ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਲਈ ਬੱਚਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਅੰਗੂਠੇ ਨੂੰਚੂਸਣਾ- ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਧਿਆਤਮਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ

ਦੋਸਤੋ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਪਿਛਲੀਆਂ ਪੋਸਟਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਮੂੰਹ (ਓਰਲ ਗੁਫਾ) ਇੱਕ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਵਿੱਚ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।  ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਓਰਲ ਕੇੇਵਿਟੀ ਦੀ ਛੱਤ ਇਸ ਦੇ ਫਰਸ਼ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਵਿੱਚ ਚਾਲੂ ਹੋੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭੋਜਨ ਲੈਂਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਮੂੰਹ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਦ  ਦੋਹਾਂ ਸਤਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਪਰਕ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਮੂੰਹ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਸੰਪਰਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਹੁਤ ਰਾਹਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।  ਚੁੰਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ, ਇਹੀ ਕੁਝ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੂੰਹ ਦੀ ਥੁੱਕ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।  ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਪੂਰਾ ਲਾਭ ਲੈਣ ਲਈ ਯੋਗੀ ਨੇ ਤਾਲੂ ਨਾਲ ਜੀਭ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਦੀ ਇਕ ਤਕਨੀਕ ਬਣਾਈ।  ਇਕੱਠੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਕਨੀਕ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਵੀ ਜੋੜਿਆ।

ਬੱਚੇ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ

ਮੈਂ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। ਯੋਗਾ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਯੋਗਾ ਸਿੱਖਿਆ।  ਉੱਨਾਂਂ ਯੋਗੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਦੇ ਬੱਚੇ ਸਨ। ਸ਼ੁਕਦੇਵ, ਬਾਬਾ ਬਾਲਕ ਨਾਥ ਅਜਿਹੇ ਯੋਗੀ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗਾ ਸ਼ਕਤੀ ਉਤੇ  ਲੋਕ ਅੱਜ ਤੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।  ਦਰਅਸਲ, ਬੱਚੇ ਦੇ ਯੋਗਾ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ ਗਰਭ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਵਿੱਚ ਚਾਲੂ ਕਰਨ ਦਾ ਰੁਝਾਨ ਕੁਦਰਤੀ ਹੈ

ਬੱਚੇ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਅੰਗੂਠਾ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਰਭ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਮੁਸੀਬਤ ਹੈ।  ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਕੈਦ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਗੁੱਸੇ, ਡਰ, ਉਦਾਸੀ ਆਦਿ ਮਾਨਸਿਕ ਵਿਗਾੜਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।  ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਉਹ ਅੰਗੂਠਾ ਚੂਸਦੇ ਹਨ।  ਅੰਗੂਠਾ ਮੂੰਹ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸਤਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਇਕੱਠੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਥੁੱਕ ਵੀ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਰੁਝਾਨ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿਚ 4 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤਕ ਠੀਕ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਮੂੰਹ ਦੀ ਬਣਤਰ ਨੂੰ ਖ਼ਰਾਬ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।  ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਆਦਤ ਨੂੰ ਯੋਗਾ ਸਿਖਾਉਣ ਦੁਆਰਾ ਮਿਟਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਵੱਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਡਾਂਟ ਕੇ।

ਜਦੋਂ ਏਨੇਰਜਿ ਸਵਿਚ ਚਾਲੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲਾਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?

ਮੂੰਹ ਦੇ ਊਰਜਾ ਸਵਿਚ ਚਾਲੂ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਮਨ ਦਾ ਭਾਰ ਹੇਠਾਂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਭਾਰ ਉਤਰ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਕਿ ਭਾਰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਮਨ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਵ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਨ ਵਿੱਚ ਅਦਵੈਤ / ਗੈਰ ਦਵੈਤ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿਚ ਬਣਾਈ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿਚ ਭਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।  ਯੋਗੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਤੇ ਨਾੜੀ ਚੈਨਲਾਂ ਦੇ ਜਬਰੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿਚ ਵਧੇਰੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਕੋਈ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਨਿਗਲ ਸਕਦਾ ਹੈ

ਲੋਕ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ ਜਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਘੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।  ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਗੁੱਸੇ ਦੌਰਾਨ ਕੁਝ ਪੀਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ, ਦਿਮਾਗ ਦਾ ਬੋਝ ਥੁੱਕ ਦੇ ਨਾਲ ਗਲ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਹੇਠਾਂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੈਸੇ ਵੀ, ਗੁੱਸੇ ਦੌਰਾਨ ਲੋਕ ਦੰਦ ਵੀ  ਭੀਨੱਚਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ‘ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਸਕਣ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੜ ਸਕਣ। ਕਈ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋਣ ਲਈ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮੂੰਹ ਦੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਸਤਹਾਂ ਜੀਭ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਕਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਚਾਲੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ   

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਵਿਚ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਵੀ ਚੁੱਪ ਧਰਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਵੇਲੇ ਦੰਦ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਬੰਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਪਾੜਾ/ਫਾਸਲਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।  ਬੋਲਣ ਨਾਲ, ਇਹ ਪਾੜਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਦਾ ਭਾਰ ਹੇਠਾਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਖ਼ੁਦ ਆਪਣੇ ਸਵੈ-ਬੋਧ / ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਜਾਗਣ ਵਾਲੀ ਕੁੰਡਲੀਨੀ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ।  ਮੈਂ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਬੋਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।  ਜੀਭ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤਾਲੂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਕੋਰੋਨਾ ਲੋਕਦੌਨ/ਤਾਲਾਬੰਦੀ ਦੌਰਾਨ ਮਾਸੂਮ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੈਦਲ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਨਾਲ ਭਟਕਦੇ ਵੇਖਣਾ ਬਹੁਤ ਨਿਰਾਸ਼ਾਜਨਕ ਹੈ।

ਹਾਈਪਰਟੈਨਸ਼ਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁੰਡਲਨੀ – ਤਣਾਅ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਕੁੰਜੀ; ਭੋਜਨ ਯੋਗ

ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਲਈ ਦੋ ਵੱਡੇ ਚੈਨਲ ਹਨ। ਇਕ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ।  ਦੂਜਾ ਸਰੀਰ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸਰੀਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੰਘਦੇ ਹੋਏ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੋ ਬਰਾਬਰ ਅਤੇ ਸਮਮਿਤੀ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵੇਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਕ ਹਿੱਸਾ ਖੱਬਾ ਹਿੱਸਾ (ਨਾਰੀ ਜਾਂ ਯਿਨ) ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਹਿੱਸਾ ਸੱਜਾ (ਮਰਦ ਜਾਂ ਯਾਂਗ) ਹੈ।  ਇਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ਵਰ ਦੀ ਧਾਰਣਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਹੈ।  ਉਸ ਸ਼ਿਵ ਰੱਬ ਦਾ ਖੱਬਾ ਹਿੱਸਾ ਔਰਤ ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਜਾ ਹਿੱਸਾ ਨਰ ਰੂਪ ਹੈ।  ਦੋਵੇਂ ਚੈਨਲ ਸਾਰੇ ਚੱਕਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ ਹਨ।  ਦੋਵੇਂ ਸਾਰੇ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿਚ ਆਪਸ ਵਿਚ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੇਸ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੂਪ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਲੂਪ ਤਦ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਚੈਨਲ ਪੇਰੀਨੀਅਮ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਚੱਕਰ ‘ਤੇ ਆਪਸ ਵਿਚ ਜੁੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਉਹ ਲੂਪ ਸਾਰੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਲੂਪ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਚੈਨਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਮੁੱਖ ਚੈਨਲਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਠ ਯੋਗ ਅਤੇ ਤਾਓਵਾਦ ਵਿੱਚ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸਾਹਮਣੇ ਵੱਲ ਚੈਨਲ

ਦਿਮਾਗ ਪਿਆਰ ਦਾ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਿਲ ਪਿਆਰ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰਕ ਹੈ

ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਵੇਲੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਇਸੇ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਕੱਠੇ ਖਾਣ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਵੱਧਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਿਮਾਗ ਦਾ ਰਸਤਾ ਪੇਟ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ।  ਸਕੂਲ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਕਾਲਪਨਿਕ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦਾ ਟਿਫਨ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਤਦੋਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪਿਆਰ ਦੀ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।  ਖੁਸ਼ੀ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਬੋਝ ਮਨ ਵਿੱਚ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਆਤਮ ਗਿਆਨਵਾਨਤਾ ਵੀ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦਿਲ ਮਨ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ।  ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਇਕਲੌਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪਾਗਲਪਨ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।  ਇਸੇ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੀਭ ਨੂੰ ਤਾਲੂ ਨਾਲ ਛੋਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਦਿਮਾਗ ਤੋਂ ਦਿਲ ਤਕ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।  ਬੇਸ਼ਕ ਇਹ ਦਿਲ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਦਿਲ ਤਕ ਬਰੋਬਰ ਤੁਰਦੀ ਰਹੇ।  ਇਸ ਨਾਲ, ਦਿਲ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਜੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।  ਇਸੇ ਲਈ ਲੋਕ ਅਕਸਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਾ ਨਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ”।  ਭਾਵ ਇਹ ਬਹੁਤ ਅਨੰਦਪੂਰਣ ਸੀ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਉਤਰਦੀ ਹੈ

ਇਸਦਾ ਸਿੱਧਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਟਿਫਿਨ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਸੀ।  ਉਹ ਰਸ ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕਣ ਦੋਵੇਂ ਜਬਾੜੇ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਇਕ ਕੰਡਕਟਰ ਸੰਯੋਜਕ-ਗਰੀਸ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।  ਉਸ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਦਿਲ ਤਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਗਿਆ ਜੇਸ ਤੋਂ ਅਨੰਦ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਪੈਦਾ ਹੋਯਾ।  ਉੱਥੋਂ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਾਭੀ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।  ਇਸੇ ਲਈ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾਭੀ ਵਿਚ ਹਿੰਮਤ ਜਾਂ ਗਟ੍ਸ ਹੈ।  ਅਸਲ ਵਿਚ, ਅੰਤੜੀ ਦਾ ਦੂਜਾ ਨਾਮ ਗਟ ਹੈ।  ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਮੈਂ ਦਿਮਾਗ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਜੋੜ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੁੱਟ ਮੈਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਪੂਰਾ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਸੈਕਸ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ

ਅਕਸਰ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੋਈ ਸੈਕਸ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਾਭੀ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਚੈਨਲ ਰਾਹੀਂ ਸਵਾਧੀਸਥਾਨ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਉੱਥੋਂ ਹੀ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੂਲਾਧਾਰ ਚੱਕਰ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੋ ਬਰੋਬਰ ਹਿਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਚੈਨਲ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਸਿੱਧੀ ਲਾਈਨ ਵਿਚ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਵੇ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਮੋੜਣ ਲਈ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚੱਕਰ ਮਲੋਤਸਰਗਾ ਨਾਲ ਵੀ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸੈਕਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਾਜਤ ਦੀ ਸੰਵੇਦਨਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੇਟ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਵਧਿਸਥਾਨ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਆ ਕੇ ਮੂਲਧਰਾ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਦੇ ਦੁਆਲੇ, ਜੇ ਵਾਜਰਾ ਸਿਖਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਮੂਲਧਰਾ ਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ , ਜੋ ਕਿ ਹਕੀਕਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਜਿਨਸੀ ਚਕਰਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਪਸ ਪਰਤ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਈ ਲੋਕ ਇਹ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਦੇਸ਼ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਵਾਪਿਸ ਮੁਡਕਰ ਹੇਠਾਂ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਹਿਸ੍ਰਸਾਰ ਤਾਂ ਮੂਲੇਦਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੈਂਟਰਿੰਗ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਕੁੰਡਲੀਨੀ ਦੇ ਸਹਿਸ੍ਰਤਰ ਤਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਵਧੇਰੇ ਸੌਖਾ ਅਤੇ ਕਾਰਗਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਰੀਰ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀਕਰਨ ਨੱਕ ਦੀ ਨੋਕ, ਅਗਿਆ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਸਿਰ ਦੇ ਲਮ੍ਬੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਜਾਂ ਸ਼ਿਖਾ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਇਸ ਕੁੰਡਲਨੀ ਚੈਨਲ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿਚ, ਸਿਰ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਖਬੇ-ਸਜੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੰਬੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਚੋਣੀ / ਟਫਟ (ਸ਼ਿਖਾ) ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵਿਗਿਆਨ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਚੈਨਲ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ ਹੈ

ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲਾ ਚੈਨਲ ਆਪਸੀ ਸੰਵੇਦਨਾਵਾਂ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।  ਇਹ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਸੈੱਲ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੈੱਲ ਤੱਕ ਆਪਸੀ ਛੂਤ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ।  ਵੈਸੇ ਵੀ, ਖਾਣੇ ਦੇ ਨਿਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਿਗਲਦੇ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਗਲ਼ੇ ਦੇ ਵਿਸੂਧੀ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਸਨਸਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।  ਫਿਰ ਇਹ ਦਿਲ ਦੇ ਅਨਹਤ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਸਨਸਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੇਟ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਨਾਲ ਇਹ ਨਾਭੀ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਸਨਸਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।  ਜਦੋਂ ਢਿਡ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖਾਣ ਨਾਲ ਲਟਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਹੇਠਾਂ ਦਬਾ ਕੇ ਜਣਨ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਜਿਨਸੀ ਸਵਿਸ਼ਥਨ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਵਾਲਾ ਚੈਨਲ

ਸੈਕਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਨਸਨੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।  ਇਹ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਅਨੰਦ ਦਿਮਾਗ ਅਤੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਤਿੱਖੀ ਸਨਸਨੀ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਜਣਨ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਸਿੱਧੇ ਦਿਮਾਗ ਅਤੇ ਦਿਲ ਤਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।  ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਸਿੱਧਾ ਦਿਮਾਗ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।  ਤਦ ਇਹ ਜੀਭ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।  ਇਸ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸੰਵੇਦਨਾ ਦੇ ਤਬਾਦਲੇ ਵਿੱਚ ਮੁਖ ਦੀ ਲਾਰ ਵੱਡੀ ਭੂਮਿਕਾ ਅਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।  ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਸੈਕਸ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਾਰ ਬਣਦੀ ਹੈ।  ਇਸ ਨਾਲ ਦਿਮਾਗ ਵੀ ਘੱਟ ਥੱਕਦਾ ਹੈ।  ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਭੇਜਣ ਦਾ ਇਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦੁਆਰਾ ਸਿੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਸਿੱਧੇ ਦਿਮਾਗ ਤੇ ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।  ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰ ਚੱਕਰ ਵੀ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੁਆਰਾ ਦਿਮਾਗ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਚੈਨਲ ਲੂਪ ਵਿਚ ਸਨਸਨੀ ਦਾ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਤੁਰਨਾ

ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕੋਈ ਭੌਤਿਕ ਚੈਨਿਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਨਸਨੀ ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਹੈ।  ਦੂਜੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਸੰਵੇਦਨਾ ਸੈੱਲ ਤੋਂ ਸੈਲ ਦੇਸੰਪਰਕ ਦੁਆਰਾ ਚਲਦੀ ਹੈ।  ਮੇਰੇ ਖਿਆਲ ਵਿਚ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਸਨਸਨੀ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ  ਛੂਹਣ ਦੇ ਅਹਿਸਾਸ ਦੇ ਤਜ਼ੁਰਬੇ ਦੁਆਰਾ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਵੱਧਦੀ ਹੈ।  ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਚੈਨਲ ਲੂਪ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।  ਇਹ ਚੈਨਲ ਲੂਪ ਤਾਓਜ਼ਮ ਦੇ ਮਾਈਕਰੋਕੋਸਮਿਕ ਓਰਬਿਟ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਵਿੱਚ ਸਮਾਨ ਹੈ।

ਇਹ ਚੈਨਲ ਲੂਪ ਤਜਰਬੇ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਦੁਬਾਰਾ ਜਾਗਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ

ਆਦਮੀ ਨੇ ਸਿਰਫ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੰਵੇਦਨਾਵਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਿਸਦੀ ਉਸਨੂੰ ਪਦਾਰਥਕ ਬਣਨ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ।  ਉਹ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।  ਇਹ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਚੈਨਲ ਪਾਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੂਖਮ ਸੰਵੇਦਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।  ਇਸ ਲਈ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਚੈਨਲ ਲੂਪ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਿਆ।  ਹਾਲਾਂਕਿ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਚੈਨਲ ਲੂਪ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਦੁਬਾਰਾ ਜਾਗਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਉਲਟੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਤਾਲੁ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ‘ਤੇ, ਕੰਮ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਤੁਰੰਤ ਘਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਮੈਂ ਇਹ ਪਿਛਲੀ ਪੋਸਟ ਵਿਚ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।  ਮੈਂ ਇਸ ਤਕਨੀਕ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਅਜ਼ਮਾ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸਦੇ ਲਈ ਸਹੀ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ।  ਤਾਲੂ ਨਾਲ ਜੀਭ ਦੀ ਟਿਪ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਨੂੰ ਜਿੰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ ਫਲੈਟ ਅਤੇ ਤੰਗ ਬਣਾਉ।  ਬੇਸ਼ਕ ਜੀਭ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੋੜਨ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਾ ਕਰੋ।  ਇਕ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਸੰਪਰਕ ਬਿੰਦੂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਭਾਵੇਂ ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਉਲਟ ਜੀਭ ਦਾ ਟਿਪ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰੰਤ ਛੂੰਹਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਉਲਟਾ ਸੰਪਰਕ ਕਾਊਂਟਰ ਕਰੇੰਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਦੀ ਹੈ।  ਇਹ ਕਾਊਂਟਰ ਕਰੇੰਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਪਲੇਟ ਵਿਚ ਇਕ ਗਰਮ ਦੁੱਧ ਦੇ ਗਲਾਸ ਨੂੰ ਘੁਮਾਉਣਾ ਅਤੇ ਪਲੇਟ ਵਿਚ ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਉਲਟ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿਚ ਘੁੰਮਾਉਣਾ।  ਇਸ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਠੰਡਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਦੁੱਧ ਦੀ ਗਰਮੀ ਤੁਰੰਤ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਜੀਭ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਰਾਹੀਂ  ਦਿਮਾਗ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈ।  ਇਕ ਵਾਰ ਮੈਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ।  ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਤਾਲੂ ਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ।  ਮੇਰਾ ਦਿਮਾਗ ਤੁਰੰਤ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿਲ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿਚ ਫੈਲ ਗਈ।  ਮੇਰੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਬਚਾਅ ਪੱਖ ਦੀ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ ਅਤੇ ਲੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।  ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚੇ ਯੋਗੀ ਅਤੇ ਕੁੰਫੂ / ਕੁੰਗ ਫੂ ਵਿਦਵਾਨ ਰਖਿਆਤਮਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹਮਲਾਵਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।  ਉਪਰੋਕਤ ਆਰਮ ਬ੍ਰਾਂਚਿੰਗ ਵਰਗੀ ਬ੍ਰਾਂਚਿੰਗ ਚੈਨਲ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸਾਹਮਣੇ/ਅੱਗੇ ਵਾਲੇ ਚੈਨਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਜੀਭ ਦੁਆਰਾ ਦਿਮਾਗ ਗਲ਼ੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।  ਇਸ ਨਾਲ, ਗਲ਼ੇ ਵਿੱਚ ਤੰਗੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏਗੀ।  ਦਿਮਾਗ ਦਾ ਬੋਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਗਲੇ ਦੇ ਕੇਂਦਰ, ਵਿਸ਼ੁਧੀ ਚੱਕਰ ‘ਤੇ, ਉਹ ਕਠੋਰਤਾ ਵਧੇਰੇ ਵਧਦੀ ਹੈ।  ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਭਾਰ ਦਿਲ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗਾ।  ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਨਾਭੀ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦਿਮਾਗ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਨਾਭੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈ।  ਇਸਦੇ ਨਾਲ, ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਾਲੀ ਅਤੇ ਹਲਕਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਗੁੱਸੇ ਵਰਗੇ ਮਨ ਦੇ ਵਿਕਾਰ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਨ ਦੇ ਭਾਰ ਤੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਨਾਭੀ ਚੱਕਰ ਤੇ ਅਨੰਦ ਨਾਲ ਚਮਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।  ਇਸੇ ਲਈ ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਸਿੰਕ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭਾਰ ਨੂੰ ਜਜ਼ਬ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।

ਜੀਭ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਕੇ ਇਕ ਪਤਲੀ ਨਸ ਥੱਲੇ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਸਭ ਚੱਕਰਾਂ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਦੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਨੂੰ coveringੱਕਣ ਅਤੇ ਗਲੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਨਾਲ ਜੀਭ ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ coveringੱਕਣ ਦੀ ਇਕ ਪਤਲੀ ਜਿਹੀ । ਜਦੋਂ ਇਹ ਨਰਮ ਤਾਲੂ ਦੁਆਰਾ ਛੂਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਨਾੜ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਜਾਂ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਬੋਝ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਮਾਈਕਰੋਕੋਸਮਿਕ ਓਰਬਿਟ ਵਿਚ, ਕੁੰਡਲੀਨੀ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਸਿੱਧੀ ਐਨਰਜੀ ਜਾਂ ਸੰਵੇਦਨਾ ਜਾਂ ਬੋਝ ਨੂੰ ਨਬਜ਼ ਦੇ ਚੈਨਲਾਂ ਵਿਚ ਚਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਲੋਕ ਕੋਰੋਨਾ ਲਾਕਡਾਊਨ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦਿਆਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਲਈ ਭੱਜ ਰਹੇ ਹਨ

ਭੋਜਨ ਦੇ ਬਗੈਰ ਆਦਮੀ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਜੀ ਸਕਦਾ ਹੈ।  ਵੈਸੇ ਵੀ, ਜੇ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਖਾਣਾ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਦੁਬਾਰਾ ਖਾਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।  ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇਕ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ ਜੋ ਅਕਸਰ ਇਕੋ ਸਮੇਂ 5 ਆਦਮੀਆਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਖ਼ਾਸਕਰ ਵਿਆਹ ਆਦਿ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਜਾਂ ਜਸ਼ਨਾਂ ਵਿਚ ਜਿਥੇ ਸੁਆਦੀ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਲੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਖਾਏ 5 ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸੌਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਪਾਣੀ ਹੀ ਪੀਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।  ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੱਸਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਰਾਂ ਖੁੱਲ ਕੇ ਹੱਸਦਾ ਸੀ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।  ਇਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਪਚਾਉਣ ਵਿਚ ਮਦਦ ਮਿਲਦੀ ਸੀ।  ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਲਾਕਡਾਉਨ ਕਾਰਨ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਭਾਰੀ ਭੋਜਨ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਚਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।  ਪਰ ਭੋਜਨ ਨਾ ਸਿਰਫ ਸਰੀਰ ਲਈ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਮਨ ਦੇ ਭਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਅਨੰਦ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।  ਇਸ ਕੁੰਡਲਨੀ ਲਾਭ ਲਈ, ਲੋਕ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਕਾਮੇ ਨਾਵਲ ਕੋਰੋਨਾ (ਕੋਵਿਡ -19) ਵਾਇਰਸ ਲੌਕਡਾਉਨ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦਿਆਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲਈ ਭੱਜ ਰਹੇ ਹਨ, ਭੁੱਖ ਤੋਂ ਨਹੀਂ।  ਵੈਸੇ ਵੀ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿਚ, ਕੈਂਪਾਂ ਵਿਚ ਮੁਫਤ ਭੋਜਨ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।  ਜੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਿਰਫ ਭੋਜਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਮੋਟਾ ਆਦਮੀ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੋਵਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ

ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਤਾਓਜ਼ਮ ਵਿੱਚ ਏਨਰਜੀ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਚੈਨਲ ਵਿੱਚ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਚਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਮੈਂ ਇਕ ਵਾਰ ਤਾਂਤਰਿਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੌਰਾਨ ਕੁੰਡਲੀਨੀ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਚੈਨਲ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਿਆਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ।  ਇਹ ਇਕ ਹੈਲੀਕਾਪਟਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੂਬਸੂਰਤ ਅਤੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿਚ ਮਹਸੂਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।  ਜਿਨਸੀ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਦਿਮਾਗ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਲਗਭਗ 5-10 ਸਕਿੰਟ ਲੱਗ ਗਏ।  ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਨਸਨੀ ਇਕ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਉੱਠ ਗਈ।  ਜਿਸ ਖੇਤਰ ਵਿਚੋਂ ਇਹ ਲੰਘੀ, ਇਸ ਨੇ ਉਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।  ਨੀਵਾਂ ਖੇਤਰ ਸੁੰਗੜਦਾ ਰਿਹਾ।  ਭਾਵ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਇਹ ਜਣਨ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠੀ, ਉਹ ਝੱਟ ਤੋਂ ਸੁੰਗੜੇ।  ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।

ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਖੂਬਸੂਰਤ ਤੇ ਮਜਬੂਤ ਕੁੰਡਲਨੀ ਭਾਵਨਾ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਾਹਮਣੇ ਚੈਨਲ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ  ਮੁੱਲਾਧਰ ਚਕਰ ਤਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਚੈਨਲ ਦੁਆਰਾ ਵਾਪਸ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਿਮਾਗ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਚਮੜੀ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੱਕ ਜਕੜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।  ਦਿਮਾਗ ਲਈ ਕੰਨਾਂ ਤੋਂ ਅੰਦਰ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਇਕ ਹਿਲਾਉਣਾ ਜਾਂ ਗਸਿੰਗ ਪ੍ਰਵਾਹ ਦਾ ਅਹਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਖਿੱਚ ਦੇ ਦਬਾਅ ਨਾਲ ਹੇਠ ਲਹੂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ।  ਤਦ ਉਹ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਦਬਾਅ ਨੂੰ ਜੀਭ ਦੇ ਪੁਲ ਦੁਆਰਾ ਬਾਹਰ ਕੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਹੇਠਾਂ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦਬਾਅ ਫਿਰ ਕੁੰਡਲੀਨੀ ਵਿਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਫਿਰ ਅਧਾਰ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਨਸਨੀ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਉਥੇ ਉਭਰਦੇ ਹੁੱਡ ਤੇ ਫੈਲਦੇ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਦੁਆਰਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਵੈਸੇ ਵੀ ਸੱਪ ਅਤੇ ਜੀਭ ਦੇ ਵਿੱਚ ਗਹਿਰਾ ਸੰਬੰਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਫਿਰ ਉਹੀ ਪਲ ਉਹ ਜੀਭ ਰਾਹੀਂ ਦਿਮਾਗ ਤੋਂ ਹੇਠ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਬਾਰ ਬਾਰ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਵਿਚ;  ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ (ਖੇਚਰੀ ਮੁਦਰਾ) ਅਤੇ ਮਾਈਕਰੋਕੋਸਮਿਕ ਓਰਬਿਟ ਦਾ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਅਧਿਐਨ

ਯੋਗਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ, ਅਕਸਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯੋਗਾ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਜੀਭ ਦੇ ਸਿਰੇ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ ਨਰਮ ਤਾਲੂ ਨਾਲ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਤਕਨੀਕ ਅੱਜ ਦੇ ਕੋਰੋਨਾ (ਕੋਵਿਡ -19) ਕਾਲ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤਣਾਅ ਦੇ ਬੋਝ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਾਬਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਇਸਦੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਪਹਿਲੂਆਂ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਾਂਗੇ।

ਤਾਲੂ ਨਾਲ ਜੀਭ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਵਿੱਚ ਚਾਲੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਰਕਟ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ

ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਨੀ ਖ਼ਾਸ ਨਹੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਕਰਦਿਆਂ 2-3 ਸਾਲ ਲੰਘੇ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਮੇਰੀ ਜੀਭ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਨਰਮ ਤਾਲੁ ਦੀ ਮਾਲਸ਼ ਕੀਤੀ, ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਚੂਸ ਰਹੀ ਹੈ। ਨਰਮ ਤਾਲੁ ਤਿਲਕਵੀਂ ਨਰਮ ਚਟਾਈ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਜੀਭ ਇੱਥੇ ਉਥੇ ਤਿਲਕਦੀ ਹੋਈ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ ਅਤੇ ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਹਾਵਣਾ ਮਨ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਜੀਭ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਗਲੇ ਤੱਕ ਹੇਠਾਂ ਆ ਗਈ। ਉਥੋਂ, ਅਨਾਹਤਾ ਚੱਕਰ, ਫਿਰ ਮਨੀਪੁਰ ਚੱਕਰ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਵੱਧੀਸਥਨਾ ਚਕਰ-ਮੁਲਾਧਰ ਚੱਕਰ ਪਹੁੰਚੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਉਹ ਸਾਹ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਇਹ ਫਿਰ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰੀਆਂ  ਹਕਰਾਂ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ ਦਿਮਾਗ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।  ਉੱਥੋਂ, ਦੁਬਾਰਾ ਜੀਭ ਦੁਆਰਾ ਹੇਠਾਂ ਆ ਗਈ।  ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਰਕਟ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਕੱਟਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿਚ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕਰਨ ਦਾ ਵੀ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਸੀਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੋਸਟਾਂ ਵਿਚ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਾਂਗੇ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਵਿਚ ਨੂੰ ਚਾਲੂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚਲੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ

ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੇਰਾ ਦਿਮਾਗ ਦਾ ਰਸ ਜਾਂ ਦਿਮਾਗ ਦਾ ਬੋਝ (ਕੁੰਡਲਨੀ) ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਵਿੱਚ ਦੁਆਰਾ ਹੇਠਾਂ ਆਇਆ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਹਲਕਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ।  ਜਦੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਮਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਚੜ੍ਹ ਗਈ, ਮਨ ਫਿਰ ਭਾਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਮੁੜ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਆ ਗਈ।  ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗੀ।

ਜੀਭ ਨੂੰ ਖੇਚਰੀ ਮੁਦਰਾ ਅਤੇ ਮਾਈਕਰੋਕੋਸਮਿਕ ਓਰਬਿਟ ਵਿੱਚ ਤਾਲੂ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਵਿੱਚ ਦਾ ਵਰਣਨ ਸਿਰਫ ਸੂਖਮ ਕੋਸਮਿਕ ਓਰਬਿਟਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।  ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਨ ਵਿਚ ਅਟਕ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਦਰਅਸਲ, ਯੋਗਾ ਦੇ ਖੇਚਰੀ ਪੋਜ਼ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਵਿੱਚ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰਪੂਰਣ ਵੇਰਵਾ ਹੈ।  ਇਸ ਵਿਚ, ਜੀਭ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਜੋੜ ‘ਤੇ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਜੀਭ ਇੰਨੀ ਲੰਬੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਉਹ ਵਾਪਸ ਮੁੜਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨੱਕ  ਵਿਚ ਜਾ ਰਹੀ ਮੋਰੀ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਵਿੱਚ ਸਥਾਈ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਚਾਲੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਯੋਗੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਅਨੰਦ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸੁਪਰ ਮਾਹਰ ਦੀ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਅਗਵਾਈ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਸ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਜੋਖਮ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਮਾਈਕਰੋਕੋਸਮਿਕ ਓਰਰਬਿਟ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਵੱਖਰੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਲਈ ਹਨ

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਮਨ ਵਿਚ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਚਕਰਾਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ।  ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਿੱਧ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਾਲੀਨੀ ਯੋਗੀ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਾਲੀਨੀ ਜਲਦੀ ਜਗਦੀ ਸੀ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।  ਵਾਤਾਵਰਣ ਅਤੇ ਜਲਵਾਯੂ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਉਥੇ ਦੇ ਯੋਗੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਭਾਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹਿਣ ਕਰਦੇ ਸੀ।  ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਯੋਗਾੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਵਿਚ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਸੀ।  ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਲਈ ਇਸਦੀ ਜਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਪਈ। ਪਰ ਅੱਜ ਮੈਂ ਇਸਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੋਰ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿਹਤ ਲਾਭ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਸਵੇਰੇ, ਜਦੋਂ ਮੇਰੀਆਂ ਅੰਤੜੀਆਂ ਦਾ ਦਬਾਅ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਵਿੱਚ ਚਾਲੂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।  ਇਹ ਨਾਭੀ ਚੱਕਰ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਗੇੜਾ ਲਗਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।  ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਨਾਭੀ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਨਾਭੀ ਚੱਕਰ ਵਿਚੋਂ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਮੇਰੀਆਂ ਅੰਤੜੀਆਂ ਜਲਣ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਪੇਟ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਐਂਬਰੋਸੀਆ, ਅਮ੍ਰਿਤ, ਅਲੈਕਸਿਰ ਆਫ ਗੌਡ, ਲਵ ਪੋਸ਼ਨ, ਸੀਐਸਐਫ ਆਦਿ ਨਾਮ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਵਿਚ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ

