋਸਟ ਸਮੇਤ ਦੋਵੇਂ ਪਿਛਲੀਆਂ ਪੋਸਟਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹਨ। ਜੇ ਇਹ ਤਿੰਨੋਂ ਪੋਸਟਾਂ ਇਕਸਾਰ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਬੰਦੇ ਨੂੰ  ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਿਸ਼ੇ ‘ਤੇ ਮਾਹਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤਿੰਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੁੰਡਲੀਨੀ ਜਾਗਰਣ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇਹ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸੌਖਾ, ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਫਲਦਾਇਕ ਤਰੀਕਾ ਕੀ ਹੈ? ਉਹ ਜਿਨਸੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਵਿਧੀ ਹੈ।

ਪਿਛਲੀ ਪੋਸਟ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਛੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਾਰਕ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਨਸੀ ਯੋਗ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਛੇ ਕਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਹੜਾ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਅਤੇ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਤਾੰਤ੍ਰਿਕ ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਧਿਆਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ

ਵਾਜਰਾ ਪ੍ਰਸਾਰਨ ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਸਿਖਰ ‘ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਾਜਰਾ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਖੂਨ ਵਗ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਵਾਜਰਾ-ਸਿਖਾ ਦੀ ਸਨਸਨੀ ਆਪਣੇ ਸਿਖਰ ‘ਤੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਾਜਰਾ-ਸਿਖਾ ਉਹ ਮੂਲਾਧਰਾ ਚੱਕਰ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਜਦੋਂ ਵਾਜਰਾ ਸੁਸਤੀ ਨਾਲ ਲਟਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਾਜਰਾ ਸਿਖਾ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਿਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੁਲਾਧਰਾ ਚੱਕਰ ਹੈ। ਇਹ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਵਾਜਰਾ ਦੇ ਅਧਾਰ ਅਤੇ ਗੁਦਾ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਵਾਲੀ ਲਾਈਨ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਚਿੱਤਰ ਨੂੰ ਵਾਜਰਾ-ਸ਼ਿਖਾ ਦੀ ਤੀਬਰ ਸਨਸਨੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਪ੍ਰੇਮੀ ਯਬ-ਯੂਮ (yab-yum) ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਵਾਜਰਾ ਸਨਸਨੀ ਕਮਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰੋਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਵੀਰਜ ਦੀ ਨਿਕਾਸੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਭੱਜਦੀ। ਦੋਵੇਂ  ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਅਗਲੇ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਛੂਹ ਕੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੰਭੋਗ ਨਾਟਕ ਦੌਰਾਨ ਵਾਜਰਾ ਸੰਵੇਦਨਾ ਸਿਖਰਾਂ ਤੇ ਲਿਆਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਇਸ ਨੂੰ ਯੋਗ-ਬੰਦਸ਼ਾਂ/ਬੰਧਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਨਸਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਛਾਲ ਮਾਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਤੇਜ਼ ਭੜਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਵਾਜਰਾ ਆਰਾਮਦਾਇਕ/ਸੁਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੀਰਜ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਫੈਲਣ ਤੋਂ ਵੀ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਬਾਰ -2 ਕਰਨ ਨਾਲ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚਲੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜੀਵਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣੋਥਾਨ ਜਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਉਥਾਨ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਨਖਿੰਗ ਦਾ ਮਿਸਰ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਲਾਈਟੋਰਿਸ ਇਕ ਮਹਿਲਾ ਵਿਚ ਵਾਜਰਾ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਜਿਨਸੀ ਭਾਵਨਾ/ਸਨਸਨੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਕੰਮ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਆਦਮੀ ਵਿਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮਹਿਲਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਲਾਈਟੋਰਿਸ ਦੀ ਸੰਵੇਦਨਾ ਸਿਖਰ ਤੱਕ ਉੱਚਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਨਸਨੀ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚਾਰਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਰਜ ਦੀ ਨਿਕਾਸੀ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਜਿਨਸੀ ਪੂਰਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਤਾੰਤ੍ਰਿਕ ਯੌਨ ਯੋਗਾ ਦੇ ਨਾਲ ਜੀਵਨ/ਪ੍ਰਾਣ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀ

ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਿੱਧ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਣ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਿਨਸੀ ਤਜ਼ਰਬੇ ਦੁਆਰਾ ਚਮਕਣ ਅਤੇ ਭੜਕਣ ਲਗਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਉਥੇ ਜੀਵਨ/ਪ੍ਰਾਣ ਖੁਦ ਹੀ ਭੜਕਣ ਲਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਾਰੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਲਿਜਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਜੀਵਨ/ਪ੍ਰਾਣ ਵੀ ਸਾਰੇ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸੈਕਸੁਅਲ ਯੋਗ (ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ) ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀਕਰਨ

ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਜੀਵਨ/ਪ੍ਰਾਣ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸੰਚਾਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਮਨ ਦੋਵੇਂ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਿਹਤਮੰਦ ਵਿਚਾਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਦਮੀ ਆਪਣੇ ਤਨ ਅਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲ ਨਿਰਲੇਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਿਰਲੇਪਤਾ ਨੂੰ ਅੰਤਰ੍ਮੁਖਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਦੁਨੀਆ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬੇਚੈਨੀ/ਲਾਲਸਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਜੋ ਸੈਕਸ ਦੁਆਰਾ ਭੜਕਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਨਿਰਲੇਪ ਰਹਿਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀਰਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਵਧਾਈ

ਜੇ ਸੈਕਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀਰਜ ਕਿਵੇਂ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ? ਜੇ ਵੀਰਜ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਇਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕਿਵੇਂ ਪਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਸਿਰਫ ਯੌਨ ਯੋਗਾ ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਸਧਾਰਣ ਸ਼ਰੀਰਕ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਰਬਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੈਕਸ ਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਪੈਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ ਨਾਲ ਟ੍ਰਿਗਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ

ਸੈਕਸੁਅਲ ਯੋਗਾ ਟਰਿੱਗਰ ਪ੍ਰਤੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਇਸ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ ਦੇ ਨਾਲ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਮਾਮੂਲੀ ਟਰਿੱਗਰ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਹਲਕਾ ਅਤੇ ਸਧਾਰਨ ਟਰਿੱਗਰ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਪਰੋਕਤ ਸਾਰੇ ਛੇ ਕਾਰਕਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ (ਜਿਨਸੀ ਯੋਗ/ਯੌਨ-ਯੋਗ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ) ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕੁੰਡਾਲੀਨੀ-ਜਾਗਰਣ ਦੇ ਅਸਲ-ਸਮੇਂ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਲਿੰਕ ਤੇ ਜਾਓ।

Premyogi vajra describes his kundalini awakening experience in his own words as following

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी जागरण केवल सैक्सुअल योगा/यौनयोग-सहायित कुण्डलिनी योग से ही सभी के लिए प्राप्त करना संभव है)                                    

Please click on this link to view this post in English (Kundalini awakening is possible for everyone only through sexual yoga assisted kundalini yoga)

ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਛੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕਾਰਕ- ਰੂਹਾਨੀ ਜਾਗਰਣ ਸਭ ਲਈ ਸੰਭਵ ਹੈ!

