ਕੁੰਡਲਨੀ ਪ੍ਰੋਮੋਸ਼ਨ

ਦੋਸਤੋ, ਇਸ ਹਫਤੇ ਮੈਂ ਪਿਛਲੀ ਪੋਸਟ ਨੂੰ ਸੰਪਾਦਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਅਪਡੇਟ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਿਛਲੀ ਪੋਸਟ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਗਲਤਫਹਿਮੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।  ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਪੋਸਟ ਬਹੁਤ ਲੰਬੀ ਹੁੰਦੀ।  ਇਸ ਲਈ ਪੋਸਟ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਦੇ ਵਿਸਥਾਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਤੁਲਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।  ਮੇਰੇ ਇਕ ਦੋਸਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਮੀਆਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਹਿ-ਸੰਪਾਦਕ ਰੱਖਿਆ।  ਲੇਖਕ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਬਣਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੇ ਗਏ ਵਿਸ਼ੇ ਤੋਂ ਕੋਈ ਗਲਤਫਹਿਮੀ ਪੈਦਾ ਨਾ ਹੋਏ।

ਅੱਜ ਦੀ ਪੋਸਟ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਹੈ।  ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਇਸ ਵੈਬਸਾਈਟ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ, ਆਧਾਰਭੂਤਬ ਇਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਿਤਾਬ ਛੂਟ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ 29 ਜੂਨ ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਵਿਸਥਾਰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ ਹੇਠ ਦਿੱਤੇ ਪ੍ਰੋਮੋ ਚਿੱਤਰ ਤੇ ਕਲਿਕ ਕਰੋ।

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪਿਛਲੇ ਹਫਤੇ ਦੀ ਪੋਸਟ ਦਾ ਅਪਡੇਟ ਕੀਤਾ ਸੰਸਕਰਣ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਹੇਠ ਦਿੱਤੇ ਲਿੰਕ ਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ।

read post in English

पोस्ट को हिंदी में पढ़ें

ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਆਤਮ ਹੱਤਿਆ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ

ਸਹਲੇਖਕ: ਡਾ. ਭੀਸ਼ਮ ਸ਼ਰਮਾ, ਵੈਟਰਨਰੀ ਸਰਜਨ, ਐਚ.ਪੀ. ਰਾਜ

ਸਹ ਸੰਪਾਦਕ: ਮਾਸਟਰ ਵਿਨੋਦ ਸ਼ਰਮਾ {ਅਧਿਆਪਕ, ਐਚ. ਪੀ. ਰਾਜ}

Photo by Vanderlei Longo from Pexels

ਕੁਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਸਟਾਰ ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਸਿੰਘ ਰਾਜਪੂਤ ਦੀ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਸੀ। ਪਹਿਲਾਂ, ਅਸੀਂ ਉਸਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਸੀ। ਉੱਚਾਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤਾਂ ਕੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਆਤਮ ਹੱਤਿਆ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਇਸ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਇਸਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਾਂਗੇ।

ਉਦਾਸੀ ਇੱਕ ਫੈਲਣ ਵਾਲੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਧਿਆਤਮਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ

ਬਲਿਯੂ ਵਹੇਲ ਨਾਮ ਦਾ ਇਕ ਵੀਡੀਓਗੇਮ ਆਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਖੇਡਦਿਆਂ ਕਈ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਆਤਮ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਲਈ ਸੀ।  ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਨੇ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਦੀਵਾਰ ‘ਤੇ ਸਵੈ-ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਆਦਮੀ ਦੀ ਪੇਂਟਿੰਗ ਪੇਂਟ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਛਿਛੋਰੇ  ਫਿਲਮ ਵਿਚ, ਉਹ ਇਸ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ ਖ਼ਬਰ ਅਨੁਸਾਰ ਬਿਹਾਰ ਰਾਜ ਦਾ ਇਕ ਲੜਕਾ ਦੇਰ ਰਾਤ ਤੱਕ ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਦੀ ਖ਼ੁਦਕੁਸ਼ੀ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਵੇਖਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਸਵੇਰੇ ਲਟਕਦਾ ਪਾਇਆ ਗਿਆ।  ਇਹ ਸਭ ਮਨ ਦੀ ਖੇਡ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਚਿੰਤਨ ਗਲੇ ਦੇ ਸ਼ੂਧਤਾ ਚੱਕਰ ‘ਤੇ ਥੋੜਾ ਤਣਾਅ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਕ ਗਲਾ ਦੱਬਣ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਲੇ ‘ਤੇ ਇਕ ਘੁਟਣ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਚਕਰ ਉੱਤੇ ਮਨਨ ਕਰਨ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਦਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਉਥੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਬਰੋਬਰ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਗਲ਼ੇ ਨੂੰ ਜੀਵਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗੈਸਟਰਾਈਟਸ ਦੀ ਵੀ ਗਲੇ ਦੇ ਦਮ ਘੁਟਣ ਵਿਚ ਭੂਮਿਕਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਤਣਾਅਪੂਰਨ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਸਿਹਤਮੰਦ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਗੈਸਟ੍ਰਾਈਟਿਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਕੱਲ ਇਸ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਦਵਾਈ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਯੋਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੱਧੀ ਖੁਰਾਕ ਖਾਣ ਨਾਲ, ਸ਼ਰੀਰ ‘ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਐਂਟੀ-ਡਿਪਰੇਸੈਂਟ ਦਵਾਈਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉਦਾਸੀ ਨੂੰ ਵਧਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਅਤੇ ਕਾਮ ਕਰਨ ਦੀ ਕਾਬਿਲੀਅਤ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਦਵਾਈਆਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਕਿਸਮਤ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਇਕ ਨਵੀਂ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਚਿਤਰ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦਾ ਇਕ ਅਵਸਰ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਨਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਾਲ ਅਭਿਅਸਟ ਹੋਣ ਲਈ ਸਮਯ ਲਗਦਾ ਹੈ। ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਵੀ ਉਦਾਸੀ ਨਿਵਾਰਕ ਦਵਾ ਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਨੀ ਖਾ ਰਿਗ ਸੀ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕੇ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੀਭ ਨੂੰ ਤਾਲੂ ਨਾਲ ਕੱਸ ਕੇ ਜੋੜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਂ ਵਿਚਾਰ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਆ ਸਕਣ। ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪ ਨੂੰ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਅਸਲ ਯੋਗੀ ਹੈ।

ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਸਿੰਘ ਰਾਜਪੂਤ ਆਪਣੀ ਸਵਰਗਵਾਸੀ ਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਕਈ ਵਾਰ ਭਾਵੁਕ ਹੁੰਦੇ ਸੀ

ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਵਧੀਆ ਗੱਲ ਹੈ,ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਪੋਸਟ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਮੀਡੀਆ ਤੋਂ ਸੁਣਨੀ ਮਿਲੀ। ਕੇਵਲ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਚੀਜ਼ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੁੰਡਲਨੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਜੋਂ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਸੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਸਫਲਤਾਵਾਂ ਮਿਲੀਆਂ।ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਪੂਰਵਜਾਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਲੋਕਾਂ ਜਾਂ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸ਼ੁੱਧ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਉਸੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਨਾਲ, ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਪ੍ਰੇਮ ਕਿਸਮ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਮਨ ਤੇ ਹਾਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਭੜਕਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਦਾ ਕੁਝ ਸਟਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰੇਕਅਪ ਵੀ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਅਤੇ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸਥਿਰ ਪਰਿਵਾਰਕ ਜੋੜਾ-ਜੀਵਨ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਫਿਲਮੀ ਜਗਤ ਵਿਚ ਇਹ ਵਾਪਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਰ ਕੋਈ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਸੂਟ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਪ੍ਰੇਮ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀਆਂ ਇਸ ਕੁਦਰਤੀ ਕੁੰਡਲੀਨੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ। ਡਾਕਟਰ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਬਾਈਪੋਲਰ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਸੀ। ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਇਕ ਹੋਰ ਰੂਪ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਤੀਬਰ ਉਤੇਜਨਾ ਦੇ ਬਾਅਦ ਤੀਬਰ ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਦੌਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਬਾਈਪੋਲਰ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਲਾਜ ਹੈ।  ਕਥਿਤ ਕਲਾਕਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਸਲੂਕ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਯੋਗ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਮਨ ਦੇ ਵਿਕਾਰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਦੀ ਹੈ।  ਅਸਲ ਵਿਚ, ਸਿਰਫ ਵਿਕਾਰ ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਹੀਂ।ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਦਾਸੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਹਰ ਸਮੇਂ ਕੰਮ ਵਿਚ ਰੁੱਝਿਆ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹੋਣ ਦਾ ਗਮ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਇਕ ਰੂਪ ਹੈ।  ਉਸ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਲਈ, ਵਿਛੜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਤਸਵੀਰ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਬਣਾ ਕੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਉਸ ਫਿਲਮ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰ ਦੀ ਅਧਿਆਤਮਕ ਤਰੱਕੀ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਰਹੀ ਸੀ

ਚਸ਼ਮਦੀਦਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਅਧਿਆਤਮਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਜਵਾਨ ਸਰੀਰ ਦਾ ਬਜ਼ੁਰਗ ਦਿਮਾਗ ਸੀ। ਅਜਿਹੇ ਗੁਣ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਬੇਫਿਕਰ ਬਣਾ ਸਕਦੀ ਹੈ

ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਦਮੀ ਅਦਵਾਇਟ ਜਾਂ ਗੈਰ-ਦਵੈਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਰਾਤ ਅਤੇ ਦਿਨ, ਜੀਵਨ-ਮੌਤ, ਮਿੱਤਰ-ਦੁਸ਼ਮਣ, ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਦੁੱਖ, ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਪਰੀਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਦਿਖਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਭਾਵ ਹੈ ਕਿ ਆਦਮੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।

ਦਰਅਸਲ, ਅਡਵਾਈਤਾ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਹੀਂ, ਚੌਕਸਤਾ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਦਵੈਤ ਨੂੰ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਬਾਹਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ

ਉਪਰੋਕਤ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਜਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਜਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿਚਲੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਪਿਆਰ ਦਰਸਾਏਗੀ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿਚ ਅਣਸੁਖਾਵਾਂ ਹੋਣ ਦਾ ਡਰ ਰਹੇਗਾ। ਇਹ ਉਸਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇਗਾ। ਅੱਜ ਦੇ ਕੋਰੋਨਾ ਲਾਕਡਾਉਨ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਸਮਾਜਿਕ ਸਹਾਇਤਾ ਨੂੰ ਖੋਹ ਲਿਆ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸਮਰਥਨ ਇਕ ਗੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਗੁਰੂ ਜੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਚੁੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਸਾਰੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਵੇਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀ ਨੂੰ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਦਾਸੀ ਰੂਹਾਨੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਹੈ


ਸਮੁੰਦਰਮਨਥਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹਿੰਦੂ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮੰਦਰਚਲ ਪਹਾੜ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ-ਧਿਆਨ ਵਾਸੂਕੀ ਨਾਗ ਹੈ। ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਕ ਦੇਵਤਾ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਗੰਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਗੰਦੇ ਵਿਚਾਰ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਭੂਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਨ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਮੰਥਨ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜੋ ਜ਼ਹਿਰ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਹੈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ੀ ਉਦਾਸੀ। ਜਿਹੜਾ ਸ਼ਿਵ ਇਸ ਨੂੰ ਪੀਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਗੁਰੂ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਵਿਚ ਮੁਅੱਤਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਚੇਲੇ ਦੀ ਉਦਾਸੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਉਹ ਖੁਦ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਉਭਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਅਨੰਦ ਹੈ ਜੋ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮੰਥਨ ਵਿਚੋਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਅਰਥ ਤਾਂਤਰਿਕ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਵੱਲ ਲੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਮੇਰਾ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਆਪਣਾ ਅਨੁਭਵ

ਆਪਣਾ ਅਨੁਭਵ ਉਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਇਸ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਮੇਰਾ ਆਪਣਾ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਬੰਧਤ ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਵੀ। ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਭਲੇਮਾਣਸ ਗੁਆਂਢੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਮੈਂ ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਛੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਤੁਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜਿੰਨਾ ਮਰਜੀ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੰਗਲ ਦੇ ਜੀਵ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਵਹਾਰ ਕੀਤਾ। ਚੰਗਾ ਚੁਟਕਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਿਮਰਨ ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਕ ਅਤਿਅੰਤ ਅਵਸਥਾ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਲੋਕ ਉਦਾਸੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ

ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਦਾਸੀ ਸਾਪੇਖ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀ ਖੁਦ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਮਾਧੀ ਵਿਚ ਗਿਆਨ ਦੀ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਹੋਰ ਮਾਹਰ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਲੋਕ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਹਨ ਜੋ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਉਦਾਸੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਲਈ ਲੋਕ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀ ਦੀ ਅਲੋਚਨਾ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਦਾਸੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਉਸਦੇ ਚੰਗੇ ਲਈ ਉਸਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਜੀਉਣਾ ਸਿੱਖ ਸਕੇ, ਪਰ ਉਹ ਅਕਸਰ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ। ਉਸਦੀ ਉਦਾਸੀ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਆਦੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਦਾਸੀ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਕੋਈ ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਸੇ ਲਈ ਜਾਂ ਤਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲਗਾਵ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਬਿਨਾਂ ਜੀਣ ਦੀ ਆਦਤ ਵੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਉਦਾਸੀ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਨਸ਼ੇੜੀ ਅਚਾਨਕ ਨਸ਼ਾ ਛੱਡਣ ਵੇਲੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿੰਨਾ ਚਾਨਣ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹਨੇਰਾ ਵੀ ਉੱਨਾ ਹੀ ਗਹਿਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇਹ ਬੁਝ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਸੰਗਤ ਅਪਣਾਉਣ ‘ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਫੁੱਲ ਨਹੀਂ ਬੀਜ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੰਡੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬੀਜਣੇ ਚਾਹੀਦੇ। ਫੁੱਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਧਣਗੇ। ਮਹਾਤਮਾ ਬੁੱਧ ਨੇ ਵੀ ਇਹੀ ਕਿਹਾ ਹੈ।

ਇਹ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਦਾਸੀ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਦਰਤੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਕੁਦਰਤੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਇਸ ਖ਼ਤਰੇ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਨਕਲੀ ਕੁੰਡਲੀਨੀ ਯੋਗ ਸਾਧਨਾ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਖਿੱਚਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।  ਇਸ ਲਈ, ਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਪੰਚਮਕਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ।