  ਕੁਝ ਅਭਿਆਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਇੱਕ ਮਿੱਠਾ ਨਮਕੀਨ ਅਤੇ ਜੈਲੀ ਵਰਗਾ ਜੂਸ ਨਰਮ ਪੇਲੇਟ ਵਿੱਚੋਂ ਚੱਖਿਆ। ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਭਾਰ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।  ਉਹ ਉਪਰੋਕਤ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਜਰਬਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ;  ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤਜ਼ਰਬਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਰੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਬੌਣੇ ਹਨ;  ਭੂਤ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਸੰਵਾਦਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਘਟਨਾਵਾਂ

ਦੋਸਤੋ, ਪਿਛਲੀ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਡ੍ਰੀਮ ਵਿਜ਼ਿਟ ਦੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਆਪਣੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।

ਮਨੁੱਖ (ਆਤਮਾ) ਨਹੀਂ ਮਰਦਾ, ਉਹ ਕੇਵਲ ਰੂਪ ਬਦਲਦਾ ਹੈ

ਅੱਜ ਤੋਂ ਦੋ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੇਰੀ ਦਾਦੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਬੁਢਾਪਾ ਮੌਤ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਲੰਬੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਵੀ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਇਕ ਇਤਫ਼ਾਕ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਸਾਹ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੋਰੋਨਾ (ਕੋਵਿਡ -19) ਵੀ ਸਾਹ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਫੈਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।  ਸੁਭਾਅ ਨਾਲ, ਉਹ ਕੋਮਲ, ਭਾਵੁਕ, ਸੁਹਾਵਣੀ ਸੋਚ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਹਸਮੁੱਖ ਸੀ।  ਕਦੀ-ਕਦੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੋਹਮਾਯਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਗ੍ਰਸਤ ਪਾਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਪਿਆਰ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵੀ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਦਿਆਲੂ ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਭਾਅ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਸੁਭਾਅ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਿਨਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਮਾੜੇ ਦੀ ਚੰਗੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਚੰਗੇਪਣੇ ਲਈ ਚਿੰਤਤ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਡਰਾਉਣ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਦੇਣਾ ਤਾਂ ਦੂਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੋਚਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਘਰੇਲੂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਮਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਡਰਾ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉੱਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਲਗਭਗ 15 ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਉੱਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ। ਇਹ ਇਕ ਅਜੀਬ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਨ ਹਨੇਰਾ ਸੀ।  ਮੁੱਠੀ ਵਿੱਚ ਭਰਨ ਯੋਗ ਗੁੱਡਾ ਹਨੇਰਾ ਸੀ। ਪਰ ਆਮ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਉਲਟ, ਇਸ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾਰ ਮਸਕਰ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਸੀ। ਇਹ ਲਗਾਵ ਜਾਂ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੁਆਰਾ ਡੁੱਬਦੀ ਇੱਕ ਰੂਹ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਚਮਕ ਹੈ।  ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ’ ਤੇ ਪਛਾਣ ਰਿਹਾ ਸੀ।  ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਉਸ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਏਨਕੋਡ ਹੋਇਆ ਸੀ।  ਭਾਵ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਰੂਹ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਉਸਦੇ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ (ਸਰੂਪ) ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹੋ ਗੁਣ ਅਤੇ ਕਰਮ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਉਸੇ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰਾ ਹਨੇਰਾ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਲੁੱਕ ਪਸੰਦ ਆਇਆ। ਇਹ ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁੱਲਾ ਅਤੇ ਚੌੜਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਵੈ-ਬੋਧ ਵਰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਇਸ ਵਿਚਲੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਅਨੰਦਮਈ ਗੁਣ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਦਮਨ ਜਾਂ ਦਾਬ ਦੁਆਰਾ ਢਾਕੇ ਹੋਏ ਜਾਪਦੇ ਸਨ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਦਬਾਅ ਨੂੰ ਅਗਿਆਨਤਾ, ਲਗਾਵ, ਦਵੈਤ, ਮੋਹਮਾਯਾ, ਕਰਮ ਸੰਸਕਾਰ ਆਦਿ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਿਣ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਸੰਘਣੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਕਾਲੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਕੁਝ ਅਜੀਬ ਜਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਮਸਕਾਰੇ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ।  ਇਸਨੂੰ ਰੂਹ ਦਾ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੇ ਪਰਦੇ ਨਾਲ ਢਕਣਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੇ ਬੱਦਲ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਢਕਣਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਉੱਨਾਂਨੇ ਮੇਰੀ ਹਾਲਤ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਠੀਕ ਹਾਂ। ਉੱਨਾਂਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਸੀ ਕਿ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀ ਵਾਪਰੇਗਾ। ਪਰ ਮੈਂ ਇਥੇ ਠੀਕ ਹਾਂ।” ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉੱਨਾਂ ਨੂੰ ਉੱਨਾਂਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਥੇ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ।  ਉਹ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸ਼ੱਕ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਰਨ ਵਰਗੀ ਮੰਨਦੀ ਜਾਪਦੀ ਸਨ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਘਾਟ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸ਼ੱਕ ਦੇ ਨਾਲ ਰੱਬ ਮੰਨ ਰਹੀ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਂਨ੍ਹਾਂਨੇ ਉਸ ਸ਼ੱਕ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਉੱਨਾਂਨੂੰ ਉੱਨਾਂਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਵਧਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਵੇਖਦਾ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਜਾਵੇਗੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ। ਮੈਂ ਉੱਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪੁੱਛਦਿਆਂ ਨੁੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਲਾਇਲਾਜ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਇਕ ਕਾਰਨ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਨੇ 25 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸਵੈ-ਮਾਣ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਮੇਰੇ ਆਤਮ ਗਿਆਨ ਬਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।  ਮੇਰੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਬਣਾਉਣ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਯੋਗਦਾਨ ਸੀ। 

  ਫੇਰ ਉਸ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਦੌਰੇ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੀ ਦਾਦੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਤੇਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟ-ਬੁੱਧ ਪਛਾਣੇ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੋਲ ਰਹੇ ਹਨ”।  ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਰੱਬ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨਜ਼ਦੀਕ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਧਾਰਣ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ”। “ਠੀਕ ਹੈ” ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਕਿਹਾ।  ਮੈਂ ਉੱਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਦਿਨ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ (ਅਦਵੈਤ) ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

  ਰੂਹਾਨੀ ਆਤਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੁੱਖਾ, ਪਿਆਸਾ ਅਤੇ ਪਨਾਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਗੱਲਬਾਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਪ੍ਰਤੀ ਗਤੀ ਦਿੱਤੀ ਹੋਏਗੀ।  ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਜਿਥੇ ਉਸ ਰੂਹ ਲਈ ਧਾਰਮਿਕ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਾ ਲੋਟਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਥੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।  ਇਕ ਸ਼ਿਵਲੰਗਾ ਟੈਲੀਫੋਨ ਸੈਟ ਉਥੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਰੂਹ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।  ਉਸਦੀ ਇਕ ਬਹੁਤ ਸਪੱਸ਼ਟ, ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਅਤੇ ਜੀਵੰਤ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ। ਇਹ ਮੂੰਹ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਉੱਨਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੀ ਸੀ। ਇੰਜ ਜਾਪਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਸਵਿੱਚ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਸਰੀਰਹੀਣ ਦਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।  ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਹੋਰ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਵਾਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਮਰਾ ਹੋਯਾ ਸਮਝ ਰਹੇ ਸਨ।  ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਮਰ ਗਈ ਸੀ।  ਮੈਂ ਥੋੜਾ ਸੋਗ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਥੋੜਾ ਡਰ ਗਿਆ।  ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਆਤਮਾ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਰੂਹ ਦੇ ਅਕਾਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ।

  ਅਜ਼ੀਜ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਖ਼ਤਰੇ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵੀ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ

  ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।  ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਉਹੀ ਸਥਿਤੀ ਸੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ ਹੋਏਗੀ।  ਮੈਂ ਉੱਨਾਂਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੱਦੀ/ਪੁਸ਼ਤੈਨੀ ਘਰ ਦੇ ਵਰਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਮ੍ਰਿਤ ਬੈਠਾ ਵੇਖਿਆ। ਇਹ ਇਕ ਅਜੀਬ ਅਤੇ ਦੁਖਦਾਈ ਤਜਰਬਾ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਦੁਰਘਟਨਾ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਬੋਲ ਨਾ ਸਕੀ ਸੀ।  ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਮੇਰੇ ਕਮਰੇ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ‘ਤੇ ਇਕ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਕੋਬਰਾ ਸੱਪ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਮੇਰਾ ਅਮਲਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਬਚ ਨਿਕਲਿਆ।

