ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਆਤਮ ਹੱਤਿਆ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ

ਸਹਲੇਖਕ: ਡਾ. ਭੀਸ਼ਮ ਸ਼ਰਮਾ, ਵੈਟਰਨਰੀ ਸਰਜਨ, ਐਚ.ਪੀ. ਰਾਜ

ਸਹ ਸੰਪਾਦਕ: ਮਾਸਟਰ ਵਿਨੋਦ ਸ਼ਰਮਾ {ਅਧਿਆਪਕ, ਐਚ. ਪੀ. ਰਾਜ}

Photo by Vanderlei Longo from Pexels

ਕੁਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਸਟਾਰ ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਸਿੰਘ ਰਾਜਪੂਤ ਦੀ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਸੀ। ਪਹਿਲਾਂ, ਅਸੀਂ ਉਸਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਸੀ। ਉੱਚਾਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤਾਂ ਕੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਆਤਮ ਹੱਤਿਆ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਇਸ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਇਸਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਾਂਗੇ।

ਉਦਾਸੀ ਇੱਕ ਫੈਲਣ ਵਾਲੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਧਿਆਤਮਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ

ਬਲਿਯੂ ਵਹੇਲ ਨਾਮ ਦਾ ਇਕ ਵੀਡੀਓਗੇਮ ਆਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਖੇਡਦਿਆਂ ਕਈ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਆਤਮ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਲਈ ਸੀ।  ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਨੇ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਦੀਵਾਰ ‘ਤੇ ਸਵੈ-ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਆਦਮੀ ਦੀ ਪੇਂਟਿੰਗ ਪੇਂਟ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਛਿਛੋਰੇ  ਫਿਲਮ ਵਿਚ, ਉਹ ਇਸ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ ਖ਼ਬਰ ਅਨੁਸਾਰ ਬਿਹਾਰ ਰਾਜ ਦਾ ਇਕ ਲੜਕਾ ਦੇਰ ਰਾਤ ਤੱਕ ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਦੀ ਖ਼ੁਦਕੁਸ਼ੀ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਵੇਖਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਸਵੇਰੇ ਲਟਕਦਾ ਪਾਇਆ ਗਿਆ।  ਇਹ ਸਭ ਮਨ ਦੀ ਖੇਡ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਚਿੰਤਨ ਗਲੇ ਦੇ ਸ਼ੂਧਤਾ ਚੱਕਰ ‘ਤੇ ਥੋੜਾ ਤਣਾਅ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਕ ਗਲਾ ਦੱਬਣ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਲੇ ‘ਤੇ ਇਕ ਘੁਟਣ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਚਕਰ ਉੱਤੇ ਮਨਨ ਕਰਨ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਦਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਉਥੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਬਰੋਬਰ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਗਲ਼ੇ ਨੂੰ ਜੀਵਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗੈਸਟਰਾਈਟਸ ਦੀ ਵੀ ਗਲੇ ਦੇ ਦਮ ਘੁਟਣ ਵਿਚ ਭੂਮਿਕਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਤਣਾਅਪੂਰਨ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਸਿਹਤਮੰਦ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਗੈਸਟ੍ਰਾਈਟਿਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਕੱਲ ਇਸ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਦਵਾਈ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਯੋਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੱਧੀ ਖੁਰਾਕ ਖਾਣ ਨਾਲ, ਸ਼ਰੀਰ ‘ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਐਂਟੀ-ਡਿਪਰੇਸੈਂਟ ਦਵਾਈਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉਦਾਸੀ ਨੂੰ ਵਧਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਅਤੇ ਕਾਮ ਕਰਨ ਦੀ ਕਾਬਿਲੀਅਤ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਦਵਾਈਆਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਕਿਸਮਤ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਇਕ ਨਵੀਂ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਚਿਤਰ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦਾ ਇਕ ਅਵਸਰ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਨਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਾਲ ਅਭਿਅਸਟ ਹੋਣ ਲਈ ਸਮਯ ਲਗਦਾ ਹੈ। ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਵੀ ਉਦਾਸੀ ਨਿਵਾਰਕ ਦਵਾ ਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਨੀ ਖਾ ਰਿਗ ਸੀ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕੇ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੀਭ ਨੂੰ ਤਾਲੂ ਨਾਲ ਕੱਸ ਕੇ ਜੋੜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਂ ਵਿਚਾਰ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਆ ਸਕਣ। ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪ ਨੂੰ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਅਸਲ ਯੋਗੀ ਹੈ।

ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਸਿੰਘ ਰਾਜਪੂਤ ਆਪਣੀ ਸਵਰਗਵਾਸੀ ਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਕਈ ਵਾਰ ਭਾਵੁਕ ਹੁੰਦੇ ਸੀ

ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਵਧੀਆ ਗੱਲ ਹੈ,ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਪੋਸਟ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਮੀਡੀਆ ਤੋਂ ਸੁਣਨੀ ਮਿਲੀ। ਕੇਵਲ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਚੀਜ਼ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੁੰਡਲਨੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਜੋਂ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਸੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਸਫਲਤਾਵਾਂ ਮਿਲੀਆਂ।ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਪੂਰਵਜਾਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਲੋਕਾਂ ਜਾਂ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸ਼ੁੱਧ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਉਸੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਨਾਲ, ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਪ੍ਰੇਮ ਕਿਸਮ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਮਨ ਤੇ ਹਾਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਭੜਕਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਦਾ ਕੁਝ ਸਟਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰੇਕਅਪ ਵੀ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਅਤੇ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸਥਿਰ ਪਰਿਵਾਰਕ ਜੋੜਾ-ਜੀਵਨ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਫਿਲਮੀ ਜਗਤ ਵਿਚ ਇਹ ਵਾਪਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਰ ਕੋਈ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਸੂਟ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਪ੍ਰੇਮ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀਆਂ ਇਸ ਕੁਦਰਤੀ ਕੁੰਡਲੀਨੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ। ਡਾਕਟਰ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਬਾਈਪੋਲਰ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਸੀ। ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਇਕ ਹੋਰ ਰੂਪ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਤੀਬਰ ਉਤੇਜਨਾ ਦੇ ਬਾਅਦ ਤੀਬਰ ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਦੌਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਬਾਈਪੋਲਰ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਲਾਜ ਹੈ।  ਕਥਿਤ ਕਲਾਕਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਸਲੂਕ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਯੋਗ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਮਨ ਦੇ ਵਿਕਾਰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਦੀ ਹੈ।  ਅਸਲ ਵਿਚ, ਸਿਰਫ ਵਿਕਾਰ ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਹੀਂ।ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਦਾਸੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਹਰ ਸਮੇਂ ਕੰਮ ਵਿਚ ਰੁੱਝਿਆ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹੋਣ ਦਾ ਗਮ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਇਕ ਰੂਪ ਹੈ।  ਉਸ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਲਈ, ਵਿਛੜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਤਸਵੀਰ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਬਣਾ ਕੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਉਸ ਫਿਲਮ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰ ਦੀ ਅਧਿਆਤਮਕ ਤਰੱਕੀ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਰਹੀ ਸੀ

ਚਸ਼ਮਦੀਦਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਅਧਿਆਤਮਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਜਵਾਨ ਸਰੀਰ ਦਾ ਬਜ਼ੁਰਗ ਦਿਮਾਗ ਸੀ। ਅਜਿਹੇ ਗੁਣ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਬੇਫਿਕਰ ਬਣਾ ਸਕਦੀ ਹੈ

ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਦਮੀ ਅਦਵਾਇਟ ਜਾਂ ਗੈਰ-ਦਵੈਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਰਾਤ ਅਤੇ ਦਿਨ, ਜੀਵਨ-ਮੌਤ, ਮਿੱਤਰ-ਦੁਸ਼ਮਣ, ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਦੁੱਖ, ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਪਰੀਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਦਿਖਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਭਾਵ ਹੈ ਕਿ ਆਦਮੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।

ਦਰਅਸਲ, ਅਡਵਾਈਤਾ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਹੀਂ, ਚੌਕਸਤਾ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਦਵੈਤ ਨੂੰ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਬਾਹਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ

ਉਪਰੋਕਤ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਜਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਜਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿਚਲੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਪਿਆਰ ਦਰਸਾਏਗੀ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿਚ ਅਣਸੁਖਾਵਾਂ ਹੋਣ ਦਾ ਡਰ ਰਹੇਗਾ। ਇਹ ਉਸਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇਗਾ। ਅੱਜ ਦੇ ਕੋਰੋਨਾ ਲਾਕਡਾਉਨ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਸਮਾਜਿਕ ਸਹਾਇਤਾ ਨੂੰ ਖੋਹ ਲਿਆ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸਮਰਥਨ ਇਕ ਗੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਗੁਰੂ ਜੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਚੁੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਸਾਰੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਵੇਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀ ਨੂੰ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਦਾਸੀ ਰੂਹਾਨੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਹੈ


ਸਮੁੰਦਰਮਨਥਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹਿੰਦੂ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮੰਦਰਚਲ ਪਹਾੜ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ-ਧਿਆਨ ਵਾਸੂਕੀ ਨਾਗ ਹੈ। ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਕ ਦੇਵਤਾ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਗੰਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਗੰਦੇ ਵਿਚਾਰ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਭੂਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਨ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਮੰਥਨ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜੋ ਜ਼ਹਿਰ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਹੈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ੀ ਉਦਾਸੀ। ਜਿਹੜਾ ਸ਼ਿਵ ਇਸ ਨੂੰ ਪੀਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਗੁਰੂ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਵਿਚ ਮੁਅੱਤਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਚੇਲੇ ਦੀ ਉਦਾਸੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਉਹ ਖੁਦ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਉਭਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਅਨੰਦ ਹੈ ਜੋ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮੰਥਨ ਵਿਚੋਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਅਰਥ ਤਾਂਤਰਿਕ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਵੱਲ ਲੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਮੇਰਾ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਆਪਣਾ ਅਨੁਭਵ

ਆਪਣਾ ਅਨੁਭਵ ਉਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਇਸ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਮੇਰਾ ਆਪਣਾ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਬੰਧਤ ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਵੀ। ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਭਲੇਮਾਣਸ ਗੁਆਂਢੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਮੈਂ ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਛੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਤੁਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜਿੰਨਾ ਮਰਜੀ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੰਗਲ ਦੇ ਜੀਵ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਵਹਾਰ ਕੀਤਾ। ਚੰਗਾ ਚੁਟਕਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਿਮਰਨ ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਕ ਅਤਿਅੰਤ ਅਵਸਥਾ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਲੋਕ ਉਦਾਸੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ

ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਦਾਸੀ ਸਾਪੇਖ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀ ਖੁਦ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਮਾਧੀ ਵਿਚ ਗਿਆਨ ਦੀ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਹੋਰ ਮਾਹਰ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਲੋਕ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਹਨ ਜੋ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਉਦਾਸੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਲਈ ਲੋਕ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀ ਦੀ ਅਲੋਚਨਾ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਦਾਸੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਉਸਦੇ ਚੰਗੇ ਲਈ ਉਸਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਜੀਉਣਾ ਸਿੱਖ ਸਕੇ, ਪਰ ਉਹ ਅਕਸਰ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ। ਉਸਦੀ ਉਦਾਸੀ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਆਦੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਦਾਸੀ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਕੋਈ ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਸੇ ਲਈ ਜਾਂ ਤਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲਗਾਵ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਬਿਨਾਂ ਜੀਣ ਦੀ ਆਦਤ ਵੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਉਦਾਸੀ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਨਸ਼ੇੜੀ ਅਚਾਨਕ ਨਸ਼ਾ ਛੱਡਣ ਵੇਲੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿੰਨਾ ਚਾਨਣ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹਨੇਰਾ ਵੀ ਉੱਨਾ ਹੀ ਗਹਿਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇਹ ਬੁਝ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਸੰਗਤ ਅਪਣਾਉਣ ‘ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਫੁੱਲ ਨਹੀਂ ਬੀਜ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੰਡੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬੀਜਣੇ ਚਾਹੀਦੇ। ਫੁੱਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਧਣਗੇ। ਮਹਾਤਮਾ ਬੁੱਧ ਨੇ ਵੀ ਇਹੀ ਕਿਹਾ ਹੈ।

ਇਹ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਦਾਸੀ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਦਰਤੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਕੁਦਰਤੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਇਸ ਖ਼ਤਰੇ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਨਕਲੀ ਕੁੰਡਲੀਨੀ ਯੋਗ ਸਾਧਨਾ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਖਿੱਚਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।  ਇਸ ਲਈ, ਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਪੰਚਮਕਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ।

ਇਕ ਕਿਤਾਬ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਦਾਸੀ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਹਰ ਕੱਰਣ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ

ਇਹ ਕਿਤਾਬ “ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨ ਦਰਸ਼ਨ” ਹੈ। ਪੂਰੇ ਵੇਰਵੇ ਹੇਠ ਦਿੱਤੇ ਲਿੰਕ ਤੇ ਉਪਲਬਧ ਹਨ।

https://demystifyingkundalini.com/shop/

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें       

Please click on this link to view this post in English

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਰਜ ਲਈ ਸਾਈਕਲ ਚਲਾਉਣਾ

ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਹਰਿਦਾਏਸ਼

ਲੋਕ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਰੁੱਝੀ ਹੋਈ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਕੰਮ ਵਿਚ ਰੁੱਝੇ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਕੁੰਡਲਨੀ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਠਦੀ ਹੈ। ਯੋਗ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੰਮ ਅਤੇ ਯੋਗਾ ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਪੂਰਕ ਅਤੇ ਸਹਾਇਕ ਹਨ। 3 ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਸਾਈਕਲਿੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਰੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਮੂਲਧਰਾ ਤੋਂ ਦਿਮਾਗ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਭਾਰੀ ਗਰਮੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਮੈਂ ਸਾਈਕਲ ਨਾਲ ਇੰਨਾ ਦੌੜ ਸਕਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਮਨ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਅਭਿਆਸਾਂ ਨਾਲ ਫਿੱਟ ਸਨ।

ਮੇਰਾ ਬਾਈ-ਸਾਈਕਲਿੰਗ ਯੋਗਾ ਦਾ ਤਜਰਬਾ

ਇਸ ਹਫਤੇ, ਕੋਰੋਨਾ ਦੇ ਕਰਕੇ ਅਧੂਰੀ ਤਾਲਾਬੰਦੀ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਸਾਈਕਲ ‘ਤੇ ਆਪਣੇ ਦਫਤਰ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਕੁਲ 20 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਨ, ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਮੇਰਾ ਬੇਸਮੈਂਟ ਚਕਰ / ਮੁਲਾਧਰ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ ​​ਅਤੇ ਦਬਾਅ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਉਹ ਸਨਸਨੀ ਉਹੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵੀਰਜ ਧਾਰਨ ਨਾਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਵੇਂ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਮੌਲਾਧਾਰ ਚੱਕਰ ‘ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਇਕ ਚਮੜੇ ਦੀ ਤਿਖੀ ਜੁੱਤੀ ਨਾਲ ਡੂੰਘੀ ਲੱਤ ਮਾਰੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਅਤੇ ਗਹਿਰੀ ਦਰਦ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਿਸ ਨੇ ਦਿਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਮੈਨੂੰ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਬੇਚੈਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਯੋਗਾ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਸਨਸਨੀ ਫਿਰ ਵਧ ਗਈ। ਮੈਂ ਉਸ ਸੰਵੇਦਨਾ ਨੂੰ ਬਾਰ ਬਾਰ ਪਿੱਛੇ ਤੇ ਉਪਰ ਧੱਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਨਾਲ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਨਸਨੀ ਉਪਰ ਵਲ ਫੈਲਦੀ ਜਾਪਦੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਇਸ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਦਾ ਵਰਣਨ ਇੱਕ “ਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਵਾਹ/ਪ੍ਰਾਣ-ਉਠਾਣ” ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਅਤੇ “ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ” ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਰਦ ਵਰਗੀ ਸਨਸਨੀ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਤਦ ਪਿੱਠ ਵਿਚ ਕੜਵੱਲ ਵਰਗਾ ਮਿੱਠਾ ਦਰਦ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਤਸਵੀਰ ਵੀ ਉਥੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਦੋ ਦਿਨ ਚਲਦਾ ਰਿਹਾ। ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਉਸ ਸਨਸਨੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਰੀਅਰ ਅਨਾਹਤ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਟੱਕਰ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਇੰਝ ਜਾਪਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਦੇ ਅਨਾਹਤ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਚਮੜੇ ਦੀ ਨੁਕੀਲੀ ਜੁੱਤੀ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ‘ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਅਤੇ ਡੂੰਘੀ ਪੀੜ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ, ਮੂਲਾਧਾਰਾ ਤੇ ਦਬਾਅ ਅਤੇ ਸਨਸਨੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ। ਸਨਸਨੀ ਨੇ ਮਨੀਪੁਰ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਚੁਪਚਾਪ ਲੰਘ ਦਿੱਤਾ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਮਨੀਪੁਰ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ (ਬ੍ਲੋਕ) ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ। ਜੇੜਾ ਚੱਕਰ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂ ਅਨ੍ਬ੍ਲੋਕ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਥੇ ਮਿੱਠੀ ਦਰਦ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸਨਸਨੀ ਗਰਦਨ ਵਿੱਚੋਂ ਚੜ੍ਹਨ ਲੱਗੀ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਗਰਦਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ (ਵਿਸ਼ੂਧੀ ਚੱਕਰ) ਵਿਚ ਮਿੱਠੇ ਦਰਦ ਅਤੇ ਕਠੋਰਤਾ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸੇ ਦਿਨ, ਮੇਰੇ ਮੂਲਧਰਾ ਨੂੰ ਬਾਹਰਲੇ ਸਾਧਨਾਂ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸਨਸਨੀ ਮਿਲੀ। ਇਹ ਸਨਸਨੀ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਛਲੇ ਚੱਕਰ ਦੁਆਰਾ ਅਧਾਰ ਚੱਕਰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਲੌਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਗਰਦਨ ਦੀ ਸਨਸਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਬਣਾਇਆ। ਅਨਾਹਤ ਚੱਕਰ ਦੀ ਸਨਸਨੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਗਰਦਨ ਤੋਂ ਇਹ ਸਨਸਨੀ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਿਰ ਹਲਕਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਯਾ ਪਰ ਊਰਜਾ ਜਾਂ ਏਨਰਜੀ ਦੇ ਵਾਧੇ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਭਾਰੀ। ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਕੁਰਸੀ ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ 4-5 ਮਿੰਟ ਦੀ ਝਪਕੀ ਲੱਗੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਠਿਆ, ਊਰਜਾ ਦੀ ਲਹਿਰ ਪੂਰੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਪੂੰਝ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਨ ਭਾਰੀ ਅਤੇ ਦਬਾਅ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇੰਝ ਜਾਪਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਧੂ ਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਉੱਡ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਨੰਦ ਵੀ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਕੰਮ ਵਿਚ ਦਖਲ ਦੇਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ, ਮੈਂ ਜੀਭ ਦੇ ਉਲਟੇ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਤਾਲੂ ਨਾਲ ਛੂਹ ਲਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਸਨਸਨੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਚੈਨਲ ਰਾਹੀਂ ਹੇਠਾਂ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਅਨਾਹਤ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਆ ਗਈ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਿਲ ਵਿਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਇਕੱਲੀ ਊਰਜਾ ਸੀ; ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਿਰਫ ਦਿਲ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਇਹ ਤੋਂ ਫੇਰ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ ਕਿ ਪਿਆਰ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵਸਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੋਈ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਕਰਿਸ਼ਮਾ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਧਾਰਣ ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਵਰਤਾਰਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਿਸਮ ਦਾ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਪ੍ਰਵਾਹ ਇਕ ਯੋਗੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਤਾਂ ਹੀ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇਸਦੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਅਨੁਕੂਲ ਸਥਿਤੀਆਂ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਚੱਕਰ ਰੁਝੇ ਜਾਂ ਬਲਾਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਦੋਂ ਊਰਜਾ ਦਾ ਵਾਧਾ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਡਿਗਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ ਸਥਿਤੀ ਬਣ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਦਰਅਸਲ, ਇਹ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਣ ਦਾ ਵਾਧਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਪ੍ਰਾਣ ਦਾ ਵਾਧਾ ਬਣਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਭਾਵ ਹੈ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਯਾਦ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਣ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਲਹਿਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਇਸ ਵਾਧੇ ਨਾਲ ਖੁਦ ਜੁੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਪ੍ਰਾਣ ਦੀ ਉਚਾਈ (ਮਹਾਨ ਲਹਿਰ) ਬਣਾਈ ਹੈ। ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਅਕਸਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲਗਭਗ 3 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਪਰੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਇਸ ਵੈਬਸਾਈਟ ਦੇ ਹੋਮਪੇਜ ‘ਤੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।