ਇਕ ਕਿਤਾਬ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਦਾਸੀ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਹਰ ਕੱਰਣ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ

ਇਹ ਕਿਤਾਬ “ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨ ਦਰਸ਼ਨ” ਹੈ। ਪੂਰੇ ਵੇਰਵੇ ਹੇਠ ਦਿੱਤੇ ਲਿੰਕ ਤੇ ਉਪਲਬਧ ਹਨ।

https://demystifyingkundalini.com/shop/

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें       

Please click on this link to view this post in English

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਰਜ ਲਈ ਸਾਈਕਲ ਚਲਾਉਣਾ

ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਹਰਿਦਾਏਸ਼

ਲੋਕ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਰੁੱਝੀ ਹੋਈ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਕੰਮ ਵਿਚ ਰੁੱਝੇ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਕੁੰਡਲਨੀ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਠਦੀ ਹੈ। ਯੋਗ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੰਮ ਅਤੇ ਯੋਗਾ ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਪੂਰਕ ਅਤੇ ਸਹਾਇਕ ਹਨ। 3 ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਸਾਈਕਲਿੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਰੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਮੂਲਧਰਾ ਤੋਂ ਦਿਮਾਗ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਭਾਰੀ ਗਰਮੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਮੈਂ ਸਾਈਕਲ ਨਾਲ ਇੰਨਾ ਦੌੜ ਸਕਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਮਨ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਅਭਿਆਸਾਂ ਨਾਲ ਫਿੱਟ ਸਨ।

ਮੇਰਾ ਬਾਈ-ਸਾਈਕਲਿੰਗ ਯੋਗਾ ਦਾ ਤਜਰਬਾ

ਇਸ ਹਫਤੇ, ਕੋਰੋਨਾ ਦੇ ਕਰਕੇ ਅਧੂਰੀ ਤਾਲਾਬੰਦੀ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਸਾਈਕਲ ‘ਤੇ ਆਪਣੇ ਦਫਤਰ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਕੁਲ 20 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਨ, ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਮੇਰਾ ਬੇਸਮੈਂਟ ਚਕਰ / ਮੁਲਾਧਰ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ ​​ਅਤੇ ਦਬਾਅ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਉਹ ਸਨਸਨੀ ਉਹੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵੀਰਜ ਧਾਰਨ ਨਾਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਵੇਂ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਮੌਲਾਧਾਰ ਚੱਕਰ ‘ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਇਕ ਚਮੜੇ ਦੀ ਤਿਖੀ ਜੁੱਤੀ ਨਾਲ ਡੂੰਘੀ ਲੱਤ ਮਾਰੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਅਤੇ ਗਹਿਰੀ ਦਰਦ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਿਸ ਨੇ ਦਿਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਮੈਨੂੰ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਬੇਚੈਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਯੋਗਾ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਸਨਸਨੀ ਫਿਰ ਵਧ ਗਈ। ਮੈਂ ਉਸ ਸੰਵੇਦਨਾ ਨੂੰ ਬਾਰ ਬਾਰ ਪਿੱਛੇ ਤੇ ਉਪਰ ਧੱਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਨਾਲ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਨਸਨੀ ਉਪਰ ਵਲ ਫੈਲਦੀ ਜਾਪਦੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਇਸ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਦਾ ਵਰਣਨ ਇੱਕ “ਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਵਾਹ/ਪ੍ਰਾਣ-ਉਠਾਣ” ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਅਤੇ “ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ” ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਰਦ ਵਰਗੀ ਸਨਸਨੀ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਤਦ ਪਿੱਠ ਵਿਚ ਕੜਵੱਲ ਵਰਗਾ ਮਿੱਠਾ ਦਰਦ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਤਸਵੀਰ ਵੀ ਉਥੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਦੋ ਦਿਨ ਚਲਦਾ ਰਿਹਾ। ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਉਸ ਸਨਸਨੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਰੀਅਰ ਅਨਾਹਤ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਟੱਕਰ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਇੰਝ ਜਾਪਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਦੇ ਅਨਾਹਤ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਚਮੜੇ ਦੀ ਨੁਕੀਲੀ ਜੁੱਤੀ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ‘ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਅਤੇ ਡੂੰਘੀ ਪੀੜ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ, ਮੂਲਾਧਾਰਾ ਤੇ ਦਬਾਅ ਅਤੇ ਸਨਸਨੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ। ਸਨਸਨੀ ਨੇ ਮਨੀਪੁਰ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਚੁਪਚਾਪ ਲੰਘ ਦਿੱਤਾ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਮਨੀਪੁਰ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ (ਬ੍ਲੋਕ) ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ। ਜੇੜਾ ਚੱਕਰ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂ ਅਨ੍ਬ੍ਲੋਕ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਥੇ ਮਿੱਠੀ ਦਰਦ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸਨਸਨੀ ਗਰਦਨ ਵਿੱਚੋਂ ਚੜ੍ਹਨ ਲੱਗੀ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਗਰਦਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ (ਵਿਸ਼ੂਧੀ ਚੱਕਰ) ਵਿਚ ਮਿੱਠੇ ਦਰਦ ਅਤੇ ਕਠੋਰਤਾ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸੇ ਦਿਨ, ਮੇਰੇ ਮੂਲਧਰਾ ਨੂੰ ਬਾਹਰਲੇ ਸਾਧਨਾਂ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸਨਸਨੀ ਮਿਲੀ। ਇਹ ਸਨਸਨੀ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਛਲੇ ਚੱਕਰ ਦੁਆਰਾ ਅਧਾਰ ਚੱਕਰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਲੌਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਗਰਦਨ ਦੀ ਸਨਸਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਬਣਾਇਆ। ਅਨਾਹਤ ਚੱਕਰ ਦੀ ਸਨਸਨੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਗਰਦਨ ਤੋਂ ਇਹ ਸਨਸਨੀ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਿਰ ਹਲਕਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਯਾ ਪਰ ਊਰਜਾ ਜਾਂ ਏਨਰਜੀ ਦੇ ਵਾਧੇ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਭਾਰੀ। ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਕੁਰਸੀ ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ 4-5 ਮਿੰਟ ਦੀ ਝਪਕੀ ਲੱਗੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਠਿਆ, ਊਰਜਾ ਦੀ ਲਹਿਰ ਪੂਰੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਪੂੰਝ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਨ ਭਾਰੀ ਅਤੇ ਦਬਾਅ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇੰਝ ਜਾਪਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਧੂ ਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਉੱਡ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਨੰਦ ਵੀ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਕੰਮ ਵਿਚ ਦਖਲ ਦੇਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ, ਮੈਂ ਜੀਭ ਦੇ ਉਲਟੇ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਤਾਲੂ ਨਾਲ ਛੂਹ ਲਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਸਨਸਨੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਚੈਨਲ ਰਾਹੀਂ ਹੇਠਾਂ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਅਨਾਹਤ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਆ ਗਈ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਿਲ ਵਿਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਇਕੱਲੀ ਊਰਜਾ ਸੀ; ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਿਰਫ ਦਿਲ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਇਹ ਤੋਂ ਫੇਰ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ ਕਿ ਪਿਆਰ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵਸਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੋਈ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਕਰਿਸ਼ਮਾ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਧਾਰਣ ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਵਰਤਾਰਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਿਸਮ ਦਾ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਪ੍ਰਵਾਹ ਇਕ ਯੋਗੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਤਾਂ ਹੀ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇਸਦੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਅਨੁਕੂਲ ਸਥਿਤੀਆਂ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਚੱਕਰ ਰੁਝੇ ਜਾਂ ਬਲਾਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਦੋਂ ਊਰਜਾ ਦਾ ਵਾਧਾ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਡਿਗਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ ਸਥਿਤੀ ਬਣ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਦਰਅਸਲ, ਇਹ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਣ ਦਾ ਵਾਧਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਪ੍ਰਾਣ ਦਾ ਵਾਧਾ ਬਣਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਭਾਵ ਹੈ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਯਾਦ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਣ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਲਹਿਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਇਸ ਵਾਧੇ ਨਾਲ ਖੁਦ ਜੁੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਪ੍ਰਾਣ ਦੀ ਉਚਾਈ (ਮਹਾਨ ਲਹਿਰ) ਬਣਾਈ ਹੈ। ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਅਕਸਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲਗਭਗ 3 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਪਰੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਇਸ ਵੈਬਸਾਈਟ ਦੇ ਹੋਮਪੇਜ ‘ਤੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।