ਦੋਸਤੋ, ਮੈਂ ਪਿਛਲੀ ਪੋਸਟ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਪਰ ਇਹ ਕੇਸ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੇ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਹੀ ਤਰੀਕੀਆਂ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਇਕ ਅਜੀਬ ਵਰਤਾਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸਰਲ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਜਟਿਲ ਵੀ। ਇਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਵੀ। ਇਹ ਸਾਡੀ ਆਪਣੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਵੀ। ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਇਸ ਵਿਚ ਵੱਖਰੀਆਂ ਵਿਰੋਧੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਦੱਸਾਂਗੇ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਲਈ ਕਿਹੜੀਆਂ ਪੰਜ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਧਿਆਨ ਦਾ ਮਹੱਤਵ

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਿਮਰਨ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਾਰਕ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਚਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ, ਅਨੰਦ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਅਡਵਾਈਟ ਦੇ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਂ ਅਧਿਆਤਮਕ ਗੁਣ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੁਆਰਾ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਿਮਰਨ ਕਿੰਨਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੈ। ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਕੇਵਲ ਯੋਗਸਾਧਨ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਸਿਮਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਅਦਵੈਤ ਭਾਵਨਾ (ਕਰਮਯੋਗਾ) ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਕੁੰਡਲਨੀ ਧਿਆਨ ਵਧੇਰੇ ਵਿਹਾਰਕ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਮਾਨਵਤਾ ਤੋਂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਚੱਕਰ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤਾਂਤਰਿਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੇ ਚਕਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਦਿਮਾਗ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਚੱਕਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਚੱਕਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇਕ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਾਰਕ ਹੈ.

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਦਾ ਮਹੱਤਵ

ਪ੍ਰਾਣ ਸ਼ਕਤੀ (ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਕਤੀ) ਦਾ ਸਮਾਨਾਰਥੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਸਰੀਰਕ ਕਾਰਜ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ./ਪ੍ਰਾਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇੱਕ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਸੁਸਤ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਯੋਗਾ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਜ਼ਿੰਦਗੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਹੇਗੀ, ਅਤੇ ਜਾਗਦੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ, ਖਾਣ ਪੀਣ ਨਾਲ, ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੇ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਸੇਠਾਂ ਨੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਜਾਗਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰ ਲਈ ਹੁੰਦੀ। ਪ੍ਰਾਣ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤਨ ਅਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਸਮਾਜਿਕਤਾ, ਅਦ੍ਵਿਤ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਲੋਕ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੀਆਂ ਨਾਲ ਰਾਜ-ਕਾਜ/ਰਾਜ-ਨਿਯਮ ਚਲਾਉਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਅਕੇਲੇਪਨ ਦੀ ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਪ੍ਰਾਣ ਜੇੜਾ ਉੰਨਾਂ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਤੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਚਿਤਰ ਜਲਦੀ ਜਾਗਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ।

ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰਾ ਨਾਲ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਪਰੋਕਤ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੰਸਾਰਿਕਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਯੋਗਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕਾਂਤ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਪ੍ਰਾਣ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਗ ਗਈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਇੰਦਰੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਦੇ ਅੰਤਰ-ਭੁਲੇਖੇ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ

ਜੇ ਇੰਦਰੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬਾਹਰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ, ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਜਿੰਦਗੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਬਾਹਰ ਚਲੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਮਤ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਬੋਲ਼ੇ ਅਤੇ ਗੂੰਗੇ ਬਣੋ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਬਾਹਰੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਉਲਝਣਾ।

ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰ ਦੁਨਿਆਵੀਤਾ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਇਕਾਂਤ ਵਿਚ ਯੋਗਾ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਅਰੰਭ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਦ ਉਹ ਘੱਟੋ ਘੱਟ  ਬਾਹਰ ਰਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ। ਖੈਰ ਤਂਤਰ ਨੇ ਵੀ ਉਸਦੀ ਬਹੁਤ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੀ ਜਿਹੜੀ ਤਾਕਤ ਦੁਨਿਆਵੀਤਾ ਵਿਚ ਬਰਬਾਦ ਹੋਈ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਤਾਂਤਰਿਕ ਜੀਵਨ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਤੰਤਰ ਨਾਲ ਮਜਬੂਤ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਤੇ ਯੋਗਾ ਬਾਰੇ ਡੂੰਘਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ, ਯੋਗਾ ਕੀਤਾ, ਘਟੋ ਘਟ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਘਟੋ ਘਟ ਕਾਰਜ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ ਵੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਬਚੀ ਸੀ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ

ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਤੰਤਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਅਧਾਰ ਹੈ। ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਭਾਗਣ ਦੀ ਗਤੀ (escape velocity) ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਅਧਾਰ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਉਪਰ ਉਠਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਭੇਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਾਣ ਵੀ ਉੱਪਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ/ਪ੍ਰਾਣ-ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਬਚਾਅ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਬਚਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਤੰਤਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਲਈ ਇੱਕ ਟਰਿੱਗਰ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ

ਜੇ ਉਪਰੋਕਤ ਸਾਰੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹਾਲਾਤ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਪਰ ਜੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸਦਮਾ / ਟਰਿੱਗਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਤਾਂ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਮੈਂ ਉਸ ਟਰਿੱਗਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੰਨ ਲਓ ਕਿ ਇੱਥੇ ਦੋ ਗੁਰੂਭਾਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਨਿਰਪੱਖ / ਸਮਾਰੋਹ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਉਹ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਟਰਿੱਗਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰੇਗੀ। ਇਸ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਵੱਲ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਸਥਾਪਤ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ ਪਵੇ।    

ਉਪਰੋਕਤ ਸਾਰੇ ਛੇ ਕਾਰਕਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕੁੰਡਾਲੀਨੀ-ਜਾਗਰਣ ਦੇ ਅਸਲ-ਸਮੇਂ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਲਿੰਕ ਤੇ ਜਾਓ।

Premyogi vajra describes his kundalini awakening experience in his own words as following

ਕੁੰਡਾਲੀਨੀ ਵਿਸ਼ੇ ਦੇ ਮਾਹਰ ਬਣਨ ਲਈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਪਿਛਲੀ ਪੋਸਟ ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਪੋਸਟ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹੋ.