ਸਾਈਕਲ ਚਲਾਉਣਾ ਜਾਂ ਸਾਈਕਲਿੰਗ ਯੋਗਾ ਡਾਇਆਫਰਾਗਮੈਟਿਕ ਸਾਹ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਮੇਰਾ ਖਿਆਲ ਹੈ ਕਿ ਸਾਈਕਲ ਚਲਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਢਿਡ ਨਾਲ ਡੂੰਘੀਆਂ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰਾ ਮੁਲਾਧਰਾ ਚੱਕਰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸਪੋਰਟਸ ਬਾਈਕ ਵਿਚ, ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਜਾਂ ਰੀਢ਼ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦਾ ਆਸਣ ਜਾਂ ਪੋਸਚਰ ਇਸ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੁਲਾਧਰਾ ਚੱਕਰ ਇਸ ਦੀ ਪਤਲੀ ਸੀਟ ਦੇ ਦਬਾਅ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਉਤੇਜਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਕੱਠੇ, ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਸਾਹ ਲੈ ਰਹੇ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਦੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮੂਲਧਰਾ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਊਰਜਾ ਦਿੱਤੀ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ, ਅਧਾਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਇਸ ਨੇ ਪਛੜੇ ਵਹਾਅ ਜਾਂ ਬੈਕਵਾਰਡ ਫਲੋ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬੇਸ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਇਕੱਠੀ ਊਰਜਾ ਪਿਛਲੇ ਚੈਨਲ ਦੁਆਰਾ ਚੜ੍ਹ ਗਈ। ਮੂਲਾਧਾਰ ਦੀ ਸਨਸਨੀ ਉਹੀ ਸੀ ਜੋ ਜਿਨਸੀ ਊਰਜਾ ਦੀ ਰਾਖੀ ਦੁਆਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਕੱਠੇ, ਇਹ ਜਿਨਸੀ ਸੰਬੰਧਾਂ ਲਈ ਵੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਲੋਕ ਜਿਨਸੀ ਰੂਪ ਤੋਂ ਵੀ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਮੂੰਹ ਅਤੇ ਜੀਭ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਬੰਦ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੀਭ ਦੀ ਬਹੁਤੀ ਸਤਹ ਤਾਲੂ ਨਾਲ ਕੱਸ ਕੇ ਚਿਪਕਾਂਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਜੀਭ ਨੂੰ ਇਕ ਖੰਭੇ ਦੇ ਸਿਖਰ ਦੇ ਸਲੈਬ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਖੰਭੇ ਜਾਂ ਊਰਜਾ ਚੈਨਲ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਈਕਲਿੰਗ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮਨ ਦੇ ਬੇਕਾਰ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਹ ਹੇਠਾਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਜਿਹੜੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਊਰਜਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਸਨੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਵੀ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਥਕਾਵਟ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿਤੀ।

ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਮੇਰੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਊਰਜਾ ਮਨੀਪੁਰ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਵਾਪਸ ਆਈ

ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਮੇਰਾ ਡੂੰਘਾ ਅਤੇ ਮਿੱਠਾ ਦਰਦ ਪਿਛਲੇ ਮਨੀਪੁਰ ਚੱਕਰ ਤੇ ਆਇਆ। ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਇਹ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਅਨਾਹਤ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਮਨੀਪੁਰ ਚੱਕਰ ਵੱਲ ਆ ਗਿਆ। ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ, ਇਹ ਪਿਛਲੇ ਮਨੀਪੁਰ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਆ ਗਈ ਸੀ। ਦਰਅਸਲ, ਇਸ ਮਿੱਠੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਊਰਜਾ ਜਾਂ ਏਨਰਜੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਊਰਜਾ ਚੈਨਲ ਲੂਪ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਅਤੇ ਮਨਪਸੰਦ ਮਾਨਸਿਕ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਇਸ ਦਰਦ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਹ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਖਾਲੀ ਊਰਜਾ ਪਿਛਲੇ ਚੱਕਰਾਂ ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਗਲੇ ਚਕਰਾਂ ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਰੋੜਿਆਂ ਜਾਂ ਬੈਂਡਾਂ ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਜਾਂ ਰੀਢ਼ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੀਆਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ ਉਹ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਰੂਹਾਨੀ ਤਰੱਕੀ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਧਿਆਨ ਦੇ ਵੱਲ ਸਾਧਕ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਅਟੁੱਟ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ, ਸਾਧਕ ਹਰ ਦਿਨ ਕੁੰਡਲੀਨੀ ਯੋਗਸਾਧਨਾ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਸਾਧਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਸਾਧਨਾ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਿੱਖਣ ਲਈ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਯੋਗ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਵੈਬਸਾਈਟ ਵੀ ਇਕ ਗੁਰੂ (ਈ-ਗੁਰੂ) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।

To read Yoga books, please visit following web link

https://demystifyingkundalini.com/shop/

Read post in English

पोस्ट को हिंदी में पढ़ें

ਕੁੰਡਲਨੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੀ ਵਿਦਾਈ ਪਾਤੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਕਰੀਬ ਪੁਜਾਉਣ ਲਈ ਅਰਥਾਤ ਮੁਕਤੀ ਲਈ;  ਕੁੰਡਾਲਿਨੀ ਯੋਗਾ ਤੋਂ ਰੁਹਾਨੀ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ

ਕੋਰੋਨਾ ਮਹਾਂਮਾਰੀ (ਕੋਵਿਡ -19) ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।  ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਆਪਣੇ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈਣਗੀਆਂ।  ਕੁਝ ਰੂਹਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।  ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਕੁਝ ਰੂਹਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦਮ ਘੁੱਟਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ।  ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸਰੀਰ ਪਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।  ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਾਰਡੋ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, “ਡੈਬਜ਼ ਦੀ ਤਿੱਬਤੀ ਕਿਤਾਬ” ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ। ਵਾਰਡੋ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਤਜ਼ਰਬੇ  ਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਡਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਸਲ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਪਰ ਸਾਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਦੀ ਅਦਵੈਤ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸ ਬਾਰਡੋ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਰੂਹਾਨੀ ਸੁਪਨੇ ਦਾ ਦੌਰਾ ਆਮ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ

ਭਾਵੁਕ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗਹਿਰਾ ਦਿਲ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।  ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਅਕਸਰ ਆਪਣੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।  ਇਸ ਨੂੰ ਡ੍ਰੀਮ ਵਿਜਿਟੇਸ਼ਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਕਈ ਵਾਰ ਉਹ ਮਦਦ ਮੰਗਣ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ।  ਉਹ ਪ੍ਰੇਮੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਰੂਹ ਆਪਣੇ ਸਰਵਉੱਚ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਸਰਵਉਚ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੀ ਹੈ।  ਇਸੇ ਲਈ ਇਹ ਬਾਰ ਬਾਰ ਇਕੋ ਆਦਮੀ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।  ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 

ਵਿਛੜੀ ਰੂਹ ਨਾਲ ਇੰਟਰਵਿਯੂ ਕਰਨ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਇਕ ਆਮ ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ

ਇਸ ਵਿਚ, ਇਹ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਜੀਵਤ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।  ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਇਹ ਜੀਵਤ ਆਦਮੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਅਸਲੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।  ਅਜਿਹਾ ਇਸ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਕੋਡ ਫਾਰਮ ਵਿਚ ਉਸ ਰੂਹ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਜਨਮ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਲੁਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸਦੇ ਪਿਆਰੇ ਸੁਪਨੇਕਰ ਦੁਆਰਾ ਵੇਖੇ ਜਾ ਰਿਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਵਚੇਤਨ ਸੁਭਾਅ ਜਾਂ ਮਨ ਦੀ ਉਸ ਇੰਕੋਡਿੰਗ ਨੂੰ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾ ਡਰੋ।  ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਵੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਡਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਆਤਮਾ ਬਾਰ ਬਾਰ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।  ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਦੀ ਆਦਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਕੁਝ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੂਹ ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਦੀ ਅਦਵੈਤ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਆਤਮਾਂ ਆਪਣੇ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸਰੀਰ, ਛੋਟਾ ਜਾਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਰੂਹਾਂ ਬਾਰਡੋ ਦੇ ਹਨ੍ਹੇਰੇ ਦੇ ਛਾਂਟੀ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉੱਨੀ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਫ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।  ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਜੋ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਸਫਾਈ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਗੈਰ-ਹਿੰਦੂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਫੇਰ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਹਿੰਦੂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸੁਤੰਤਰ ਹੋਣ ਲਈ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।  ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਸਮੇਂ (ਪ੍ਰਲਯ ਕਾਲ) ਵਿਚ ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਚਾਬੀਨਦੀਆਂ ਸਨ।  ਉਸ ਮਹਾਪ੍ਰਲ ਵਿੱਚ, ਸਰੀਰ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਵੇਦ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਦੌਰ ਵਿਚ ਵੀ ਆਤਮਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਜ਼ਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।  ਦੂਜਾ, ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਰੱਬ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਜੀਵਨ ਭਰ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੀ, ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਰੱਬ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।  ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਗਲੀ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜਿੱਥੋਂ ਮੈਂ ਉਪਰੋਕਤ ਤੱਥਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਹਾਂ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਧਰਮ ਜਾਂ ਪਰੰਪਰਾ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਦੇ ਅਦਵੈਤ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ ਕੁਝ ਸਵਾਰਥੀ ਧਾਰਮਿਕ ਕੱਟੜਪੰਥੀਆਂ ਨੇ ਨਫ਼ਰਤ ਦੇ ਇੰਨੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿਤਾ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹਿੰਸਾ ਨੇ ਕਈ ਸਭਿਅਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਭਿਅਤਾਵਾਂ ਤਬਾਹੀ ਦੇ ਕਗਾਰ ਤੇ ਹਨ।

ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਧਰਮ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

ਦੋਸਤੋ, ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ (ਆਪ) ਦੇ ਵਿਧਾਇਕ ਤਾਹਿਰ ਹੁਸੈਨ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਛੱਤ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸੀ ਹਥਿਆਰ ਬਰਾਮਦ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਗਈਆਂ। ਅਸਲ ਵਿਚ, ਇਹ ਅਚਾਨਕ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਇਸਦੇ ਲਈ ਕੱਟੜਪੰਥੀਆਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸਾਜਿਸ਼ ਨੂੰ ਰਚਣ ਲਈ ਇਸਲਾਮੀ ਕੱਟੜਪੰਥੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਰੱਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਇਕ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਧਾਰਮਿਕ ਰਵਾਇਤੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿਚ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਂਗ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ

ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਇਸ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਾਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤਕ ਕੁੰਡਲਨੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਖਰੀ ਫੈਸਲਾ ਲੈਣ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਪਾਪ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਕਾਲੇ ਤਾਂਤਰਿਕ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਇਸੇ ਦੁਰਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਤੰਤਰ ਸਵਰਗ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਰਕ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਡਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਅਕਸਰ ਤਦੋਂ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੰਬੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਹਿਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਇਕ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪਰੰਪਰਾ ਧਾਰਮਿਕ ਕੱਟੜਪੰਥੀਆਂ ਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਮ ‘ਤੇ ਅਣਮਨੁੱਖੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਸੁਧਰਨ ਦੇ ਮੌਕੇ ਦਿੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਆਦਮੀ ਗਲਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੀ ਇਹ ਆਦਮੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੱਚੇ ਮਾਲਕ/ਗੁਰੁ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉਪਲਬਧ ਕਰਾਉਣ ਲਈ ਇਕ ਨਿਯਮ ਪਰੰਪਰਾ ਜਾਂ ਧਰਮ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਪਰੰਪਰਾ ਜਾਂ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਿਧਾਂਤ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੀ। ਆਮ ਆਦਮੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਧਰਮ ਜਾਂ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਪੈੱਗ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਵਿਚ, ਆਦਮੀ ਦੇ ਹਰ ਕੰਮ ਅਤੇ ਵਿਵਹਾਰ ਦੇ ਨਿਯਮ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਜੋ ਆਦਮੀ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਰਮ ਨਾਲ ਹਰ ਸਮੇਂ ਬੰਨ੍ਹੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਆਦਮੀ ਸ਼ਰਾਬੀ ਵਾਂਗ ਮਸਤੀ ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਣ ਲੱਗਾ। ਐਂਟੀ-ਡਿਪਰੇਸੈਂਟ ਦਵਾਈਆਂ ਖਾਣ ਤੋਂ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਕਮਿਯੂਨਿਸਟ ਲੋਕ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਨਸ਼ਾ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਐਡਵਾਇਟਾ/ਅਦਵਿਤਾ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਐਡਵਾਈਟਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਅੰਤਰ ਹੈ।

ਇਤਿਹਾਸ ਨੇ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਭਿਅਤਾਵਾਂ ਧਰਮ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਦੁਆਰਾ ਲਹੂ-ਲੁਹਾਨ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ

ਧਰਮ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਕਾਰਨ ਆਦਮੀ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਧਰਮ ਵਿਚ ਇੰਨਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਵਿਚਲੀਆਂ ਗਲਤ ਗੱਲਾਂ ਵੀ ਸਹੀ ਲੱਗਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੁਆਰਥੀ ਅਤੇ ਅਣਮਨੁੱਖੀ ਤੱਤ ਨੇ ਇਸ ਧਰਮ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਦੀ ਕੁੜੱਤਣ ਵਿੱਚ ਇੰਨਾ ਜ਼ਹਿਰ ਮਿਕਸ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਭਿਆਤਾਵਾਂ ਦਾ ਖ਼ੂਨ-ਖ਼ਰਾਬਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें                                     

Please click on this link to view this post in English

ਕੁੰਡਲਨੀ ਲੇਖਕ ਦੀ ਲੇਖਣੀ ਕਲਾ/ਹੁਨਰ, ਸ਼ਖਸੀਅਤ, ਅਨੁਭਵ, ਦਿਮਾਗ ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੀ ਸਿਹਤ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਹੈ

ਦੋਸਤੋ, ਲੇਖ ਲਿਖਣਾ ਸੌਖਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਉਹ ਤੋਂ ਪਾਠਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗਾਂ ‘ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਸੌਖਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਲਿਖੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜ਼ਰੂਰਤਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਉਹ ਗੈਰ-ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਲਾਭ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਿਰਫ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਿਸਮ ਦੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਸਿਰਫ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਬਰਬਾਦ ਕਰਨਗੇ। ਕਈ ਵਾਰ ਲੋਕ ਉਲਟ ਸਿੱਖਿਆ ਵੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਲੇਖਕ ਨੂੰ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਪਾਠਕਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਵਧੀਆ ਲਿਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲਾਭ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਲਿਖਣ ਦਾ ਲਾਭ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਆਮ ਪਾਠਕਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਕਿਸੇ ਲੇਖਕ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਪਾਠਕਾਂ ਦੀ ਚਾਹਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਬਲਕਿ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਅਤੇ ਯੋਗ ਪਾਠਕਾਂ ਦੀ ਚਾਹਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੁਰੂਆਂ ਨੇ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਚੇਲਾ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗੇ ਪੂਰਨ ਬਣਾਇਆ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕਾਲਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਮੈਡੀਕਲ ਸਾਇੰਸ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਬਾਰੇ ਇਕ ਲੇਖ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। ਜ਼ਾਹਰ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਠਕ ਡਾਕਟਰੀ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਇਹ ਸਿਰਫ 100-200 ਪਾਠਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੜ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਕੀ ਮਿਲਿਆ। ਪਰ ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਜ਼ਰੂਰਤਮੰਦ ਅਤੇ ਯੋਗ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਲਾਭ ਹੋਇਆ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਾਠਕਾਂ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਉਸ ਲੇਖ ਲਈ ਇੱਕ ਲੋੜਵੰਦ ਅਤੇ ਯੋਗ ਵੀ ਸੀ, ਇਸੇ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਲਾਭ ਮਿਲਿਆ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਲੇਖਕ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲਿਖਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਲਿਖਦਾ ਹੈ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਇਹ ਪਾਠਕਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਤਾਂ ਪਾਠਕਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਕਿਵੇਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਖਣ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲਾਭ ਮਿਲੇ ਹਨ। ਇਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਕਾਰਾਤਮਕ, ਜਨੂੰਨ, ਮਿਹਨਤੀ ਅਤੇ ਮਾਨੁਖਵਾਦੀ ਬਣ ਗਈ। ਅਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਠਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਲੇਖ ਦਾ ਬਹੁਤ ਲਾਭ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਕਿਉਂਕਿ ਲੇਖਕ ਪਾਠਕਾਂ ਦਾ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਠਕਾਂ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ, ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸਿਰਫ ਚੰਗਾ ਅਤੇ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੀ ਲਿਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਬੇਲੋੜੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਲਾਭਕਾਰੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਲਈ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਇਕ ਨਵੀਂ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ

ਕੁੰਡਲਨੀ ‘ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਵਾਧੂ ਸ਼ਕਤੀ ਕੁੰਡਲਨੀ’ ਤੇ ਖਰਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੇਲੋੜੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਅਸਮਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਜੇੜੇ ਵਿਚਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ‘ਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਦਬਦਬਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਜ਼ੂਲ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਵਿਰਾਮ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਨਵੇਂ, ਸੁੰਦਰ, ਵਿਹਾਰਕ, ਅਨੁਭਵੀ ਅਤੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਹ ਵਿਚਾਰ ਲਿਖਦੇ ਹਾਂ, ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਲੇਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਲੇਖਕ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਨਵੇਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਲਈ ਮਨ ਦੀ ਜੋਸ਼ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਲੇਖਕਾਂ ਨੂੰ ਲਿਖਣ ਲਈ ਤਿੱਖੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਚਾਰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਨਵੇਂ ਹਨ, ਕੁਝ ਪੁਰਾਣੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਹੜ੍ਹ ਲੇਖਕ ਨੂੰ ਥੋੜਾ ਘਬਰਾਹਟ, ਬੇਚੈਨ, ਤਣਾਅਮੰਦ ਅਤੇ ਉਲਝਣਮੰਦ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਪਿਆਸ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਥੱਕਿਆ ਜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਥੋੜਾ ਚਿੜਚਿੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਉਸ ਲਈ ਇੱਕ ਜੀਵਨ ਰੇਖਾ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਸਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਤਾਜ਼ਗੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਲੇਖ ਲਿਖਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਲੇਖਕ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਰੁਕਿਆ ਰਹਿ ਕੇ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ

ਲੇਖਕ ਨੂੰ ਬਹੁਤਾ ਸਮਾਂ ਬੈਠਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਕੇਵਲ ਤਾਂ ਹੀ ਉਹ ਲਿਖ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਆਦਮੀ ਆਪਣੀ ਜੀਵਨੀ-ਸ਼ਕਤੀ / ਪ੍ਰਾਣ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿਚ ਪਾਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਲਿਖਣ ਵਿਚ ਕਮੀ ਜਾਹਿਰ ਕਰੇਗਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਲੇਖਕ ਆਪਣਾ ਸੰਤੁਲਨ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਬੈਠਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਸ ਲਈ ਦਵਾਈ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੇ ਖੂਨ ਦੇ ਗੇੜ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਖੂਨ ਦਾ ਗੇੜ / ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਜੀਵਨ/ ਪ੍ਰਾਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਹ ਅੰਨ੍ਹੀ ਦੌੜ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਅਕਸਰ ਲੇਖਕ ਦੁਆਰਾ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ

ਕੁੰਡਲਨੀ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਸਵੈਇੱਛੁਕਤਾ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿਚ ਪਾਠਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਲੇਖਕਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਅਡਵਾਈਟਾ/non-duality ਬਾਰੇ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਲੇਖਕ ਆਪਣੀ ਲਿਖਤ ਦੇ ਵਿਅਰਥ ਪ੍ਰਸਾਰ ਤੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਹੇਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਲਿਖਤ ‘ਤੇ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਾਠਕ ਉਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਲੇਖ ਨੂੰ ਖੁਦ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬੱਸ ਉਸਨੂੰ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਪਾਠਕਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਵੀ ਲੇਖਕ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੂਸਰੇ ਮਨ ਜਾਂ ਸਰੀਰਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਨ / ਦਿਮਾਗ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ।

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी से लेखक की लेखन कला, व्यक्तित्व, अनुभव, मस्तिष्क व सम्पूर्ण स्वास्थ्य का विकास)                                    

Please click on this link to view this post in English (Kundalini to develop the writer’s writing art, personality, experience, brain and overall health)

ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਰਚਨਾਤਮਕ ਮਤਿਆਂ ਦੀ ਪੈਦਾਈਸ੍ਹ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ (ਵਿਸ਼ਨੂੰ) ਦੇ ਨਾਭੀ ਕੰਵਲ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ (ਬ੍ਰਹਮਦੇਵਾ) ਦੀ ਪੈਦਾਈਸ੍ਹ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।

ਇਹ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਧਰਮ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ. ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ.

ਦੋਸਤੋ, ਇਸ ਹਫਤੇ ਮੈਂ ਕੁਝ ਲੇਖਕ-ਬ੍ਲੋਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤਦ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਨੁੱਖੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਹਫ਼ਤਾ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ, ਸੱਚੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ। ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਇਕ ਸ਼ੁੱਧ ਵਿਗਿਆਨ ਹੈ। ਇਹ ਮਾਨਵਵਾਦੀ ਵਿਗਿਆਨ ਹੈ। ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਿਗਿਆਨ ਹੈ। ਇਹ ਰੂਹਾਨੀ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਮਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ, ਇਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵੀ ਇਕ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਹੈ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਪਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਹਨ। ਸੈਂਕੜੇ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਧਰਮਵਾਦੀ ਅਤੇ ਅਧਰਮੀਆਂ ਇਸ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਅੱਜ, ਇਸ ਨੂੰ ਜੜ ਤੋਂ ਉਖਾੜ ਸੁੱਟਣ ਲਈ ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਏਕਾ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਇਸਲਾਮਿਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਬਣਨ ਦਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਸੁਪਨਾ ਇਸ ਦੀ ਜੀਵਤ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਧਰਮਾਂ (ਈਸਾਈਅਤ ਸਮੇਤ) ਦੁਆਰਾ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਧਰਮ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕਰਨਾ ਇਕ ਹੋਰ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿਚ, ਹਿੰਦੂ-ਵਿਰੋਧੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਮੁਹਿੰਮਾਂ (ਏਜੰਡਾ) ਦੀਆਂ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਕਿਸਮਾਂ ਹਾਲ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧੀਆਂ ਹਨ। ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਰਜੀਲ ਇਮਾਮ (ਆਈਆਈਟੀ ਦੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਅਤੇ ਜੇਐਨਯੂ ਵਿੱਚ ਪੀਐਚਡੀ ਸਕਾਲਰ) ਨੇ ਆਪਣੇ ਭੜਕਾਊ ਭਾਸ਼ਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਪਛਤਾਵੇ ਦੇ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਇਕਬਾਲ ਕੀਤਾ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਵਿਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਸਾਡੀਆਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਕੁੰਡਲਨੀ ‘ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ। ਸਾਰਾ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਇਸ ਦੇ ਧੁਰੇ ਵਿਚ ਹੈ। ਪੂਰਨ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੱਥ ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਗਿਆਨਕ ਆਪਸੀ ਸਬੰਧ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗੇ।

ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ / ਨਾਰਾਇਣ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਤੇ ਸੌਂਦੇ ਹਨ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ (ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਵਰਗੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੀ) ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹੈ,  ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਰਾਇਣ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਸੁਵਰ, ਮੱਛੀ, ਕੱਛੂ, ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰੇਮੀ, ਮਾਸਟਰ ਆਦਿ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਵੈਸੇ ਵੀ, ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਅਵਤਾਰ ਧਾਰਿਆ ਹੈ।

ਰਚਨਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ / ਬ੍ਰਹਮਦੇਵ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ

ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਸਪਸ਼ਟ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਮੈਕਰੋ-ਮਨ / ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਮਨ ਜਿਸਨੇ ਇਸ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਰਚਨਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਵਿਚਾਰ ਜੋ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਕਲਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਤੇ/ਸੰਕਲਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਇਕੱਲਾ ਅਤੇ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਵਿਚਾਰ ਕੇਵਲ ਉਦੋਂ ਹੀ ਇੱਕ ਮਤਾ/ਸੰਕਲਪ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੌਲਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਸਦਾ ਭਾਵ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤਦ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸੇ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੋ ​​ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸੰਕਲਪ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਕਾਰਜ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕੇਵਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਪਿੱਛੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਹੱਥ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰੂ, ਪ੍ਰੇਮੀ ਆਦਿ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਲੈ ਕੇ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਆਦਿ ਦਾ ਅਕਸ/ਰੂਪ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਰੰਤਰ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਥਾਈ ਮਾਨਸਿਕ ਚਿੱਤਰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸਫਲਤਾ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੁਆਰਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਸਦਾ ਅਨੁਭਵ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਯੋਗਾ (ਕੁੰਡਲਨੀ) ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਨਾਭੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ

ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਈ ਨਵੇਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਹਲੇ ਵਿਚਾਰ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ, ਲਾਭਕਾਰੀ ਵਿਚਾਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ (ਸੰਕਲਪ-ਰੂਪ) ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਰਚਨਾਤਮਕ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਰੁੱਝਿਆ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਰਥਨ ਮਿਲਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਸਿੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇੜਾ ਪੁਰਾਣਾਂ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੁਆਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵਾਪਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ.

only indicative image (केवल संकेतात्मक चित्र)

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी से रचनात्मक संकल्पों की उत्पत्ति ही भगवान् नारायण (विष्णु) के नाभि कमल से ब्रम्हा (ब्रम्हदेव) की उत्पत्ति बताई गई है)                                    

Please click on this link to view this post in English (Kundalini producing creative resolutions has been told as origination of Brahma (Brahmadeva) from the navel-lotus of Lord Narayana (Vishnu))

ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਛੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕਾਰਕ- ਰੂਹਾਨੀ ਜਾਗਰਣ ਸਭ ਲਈ ਸੰਭਵ ਹੈ!