ਸਾਈਕਲ ਚਲਾਉਣਾ ਜਾਂ ਸਾਈਕਲਿੰਗ ਯੋਗਾ ਡਾਇਆਫਰਾਗਮੈਟਿਕ ਸਾਹ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਮੇਰਾ ਖਿਆਲ ਹੈ ਕਿ ਸਾਈਕਲ ਚਲਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਢਿਡ ਨਾਲ ਡੂੰਘੀਆਂ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰਾ ਮੁਲਾਧਰਾ ਚੱਕਰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸਪੋਰਟਸ ਬਾਈਕ ਵਿਚ, ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਜਾਂ ਰੀਢ਼ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦਾ ਆਸਣ ਜਾਂ ਪੋਸਚਰ ਇਸ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੁਲਾਧਰਾ ਚੱਕਰ ਇਸ ਦੀ ਪਤਲੀ ਸੀਟ ਦੇ ਦਬਾਅ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਉਤੇਜਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਕੱਠੇ, ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਸਾਹ ਲੈ ਰਹੇ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਦੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮੂਲਧਰਾ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਊਰਜਾ ਦਿੱਤੀ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ, ਅਧਾਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਇਸ ਨੇ ਪਛੜੇ ਵਹਾਅ ਜਾਂ ਬੈਕਵਾਰਡ ਫਲੋ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬੇਸ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਇਕੱਠੀ ਊਰਜਾ ਪਿਛਲੇ ਚੈਨਲ ਦੁਆਰਾ ਚੜ੍ਹ ਗਈ। ਮੂਲਾਧਾਰ ਦੀ ਸਨਸਨੀ ਉਹੀ ਸੀ ਜੋ ਜਿਨਸੀ ਊਰਜਾ ਦੀ ਰਾਖੀ ਦੁਆਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਕੱਠੇ, ਇਹ ਜਿਨਸੀ ਸੰਬੰਧਾਂ ਲਈ ਵੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਲੋਕ ਜਿਨਸੀ ਰੂਪ ਤੋਂ ਵੀ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਮੂੰਹ ਅਤੇ ਜੀਭ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਬੰਦ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੀਭ ਦੀ ਬਹੁਤੀ ਸਤਹ ਤਾਲੂ ਨਾਲ ਕੱਸ ਕੇ ਚਿਪਕਾਂਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਜੀਭ ਨੂੰ ਇਕ ਖੰਭੇ ਦੇ ਸਿਖਰ ਦੇ ਸਲੈਬ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਖੰਭੇ ਜਾਂ ਊਰਜਾ ਚੈਨਲ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਈਕਲਿੰਗ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮਨ ਦੇ ਬੇਕਾਰ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਹ ਹੇਠਾਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਜਿਹੜੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਊਰਜਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਸਨੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਵੀ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਥਕਾਵਟ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿਤੀ।

ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਮੇਰੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਊਰਜਾ ਮਨੀਪੁਰ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਵਾਪਸ ਆਈ

ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਮੇਰਾ ਡੂੰਘਾ ਅਤੇ ਮਿੱਠਾ ਦਰਦ ਪਿਛਲੇ ਮਨੀਪੁਰ ਚੱਕਰ ਤੇ ਆਇਆ। ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਇਹ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਅਨਾਹਤ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਮਨੀਪੁਰ ਚੱਕਰ ਵੱਲ ਆ ਗਿਆ। ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ, ਇਹ ਪਿਛਲੇ ਮਨੀਪੁਰ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਆ ਗਈ ਸੀ। ਦਰਅਸਲ, ਇਸ ਮਿੱਠੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਊਰਜਾ ਜਾਂ ਏਨਰਜੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਊਰਜਾ ਚੈਨਲ ਲੂਪ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਅਤੇ ਮਨਪਸੰਦ ਮਾਨਸਿਕ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਇਸ ਦਰਦ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਹ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਖਾਲੀ ਊਰਜਾ ਪਿਛਲੇ ਚੱਕਰਾਂ ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਗਲੇ ਚਕਰਾਂ ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਰੋੜਿਆਂ ਜਾਂ ਬੈਂਡਾਂ ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਜਾਂ ਰੀਢ਼ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੀਆਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ ਉਹ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਰੂਹਾਨੀ ਤਰੱਕੀ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਧਿਆਨ ਦੇ ਵੱਲ ਸਾਧਕ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਅਟੁੱਟ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ, ਸਾਧਕ ਹਰ ਦਿਨ ਕੁੰਡਲੀਨੀ ਯੋਗਸਾਧਨਾ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਸਾਧਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਸਾਧਨਾ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਿੱਖਣ ਲਈ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਯੋਗ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਵੈਬਸਾਈਟ ਵੀ ਇਕ ਗੁਰੂ (ਈ-ਗੁਰੂ) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।

To read Yoga books, please visit following web link

https://demystifyingkundalini.com/shop/

Read post in English

पोस्ट को हिंदी में पढ़ें

ਹਾਈਪਰਟੈਨਸ਼ਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁੰਡਲਨੀ – ਤਣਾਅ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਕੁੰਜੀ; ਭੋਜਨ ਯੋਗ

ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਲਈ ਦੋ ਵੱਡੇ ਚੈਨਲ ਹਨ। ਇਕ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ।  ਦੂਜਾ ਸਰੀਰ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸਰੀਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੰਘਦੇ ਹੋਏ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੋ ਬਰਾਬਰ ਅਤੇ ਸਮਮਿਤੀ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵੇਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਕ ਹਿੱਸਾ ਖੱਬਾ ਹਿੱਸਾ (ਨਾਰੀ ਜਾਂ ਯਿਨ) ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਹਿੱਸਾ ਸੱਜਾ (ਮਰਦ ਜਾਂ ਯਾਂਗ) ਹੈ।  ਇਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ਵਰ ਦੀ ਧਾਰਣਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਹੈ।  ਉਸ ਸ਼ਿਵ ਰੱਬ ਦਾ ਖੱਬਾ ਹਿੱਸਾ ਔਰਤ ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਜਾ ਹਿੱਸਾ ਨਰ ਰੂਪ ਹੈ।  ਦੋਵੇਂ ਚੈਨਲ ਸਾਰੇ ਚੱਕਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ ਹਨ।  ਦੋਵੇਂ ਸਾਰੇ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿਚ ਆਪਸ ਵਿਚ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੇਸ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੂਪ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਲੂਪ ਤਦ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਚੈਨਲ ਪੇਰੀਨੀਅਮ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਚੱਕਰ ‘ਤੇ ਆਪਸ ਵਿਚ ਜੁੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਉਹ ਲੂਪ ਸਾਰੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਲੂਪ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਚੈਨਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਮੁੱਖ ਚੈਨਲਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਠ ਯੋਗ ਅਤੇ ਤਾਓਵਾਦ ਵਿੱਚ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸਾਹਮਣੇ ਵੱਲ ਚੈਨਲ