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी की प्राप्ति के लिए आवश्यक पांच महत्त्वपूर्ण कारक)                                    

Please click on this link to view this post in English (Kundalini awakening requires five important factors)

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ – ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਦੋਸਤੋ, ਕੋਰਾ ਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਜਾਗਰਣ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਕੀ ਹੈ? ਉਹੀ ਉੱਤਰ ਬਾਰ -2 ਦੁਹਰਾਉਣਾ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਇਕ ਵੈਬਸਾਈਟ ਪੋਸਟ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਠਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤੇ ਕੋਰਾ ਤੋਂ ਭੇਜਿਆ ਜਾ ਸਕੇ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਹੈ

ਇਹ ਅਸਲੀਯਤ ਹੈ। ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਦਾ ਪੱਧਰ ਬਦਲਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਜਾਗਰਣ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਲ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੂਹ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਅਭੇਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰੂਹ ਇਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਸਤੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਤਮਾ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖਦੀ ਹੈ। ਰੂਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਰੂਪ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਵਿਅਕਤੀ (ਗੁਰੂ, ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰੇਮੀ ਆਦਿ ਜਾਂ ਸਿਧਾਂਤਕ ਤੌਰ ਤੋਂ ਕੁੱਝ ਵੀ) ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਤਮਾ ਦਾ ਭਾਵ ਇਥੇ ਹੈ, ਆਮ ਆਦਮੀ ਦਾ ਆਪਣਾ ਨਿਰੰਕਾਰੀ

 ਅਤੇ ਹਨੇਰਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਰੂਪ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਾਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਇਕ ਹਨੇਰਾ ਰੱਦੀ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਇਹ ਭਰਮ ਜਾਂ ਦੁਬਿਧਾ ਜਾਂ ਭਰਮ ਦੁਆਰਾ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਿੰਨਾ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਰੂਹ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹਰ ਚੀਜ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਖੁਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਕੋਈ ਦਵੰਦਤਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਅਦਵੈਤ-ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਇਸ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਸਮੇਤ ਕੁੰਡਲਨੀ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਕੇ ਰੂਹ ਵੀ ਰੋਸ਼ਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਗਨੀ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਲਾਟ ਕਿਵੇਂ ਲੱਭ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਰੂਹ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਤਜ਼ੁਰਬੇ / ਪਦਾਰਥ ਤਦ ਵੱਖਰੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਏ ਜਦੋਂ ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਬੇਸ਼ਕ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੱਲ ਕਿੰਨਾ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਤੋਂ ਕੁਝ ਵੱਖ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਹਨੇਰੇ ਕਮਰੇ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦੀ ਛੋਟੀ ਲਾਟ ਆਪਣੇ ਵਰਗੀ ਕਿਵੇਂ ਦਿਖ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਏਗੀ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਰੂਹ ਦੀ ਝਲਕ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੁਆਰਾ, ਉਹ ਯੋਗਸਾਧਨਾ ਆਦਿ ਦੇ ਨਿਰੰਤਰ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਬਹੁਤੀ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਚਲਦਾ

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਕੁਝ ਸਕਿੰਟਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਇਕ ਵਿਸਫੋਟਕ ਦਬਾਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਆਦਮੀ ਡਰ ਜਾਂ ਝਿਜਕ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਥੱਲੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਖੁਦ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਦਿਮਾਗ ਬਹੁਤ ਥੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦੇ ਤਜਰਬੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤਦ ਆਦਮੀ ਥਕਾਵਟ ਕਾਰਨ ਵੀ ਲੇਟ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਨੰਦੁ, ਅਦ੍ਵਿਤ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੇ ਆਰਾਮ ਵਿੱਚ ਡੂਬਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਮਨ ਇਕ ਸਿਫਰ ਵਰਗਾ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ ਹੋਚ ਦੇ ਅਸਲ ਆਤਮਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਦੀ ਅਵਧੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਅਭਿਆਸ, ਮਨੋਬਲ, ਸਰੀਰਕ ਤਾਕਤ, ਉਮਰ, ਸਮਾਜਿਕ ਰੁਤਬੇ ਆਦਿ ‘ਤੇ ਵੀ ਨਿਰਭਰ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕ ਮਿੰਟ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣਾ ਅਸੰਭਵ ਜਾਪਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਬਾਰੇ ਭੰਬਲਭੂਸਾ

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਣੋਥਨ/prana-rising (ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਤ੍ਥਾਨ/ਰਾਈਜਿਨ੍ਗ) ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਲਝਣ ਕੁਦਰਤੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਪਰੋਕਤ ਸਾਰੇ ਤਜੁਰਬੇ ਕੁਦਰਤ ਦੁਆਰਾ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਯਾਦ ਜਾਂ ਚਿੰਤਨ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਦਾ ਪੱਧਰ/level ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਯਾਦ ਆਮ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਸਿਮਰਨ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੈ। ਇਹ ਯਾਦ ਪ੍ਰਾਣ ਦੇ ਚਢ਼ਾਵ/prana-rising ਵਿਚ ਉਸ ਤੋਂ ਵਧ ਹੈ। ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਜਾਗਰਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਸਧਾਰਣ ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ-ਚਢ਼ਾਵ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਭਿਆਸ ਨਿਰੰਤਰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤਕ (ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਦਿਨਾਂ ਤਕ) ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਇਕ ਮਿੰਟ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਜਾਰੀ ਰਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਸਧਾਰਣ ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ-ਚਢ਼ਾਵ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਧਿਆਨ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਦੱਸੇ। ਇਹ ਕੇਵਲ ਤਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਅਨੁਕੂਲ ਸ਼ਰਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸਦੇ ਇਲਾਵਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਇੱਕ ਮਾਨਸਿਕ ਸਦਮਾ/trigger ਜਾਂ ਉਤੇਜਕ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ ਆਦਮੀ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਹੋਂਦ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਤਦੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਸਿਰਫ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਦੇ ਚਢ਼ਾਵ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੰਨਾਂ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤਕ (ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ) ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਣੋਥਨ/ਪ੍ਰਾਣ-ਚਢ਼ਾਵ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰਪੂਰਵਕ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀ ਪੋਸਟ ਤੇ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।

There is no fundamental difference between Prana rising and Kundalini awakening. Only the different level of expression is the difference between the two. That is why many over ambitious people recognize their Prana rising as Kundalini awakening……

Prana rising as the start of Kundalini Awakening

ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਵੈੱਬਪੇਜ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਦੇ ਅਸਲ ਸਮੇਂ ਦੇ ਤਜ਼ੁਰਬੇ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਲਈ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

All experiences were appearing as if equal, unchanging and complete. My personal ego was fully dead. I got suspicion of my health. I had no feeling of my own personality. I was as if in the form of a personality of Kundalini and non-duality only.

Premyogi vajra describes his kundalini awakening experience in his own words as following

ਅਗਲੀ ਪੋਸਟ ਵਿਚ, ਅਸੀਂ ਦੱਸਾਂਗੇ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਲਈ ਮਨ ਵਿਚ ਕੀ 5 ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।

ਕੁੰਡਾਲੀਨੀ ਵਿਸ਼ੇ ਦੇ ਦਿਲ ਤਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਅਗਲੀਆਂ ਦੋ ਪੋਸਟਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੜ੍ਹੋ.