ਇਹ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇਸ ਵੈਬਸਾਈਟ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਿਸੇ ਵੀ ਧਰਮ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ. ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ. ਇਹ ਵੈਬਸਾਈਟ ਤਾਂਤਰਿਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਗਲਤਫਹਿਮੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ. ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਤੇ ਗੁਣਵਤਾ ਦੀ ਅਣਹੋਂਦ ਵਿਚ, ਇਸ ਵੈਬਸਾਈਟ ਵਿਚ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਤਾਂਤਰਿਕ ਅਭਿਆਸ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਲਈ ਵੈਬਸਾਈਟ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ.

ਦੋਸਤੋ, ਮੈਂ ਪਿਛਲੀ ਪੋਸਟ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਪਰ ਇਹ ਕੇਸ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੇ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਹੀ ਤਰੀਕੀਆਂ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਇਕ ਅਜੀਬ ਵਰਤਾਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸਰਲ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਜਟਿਲ ਵੀ। ਇਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਵੀ। ਇਹ ਸਾਡੀ ਆਪਣੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਵੀ। ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਇਸ ਵਿਚ ਵੱਖਰੀਆਂ ਵਿਰੋਧੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਦੱਸਾਂਗੇ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਲਈ ਕਿਹੜੀਆਂ ਪੰਜ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਧਿਆਨ ਦਾ ਮਹੱਤਵ

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਿਮਰਨ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਾਰਕ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਚਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ, ਅਨੰਦ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਅਡਵਾਈਟ ਦੇ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਂ ਅਧਿਆਤਮਕ ਗੁਣ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੁਆਰਾ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਿਮਰਨ ਕਿੰਨਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੈ। ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਕੇਵਲ ਯੋਗਸਾਧਨ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਸਿਮਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਅਦਵੈਤ ਭਾਵਨਾ (ਕਰਮਯੋਗਾ) ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਕੁੰਡਲਨੀ ਧਿਆਨ ਵਧੇਰੇ ਵਿਹਾਰਕ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਮਾਨਵਤਾ ਤੋਂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਚੱਕਰ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤਾਂਤਰਿਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੇ ਚਕਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਦਿਮਾਗ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਚੱਕਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਚੱਕਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇਕ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਾਰਕ ਹੈ.

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਦਾ ਮਹੱਤਵ

ਪ੍ਰਾਣ ਸ਼ਕਤੀ (ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਕਤੀ) ਦਾ ਸਮਾਨਾਰਥੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਸਰੀਰਕ ਕਾਰਜ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ./ਪ੍ਰਾਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇੱਕ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਸੁਸਤ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਯੋਗਾ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਜ਼ਿੰਦਗੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਹੇਗੀ, ਅਤੇ ਜਾਗਦੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ, ਖਾਣ ਪੀਣ ਨਾਲ, ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੇ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਸੇਠਾਂ ਨੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਜਾਗਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰ ਲਈ ਹੁੰਦੀ। ਪ੍ਰਾਣ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤਨ ਅਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਸਮਾਜਿਕਤਾ, ਅਦ੍ਵਿਤ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਲੋਕ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੀਆਂ ਨਾਲ ਰਾਜ-ਕਾਜ/ਰਾਜ-ਨਿਯਮ ਚਲਾਉਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਅਕੇਲੇਪਨ ਦੀ ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਪ੍ਰਾਣ ਜੇੜਾ ਉੰਨਾਂ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਤੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਚਿਤਰ ਜਲਦੀ ਜਾਗਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ।

ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰਾ ਨਾਲ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਪਰੋਕਤ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੰਸਾਰਿਕਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਯੋਗਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕਾਂਤ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਪ੍ਰਾਣ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਗ ਗਈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਇੰਦਰੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਦੇ ਅੰਤਰ-ਭੁਲੇਖੇ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ

ਜੇ ਇੰਦਰੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬਾਹਰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ, ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਜਿੰਦਗੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਬਾਹਰ ਚਲੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਮਤ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਬੋਲ਼ੇ ਅਤੇ ਗੂੰਗੇ ਬਣੋ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਬਾਹਰੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਉਲਝਣਾ।

ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰ ਦੁਨਿਆਵੀਤਾ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਇਕਾਂਤ ਵਿਚ ਯੋਗਾ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਅਰੰਭ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਦ ਉਹ ਘੱਟੋ ਘੱਟ  ਬਾਹਰ ਰਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ। ਖੈਰ ਤਂਤਰ ਨੇ ਵੀ ਉਸਦੀ ਬਹੁਤ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੀ ਜਿਹੜੀ ਤਾਕਤ ਦੁਨਿਆਵੀਤਾ ਵਿਚ ਬਰਬਾਦ ਹੋਈ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਤਾਂਤਰਿਕ ਜੀਵਨ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਤੰਤਰ ਨਾਲ ਮਜਬੂਤ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਤੇ ਯੋਗਾ ਬਾਰੇ ਡੂੰਘਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ, ਯੋਗਾ ਕੀਤਾ, ਘਟੋ ਘਟ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਘਟੋ ਘਟ ਕਾਰਜ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ ਵੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਬਚੀ ਸੀ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ

ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਤੰਤਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਅਧਾਰ ਹੈ। ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਭਾਗਣ ਦੀ ਗਤੀ (escape velocity) ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਅਧਾਰ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਉਪਰ ਉਠਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਭੇਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਾਣ ਵੀ ਉੱਪਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ/ਪ੍ਰਾਣ-ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਬਚਾਅ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਬਚਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਤੰਤਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਲਈ ਇੱਕ ਟਰਿੱਗਰ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ

ਜੇ ਉਪਰੋਕਤ ਸਾਰੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹਾਲਾਤ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਪਰ ਜੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸਦਮਾ / ਟਰਿੱਗਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਤਾਂ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਮੈਂ ਉਸ ਟਰਿੱਗਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੰਨ ਲਓ ਕਿ ਇੱਥੇ ਦੋ ਗੁਰੂਭਾਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਨਿਰਪੱਖ / ਸਮਾਰੋਹ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਉਹ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਟਰਿੱਗਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰੇਗੀ। ਇਸ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਵੱਲ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਸਥਾਪਤ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ ਪਵੇ। ਜੇ ਉਹ ਟਰਿੱਗਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੈਕਸ ਭਾਗ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਉਪਰੋਕਤ ਸਾਰੇ ਛੇ ਕਾਰਕਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕੁੰਡਾਲੀਨੀ-ਜਾਗਰਣ ਦੇ ਅਸਲ-ਸਮੇਂ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਲਿੰਕ ਤੇ ਜਾਓ।

Premyogi vajra describes his kundalini awakening experience in his own words as following

ਕੁੰਡਾਲੀਨੀ ਵਿਸ਼ੇ ਦੇ ਮਾਹਰ ਬਣਨ ਲਈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਪਿਛਲੀ ਪੋਸਟ ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਪੋਸਟ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹੋ.

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी की प्राप्ति के लिए आवश्यक पांच महत्त्वपूर्ण कारक)                                    

Please click on this link to view this post in English (Kundalini awakening requires five important factors)

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ – ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਦੋਸਤੋ, ਕੋਰਾ ਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਜਾਗਰਣ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਕੀ ਹੈ? ਉਹੀ ਉੱਤਰ ਬਾਰ -2 ਦੁਹਰਾਉਣਾ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਇਕ ਵੈਬਸਾਈਟ ਪੋਸਟ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਠਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤੇ ਕੋਰਾ ਤੋਂ ਭੇਜਿਆ ਜਾ ਸਕੇ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਹੈ

ਇਹ ਅਸਲੀਯਤ ਹੈ। ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਦਾ ਪੱਧਰ ਬਦਲਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਜਾਗਰਣ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਲ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੂਹ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਅਭੇਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰੂਹ ਇਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਸਤੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਤਮਾ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖਦੀ ਹੈ। ਰੂਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਰੂਪ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਵਿਅਕਤੀ (ਗੁਰੂ, ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰੇਮੀ ਆਦਿ ਜਾਂ ਸਿਧਾਂਤਕ ਤੌਰ ਤੋਂ ਕੁੱਝ ਵੀ) ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਤਮਾ ਦਾ ਭਾਵ ਇਥੇ ਹੈ, ਆਮ ਆਦਮੀ ਦਾ ਆਪਣਾ ਨਿਰੰਕਾਰੀ