ਦਿਮਾਗ ਪਿਆਰ ਦਾ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਿਲ ਪਿਆਰ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰਕ ਹੈ

ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਵੇਲੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਇਸੇ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਕੱਠੇ ਖਾਣ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਵੱਧਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਿਮਾਗ ਦਾ ਰਸਤਾ ਪੇਟ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ।  ਸਕੂਲ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਕਾਲਪਨਿਕ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦਾ ਟਿਫਨ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਤਦੋਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪਿਆਰ ਦੀ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।  ਖੁਸ਼ੀ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਬੋਝ ਮਨ ਵਿੱਚ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਆਤਮ ਗਿਆਨਵਾਨਤਾ ਵੀ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦਿਲ ਮਨ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ।  ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਇਕਲੌਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪਾਗਲਪਨ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।  ਇਸੇ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੀਭ ਨੂੰ ਤਾਲੂ ਨਾਲ ਛੋਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਦਿਮਾਗ ਤੋਂ ਦਿਲ ਤਕ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।  ਬੇਸ਼ਕ ਇਹ ਦਿਲ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਦਿਲ ਤਕ ਬਰੋਬਰ ਤੁਰਦੀ ਰਹੇ।  ਇਸ ਨਾਲ, ਦਿਲ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਜੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।  ਇਸੇ ਲਈ ਲੋਕ ਅਕਸਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਾ ਨਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ”।  ਭਾਵ ਇਹ ਬਹੁਤ ਅਨੰਦਪੂਰਣ ਸੀ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਉਤਰਦੀ ਹੈ

ਇਸਦਾ ਸਿੱਧਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਟਿਫਿਨ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਸੀ।  ਉਹ ਰਸ ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕਣ ਦੋਵੇਂ ਜਬਾੜੇ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਇਕ ਕੰਡਕਟਰ ਸੰਯੋਜਕ-ਗਰੀਸ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।  ਉਸ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਦਿਲ ਤਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਗਿਆ ਜੇਸ ਤੋਂ ਅਨੰਦ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਪੈਦਾ ਹੋਯਾ।  ਉੱਥੋਂ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਾਭੀ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।  ਇਸੇ ਲਈ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾਭੀ ਵਿਚ ਹਿੰਮਤ ਜਾਂ ਗਟ੍ਸ ਹੈ।  ਅਸਲ ਵਿਚ, ਅੰਤੜੀ ਦਾ ਦੂਜਾ ਨਾਮ ਗਟ ਹੈ।  ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਮੈਂ ਦਿਮਾਗ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਜੋੜ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੁੱਟ ਮੈਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਪੂਰਾ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਸੈਕਸ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ

ਅਕਸਰ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੋਈ ਸੈਕਸ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਾਭੀ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਚੈਨਲ ਰਾਹੀਂ ਸਵਾਧੀਸਥਾਨ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਉੱਥੋਂ ਹੀ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੂਲਾਧਾਰ ਚੱਕਰ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੋ ਬਰੋਬਰ ਹਿਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਚੈਨਲ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਸਿੱਧੀ ਲਾਈਨ ਵਿਚ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਵੇ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਮੋੜਣ ਲਈ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚੱਕਰ ਮਲੋਤਸਰਗਾ ਨਾਲ ਵੀ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸੈਕਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਾਜਤ ਦੀ ਸੰਵੇਦਨਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੇਟ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਵਧਿਸਥਾਨ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਆ ਕੇ ਮੂਲਧਰਾ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਦੇ ਦੁਆਲੇ, ਜੇ ਵਾਜਰਾ ਸਿਖਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਮੂਲਧਰਾ ਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ , ਜੋ ਕਿ ਹਕੀਕਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਜਿਨਸੀ ਚਕਰਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਪਸ ਪਰਤ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਈ ਲੋਕ ਇਹ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਦੇਸ਼ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਵਾਪਿਸ ਮੁਡਕਰ ਹੇਠਾਂ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਹਿਸ੍ਰਸਾਰ ਤਾਂ ਮੂਲੇਦਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੈਂਟਰਿੰਗ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਕੁੰਡਲੀਨੀ ਦੇ ਸਹਿਸ੍ਰਤਰ ਤਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਵਧੇਰੇ ਸੌਖਾ ਅਤੇ ਕਾਰਗਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਰੀਰ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀਕਰਨ ਨੱਕ ਦੀ ਨੋਕ, ਅਗਿਆ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਸਿਰ ਦੇ ਲਮ੍ਬੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਜਾਂ ਸ਼ਿਖਾ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਇਸ ਕੁੰਡਲਨੀ ਚੈਨਲ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿਚ, ਸਿਰ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਖਬੇ-ਸਜੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੰਬੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਚੋਣੀ / ਟਫਟ (ਸ਼ਿਖਾ) ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵਿਗਿਆਨ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਚੈਨਲ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ ਹੈ

ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲਾ ਚੈਨਲ ਆਪਸੀ ਸੰਵੇਦਨਾਵਾਂ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।  ਇਹ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਸੈੱਲ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੈੱਲ ਤੱਕ ਆਪਸੀ ਛੂਤ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ।  ਵੈਸੇ ਵੀ, ਖਾਣੇ ਦੇ ਨਿਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਿਗਲਦੇ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਗਲ਼ੇ ਦੇ ਵਿਸੂਧੀ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਸਨਸਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।  ਫਿਰ ਇਹ ਦਿਲ ਦੇ ਅਨਹਤ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਸਨਸਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੇਟ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਨਾਲ ਇਹ ਨਾਭੀ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਸਨਸਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।  ਜਦੋਂ ਢਿਡ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖਾਣ ਨਾਲ ਲਟਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਹੇਠਾਂ ਦਬਾ ਕੇ ਜਣਨ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਜਿਨਸੀ ਸਵਿਸ਼ਥਨ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਵਾਲਾ ਚੈਨਲ

ਸੈਕਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਨਸਨੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।  ਇਹ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਅਨੰਦ ਦਿਮਾਗ ਅਤੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਤਿੱਖੀ ਸਨਸਨੀ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਜਣਨ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਸਿੱਧੇ ਦਿਮਾਗ ਅਤੇ ਦਿਲ ਤਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।  ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਸਿੱਧਾ ਦਿਮਾਗ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।  ਤਦ ਇਹ ਜੀਭ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।  ਇਸ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸੰਵੇਦਨਾ ਦੇ ਤਬਾਦਲੇ ਵਿੱਚ ਮੁਖ ਦੀ ਲਾਰ ਵੱਡੀ ਭੂਮਿਕਾ ਅਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।  ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਸੈਕਸ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਾਰ ਬਣਦੀ ਹੈ।  ਇਸ ਨਾਲ ਦਿਮਾਗ ਵੀ ਘੱਟ ਥੱਕਦਾ ਹੈ।  ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਭੇਜਣ ਦਾ ਇਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦੁਆਰਾ ਸਿੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਸਿੱਧੇ ਦਿਮਾਗ ਤੇ ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।  ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰ ਚੱਕਰ ਵੀ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੁਆਰਾ ਦਿਮਾਗ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਚੈਨਲ ਲੂਪ ਵਿਚ ਸਨਸਨੀ ਦਾ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਤੁਰਨਾ

ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕੋਈ ਭੌਤਿਕ ਚੈਨਿਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਨਸਨੀ ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਹੈ।  ਦੂਜੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਸੰਵੇਦਨਾ ਸੈੱਲ ਤੋਂ ਸੈਲ ਦੇਸੰਪਰਕ ਦੁਆਰਾ ਚਲਦੀ ਹੈ।  ਮੇਰੇ ਖਿਆਲ ਵਿਚ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਸਨਸਨੀ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ  ਛੂਹਣ ਦੇ ਅਹਿਸਾਸ ਦੇ ਤਜ਼ੁਰਬੇ ਦੁਆਰਾ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਵੱਧਦੀ ਹੈ।  ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਚੈਨਲ ਲੂਪ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।  ਇਹ ਚੈਨਲ ਲੂਪ ਤਾਓਜ਼ਮ ਦੇ ਮਾਈਕਰੋਕੋਸਮਿਕ ਓਰਬਿਟ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਵਿੱਚ ਸਮਾਨ ਹੈ।

ਇਹ ਚੈਨਲ ਲੂਪ ਤਜਰਬੇ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਦੁਬਾਰਾ ਜਾਗਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ

ਆਦਮੀ ਨੇ ਸਿਰਫ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੰਵੇਦਨਾਵਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਿਸਦੀ ਉਸਨੂੰ ਪਦਾਰਥਕ ਬਣਨ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ।  ਉਹ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।  ਇਹ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਚੈਨਲ ਪਾਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੂਖਮ ਸੰਵੇਦਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।  ਇਸ ਲਈ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਚੈਨਲ ਲੂਪ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਿਆ।  ਹਾਲਾਂਕਿ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਚੈਨਲ ਲੂਪ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਦੁਬਾਰਾ ਜਾਗਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਉਲਟੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਤਾਲੁ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ‘ਤੇ, ਕੰਮ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਤੁਰੰਤ ਘਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਮੈਂ ਇਹ ਪਿਛਲੀ ਪੋਸਟ ਵਿਚ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।  ਮੈਂ ਇਸ ਤਕਨੀਕ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਅਜ਼ਮਾ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸਦੇ ਲਈ ਸਹੀ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ।  ਤਾਲੂ ਨਾਲ ਜੀਭ ਦੀ ਟਿਪ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਨੂੰ ਜਿੰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ ਫਲੈਟ ਅਤੇ ਤੰਗ ਬਣਾਉ।  ਬੇਸ਼ਕ ਜੀਭ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੋੜਨ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਾ ਕਰੋ।  ਇਕ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਸੰਪਰਕ ਬਿੰਦੂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਭਾਵੇਂ ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਉਲਟ ਜੀਭ ਦਾ ਟਿਪ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰੰਤ ਛੂੰਹਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਉਲਟਾ ਸੰਪਰਕ ਕਾਊਂਟਰ ਕਰੇੰਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਦੀ ਹੈ।  ਇਹ ਕਾਊਂਟਰ ਕਰੇੰਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਪਲੇਟ ਵਿਚ ਇਕ ਗਰਮ ਦੁੱਧ ਦੇ ਗਲਾਸ ਨੂੰ ਘੁਮਾਉਣਾ ਅਤੇ ਪਲੇਟ ਵਿਚ ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਉਲਟ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿਚ ਘੁੰਮਾਉਣਾ।  ਇਸ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਠੰਡਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਦੁੱਧ ਦੀ ਗਰਮੀ ਤੁਰੰਤ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਜੀਭ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਰਾਹੀਂ  ਦਿਮਾਗ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈ।  ਇਕ ਵਾਰ ਮੈਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ।  ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਤਾਲੂ ਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ।  ਮੇਰਾ ਦਿਮਾਗ ਤੁਰੰਤ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿਲ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿਚ ਫੈਲ ਗਈ।  ਮੇਰੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਬਚਾਅ ਪੱਖ ਦੀ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ ਅਤੇ ਲੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।  ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚੇ ਯੋਗੀ ਅਤੇ ਕੁੰਫੂ / ਕੁੰਗ ਫੂ ਵਿਦਵਾਨ ਰਖਿਆਤਮਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹਮਲਾਵਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।  ਉਪਰੋਕਤ ਆਰਮ ਬ੍ਰਾਂਚਿੰਗ ਵਰਗੀ ਬ੍ਰਾਂਚਿੰਗ ਚੈਨਲ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸਾਹਮਣੇ/ਅੱਗੇ ਵਾਲੇ ਚੈਨਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਜੀਭ ਦੁਆਰਾ ਦਿਮਾਗ ਗਲ਼ੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।  ਇਸ ਨਾਲ, ਗਲ਼ੇ ਵਿੱਚ ਤੰਗੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏਗੀ।  ਦਿਮਾਗ ਦਾ ਬੋਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਗਲੇ ਦੇ ਕੇਂਦਰ, ਵਿਸ਼ੁਧੀ ਚੱਕਰ ‘ਤੇ, ਉਹ ਕਠੋਰਤਾ ਵਧੇਰੇ ਵਧਦੀ ਹੈ।  ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਭਾਰ ਦਿਲ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗਾ।  ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਨਾਭੀ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦਿਮਾਗ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਨਾਭੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈ।  ਇਸਦੇ ਨਾਲ, ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਾਲੀ ਅਤੇ ਹਲਕਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਗੁੱਸੇ ਵਰਗੇ ਮਨ ਦੇ ਵਿਕਾਰ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਨ ਦੇ ਭਾਰ ਤੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਨਾਭੀ ਚੱਕਰ ਤੇ ਅਨੰਦ ਨਾਲ ਚਮਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।  ਇਸੇ ਲਈ ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਸਿੰਕ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭਾਰ ਨੂੰ ਜਜ਼ਬ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।

ਜੀਭ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਕੇ ਇਕ ਪਤਲੀ ਨਸ ਥੱਲੇ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਸਭ ਚੱਕਰਾਂ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਦੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਨੂੰ coveringੱਕਣ ਅਤੇ ਗਲੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਨਾਲ ਜੀਭ ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ coveringੱਕਣ ਦੀ ਇਕ ਪਤਲੀ ਜਿਹੀ । ਜਦੋਂ ਇਹ ਨਰਮ ਤਾਲੂ ਦੁਆਰਾ ਛੂਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਨਾੜ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਜਾਂ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਬੋਝ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਮਾਈਕਰੋਕੋਸਮਿਕ ਓਰਬਿਟ ਵਿਚ, ਕੁੰਡਲੀਨੀ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਸਿੱਧੀ ਐਨਰਜੀ ਜਾਂ ਸੰਵੇਦਨਾ ਜਾਂ ਬੋਝ ਨੂੰ ਨਬਜ਼ ਦੇ ਚੈਨਲਾਂ ਵਿਚ ਚਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਲੋਕ ਕੋਰੋਨਾ ਲਾਕਡਾਊਨ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦਿਆਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਲਈ ਭੱਜ ਰਹੇ ਹਨ