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी जागरण- यह कैसे काम करता है )                                    

Please click on this link to view this post in English (Kundalini awakening- How it works)

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸੱਪ ਵਰਗੀ

ਦੋਸਤੋ, ਕੁਝ ਹਫ਼ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੱਪ-ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਜਾਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ। ਉਹ ਕਾਫ਼ੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਇੱਕ ਮੇਲਾ ਸ਼ਰਵਣ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਦੌਰਾਨ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਸਥਾਨ ਵਿਚ ਬੁੱਤ ਆਦਿ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਪਰ ਸੱਪ ਦੀ ਦਿਲ ਛੂਹਣ ਵਾਲੀ ਇਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਰੰਗੀਨ ਤਸਵੀਰ ਦੀਵਾਰ ਤੇ ਪੇੰਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਜਿਸ ‘ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਸੌਂਦੇ ਹਨ। ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਫਣ ਸਨ। ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਜਾਣੂ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਲੱਗੀ। ਉਥੇ ਮੇਰੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਲੱਗੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਅਨੰਦ ਲਿਆ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਰਹੱਸਮਈ ਬੁਝਾਰਤ ਜਾਪਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।

ਸੱਪ ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ

ਮੇਰਾ ਪਹਿਲਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਨਾਰਾਇਣ (ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ) ਆਮ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਰੂਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਇਆ ਦੇ ਭਰਮ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ। ਇਸੇ ਲਈ ਉਸ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਵਰੂਪ ਨਾਗ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਇਸ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਨਾਗ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ

ਮੈਂ ਯੋਗਿੰਦਿਆਦੋਟਕਾਮ(yogaindia.com) ਦੀ ਇੱਕ ਪੋਸਟ ਪੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਵਿਚ ਕੁਝ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਮੈਂ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਸੱਪ ਸਾਢ਼ੇ ਤਿੰਨ ਚੱਕਰ ਲਗਾ ਕੇ ਮੂਲ ਅਧਾਰ ‘ਤੇ ਬੈਠਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪੂਛ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਇਹ ਸਿੱਧਾ ਉੱਠਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੁਆਰਾ ਦਿਮਾਗ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਹੈ।

ਮੈਂ ਇਸ ਤੋਂ ਇਹ ਮਤਲਬ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਸਾਡੀ ਨਾੜੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਇੱਕ ਉਭਾਰੇ ਸੱਪ ਵਰਗੀ ਦਿਖਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੌਰ ਤੇ, ਨਾੜੀ ਦੀਆਂ ਸਨਸਤੀਆਂ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਸਫ਼ਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਜਰਾ ਉਸ ਸੱਪ ਦੀ ਪੂਛ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਅੱਧੀ ਰਿੰਗ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅੰਡਕੋਸ਼ ਦਾ ਖੇਤਰ ਪਹਿਲਾ ਰਿੰਗ / ਕੋਇਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਬਾਹਰ ਦੂਜਾ ਚੱਕਰ ਮਾਸ ਅਤੇ ਰੇਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਹੈ। ਤੀਜਾ ਚੱਕਰ ਹੱਡੀ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਨਾਲ ਜੁੜਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਉਭਾਰਿਆ ਸੱਪ ਹੇਠਲੀ ਪਿੱਠ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੂਨੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੈਂਡ / ਮੋੜ ਰਖਦਾ ਹੈ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਸਾਡੀ ਪਿੱਠ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੈ (ਨਾਭੀ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ)। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਵੇਂ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਉਭਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਦਾ ਮੋੜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਲਗਭਗ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੱਪ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿਰ ਦਿਖਾਏ ਗਏ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡਾ ਸਿਰ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਨਾਲੋਂ ਕਈ ਗੁਣਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਸੰਘਣਾ ਹੈ।

ਸਾਡੀ ਨਾੜੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸੱਪ ਵਰਗੀ ਹੈ

ਅਸੀਂ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਨਾੜੀ ਨੂੰ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਸਮਾਨਤਾ ਪਾਈ ਜਾਏਗੀ। ਨਾੜੀਆਂ ਵੀ ਸੱਪ ਜਾਂ ਰੱਸੀ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਵਜਰ ਦੀ ਨਾੜੀ ਨੂੰ ਸੱਪ ਦੀ ਪੂਛ ਸਮਝੋ। ਇਹੋ ਅੱਧਾ ਚੱਕਰ ਵੀ ਹੋਇਆ। ਸਵੱਧੀਥਨ ਚੱਕਰ ਦਾ ਸੰਵੇਦਨਾ ਖੇਤਰ (ਜਿੱਥੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਸੱਪ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਚੱਕਰ / ਕੁੰਡਲ / ਚੱਕਰ ਹੈ। ਆਸ ਪਾਸ ਦੀ ਨਾੜੀਆਂ ਵੀ ਉਥੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਸੱਪ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਘਿਰਾਓ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਘੇਰਾ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਨਾੜੀ ਸੈਕਰਲ ਪਲੇਕਸ / ਨਸਾਂ ਦੇ ਨੈਟਵਰਕ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀ ਹੈ। ਤੀਸਰੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਥੇ ਸੈਕਰਲ ਪਲੇਕਸਸ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਸੱਪ / ਸਪਨੀਲ ਕੋਰਡ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਰ ਸੰਘਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਲੰਬਰ ਖੇਤਰ ਵਿਚ, ਪੇਟ ਵੱਲ ਟੋਏ ਵਿਚ ਇਕ ਮਰੋੜ ਹੈ। ਮੋੜ ਦੀ ਅਗਲੀ ਵਾਰੀ ਸਿਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਸਿਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਨਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੱਪ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੱਰ/ਹੂਡ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ / ਸੱਪ-ਸ਼ਰੀਰ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਚੱਕਰ ਦੇਵ ਸ਼ੀਸ਼ਨਾਗ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਬਿੰਦੂ

ਇੰਨੀ ਡੂੰਘੀ ਜਾਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਇਕ ਸਧਾਰਨ ਮਾਮਲਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰਾ ਸੇਕ੍ਸੁਅਲ ਖੇਤਰ ਸੰਘ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਵਰਗਾ ਸੰਘਣਾ, ਗੋਲਾਕਾਰ ਅਤੇ ਪਰਤਦਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸੰਵੇਦਨਾਵਾਂ ਵਜਰ / ਪੂਛ ਦੀ ਸਨਸਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਪਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੱਪ ਦੇ ਮੁੱਖ ਬੌਂਜਿੰਗ/ਟਰ੍ਨਿੰਗ ਪੁਆਇੰਟ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸੱਤ ਚੱਕਰ ਹਨ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਧਿਆਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਥੇ ਵਧੇਰੇ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਵਜ੍ਰ ਦਾ ਸ਼ਿਖਾ ਬਿੰਦੁ ਮੁਲਾਧਰਾ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਸਵਾਧੀਸਥਾਨ ਚੱਕਰ ‘ਤੇ ਸੱਪ ਦੀ ਪੂਛ (ਵਜਰਾ) ਸੱਪ ਦੇ ਉਹ ਮੁੱਖ ਗੁਥੇ ਹੋਂਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਜ਼ਮੀਨ’ ਤੇ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਸਵੱਧੀਥਾ ਚੱਕਰ ‘ਤੇ ਸੱਪ ਦਾ ਉਠਾਣ ਲਗਭਗ 90 ਡਿਗਰੀ ਦਾ ਕੋਣ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਪ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਘੁਮਾਵ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘਾ ਬਿੰਦੂ ਪਿਛਲੇ ਨਾਭੀ ਚੱਕਰ ਤੇ ਹੈ। ਅਨਾਹਤ ਚੱਕਰ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਸੱਪ ਦਾ ਸਰੀਰ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਵਿਸੁਧੀ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਸੱਪ ਦੇ ਸਿਰ ਨੇੜੇ ਮੋੜ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘਾ ਬਿੰਦੂ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਉਪਰ ਸੱਪ ਦੇ ਸਿਰ ਦਾ ਦੁਬਾਰਾ ਉਭਾਰ ਪਿਛਲੇ ਵੱਲ ਦੇ ਆਗਿਆ ਚੱਕਰ ਉਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਸਾਰੇ ਦਿਮਾਗ / ਦਿਮਾਗ ਦਾ ਸਿਖਰ, ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿਥੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਸਨਸਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ (ਸਿਰ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਸਤਹ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਛਲੇ ਭਾਗ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ; ਇਹ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਟੋਏ ਵਰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਮਾਰਧਰਾ/ਬ੍ਰਹਮਰੰਧ੍ਰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ)। ਉਥੇ ਦੇਵ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਦੇ ਇਕ ਹਜ਼ਾਰ ਫਾਨਾ ​​ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਸਹਿਸ੍ਰਾਰ (ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਭਾਗ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਾਲਿਨੀ ਮੱਧ ਦੇ ਮੁੱਖ ਤੇ ਬੀਚ ਵਾਲੇ ਸਿਰੇ/ਹੂੜ ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ- ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਨਾਗ ਨਾਲ ਅਭਿਆਸ ਦੌਰਾਨ