  ਇਕ ਵਾਰ ਮੈਂਨੇ ਉਸ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਰੱਬ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਾ ਦਿੱਤੀ

  ਉਹ ਕਿਸੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ‘ਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਖ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਰੱਬ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਬਿਲਡਿੰਗ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਈ।  ਉਨ੍ਹਾਂਦੀ ਦਿੱਖ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਥੋੜੀ ਸਾਫ ਸਾਫ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।  ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮੇਂ ਲਈ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦਾ।

  ਆਖਿਰ ਵਾਰ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਫ਼ ਦੇਖਿਆ

  ਉਹ ਮੇਰੇ ਜੱਦੀ ਘਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਗੇਟ ਤੋਂ ਵਰਾਂਡੇ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।  ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਚਿੱਟੇ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।  ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਂਤ, ਹਸਦੀ, ਅਨੰਦਪੂਰਨ ਅਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਭਰੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।  ਮੇਰਾ ਰੋਮ -2 ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖਿੜਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ ਸੀ।  ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਹਰਿਦੁਆਰ ਗਿਆ ਸੀ।  ਹਰਿਦੁਆਰ ਨੂੰ ਰੱਬ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੀਰਥ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਵਿਸ਼ਵ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਯੋਗਾ ਰਾਜਧਾਨੀ ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਾਖਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰਿਦੁਆਰ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।  ਉਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਹਰਿਦੁਆਰ ਗਿਆ ਸੀ।

  ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਚਾਚੇ ਦਾ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਮੈਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਆਇਆ

ਇਸ ਤੋਂ ਥੋੜੇ ਦਿਨਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਚਾਚੇ ਦੀ ਹਾਈਪਰ ਥਾਇਰਾਇਡ ਬਿਮਾਰੀ ਕਾਰਨ ਅਚਾਨਕ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਗਤਿ ਰੁਕਣ ਕਾਰਨ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਮਿਲਾਪੜੇ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸਨ।  ਡ੍ਰੀਮ ਵਿਜ਼ਿਟ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਹਨੇਰੀ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਗੁਫਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੁਰਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਥੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਹੱਸਦੇ ਜਾ ਰਿਹੇ ਸੀ। ਮੈਂ ਅਤੇ ਮੇਰੀ 7-8 ਸਾਲ ਦੀ ਬੇਟੀ ਵੀ ਕੁਝ ਅਜੀਬ, ਹਨੇਰੇ ਅਤੇ ਚੰਦਰਮਾ ਮਿਸ਼ਰਤ, ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦੀ ਪੌੜੀਆਂ ‘ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੀਛਾ ਕੀਤਾ। ਗੁਫਾ ਦੇ ਦੂਸਰੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸਵਰਗ ਵਰਗੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸੀ। ਚਾਚੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਤੁਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਡਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।  ਮੇਰੀ ਧੀ ਉਸ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਦੀ ਜ਼ਿੱਦ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਗੁਫਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਪਰਤ ਆਏ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਮੇਰੀ ਕਾਰ ਬਾਲ -2 ਸੜਕ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਈ।  ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਮੈਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

  ਅਣਜਾਣ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਵੀ ਸੁਪਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਵਿਚ  ਮਦਦ ਲੈ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ

 ਮੇਰੇ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੇ ਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਇਕ ਮੰਦਰ ਦਾ ਸਾਧ ਆਪਣਾ ਅੰਤਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਰ -2 ਆਉਂਦਾ ਸੀ।  ਪੜਤਾਲ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਸ ਭਿਕਸ਼ੂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਲਾਸ਼ ਨਾਲੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੇ ਭਿਕਸ਼ੂ ਦਾ ਪੁਤਲਾ ਫੂਕਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਸਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਭਿਕਸ਼ੂ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਪਰ ਆਪਣੇ ਉਪਰੋਕਤ ਖੁਦ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਅਲੌਕਿਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਦੰਗਿਆਂ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਦੰਗਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ; ਐਨਆਰਸੀ ਵਿਰੁੱਧ ਦਿੱਲੀ ਦੰਗਿਆਂ ਦਾ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ

ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਧਰਮ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

ਪਿਛਲੀ ਪੋਸਟ ਵਿਚ, ਅਸੀਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਦਿੱਲੀ ਦੰਗਿਆਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਬਹੁਤ ਸ਼ੁੱਧਤਾ, ਤਾਲਮੇਲ ਅਤੇ ਗੁਪਤਤਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਕੰਮ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸ਼ੈਲੀ ਜਿਹੜੀ ਹਿੰਸਕ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ ਉਹ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਕਤੀ (ਅਦਵੈਤ ਸ਼ਕਤੀ) ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਇਹ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਦਿੱਲੀ ਵਿਚ ਜੇਹਾਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਦੀ ਘਟਨਾ ਪਿੱਛੇ ਮੁੱਖ ਯੋਗਦਾਨ ਸੀ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਹੀ ਸਰੀਰ ਦਾ (ਮਾਈਕਰੋਕੋਸਮ ਦਾ) ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ (ਮੈਕਰੋਕਸਮ) ਦਾ ਸਾਰਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ

ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸੂਖਮ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਥੂਲ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਸੰਪੂਰਨ ਬਰਾਬਰੀ ਸਾਬਤ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੈਂ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਕੁੰਡਲਨੀ (ਅਦਵੈਤ ਸ਼ਕਤੀ) ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ ‘ਤੇ ਹਾਵੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਇਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ 15 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਇਕ ਬਾਰ ਕੁਝ ਪਲ ਲਈ ਜਾਗ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਰੀਰ ਅਦਵੈਤ ਤੱਤ ਜਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਚਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਅਡਵਾਈਟ ਤੱਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡਾ ਸਰੀਰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਨਕਲ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ।

ਸਾਡੀ ਆਪਣੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਬਹੁਤ ਜਟਿਲਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਮਾਈਕਰੋ-ਸੈਨਿਕ (ਚਿੱਟੇ ਲਹੂ ਦੇ ਸੈੱਲ), ਮਾਈਕਰੋ-ਅਫਸਰ (ਹਾਰਮੋਨਜ਼, ਆਦਿ), ਮਾਈਕਰੋ ਫੌਜੀ ਵਾਹਨ (ਖੂਨ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਤੋਂ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ), ਮਾਈਕਰੋ-ਹਥਿਆਰ (ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਰਸਾਯਨ, ਆਦਿ), ਮਾਈਕਰੋ-ਇੰਟੈਲੀਜੈਂਸ (ਵੱਖ ਵੱਖ ਮੈਸੇਜਿੰਗ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ) ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਸੂਖਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ। ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਮਾਈਕਰੋ ਸਕੀਮਾਂ (ਬਾਇਓਕੈਮੀਕਲ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆਵਾਂ, ਆਦਿ) ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੂਖਮ-ਹਮਲਾਵਰਾਂ (ਕੀਟਾਣੂਆਂ) ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਲਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਅੱਤਵਾਦੀ ਦੰਗੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸੀ। ਜੇ ਉਹ ਵੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲੈਂਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਜਰੂਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ।

ਕੀਟਾਣੂ ਜੋ ਸਰੀਰ ‘ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ) ਉਹ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਸਿਰਫ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ

ਕੀਟਾਣੂਆਂ ਦਾ ਕੰਮ (ਸੂਖਮ ਦਹਸ਼ਤਗਰਦ, ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ) ਵੀ ਬਹੁਤ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਅਤੇ ਚਲਾਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਿਰਫ ਫਰਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਅੰਜ਼ਾਮ ਦੇਣ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਚਿੱਟੇ ਲਹੂ ਦੇ ਸੈੱਲ (ਸੁਰੱਖਿਆ ਸੈਨਿਕ) ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ।