ਭੋਜਨ ਦੇ ਬਗੈਰ ਆਦਮੀ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਜੀ ਸਕਦਾ ਹੈ।  ਵੈਸੇ ਵੀ, ਜੇ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਖਾਣਾ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਦੁਬਾਰਾ ਖਾਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।  ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇਕ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ ਜੋ ਅਕਸਰ ਇਕੋ ਸਮੇਂ 5 ਆਦਮੀਆਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਖ਼ਾਸਕਰ ਵਿਆਹ ਆਦਿ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਜਾਂ ਜਸ਼ਨਾਂ ਵਿਚ ਜਿਥੇ ਸੁਆਦੀ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਲੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਖਾਏ 5 ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸੌਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਪਾਣੀ ਹੀ ਪੀਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।  ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੱਸਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਰਾਂ ਖੁੱਲ ਕੇ ਹੱਸਦਾ ਸੀ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।  ਇਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਪਚਾਉਣ ਵਿਚ ਮਦਦ ਮਿਲਦੀ ਸੀ।  ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਲਾਕਡਾਉਨ ਕਾਰਨ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਭਾਰੀ ਭੋਜਨ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਚਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।  ਪਰ ਭੋਜਨ ਨਾ ਸਿਰਫ ਸਰੀਰ ਲਈ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਮਨ ਦੇ ਭਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਅਨੰਦ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।  ਇਸ ਕੁੰਡਲਨੀ ਲਾਭ ਲਈ, ਲੋਕ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਕਾਮੇ ਨਾਵਲ ਕੋਰੋਨਾ (ਕੋਵਿਡ -19) ਵਾਇਰਸ ਲੌਕਡਾਉਨ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦਿਆਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲਈ ਭੱਜ ਰਹੇ ਹਨ, ਭੁੱਖ ਤੋਂ ਨਹੀਂ।  ਵੈਸੇ ਵੀ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿਚ, ਕੈਂਪਾਂ ਵਿਚ ਮੁਫਤ ਭੋਜਨ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।  ਜੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਿਰਫ ਭੋਜਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਮੋਟਾ ਆਦਮੀ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੋਵਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ

ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਤਾਓਜ਼ਮ ਵਿੱਚ ਏਨਰਜੀ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਚੈਨਲ ਵਿੱਚ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਚਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਮੈਂ ਇਕ ਵਾਰ ਤਾਂਤਰਿਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੌਰਾਨ ਕੁੰਡਲੀਨੀ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਚੈਨਲ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਿਆਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ।  ਇਹ ਇਕ ਹੈਲੀਕਾਪਟਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੂਬਸੂਰਤ ਅਤੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿਚ ਮਹਸੂਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।  ਜਿਨਸੀ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਦਿਮਾਗ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਲਗਭਗ 5-10 ਸਕਿੰਟ ਲੱਗ ਗਏ।  ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਨਸਨੀ ਇਕ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਉੱਠ ਗਈ।  ਜਿਸ ਖੇਤਰ ਵਿਚੋਂ ਇਹ ਲੰਘੀ, ਇਸ ਨੇ ਉਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।  ਨੀਵਾਂ ਖੇਤਰ ਸੁੰਗੜਦਾ ਰਿਹਾ।  ਭਾਵ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਇਹ ਜਣਨ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠੀ, ਉਹ ਝੱਟ ਤੋਂ ਸੁੰਗੜੇ।  ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।

ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਖੂਬਸੂਰਤ ਤੇ ਮਜਬੂਤ ਕੁੰਡਲਨੀ ਭਾਵਨਾ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਾਹਮਣੇ ਚੈਨਲ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ  ਮੁੱਲਾਧਰ ਚਕਰ ਤਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਚੈਨਲ ਦੁਆਰਾ ਵਾਪਸ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਿਮਾਗ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਚਮੜੀ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੱਕ ਜਕੜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।  ਦਿਮਾਗ ਲਈ ਕੰਨਾਂ ਤੋਂ ਅੰਦਰ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਇਕ ਹਿਲਾਉਣਾ ਜਾਂ ਗਸਿੰਗ ਪ੍ਰਵਾਹ ਦਾ ਅਹਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਖਿੱਚ ਦੇ ਦਬਾਅ ਨਾਲ ਹੇਠ ਲਹੂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ।  ਤਦ ਉਹ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਦਬਾਅ ਨੂੰ ਜੀਭ ਦੇ ਪੁਲ ਦੁਆਰਾ ਬਾਹਰ ਕੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਹੇਠਾਂ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦਬਾਅ ਫਿਰ ਕੁੰਡਲੀਨੀ ਵਿਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਫਿਰ ਅਧਾਰ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਨਸਨੀ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਉਥੇ ਉਭਰਦੇ ਹੁੱਡ ਤੇ ਫੈਲਦੇ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਦੁਆਰਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਵੈਸੇ ਵੀ ਸੱਪ ਅਤੇ ਜੀਭ ਦੇ ਵਿੱਚ ਗਹਿਰਾ ਸੰਬੰਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਫਿਰ ਉਹੀ ਪਲ ਉਹ ਜੀਭ ਰਾਹੀਂ ਦਿਮਾਗ ਤੋਂ ਹੇਠ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਬਾਰ ਬਾਰ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਜਰਬਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ;  ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤਜ਼ਰਬਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਰੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਬੌਣੇ ਹਨ;  ਭੂਤ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਸੰਵਾਦਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਘਟਨਾਵਾਂ

ਦੋਸਤੋ, ਪਿਛਲੀ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਡ੍ਰੀਮ ਵਿਜ਼ਿਟ ਦੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਆਪਣੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।