ਮੈਂ ਉਸੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿਚ ਇਕ ਦਿਨ ਤਾਂਤਰਿਕ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਪਰੋਕਤ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਨਾਗ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਸਦੀ ਪੂਛ / ਵਜ੍ਰ ਸ਼ਿਖਾ ‘ਤੇ ਉਭਰ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸੱਪ ਵਰਗੀ ਹਿਲ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਫੱਣ / ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ’ ਤੇ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਮਨ ਵਿਚ ਉਹ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਉੱਤੇ ਲਗਜ਼ਰੀ ਕੰਮ ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਕੱਠੇ, ਮੈਨੂੰ ਉਹੀ ਭਾਵਨਾ ਮਿਲੀ ਜਿਵੇਂ ਉਪਰੋਕਤ ਨਾਗ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਵਿੱਚ ਸੱਪ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ।

ਸੱਪ ਦੀ ਪੂਜਾ

ਸੱਪ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ ਸੱਪ ‘ਤੇ ਸੌਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਪ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੱਥੇ ‘ਤੇ ਵੀ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਕਈ ਧਰਮਾਂ ਵਿਚ, ਦੋ ਸੱਪ ਇਕੱਠੇ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੰਭਵ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦੋ ਦਾ ਤਾਂਤਰਿਕ ਜੋੜਾ ਯੈਬ-ਯਮ/ਯਬ-ਯੁਮ ਆਸਣ ਵਿਚ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ।

ਨਾਗ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਹੀਂ ਹੈ

ਮੈਂ ਸੱਪ ਬਣ ਕੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਰਿਹਾ। ਪਰ ਉਹ ਸੱਪ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਨਾਗ ਦੇ ਸਰੀਰ / ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਤੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਸੱਪ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਸੱਪ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।

ਨਾਗ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ

ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਨਾਗ ਦੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰ ਨੇ ਸੱਪ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਇਕ ਵਾਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਿੱਧੇ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚੜ੍ਹ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਹੈਲੀਕਾਪਟਰ ਹਵਾ ਵਿਚ ਸਿੱਧਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੋਵੇ। ਸੱਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਠਣ ਲਈ ਸਿਰਫ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਸੱਪ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਧਰਤੀ

ਇੱਕ ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ / ਮਲਟੀ-ਹੁਡਡ ਸੱਪ ਦੇ ਸਿਰ ਉਤੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਇਹ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਸਾਡੀ ਆਪਣੀ ਉਪਰੋਕਤ ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ। ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਸਾਡੇ ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ / ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਤਜ਼ੁਰਬੇ ਵਰਗੀ ਹੈ। ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਇੱਥੇ ਸਥੂਲ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਆਖ਼ਰੀ ਵਾਕ ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ ਦਾ ਬੁਨਿਆਦੀ ਮੰਤਰ ਹੈ।

ਸੰਵੇਦਨਾ ਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਆਰੋਪਣ

ਹਰ ਸਰੀਰਕ ਸਨਸਨੀ ਨਾੜੀ ਰਾਹੀਂ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਸ ‘ਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ / ਇਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਾਨਸਿਕ ਤਸਵੀਰ ਦਾ ਲੇਪ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਦਿਮਾਗ ਤੱਕ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਰੀਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਤੀਬਰ ਅਤੇ ਅਨੰਦਮਈ ਸਨਸਨੀ ਵਜਰ-ਸਿਖਾ ਤੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਲਗਾਈ ਗਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਜਿੰਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਮੁਲਾਧਾਰ ਵਿਚ ਸੌਂਦੀ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਮੂਲਾਧਾਰ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਸਿਰਫ ਵਜਰ-ਸਿਖਾ ਹੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਕਾਲਪਨਿਕ ਲਾਈਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਨੂੰ ਸੱਪ ਦੀ ਪੂਛ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਮ ਆਦਮੀ ਵਿਚ ਉਥੇ ਸੌਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਥੇ ਜਾਗ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਜਾਗਣ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਲਿਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਗ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੂਛ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਦਬਾਈ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਜਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵੀਰਜ ਨਿਕਾਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵਜਰ ਵਿਚ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਥੋਂ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੱਪ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਾਜਰਾ ਸ਼ਿਖਾ ਤੋਂ ਸਿੱਧੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਰਾਹੀਂ ਦਿਮਾਗ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ, ਬਾਰ -2 ਜਿਨਸੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਘੁੰਮਦੀ। ਇਹ ਭਾਵਨਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰਾ ਜਿਨਸੀ ਖੇਤਰ (ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਦੇ ਭੂਮੀ ਦੇ ਢੇਰ / ਘੜੇ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲਾ ਹੈ) ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਡੁੱਬਿਆ / ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਸਿੱਧੇ ਸਿਖਰ/ਹੂੜ ਤੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਵੀਰਜ ਦੀ ਗਿਰਾਵਟ ਲਈ ਵਾਜਰਾ ਤੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ / ਅੱਗੇ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੁਆਰਾ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਥਲੇ ਭੇਜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਸ਼ਬਦ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਅਰਥ ਕੁੰਡਲੀ / ਕੋਇਲ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਭਾਵ, ਕੋਇਲ ‘ਤੇ ਬੈਠੀ ਇਕ ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਖਸੀਅਤ।

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी एक नाग की तरह)                                    

Please click on this link to view this post in English (Kundalini as a serpent)

ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ

ਇਹ ਤਾਂਤਰਿਕ ਪੋਸਟ ਤੰਤਰ ਦੇ ਆਦਦੇਵ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਤੱਤਰ ਗੁਰੂ ਓਸ਼ੋ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।

ਇਹ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤਾਂਤਰਿਕ ਵੈੱਬ ਪੋਸਟ ਨੇ ਕਿਸੇ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਠੇਸ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੇ ਜਨਤਕ ਹਿੱਤ ਵਿੱਚ ਤਾਂਤਰਿਕ ਵੈਬਸਾਈਟ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸੁਤੰਤਰ ਵਿਚਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਜਬਰ ਜਨਾਹ ਦੇ ਪੀੜਤਾਂ ਨਾਲ ਹਮਦਰਦੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

ਅੱਜ ਕੱਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖੇਤਰ ਅਪਵਾਦ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਡਾ। ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਿਯੰਕਾ ਰੈਡੀ ਦੇ ਜਿਨਸੀ ਕਤਲ ਦੀ ਘਟਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਜ਼ਾ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਤਾਜਾ ਉਦਾਹਰਣ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਉਨ੍ਨਾਵ ਵਿੱਚ ਇਕ ਕਨਿਆ ਦਾ ਰੇਪ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਜਿੰਦਾ ਜਲਾਉਣ ਦੀ ਘਟਨਾ ਹੈ । ਆਓ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ, ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਤਾਂਤਰਿਕ ਪਹਿਲੂਆਂ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੀਏ।

ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ

ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਅਸ਼ਲੀਲਤਾ, ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ, ਵਿਭਚਾਰ ਅਤੇ ਪੋਰਨ ਨਾਲ ਭਰੀ ਜਨਤਕ ਥਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਡੀਓਵਿਜ਼ੁਅਲ ਸਮੱਗਰੀ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਜਿਨਸੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਅਤੇ ਤਾਂਤਰਿਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਲਾਭ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਮਾਨਸਿਕ ਪਹੁੰਚ/ਨਜਰੀਏ ਦੀ ਕਿਸਮ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਾਰਕ ਹੈ।

ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਦੂਜਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਅਤੇ ਤਾੰਤ੍ਰਿਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੈਕਸ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਜਿਹੜੀ ਲਿੰਗ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਤੰਤਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਅਸਲ ਸੈਕਸ ਸਿੱਖਿਆ ਤਾਂਤਰਿਕ ਸੈਕਸ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ। ਤੰਤਰ ਲਿੰਗ ਦਾ ਵਿਗਿਆਨ ਹੈ। ਅੱਜ ਕੱਲ, ਜਦੋਂ ਸਰੀਰਕ ਸੈਕਸ ਸਿੱਖਿਆ ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ? ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿਚ ਤੰਤਰ ਦੀ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਰੀਰਕ ਸੈਕਸ ਸਿੱਖਿਆ ਕਈ ਵਾਰ ਲਾਭਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਨੁਕਸਾਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲ ਜਿਨਸੀ ਅਨੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਾਂਝਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਤਾਂਤਰਿਕ ਸੈਕਸ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਰੀਰਕ ਜਿਨਸੀ ਅਨੰਦ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਰੀਰਕ, ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਤੀਜਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਰਹੀ ਉਜਾੜਾ ਅਤੇ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਹੈ। ਇਹ ਅਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਖਾਲੀ ਮਨ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਘਰ ਹੈ। ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਜਿਸ ਕੋਲ ਕੰਮ ਅਤੇ ਆਮਦਨੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਹ ਉਲਟਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ।

ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਚੌਥਾ ਕਾਰਨ ਅਸਲ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ ਵੀ ਖਾਲੀ ਮਨ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਜੋਗੀ-ਫਕੀਰ ਖਾਲੀ ਬੈਠਦਿਆਂ ਕਦੇ ਵੀ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਨਿਆਂਇਕ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਨਿਆਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਹੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਅਪਰਾਧਿਕ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਬਧੇਰੇ ਡਰ ਜਾਂ ਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਿਹਾ। ਜੁਰਮ ਜਾਂ ਤਾਂ ਡਰ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਰੁਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿਚ ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਵਧੇਰੇ ਮਾਨਵਤਾਪੂਰਨ ਹੈ। ਕੌੜੀ ਸੱਚਾਈ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਪਰਾਧੀ ਬਲਾਤਕਾਰ ਪੀੜਤ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਡਰੋਂ ਹੀ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਹੋਰ ਸਬੂਤ ਮਿਟਾਏ ਜਾ ਸਕਣ। ਇਹ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਤਿੱਖੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਅਪਰਾਧੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਸੇਧ ਮਿਲਦੀ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੁਰਮ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਤਾਂਤਰਿਕ ਤਰੀਕਿਆਂ ਅਪਣਾ ਕੇ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ

ਬੇਸ਼ਕ ਤੰਤਰ ਬਾਹਰੋਂ ਸੈਕਸ-ਫ੍ਰੀਕ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੰਤਰ ਪੋਰਨ ਜਾਂ ਬਲਾਤਕਾਰ ਦਾ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਜਿਨਸੀ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਹਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਆਪਸੀ ਸਹਿਮਤੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਜਿਨਸੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਜਿਨਸੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸ਼ਨ ਵੱਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਧਿਆਨ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਤੰਤਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਮ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਿਆਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵੀ ਬਲਾਤਕਾਰ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਤੰਤਰ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਦੀ ਧੀ ਜਾਂ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਜਿਨਸੀ ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਰਾ ਇਹ ਕਿਸੇ ਦੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ। ਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇੱਕ ਹੀ ਜਿਨਸੀ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਗੂੜ੍ਹਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਬਦਲਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਨੂੰ ਝੱਲਣਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਅਸਥਾਈ ਇੱਛਾਵਾਂ ਜਿਵੇਂ ਬਲਾਤਕਾਰ ਅਤੇ ਜਿਸਮੀ ਵਾਸਨਾ ਪੂਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਤੰਤਰ ਵਿਚ ਏਕਾਪਟਨੀਵਰਤ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਨੈਤਿਕਤਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਤਾਂਤਰਿਕ ਸਾਥੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ-ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਜੋੜੀ ਇਸ ਦੀ ਇਕ ਚੰਗੀ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ।

ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਤੇ ਰੋਕ ਲਗਾ ਕੇ

ਜਿੰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ, ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੀਰ੍ਯ ਦੀ ਨਿਕਾਸੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਨਾਲ, ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਚ ਬਦਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮਾਹਵਾਰੀ ਚੱਕਰ ਦੀ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਵਧੀ (ਮਾਸਿਕ ਚੱਕਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ 7 ਅਤੇ ਆਖਰੀ 7 ਦਿਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੋਈ ਸਮਾਂ 100 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ) ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵੀਰ੍ਯ ਨਿਕਾਸੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਾੰਤ੍ਰਿਕ ਸੇਕਸ ਨਹੀਂ ਰੁਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਬਲਕਿ ਵੀਰਜ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਜਾਰੀ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵੀਰ੍ਯ ਨਿਕਾਸੀ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਐਕਸਟਰੌਵਰਟ ਅਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਜਿਨਸੀ ਭਾਈਵਾਲ/ਸਾਥੀ ਪ੍ਰਤੀ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਕਤੀ (ਸੱਪ) ਦਾ ਮੂੰਹ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਆਦਤ ਦੁਆਰਾ ਮਜਬੂਰ ਮੂਰਖ ਆਦਮੀ ਵੀਰ੍ਯ ਨਿਕਾਸੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਿਰੰਤਰ ਬੁਝਾਉਂਦੀ ਅਤੇ ਬਰਬਾਦ ਹੁੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਬਾਹਰਲੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ ਉਪਰ ਵੱਲ (ਦਿਮਾਗ) ਉੱਤੇ ਚੜਾਈ ਜਾਵੇ। ਤਾਂਤਰਿਕ ਸੈਕਸ ਇਕ ਵਾਰ ਵੀ ਵੀਰਜ ਦੀ ਬਚਤ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਚੜਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਨਤੀਜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਬੇਸ਼ਕ ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੈਕਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਐਕਸਟਰੋਵਰਟ (ਸੱਪ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਹੈ) ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਆਈ ਨਕਾਰਾਤਮਕਤਾ ਤੁਰੰਤ ਯੂ-ਟਰਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸਕਾਰਾਤਮਕਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ (ਸੱਪ ਦਾ ਮੂੰਹ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ)। ਇਹ ਜਿਨਸੀ ਸਾਥੀ ਦਾ ਪਿਆਰ ਵੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ-2 ਵੀਰਜ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ-2 ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪੱਧਰ/ਅਸਰ ਵੀ ਵੱਧਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਇਸ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਵੀਰਜ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਸ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ ਦੁਆਰਾ ਅਸੀਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ

ਇਹ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਰੂਹਾਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਪ੍ਰਾਣੀ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਜਿਨਸੀ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਤੱਤਰ ਗੁਰੂ ਓਸ਼ੋ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਭੋਗ ਤੋਂ ਸਮਾਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਸੌਖਾ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰਕ ਹੈ। ਇਥੇ ਸਮਾਧੀ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਨਿਰੰਤਰ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਧਿਆਨ ਜਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਜਾਗਰਣ। ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਜੇ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਯੋਗ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਸੈਕਸ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ-ਭਿਕਸ਼ੂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਬਿਨਾਂ ਵਿਆਹ ਦੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਜੀਵਨ ਜੀਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਸਨ।

ਇਤਿਹਾਸ ਨੇ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੈਦਿਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਘੇਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਤੋਂ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਧੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਜੋ ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਸੈਕਸ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਸਰਵ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਮਨਜੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ

1) ਸ਼ਰੀਰਵਿਗਿਆਨ ਦਰ੍ਸ਼ਨ- ਇੱਕ ਆਧੁਨਿਕ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੰਤਰ (ਇੱਕ ਯੋਗੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਕਥਾ)

2) ਕੁੰਡਲਨੀ ਰਹਸਯੋਦਘਾਟਿਤ- ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਕਯਾ ਕਹਤਾ ਹੈ

3) ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਿਗਿਆਨ – ਇੱਕ ਆਧਿਆਤਮਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ।

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी से यौन-हिंसा पर रोकथाम 

Please click on this link to view this post in English (Kundalini for prevention of sexual)

ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਹੁਨਰ ਵਿਕਾਸ

ਅੱਜ ਦਾ ਯੁੱਗ ਵਿਗਿਆਨਕ ਯੁੱਗ ਹੈ। ਹੁਨਰ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨ ਇਕ ਦੂਜੇ ਲਈ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਵਿਗਿਆਨ ਹੁਨਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅਧੂਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੁਨਰ ਅਧੂਰਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤਕਨੀਕਾਂ ਅਸਫਲ ਜਾਂ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ / ਘਾਤਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੇ ਹੁਨਰ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਵਿਗਿਆਨ ਲਗਭਗ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਨਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਛੜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਹੁਨਰਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਕਸਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਦੂਰ ਦੁਰਾਡੇ ਅਤੇ ਕਬਾਇਲੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਸ ਪਾਸ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਹੁਨਰ ਦੀ ਭਾਰੀ ਘਾਟ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਿਸਾਲ ਲਈ, ਚਿਕਿਤਸਕ ਦਾ ਕੰਮ ਲਓ। ਮੈਂ ਇਹ ਗੁਣ ਕਿਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ। ਛੋਟੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤੇ ਮਕੈਨਿਕ-ਮਿਸਤਰੀ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੱਥਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਜਾਣੂ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਮਲੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਿਚ ਆਲਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਜੁਟਾਉਣ ਵਿਚ ਅਸਮਰਥ ਹਨ। ਕਈਆਂ ਕੋਲ ਸਿਖਲਾਈ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਕਈ ਲੋਕ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਸੋਚ ਕਾਰਨ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਹੁਨਰ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵੱਲ ਕਿਵੇਂ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਦਵੈਤ ਦੇ ਨਾਲ ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੁਰੂ, ਪ੍ਰੇਮੀ-ਪ੍ਰੇਮਕਾ, ਪੁੱਤਰ, ਮਾਪਿਆਂ, ਦਾਦਾ-ਦਾਦੀ, ਦੋਸਤ, ਕੋਈ ਮਨਪਸੰਦ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾਂ ਚੀਜ਼ ਆਦਿ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਕਿਸੇ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਅਕਸਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਪਰ-ਉੱਪਰ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ, ਉਸਦਾ ਡੂੰਘੇ ਜਾਣ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਸੁਭਾਅ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਠੰਡੇ ਲਹੂ ਵਾਲੇ ਸੁਭਾਅ ਤੋਂ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਨਹੀਂ ਪੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਉਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਜ਼ਰਬਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਵੀ ਚਿਪਕੂ ਸੁਭਾਅ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਸਿਧੀਆਂ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਕ ਪਾਸੇ, ਹੁਨਰਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਰੀਰਕ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀ ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪਦਾਰਥਕ ਸਿਧੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸਿਧੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਤੇ ਹੁਨਰ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰਾ ਦਾ ਆਪਣਾ ਤਜ਼ਰਬਾ

ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਦੇਵੀਰਾਣੀ ਵਜੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੜਕ ਗਈ ਸੀ, ਤਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਬਹੁਤ ਨੇੜਿਓਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਅਕਾਦਮਿਕ ਅਧਿਐਨ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘੀ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਹਰ ਵਿਸ਼ੇ ਦੀ ਜੜ ਤੱਕ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਉੱਪਰ-2 ਤੋਂ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਕਈ ਵਾਰ ਉੰਨਾਂ ਦੀ ਤਾੜਨਾ ਵੀ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਅਵ ਅਵਿਆਵਿਹਾਰਿਕ, ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ, ਨਕਾਰਾਤਮਕ, ਵੱਡੇ-ਭਾਸ਼ਣਕਾਰ ਅਤੇ ਹੰਕਾਰੀ ਮੰਨਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇਕੱਲੇ ਚਾਨਾ ਘੜੇ ਨੂੰ ਤੋੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਸਥਿਤੀ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣਾ ਪਿਆ।

ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਮਕਣ ਲੱਗੀ, ਤਦ ਉਹ ਬਹੁਤ ਵਿਆਵਹਾਰਕ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਸਮਰਥਕ ਬਣ ਗਿਆ। ਤਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਜੋ ਉਸਨੇ ਕੀਤੇ ਉਹ ਪੂਰੇ ਕੁਆਲਟੀ ਨਾਲ ਹੋਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਛੋਟੇ ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਰੀਕ ਅਤੇ ਡੂੰਘੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਨਤੀਜੇ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਕੀਕਤ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।

ਸੁਹਿਰਦ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਹੁਨਰ ਵਧੇਰੇ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ

ਅਜਿਹੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਵਹਾਰਕ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਾ ਆਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਵੀ ਸੁਹਿਰਦ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹੁਨਰ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਨੂੰ ਹੁਨਰ ਵਿਕਾਸ ਸਿਖਲਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰਾ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇੰਨਾ ਪਿਆਰ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਕਾਸ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੂੰ ਯੋਗਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਪੈਈ। ਇਹ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਉਸ ਨੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਤੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਕੁੰਡਲਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਣ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਜਿੰਨੇ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਨਹੀਂ ਹਨ।

ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਹੁਨਰ ਸਿਖਲਾਈ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਕੰਮ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਰਗਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਸੀ ਗੱਠਜੋੜ ਦਾ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੁਨਰ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਭਰ ਵਧਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕਠੇ ਛੂਹਦੇ ਹਨ।   

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी से कौशल विकास ).