ਹਰ ਵਾਰ ਸਰੀਰ-ਸਮਾਜ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੱਟੜਪੰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮਾਜ ‘ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਸਰੀਰ-ਸਮਾਜ ਤੇ ਹਾਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਸਰੀਰ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ ਵੀ ਸਰੀਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੂਖਮ-ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਪਰ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਮੈਕਰੋ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਇਹ ਉਲਟ ਹੈ। ਧਾਰਮਿਕ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਹਰ ਵਾਰ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਮਦਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਨ-ਮਾਲ ਦਾ ਵੱਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਲ ਉਨ੍ਨਾਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅਸਫਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਲਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਪੂਰਾ ਸਮਰਥਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

अनगिनत संख्या में युद्ध, इस शरीर-देश के अंदर और बाहर चल रहे हैं, हर पल। घृणा से भरे कई दुश्मन, लंबे समय तक सीमा दीवारों के बाहर जमे रहते हैं, और शरीर-मंडल/देश पर आक्रमण करने के सही अवसर की प्रतीक्षा कर रहे होते हैं। जब किसी भी कारण से इस जीवित मंडल की सीमा-बाड़ क्षतिग्रस्त हो जाती है, तो वे दुश्मन सीमा पार कर जाते हैं। वहां पर वे रक्षा विभाग की पहली पंक्ति के द्वारा हतोत्साहित कर दिए जाते हैं, जब तक कि रक्षा-विभाग की दूसरी पंक्ति के सैनिक उन दुश्मनों के खिलाफ कड़ी नफरत और क्रोध दिखाते हुए, वहां पहुँच नहीं जाते। फिर महान युद्ध शुरू होता है। अधिकांश मामलों ………..

हमारा अपना शरीर एक अद्वैतशाली ब्रम्हांड-पुरुष

ਇਹ ਪੋਸਟ ਕਿਤਾਬ “ਸ਼ਰੀਰਵਿਗਿਆਨ ਦਰਸ਼ਨ (ਫਿਜ਼ੀਓਲੋਜੀ ਫਿਲਾਸਫੀ) ਤੋਂ ਲਈ ਗਈ ਹੈ।

शरीरविज्ञान दर्शन- एक आधुनिक कुण्डलिनी तंत्र (एक योगी की प्रेमकथा)

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें                                  

Please click on this link to view this post in English

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਸਿਰਫ ਤਾਂਤਰਿਕ ਸੈਕਸੁਅਲ ਯੋਗ/ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਹਰੇਕ ਲਈ ਸੰਭਵ ਹੈ

ਇਹ ਤਾਂਤਰਿਕ ਪੋਸਟ ਤੰਤਰ ਦੇ ਆਦਦੇਵ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਤੱਤਰ ਗੁਰੂ ਓਸ਼ੋ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।

ਇਹ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤਾਂਤਰਿਕ ਵੈੱਬ ਪੋਸਟ ਨੇ ਕਿਸੇ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਠੇਸ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੇ ਜਨਤਕ ਹਿੱਤ ਵਿੱਚ ਤਾਂਤਰਿਕ ਵੈਬਸਾਈਟ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸੁਤੰਤਰ ਵਿਚਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਜਬਰ ਜਨਾਹ ਦੇ ਪੀੜਤਾਂ ਨਾਲ ਹਮਦਰਦੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

ਦੋਸਤੋ, ਇਸ ਪੋਸਟ ਸਮੇਤ ਦੋਵੇਂ ਪਿਛਲੀਆਂ ਪੋਸਟਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹਨ। ਜੇ ਇਹ ਤਿੰਨੋਂ ਪੋਸਟਾਂ ਇਕਸਾਰ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਬੰਦੇ ਨੂੰ  ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਿਸ਼ੇ ‘ਤੇ ਮਾਹਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤਿੰਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੁੰਡਲੀਨੀ ਜਾਗਰਣ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇਹ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸੌਖਾ, ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਫਲਦਾਇਕ ਤਰੀਕਾ ਕੀ ਹੈ? ਉਹ ਜਿਨਸੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਵਿਧੀ ਹੈ।

ਪਿਛਲੀ ਪੋਸਟ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਛੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਾਰਕ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਨਸੀ ਯੋਗ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਛੇ ਕਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਹੜਾ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਅਤੇ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਤਾੰਤ੍ਰਿਕ ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਧਿਆਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ

ਵਾਜਰਾ ਪ੍ਰਸਾਰਨ ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਸਿਖਰ ‘ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਾਜਰਾ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਖੂਨ ਵਗ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਵਾਜਰਾ-ਸਿਖਾ ਦੀ ਸਨਸਨੀ ਆਪਣੇ ਸਿਖਰ ‘ਤੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਾਜਰਾ-ਸਿਖਾ ਉਹ ਮੂਲਾਧਰਾ ਚੱਕਰ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਜਦੋਂ ਵਾਜਰਾ ਸੁਸਤੀ ਨਾਲ ਲਟਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਾਜਰਾ ਸਿਖਾ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਿਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੁਲਾਧਰਾ ਚੱਕਰ ਹੈ। ਇਹ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਵਾਜਰਾ ਦੇ ਅਧਾਰ ਅਤੇ ਗੁਦਾ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਵਾਲੀ ਲਾਈਨ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਚਿੱਤਰ ਨੂੰ ਵਾਜਰਾ-ਸ਼ਿਖਾ ਦੀ ਤੀਬਰ ਸਨਸਨੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਪ੍ਰੇਮੀ ਯਬ-ਯੂਮ (yab-yum) ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਵਾਜਰਾ ਸਨਸਨੀ ਕਮਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰੋਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਵੀਰਜ ਦੀ ਨਿਕਾਸੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਭੱਜਦੀ। ਦੋਵੇਂ  ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਅਗਲੇ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਛੂਹ ਕੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੰਭੋਗ ਨਾਟਕ ਦੌਰਾਨ ਵਾਜਰਾ ਸੰਵੇਦਨਾ ਸਿਖਰਾਂ ਤੇ ਲਿਆਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਇਸ ਨੂੰ ਯੋਗ-ਬੰਦਸ਼ਾਂ/ਬੰਧਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਨਸਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਛਾਲ ਮਾਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਤੇਜ਼ ਭੜਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਵਾਜਰਾ ਆਰਾਮਦਾਇਕ/ਸੁਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੀਰਜ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਫੈਲਣ ਤੋਂ ਵੀ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਬਾਰ -2 ਕਰਨ ਨਾਲ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚਲੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜੀਵਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣੋਥਾਨ ਜਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਉਥਾਨ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਨਖਿੰਗ ਦਾ ਮਿਸਰ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਲਾਈਟੋਰਿਸ ਇਕ ਮਹਿਲਾ ਵਿਚ ਵਾਜਰਾ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਜਿਨਸੀ ਭਾਵਨਾ/ਸਨਸਨੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਕੰਮ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਆਦਮੀ ਵਿਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮਹਿਲਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਲਾਈਟੋਰਿਸ ਦੀ ਸੰਵੇਦਨਾ ਸਿਖਰ ਤੱਕ ਉੱਚਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਨਸਨੀ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚਾਰਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਰਜ ਦੀ ਨਿਕਾਸੀ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਜਿਨਸੀ ਪੂਰਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਤਾੰਤ੍ਰਿਕ ਯੌਨ ਯੋਗਾ ਦੇ ਨਾਲ ਜੀਵਨ/ਪ੍ਰਾਣ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀ

ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਿੱਧ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਣ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਿਨਸੀ ਤਜ਼ਰਬੇ ਦੁਆਰਾ ਚਮਕਣ ਅਤੇ ਭੜਕਣ ਲਗਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਉਥੇ ਜੀਵਨ/ਪ੍ਰਾਣ ਖੁਦ ਹੀ ਭੜਕਣ ਲਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਾਰੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਲਿਜਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਜੀਵਨ/ਪ੍ਰਾਣ ਵੀ ਸਾਰੇ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸੈਕਸੁਅਲ ਯੋਗ (ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ) ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀਕਰਨ

ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਜੀਵਨ/ਪ੍ਰਾਣ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸੰਚਾਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਮਨ ਦੋਵੇਂ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਿਹਤਮੰਦ ਵਿਚਾਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਦਮੀ ਆਪਣੇ ਤਨ ਅਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲ ਨਿਰਲੇਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਿਰਲੇਪਤਾ ਨੂੰ ਅੰਤਰ੍ਮੁਖਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਦੁਨੀਆ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬੇਚੈਨੀ/ਲਾਲਸਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਜੋ ਸੈਕਸ ਦੁਆਰਾ ਭੜਕਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਨਿਰਲੇਪ ਰਹਿਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀਰਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਵਧਾਈ

ਜੇ ਸੈਕਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀਰਜ ਕਿਵੇਂ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ? ਜੇ ਵੀਰਜ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਇਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕਿਵੇਂ ਪਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਸਿਰਫ ਯੌਨ ਯੋਗਾ ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਸਧਾਰਣ ਸ਼ਰੀਰਕ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਰਬਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੈਕਸ ਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਪੈਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ ਨਾਲ ਟ੍ਰਿਗਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ

ਸੈਕਸੁਅਲ ਯੋਗਾ ਟਰਿੱਗਰ ਪ੍ਰਤੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਇਸ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ ਦੇ ਨਾਲ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਮਾਮੂਲੀ ਟਰਿੱਗਰ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਹਲਕਾ ਅਤੇ ਸਧਾਰਨ ਟਰਿੱਗਰ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਪਰੋਕਤ ਸਾਰੇ ਛੇ ਕਾਰਕਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ (ਜਿਨਸੀ ਯੋਗ/ਯੌਨ-ਯੋਗ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ) ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕੁੰਡਾਲੀਨੀ-ਜਾਗਰਣ ਦੇ ਅਸਲ-ਸਮੇਂ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਲਿੰਕ ਤੇ ਜਾਓ।

Premyogi vajra describes his kundalini awakening experience in his own words as following

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी जागरण केवल सैक्सुअल योगा/यौनयोग-सहायित कुण्डलिनी योग से ही सभी के लिए प्राप्त करना संभव है)                                    

Please click on this link to view this post in English (Kundalini awakening is possible for everyone only through sexual yoga assisted kundalini yoga)

ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਛੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕਾਰਕ- ਰੂਹਾਨੀ ਜਾਗਰਣ ਸਭ ਲਈ ਸੰਭਵ ਹੈ!

ਦੋਸਤੋ, ਮੈਂ ਪਿਛਲੀ ਪੋਸਟ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਪਰ ਇਹ ਕੇਸ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੇ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਹੀ ਤਰੀਕੀਆਂ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਇਕ ਅਜੀਬ ਵਰਤਾਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸਰਲ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਜਟਿਲ ਵੀ। ਇਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਵੀ। ਇਹ ਸਾਡੀ ਆਪਣੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਵੀ। ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਇਸ ਵਿਚ ਵੱਖਰੀਆਂ ਵਿਰੋਧੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਦੱਸਾਂਗੇ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਲਈ ਕਿਹੜੀਆਂ ਪੰਜ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਧਿਆਨ ਦਾ ਮਹੱਤਵ

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਿਮਰਨ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਾਰਕ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਚਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ, ਅਨੰਦ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਅਡਵਾਈਟ ਦੇ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਂ ਅਧਿਆਤਮਕ ਗੁਣ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੁਆਰਾ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਿਮਰਨ ਕਿੰਨਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੈ। ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਕੇਵਲ ਯੋਗਸਾਧਨ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਸਿਮਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਅਦਵੈਤ ਭਾਵਨਾ (ਕਰਮਯੋਗਾ) ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਕੁੰਡਲਨੀ ਧਿਆਨ ਵਧੇਰੇ ਵਿਹਾਰਕ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਮਾਨਵਤਾ ਤੋਂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਚੱਕਰ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤਾਂਤਰਿਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੇ ਚਕਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਦਿਮਾਗ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਚੱਕਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਚੱਕਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇਕ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਾਰਕ ਹੈ.

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਦਾ ਮਹੱਤਵ

ਪ੍ਰਾਣ ਸ਼ਕਤੀ (ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਕਤੀ) ਦਾ ਸਮਾਨਾਰਥੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਸਰੀਰਕ ਕਾਰਜ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ./ਪ੍ਰਾਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇੱਕ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਸੁਸਤ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਯੋਗਾ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਜ਼ਿੰਦਗੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਹੇਗੀ, ਅਤੇ ਜਾਗਦੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ, ਖਾਣ ਪੀਣ ਨਾਲ, ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੇ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਸੇਠਾਂ ਨੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਜਾਗਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰ ਲਈ ਹੁੰਦੀ। ਪ੍ਰਾਣ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤਨ ਅਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਸਮਾਜਿਕਤਾ, ਅਦ੍ਵਿਤ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਲੋਕ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੀਆਂ ਨਾਲ ਰਾਜ-ਕਾਜ/ਰਾਜ-ਨਿਯਮ ਚਲਾਉਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਅਕੇਲੇਪਨ ਦੀ ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਪ੍ਰਾਣ ਜੇੜਾ ਉੰਨਾਂ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਤੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਚਿਤਰ ਜਲਦੀ ਜਾਗਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ।

ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰਾ ਨਾਲ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਪਰੋਕਤ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੰਸਾਰਿਕਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਯੋਗਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕਾਂਤ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਪ੍ਰਾਣ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਗ ਗਈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਇੰਦਰੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਦੇ ਅੰਤਰ-ਭੁਲੇਖੇ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ

ਜੇ ਇੰਦਰੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬਾਹਰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ, ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਜਿੰਦਗੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਬਾਹਰ ਚਲੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਮਤ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਬੋਲ਼ੇ ਅਤੇ ਗੂੰਗੇ ਬਣੋ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਬਾਹਰੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਉਲਝਣਾ।

ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰ ਦੁਨਿਆਵੀਤਾ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਇਕਾਂਤ ਵਿਚ ਯੋਗਾ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਅਰੰਭ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਦ ਉਹ ਘੱਟੋ ਘੱਟ  ਬਾਹਰ ਰਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ। ਖੈਰ ਤਂਤਰ ਨੇ ਵੀ ਉਸਦੀ ਬਹੁਤ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੀ ਜਿਹੜੀ ਤਾਕਤ ਦੁਨਿਆਵੀਤਾ ਵਿਚ ਬਰਬਾਦ ਹੋਈ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਤਾਂਤਰਿਕ ਜੀਵਨ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਤੰਤਰ ਨਾਲ ਮਜਬੂਤ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਤੇ ਯੋਗਾ ਬਾਰੇ ਡੂੰਘਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ, ਯੋਗਾ ਕੀਤਾ, ਘਟੋ ਘਟ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਘਟੋ ਘਟ ਕਾਰਜ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ ਵੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਬਚੀ ਸੀ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ

ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਤੰਤਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਅਧਾਰ ਹੈ। ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਭਾਗਣ ਦੀ ਗਤੀ (escape velocity) ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਅਧਾਰ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਉਪਰ ਉਠਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਭੇਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਾਣ ਵੀ ਉੱਪਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ/ਪ੍ਰਾਣ-ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਬਚਾਅ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਬਚਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਤੰਤਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਲਈ ਇੱਕ ਟਰਿੱਗਰ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ

ਜੇ ਉਪਰੋਕਤ ਸਾਰੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹਾਲਾਤ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਪਰ ਜੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸਦਮਾ / ਟਰਿੱਗਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਤਾਂ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਮੈਂ ਉਸ ਟਰਿੱਗਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੰਨ ਲਓ ਕਿ ਇੱਥੇ ਦੋ ਗੁਰੂਭਾਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਨਿਰਪੱਖ / ਸਮਾਰੋਹ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਉਹ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਟਰਿੱਗਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰੇਗੀ। ਇਸ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਵੱਲ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਸਥਾਪਤ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ ਪਵੇ। ਜੇ ਉਹ ਟਰਿੱਗਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੈਕਸ ਭਾਗ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਉਪਰੋਕਤ ਸਾਰੇ ਛੇ ਕਾਰਕਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕੁੰਡਾਲੀਨੀ-ਜਾਗਰਣ ਦੇ ਅਸਲ-ਸਮੇਂ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਲਿੰਕ ਤੇ ਜਾਓ।

Premyogi vajra describes his kundalini awakening experience in his own words as following

ਕੁੰਡਾਲੀਨੀ ਵਿਸ਼ੇ ਦੇ ਮਾਹਰ ਬਣਨ ਲਈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਪਿਛਲੀ ਪੋਸਟ ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਪੋਸਟ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹੋ.

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी की प्राप्ति के लिए आवश्यक पांच महत्त्वपूर्ण कारक)                                    

Please click on this link to view this post in English (Kundalini awakening requires five important factors)