 ਅਤੇ ਹਨੇਰਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਰੂਪ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਾਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਇਕ ਹਨੇਰਾ ਰੱਦੀ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਇਹ ਭਰਮ ਜਾਂ ਦੁਬਿਧਾ ਜਾਂ ਭਰਮ ਦੁਆਰਾ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਿੰਨਾ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਰੂਹ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹਰ ਚੀਜ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਖੁਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਕੋਈ ਦਵੰਦਤਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਅਦਵੈਤ-ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਇਸ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਸਮੇਤ ਕੁੰਡਲਨੀ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਕੇ ਰੂਹ ਵੀ ਰੋਸ਼ਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਗਨੀ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਲਾਟ ਕਿਵੇਂ ਲੱਭ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਰੂਹ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਤਜ਼ੁਰਬੇ / ਪਦਾਰਥ ਤਦ ਵੱਖਰੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਏ ਜਦੋਂ ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਬੇਸ਼ਕ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੱਲ ਕਿੰਨਾ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਤੋਂ ਕੁਝ ਵੱਖ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਹਨੇਰੇ ਕਮਰੇ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦੀ ਛੋਟੀ ਲਾਟ ਆਪਣੇ ਵਰਗੀ ਕਿਵੇਂ ਦਿਖ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਏਗੀ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਰੂਹ ਦੀ ਝਲਕ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੁਆਰਾ, ਉਹ ਯੋਗਸਾਧਨਾ ਆਦਿ ਦੇ ਨਿਰੰਤਰ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਬਹੁਤੀ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਚਲਦਾ

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਕੁਝ ਸਕਿੰਟਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਇਕ ਵਿਸਫੋਟਕ ਦਬਾਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਆਦਮੀ ਡਰ ਜਾਂ ਝਿਜਕ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਥੱਲੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਖੁਦ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਦਿਮਾਗ ਬਹੁਤ ਥੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦੇ ਤਜਰਬੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤਦ ਆਦਮੀ ਥਕਾਵਟ ਕਾਰਨ ਵੀ ਲੇਟ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਨੰਦੁ, ਅਦ੍ਵਿਤ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੇ ਆਰਾਮ ਵਿੱਚ ਡੂਬਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਮਨ ਇਕ ਸਿਫਰ ਵਰਗਾ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ ਹੋਚ ਦੇ ਅਸਲ ਆਤਮਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਦੀ ਅਵਧੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਅਭਿਆਸ, ਮਨੋਬਲ, ਸਰੀਰਕ ਤਾਕਤ, ਉਮਰ, ਸਮਾਜਿਕ ਰੁਤਬੇ ਆਦਿ ‘ਤੇ ਵੀ ਨਿਰਭਰ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕ ਮਿੰਟ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣਾ ਅਸੰਭਵ ਜਾਪਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਬਾਰੇ ਭੰਬਲਭੂਸਾ

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਣੋਥਨ/prana-rising (ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਤ੍ਥਾਨ/ਰਾਈਜਿਨ੍ਗ) ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਲਝਣ ਕੁਦਰਤੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਪਰੋਕਤ ਸਾਰੇ ਤਜੁਰਬੇ ਕੁਦਰਤ ਦੁਆਰਾ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਯਾਦ ਜਾਂ ਚਿੰਤਨ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਦਾ ਪੱਧਰ/level ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਯਾਦ ਆਮ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਸਿਮਰਨ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੈ। ਇਹ ਯਾਦ ਪ੍ਰਾਣ ਦੇ ਚਢ਼ਾਵ/prana-rising ਵਿਚ ਉਸ ਤੋਂ ਵਧ ਹੈ। ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਜਾਗਰਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਸਧਾਰਣ ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ-ਚਢ਼ਾਵ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਭਿਆਸ ਨਿਰੰਤਰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤਕ (ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਦਿਨਾਂ ਤਕ) ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਇਕ ਮਿੰਟ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਜਾਰੀ ਰਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਸਧਾਰਣ ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ-ਚਢ਼ਾਵ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਧਿਆਨ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਦੱਸੇ। ਇਹ ਕੇਵਲ ਤਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਅਨੁਕੂਲ ਸ਼ਰਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸਦੇ ਇਲਾਵਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਇੱਕ ਮਾਨਸਿਕ ਸਦਮਾ/trigger ਜਾਂ ਉਤੇਜਕ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ ਆਦਮੀ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਹੋਂਦ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਤਦੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਸਿਰਫ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਦੇ ਚਢ਼ਾਵ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੰਨਾਂ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤਕ (ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ) ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਣੋਥਨ/ਪ੍ਰਾਣ-ਚਢ਼ਾਵ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰਪੂਰਵਕ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀ ਪੋਸਟ ਤੇ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।

There is no fundamental difference between Prana rising and Kundalini awakening. Only the different level of expression is the difference between the two. That is why many over ambitious people recognize their Prana rising as Kundalini awakening……

Prana rising as the start of Kundalini Awakening

ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਵੈੱਬਪੇਜ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਦੇ ਅਸਲ ਸਮੇਂ ਦੇ ਤਜ਼ੁਰਬੇ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਲਈ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

All experiences were appearing as if equal, unchanging and complete. My personal ego was fully dead. I got suspicion of my health. I had no feeling of my own personality. I was as if in the form of a personality of Kundalini and non-duality only.

Premyogi vajra describes his kundalini awakening experience in his own words as following

ਅਗਲੀ ਪੋਸਟ ਵਿਚ, ਅਸੀਂ ਦੱਸਾਂਗੇ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਲਈ ਮਨ ਵਿਚ ਕੀ 5 ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।

ਕੁੰਡਾਲੀਨੀ ਵਿਸ਼ੇ ਦੇ ਦਿਲ ਤਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਅਗਲੀਆਂ ਦੋ ਪੋਸਟਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੜ੍ਹੋ.

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी जागरण- यह कैसे काम करता है )                                    

Please click on this link to view this post in English (Kundalini awakening- How it works)

ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਹੁਨਰ ਵਿਕਾਸ

ਅੱਜ ਦਾ ਯੁੱਗ ਵਿਗਿਆਨਕ ਯੁੱਗ ਹੈ। ਹੁਨਰ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨ ਇਕ ਦੂਜੇ ਲਈ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਵਿਗਿਆਨ ਹੁਨਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅਧੂਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੁਨਰ ਅਧੂਰਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤਕਨੀਕਾਂ ਅਸਫਲ ਜਾਂ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ / ਘਾਤਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੇ ਹੁਨਰ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਵਿਗਿਆਨ ਲਗਭਗ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਨਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਛੜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਹੁਨਰਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਕਸਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਦੂਰ ਦੁਰਾਡੇ ਅਤੇ ਕਬਾਇਲੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਸ ਪਾਸ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਹੁਨਰ ਦੀ ਭਾਰੀ ਘਾਟ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਿਸਾਲ ਲਈ, ਚਿਕਿਤਸਕ ਦਾ ਕੰਮ ਲਓ। ਮੈਂ ਇਹ ਗੁਣ ਕਿਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ। ਛੋਟੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤੇ ਮਕੈਨਿਕ-ਮਿਸਤਰੀ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੱਥਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਜਾਣੂ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਮਲੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਿਚ ਆਲਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਜੁਟਾਉਣ ਵਿਚ ਅਸਮਰਥ ਹਨ। ਕਈਆਂ ਕੋਲ ਸਿਖਲਾਈ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਕਈ ਲੋਕ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਸੋਚ ਕਾਰਨ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਹੁਨਰ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵੱਲ ਕਿਵੇਂ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਦਵੈਤ ਦੇ ਨਾਲ ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੁਰੂ, ਪ੍ਰੇਮੀ-ਪ੍ਰੇਮਕਾ, ਪੁੱਤਰ, ਮਾਪਿਆਂ, ਦਾਦਾ-ਦਾਦੀ, ਦੋਸਤ, ਕੋਈ ਮਨਪਸੰਦ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾਂ ਚੀਜ਼ ਆਦਿ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਕਿਸੇ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਅਕਸਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਪਰ-ਉੱਪਰ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ, ਉਸਦਾ ਡੂੰਘੇ ਜਾਣ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਸੁਭਾਅ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਠੰਡੇ ਲਹੂ ਵਾਲੇ ਸੁਭਾਅ ਤੋਂ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਨਹੀਂ ਪੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਉਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਜ਼ਰਬਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਵੀ ਚਿਪਕੂ ਸੁਭਾਅ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਸਿਧੀਆਂ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਕ ਪਾਸੇ, ਹੁਨਰਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਰੀਰਕ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀ ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪਦਾਰਥਕ ਸਿਧੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸਿਧੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਤੇ ਹੁਨਰ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰਾ ਦਾ ਆਪਣਾ ਤਜ਼ਰਬਾ

ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਦੇਵੀਰਾਣੀ ਵਜੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੜਕ ਗਈ ਸੀ, ਤਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਬਹੁਤ ਨੇੜਿਓਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਅਕਾਦਮਿਕ ਅਧਿਐਨ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘੀ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਹਰ ਵਿਸ਼ੇ ਦੀ ਜੜ ਤੱਕ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਉੱਪਰ-2 ਤੋਂ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਕਈ ਵਾਰ ਉੰਨਾਂ ਦੀ ਤਾੜਨਾ ਵੀ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਅਵ ਅਵਿਆਵਿਹਾਰਿਕ, ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ, ਨਕਾਰਾਤਮਕ, ਵੱਡੇ-ਭਾਸ਼ਣਕਾਰ ਅਤੇ ਹੰਕਾਰੀ ਮੰਨਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇਕੱਲੇ ਚਾਨਾ ਘੜੇ ਨੂੰ ਤੋੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਸਥਿਤੀ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣਾ ਪਿਆ।

ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਮਕਣ ਲੱਗੀ, ਤਦ ਉਹ ਬਹੁਤ ਵਿਆਵਹਾਰਕ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਸਮਰਥਕ ਬਣ ਗਿਆ। ਤਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਜੋ ਉਸਨੇ ਕੀਤੇ ਉਹ ਪੂਰੇ ਕੁਆਲਟੀ ਨਾਲ ਹੋਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਛੋਟੇ ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਰੀਕ ਅਤੇ ਡੂੰਘੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਨਤੀਜੇ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਕੀਕਤ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।

ਸੁਹਿਰਦ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਹੁਨਰ ਵਧੇਰੇ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ

ਅਜਿਹੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਵਹਾਰਕ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਾ ਆਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਵੀ ਸੁਹਿਰਦ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹੁਨਰ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਨੂੰ ਹੁਨਰ ਵਿਕਾਸ ਸਿਖਲਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰਾ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇੰਨਾ ਪਿਆਰ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਕਾਸ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੂੰ ਯੋਗਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਪੈਈ। ਇਹ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਉਸ ਨੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਤੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਕੁੰਡਲਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਣ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਜਿੰਨੇ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਨਹੀਂ ਹਨ।

ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਹੁਨਰ ਸਿਖਲਾਈ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਕੰਮ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਰਗਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਸੀ ਗੱਠਜੋੜ ਦਾ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੁਨਰ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਭਰ ਵਧਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕਠੇ ਛੂਹਦੇ ਹਨ।   

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी से कौशल विकास ).

Please click on this link to view this post in English (Kundalini for skill development ).

ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਨਾਲ ਸੰਗੀਤ

ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਲਾਭਕਾਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਸੰਗੀਤ ਨਾ ਸਿਰਫ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇਸਦਾ ਅਧਿਆਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀ ਵੱਡਾ ਯੋਗਦਾਨ ਹੈ. ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਬਹੁਤ ਨੇੜਲਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ.

ਸੰਗੀਤ ਦੁਆਰਾ ਗਵਾਹ ਰਵੱਈਏ ਦਾ ਵਿਕਾਸ

ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਤਸਵੀਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਿਸਮ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਚਾਰ ਸਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਭਰਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਗਵਾਹੀ ਰਵੱਈਏ ਜਾਂ ਅਲੱਗ ਹੋਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੈ. ਉਹ ਕੁਝ-2 ਸਪੱਸ਼ਟ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵਾਂਗ ਲਗਦੀਆਂ ਹਨ. ਇਹ ਮਨ ਦੀ ਸਫਾਈ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਵੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ. ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਣ ਦਾ ਇਹ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਹੈ. ਦਰਅਸਲ, ਸੰਗੀਤ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਅਨੰਦ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਪਰ ਅਸਿੱਧੇ ਤੌਰ’ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦੁਆਰਾ. ਇਕ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਹੈ. ਸੰਗੀਤ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਦਿਲਚਸਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਦਰਅਸਲ, ਉਹ ਸੰਗੀਤ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਸਪੱਸ਼ਟ ਮਾਨਸਿਕ ਚਿੱਤਰ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗਵਾਹੀ ਰਵੱਈਏ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵੀ. ਇਸੇ ਲਈ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਬੋਰਿੰਗ ਸੰਗੀਤ ਦੂਜੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਦਿਲਚਸਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਅਨੰਦ ਸੰਗੀਤ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਸੰਗੀਤ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕਰਦਾ. ਇਹ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਵਾਰ ਕੁਝ ਸੰਗੀਤ ਦਿਲਚਸਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਕੋਈ ਹੋਰ. ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਚੋਣ ਵੀ ਮਨ ਦੇ ਮੂਡ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਆਪਣਾ ਅਨੰਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਪਰ ਇਹ ਮਨ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਅਨੰਦ ਨਿਰਲੇਪਤਾ ਜਾਂ ਗਵਾਹੀ ਰਵੱਈਏ ਦੇ ਨਾਲ ਮਨ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਦਾ ਵਿਕਾਸ

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉੱਪਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਗਵਾਹੀ ਰਵੱਈਯਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ. ਸਾਕਸ਼ੀਭਾਵ/ਗਵਾਹੀ ਰਵੱਈਯਾ ਅਦਵੈਤ ਦਾ ਇਕ ਹੋਰ ਨਾਮ ਹੈ. ਅਕਸਰ ਇਹ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਦਵੈਤ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਇਕਵਿਸ਼ਵਾਸਵਾਦ/ਅਦਵੈਤ ਤੋਂ ਮਨ ਦੇ ਪਰਦੇ ਉੱਤੇ ਉਭਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਅਦਵੈਤ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਸੰਗੀਤ ਦੁਆਰਾ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਸੰਗੀਤ ਤੋਂ ਬਾਰ ਬਾਰ ਆਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਿਰੰਤਰ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ.

ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰਾ ਦਾ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਬਾਰੇ ਆਪਣਾ ਤਜ਼ਰਬਾ

ਰੇਡੀਓ, ਕੈਸੇਟ ਪਲੇਅਰ ਆਦਿ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਅਕਸਰ ਉਸਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ. ਬੱਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆ ਕੇ ਗਾਣੇ ਸੁਣਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਇਕ ਸਪਸ਼ਟ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਚਮਕ ਗਈ. ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਇੱਕ ਤਾਂਤਰਿਕ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਭਰ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਗੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਸੀ. ਬਹੁਤ ਵਾਰ, ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦੀ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਿਚ ਸੈਕਸ ਦਾ ਖਿੰਚਾਵ ਸੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ੍ਯੋਗੀ ਵਜ੍ਰ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੀ. ਇਸਦਾ ਦੂਸਰਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਗ ਪਈ ਸੀ।

ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜਾਗ ਗਈ, ਉਹ ਹੋਰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀ. ਫਿਰ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਇਕ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਡਿੱਗਣ ਲੱਗੀ. ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਲੱਗੀ. ਦੇਵੀਰਾਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਵੀ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਬਹੁਤ ਹਲਕੇ ਰੂਪ ਵਿਚ. ਇਹ ਰੁਝਾਨ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੋ ਗਈ. ਇਸਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ-ਸ਼ਾਮ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਯੋਗ ਸਾਧਨਾ ਵਿਚ ਗੁਰੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਾ ਸੀ. ਇਸ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਦਿਨ ਰਾਤ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਰਾਹੀਂ ਬਲੂਟੁੱਥ ਪੋਰਟੇਬਲ ਸਪੀਕਰ ‘ਤੇ ਰੰਗੀਨ ਗਾਣੇ ਸੁਣਦਾ ਰਿਹਾ. ਇਸ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲਾਭ ਮਿਲੇ। ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਉੱਚ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਸੰਗੀਤ ਸੁਣਨਾ ਕੰਨਾਂ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਹੈ.

ਵੱਖਰੇ ਵੱਖਰੇ ਚੱਕਰ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸੁਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਾਗ੍ਰਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ

ਇਹ ਅਕਸਰ ਯੋਗ ਦੇ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰੇ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੁਭਾਵਿਕ ਵੀ ਹੈ. ਹਰ ਸਵਰ ਭਾਵਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਕਿਸੇ ਸਵਰ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟਾਏ ਭਾਵਾਂ ਮੂਲਧਰਾ ਚੱਕਰ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਭਾਵਨਾ ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਜਾਂ ਦਿਲ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਆਦਿ. ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਗਾਣਿਆਂ ਦਾ ਦਿਲ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੇਕਸ ਚੱਕਰ ਉੱਤੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ. ਅਸਲ ਵਿਚ, ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਮਨ ਵਿਚ ਬਣਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਵੀ ਚੱਕਰ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹੋਵੇ. ਇਸੇ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਹਰ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਸੰਗੀਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ.

ਹਰ ਸੰਵੇਦਨਾ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਸ਼ਰਵਣ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੰਵੇਦਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ.

ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਗੀਤ ਸੁਣਨਾ ਇਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤਜਰਬਾ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਉੱਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਸੰਵੇਦਨਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੁਣਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਦਿਲ ਦੇ ਚੱਕਰ ‘ਤੇ ਵੀ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬਾਂਧਾਂ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ, ਹੇਠਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੰਵੇਦਨਾਵਾਂ / ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਾਂ ਪ੍ਰਾਣ ਵੀ ਦਿਲ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉੱਪਰ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਅਤੇ ਹੇਠਲੀਆਂ ਸੰਵੇਦਨਾਵਾਂ ਟਕਰਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੂਖਮ ਧਮਾਕਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਿਲ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੇ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਨੰਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਹਿਸ੍ਰਾ ਚੱਕਰ ਲਈ, ਤਲ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੰਵੇਦਨਾਵਾਂ / ਪ੍ਰਾਣ ਵੀ ਆਡੀਟਰੀ ਸਨਸਨੀ ਉੱਪਰ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਹਿਸ੍ਰਸਾਰ ਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਚੱਕਰ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी के साथ संगीत).

Please click on this link to view this post in English (kundalini with music).