Please click on this link to view this post in English (Kundalini for skill development ).

ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਾਲ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰ

ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਪਿਆਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਮਰਪਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਰਧਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਸੇਵਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਬਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਦੇ ਇਹ ਮੁੱਖ ਗੁਣ ਹਨ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕਈ ਹੋਰ ਗੁਣ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੁੱਖ ਗੁਣ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਭਾਵ ਹੈ ਕਿ ਜਾਨਵਰ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਪ੍ਰੇਮੀ ਹਨ। ਆਓ, ਆਓ ਇਸ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੀਏ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਰਧਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ

ਅਜ ਤਕ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਕੁੱਤੇ ਨਾਲੋਂ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਸਵਾਮੀ-ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਕੁੱਤੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਜਾਨ ਵੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਚਿੱਤਰ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਲਈ ਖੰਭੇ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਕੁੱਤਾ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਰਲੇਪਤਾ ਜਾਂ ਗਵਾਹੀ ਤੋਂ ਭਰਪੂਰ ਰਵੱਈਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੁੱਤਾ ਇਸਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ ਕੁੰਡਲਨੀ ਚਿੱਤਰ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਦਾ, ਉਸਦੇ ਲਈ ਮਰ ਵੀ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਦਿਖਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੱਤਾ ਆਦਮੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸੇਵਾ ਭਾਵਨਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ

ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਓ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾ ਕੇ ਸਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉੱਚੀ ਕਿਕ ਵੀ ਮਾਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਸਿੱਧਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਅਕਸ ਇਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਆਦਮੀ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਗ ਅਜਿਹਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਹ ਵੀ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਾਨਵਰ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਧਰਮੀ ਹਨ।

ਇਹ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਮਨ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਜਾਨਵਰ ਮਾਲਕ (ਕੁੰਡਲਨੀ) ਨੂੰ ਬਾਰ ਬਾਰ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਬਦਲ ਸਕਦਾ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਦਮੀ ਆਪਣੇ ਦਿਮਾਗ ‘ਤੇ ਇੰਨਾ ਸ਼ੇਖੀ ਮਾਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਪੱਕਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਿਹਤਰ ਜਾਪਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਾਲਤੂ ਪਸ਼ੁ ਨੂੰ ਆਦਮੀ ਦੁਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਸਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਪੰਛੀ ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦ ਪੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਵੱਸ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਖੁਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਪਿਆਰ ਸਿਰਫ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਜਾਨਵਰ ਇਸ ਨੂੰ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਜੇ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਕਰਦਿਆਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪਿਆਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਪੌਦੇ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਪ੍ਰੇਮੀ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਵਿਚ ਰੁੱਝੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ

ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਉਹਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਸਾਡੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਜਿਸ ‘ਤੇ ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਾਧਨ ਵੀ ਹੈ। ਕੁੱਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਕੁੱਤੇ ਵਿਚ ਦਿਮਾਗ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਸਿੱਧਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਕੁੱਤਾ ਸਿਰਫ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਕੇ ਹੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਤਰਕ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਦੂਜਿਆਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਰਕ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਸਿੱਧਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਹੈ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਾਬਤ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਪੌੜੀ ਦੇ ਸਿਖਰ ‘ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਫਰਜ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ

ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਬਲਦ ਬਿਮਾਰ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਖੇਤ ਨੂੰ ਵਾਹੁਣ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਉਸਦਾ ਮੂਡ ਬੰਦ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ। ਇਹ ਇਕ ਵੱਖਰੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਹਲ ਚਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸਾਹ ਲੇੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਸਿੱਧਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਬਲਦ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਵੀ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕੰਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੌਸ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਉਸ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਇਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕੁੰਡਲਨੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਕੌਣ ਇੱਕ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਜੀਵ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਅਨੰਦ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਖਣ ਚਾਹੇਗਾ? ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧੀਰਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਪਿਆਰ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰਾ ਦਾ ਆਪਣਾ ਤਜ਼ੁਰਬਾ

ਉਸਦਾ ਬਚ੍ਪਾਨਾ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਬਲਦਾਂ ਦੀ ਗੇਮ ਵਰਗੀ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਰੋਮਾਂਚਕ ਸੀ। ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਘਾਹ ਨਾਲ ਚਰਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੌੜਦੇ ਸੀ ਤਦੋਂ ਇਕ ਵੱਖਰਾ ਰੋਮਾਂਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਗ ਬਹੁਤ ਸ਼ਰਾਰਤੀ, ਖੇਡਦਾਰ ਅਤੇ ਦੁਧਾਰੂ ਵੀ ਸੀ। ਇਕ ਲੀਡਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਦੌੜਦੀ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਚਰਾਇਆ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇ ਡਰੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਵੇਖਣ ਵਿਚ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਸੀ। ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਦੀ ਉਹ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂਛ ਨੂੰ ਭਜਾ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਆ ਰਹੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਗਰਦਨ ਮੋੜ ਕੇ ਪੀਛੇ ਵੇਖਦੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਦੌੜ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।

ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰਾ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂ ਇਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਚਰਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਕੁਝ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੇ  ਆਪਣੇ ਕੰਨ ਮੋੜੇ ਅਤੇ ਉਹਨੂੰ ਹੈਰਾਨੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ। ਕਈਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੱਟਣਾ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੁੰਘਿਆ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਇਆ। ਸ਼ਾਇਦ ਉੰਨਾਂ ਨੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਕੇਸ਼ ਛੇਦ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਉੱਚਿਤ ਵੀਰਜ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ (ਪ੍ਰਾਣ ਚੁੱਕਣ ਦੇ ਸਮੇਂ) ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿਚ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਅਨੁਭਵ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਕਈ ਵਾਰੀ ਮੱਝਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਕਮਜ਼ੋਰ ਦਿਲ ਰਖਣ ਵਾਲੀ ਮੱਝ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੱਭ ਲੈਂਦੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਚਾਨਕ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੁੰਘਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ। ਇਹ ਜਿਆਦਾਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੱਝਾਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਿਹੜੀ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀਯਾਂ, ਸਿੰਗ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀਯਾਂ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਪ੍ਰਤੀ ਅਣਜਾਣ ਸਨ। ਇਸਦਾ ਸਿੱਧਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਾਲ ਘੱਟ ਜਾਣੂ ਸੀ।

ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਰਹਿ ਕੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਵਿਕਾਸ

ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰਾ ਨੇ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਹਿ ਕੇ ਵਧੇਰੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਉਹ ਜਿਹੜੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਘਰੇਲੂ ਅਤੇ ਗ ਜਾਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ। ਜਾਨਵਰ ਕੁਦਰਟੀ ਤੌਰ ਤੇ ਕੁਦਰਤ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਦਵੈਤ ਰੂਪ ਕੁੰਡਲਨੀ ਕੁਦਰਤ ਵਿਚ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी के साथ पशु-प्रेम ).

Please click on this link to view this post in English (Kundalini with animal love).