ਮਨੁੱਖ (ਆਤਮਾ) ਨਹੀਂ ਮਰਦਾ, ਉਹ ਕੇਵਲ ਰੂਪ ਬਦਲਦਾ ਹੈ

ਅੱਜ ਤੋਂ ਦੋ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੇਰੀ ਦਾਦੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਬੁਢਾਪਾ ਮੌਤ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਲੰਬੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਵੀ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਇਕ ਇਤਫ਼ਾਕ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਸਾਹ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੋਰੋਨਾ (ਕੋਵਿਡ -19) ਵੀ ਸਾਹ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਫੈਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।  ਸੁਭਾਅ ਨਾਲ, ਉਹ ਕੋਮਲ, ਭਾਵੁਕ, ਸੁਹਾਵਣੀ ਸੋਚ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਹਸਮੁੱਖ ਸੀ।  ਕਦੀ-ਕਦੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੋਹਮਾਯਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਗ੍ਰਸਤ ਪਾਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਪਿਆਰ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵੀ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਦਿਆਲੂ ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਭਾਅ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਸੁਭਾਅ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਿਨਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਮਾੜੇ ਦੀ ਚੰਗੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਚੰਗੇਪਣੇ ਲਈ ਚਿੰਤਤ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਡਰਾਉਣ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਦੇਣਾ ਤਾਂ ਦੂਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੋਚਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਘਰੇਲੂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਮਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਡਰਾ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉੱਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਲਗਭਗ 15 ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਉੱਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ। ਇਹ ਇਕ ਅਜੀਬ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਨ ਹਨੇਰਾ ਸੀ।  ਮੁੱਠੀ ਵਿੱਚ ਭਰਨ ਯੋਗ ਗੁੱਡਾ ਹਨੇਰਾ ਸੀ। ਪਰ ਆਮ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਉਲਟ, ਇਸ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾਰ ਮਸਕਰ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਸੀ। ਇਹ ਲਗਾਵ ਜਾਂ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੁਆਰਾ ਡੁੱਬਦੀ ਇੱਕ ਰੂਹ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਚਮਕ ਹੈ।  ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ’ ਤੇ ਪਛਾਣ ਰਿਹਾ ਸੀ।  ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਉਸ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਏਨਕੋਡ ਹੋਇਆ ਸੀ।  ਭਾਵ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਰੂਹ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਉਸਦੇ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ (ਸਰੂਪ) ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹੋ ਗੁਣ ਅਤੇ ਕਰਮ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਉਸੇ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰਾ ਹਨੇਰਾ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਲੁੱਕ ਪਸੰਦ ਆਇਆ। ਇਹ ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁੱਲਾ ਅਤੇ ਚੌੜਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਵੈ-ਬੋਧ ਵਰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਇਸ ਵਿਚਲੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਅਨੰਦਮਈ ਗੁਣ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਦਮਨ ਜਾਂ ਦਾਬ ਦੁਆਰਾ ਢਾਕੇ ਹੋਏ ਜਾਪਦੇ ਸਨ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਦਬਾਅ ਨੂੰ ਅਗਿਆਨਤਾ, ਲਗਾਵ, ਦਵੈਤ, ਮੋਹਮਾਯਾ, ਕਰਮ ਸੰਸਕਾਰ ਆਦਿ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਿਣ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਸੰਘਣੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਕਾਲੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਕੁਝ ਅਜੀਬ ਜਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਮਸਕਾਰੇ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ।  ਇਸਨੂੰ ਰੂਹ ਦਾ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੇ ਪਰਦੇ ਨਾਲ ਢਕਣਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੇ ਬੱਦਲ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਢਕਣਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਉੱਨਾਂਨੇ ਮੇਰੀ ਹਾਲਤ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਠੀਕ ਹਾਂ। ਉੱਨਾਂਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਸੀ ਕਿ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀ ਵਾਪਰੇਗਾ। ਪਰ ਮੈਂ ਇਥੇ ਠੀਕ ਹਾਂ।” ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉੱਨਾਂ ਨੂੰ ਉੱਨਾਂਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਥੇ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ।  ਉਹ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸ਼ੱਕ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਰਨ ਵਰਗੀ ਮੰਨਦੀ ਜਾਪਦੀ ਸਨ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਘਾਟ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸ਼ੱਕ ਦੇ ਨਾਲ ਰੱਬ ਮੰਨ ਰਹੀ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਂਨ੍ਹਾਂਨੇ ਉਸ ਸ਼ੱਕ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਉੱਨਾਂਨੂੰ ਉੱਨਾਂਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਵਧਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਵੇਖਦਾ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਜਾਵੇਗੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ। ਮੈਂ ਉੱਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪੁੱਛਦਿਆਂ ਨੁੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਲਾਇਲਾਜ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਇਕ ਕਾਰਨ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਨੇ 25 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸਵੈ-ਮਾਣ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਮੇਰੇ ਆਤਮ ਗਿਆਨ ਬਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।  ਮੇਰੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਬਣਾਉਣ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਯੋਗਦਾਨ ਸੀ। 

  ਫੇਰ ਉਸ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਦੌਰੇ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੀ ਦਾਦੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਤੇਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟ-ਬੁੱਧ ਪਛਾਣੇ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੋਲ ਰਹੇ ਹਨ”।  ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਰੱਬ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨਜ਼ਦੀਕ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਧਾਰਣ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ”। “ਠੀਕ ਹੈ” ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਕਿਹਾ।  ਮੈਂ ਉੱਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਦਿਨ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ (ਅਦਵੈਤ) ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

  ਰੂਹਾਨੀ ਆਤਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੁੱਖਾ, ਪਿਆਸਾ ਅਤੇ ਪਨਾਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਗੱਲਬਾਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਪ੍ਰਤੀ ਗਤੀ ਦਿੱਤੀ ਹੋਏਗੀ।  ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਜਿਥੇ ਉਸ ਰੂਹ ਲਈ ਧਾਰਮਿਕ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਾ ਲੋਟਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਥੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।  ਇਕ ਸ਼ਿਵਲੰਗਾ ਟੈਲੀਫੋਨ ਸੈਟ ਉਥੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਰੂਹ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।  ਉਸਦੀ ਇਕ ਬਹੁਤ ਸਪੱਸ਼ਟ, ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਅਤੇ ਜੀਵੰਤ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ। ਇਹ ਮੂੰਹ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਉੱਨਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੀ ਸੀ। ਇੰਜ ਜਾਪਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਸਵਿੱਚ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਸਰੀਰਹੀਣ ਦਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।  ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਹੋਰ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਵਾਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਮਰਾ ਹੋਯਾ ਸਮਝ ਰਹੇ ਸਨ।  ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਮਰ ਗਈ ਸੀ।  ਮੈਂ ਥੋੜਾ ਸੋਗ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਥੋੜਾ ਡਰ ਗਿਆ।  ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਆਤਮਾ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਰੂਹ ਦੇ ਅਕਾਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ।

  ਅਜ਼ੀਜ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਖ਼ਤਰੇ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵੀ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ

  ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।  ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਉਹੀ ਸਥਿਤੀ ਸੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ ਹੋਏਗੀ।  ਮੈਂ ਉੱਨਾਂਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੱਦੀ/ਪੁਸ਼ਤੈਨੀ ਘਰ ਦੇ ਵਰਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਮ੍ਰਿਤ ਬੈਠਾ ਵੇਖਿਆ। ਇਹ ਇਕ ਅਜੀਬ ਅਤੇ ਦੁਖਦਾਈ ਤਜਰਬਾ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਦੁਰਘਟਨਾ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਬੋਲ ਨਾ ਸਕੀ ਸੀ।  ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਮੇਰੇ ਕਮਰੇ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ‘ਤੇ ਇਕ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਕੋਬਰਾ ਸੱਪ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਮੇਰਾ ਅਮਲਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਬਚ ਨਿਕਲਿਆ।

  ਇਕ ਵਾਰ ਮੈਂਨੇ ਉਸ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਰੱਬ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਾ ਦਿੱਤੀ

  ਉਹ ਕਿਸੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ‘ਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਖ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਰੱਬ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਬਿਲਡਿੰਗ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਈ।  ਉਨ੍ਹਾਂਦੀ ਦਿੱਖ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਥੋੜੀ ਸਾਫ ਸਾਫ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।  ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮੇਂ ਲਈ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦਾ।

  ਆਖਿਰ ਵਾਰ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਫ਼ ਦੇਖਿਆ

  ਉਹ ਮੇਰੇ ਜੱਦੀ ਘਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਗੇਟ ਤੋਂ ਵਰਾਂਡੇ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।  ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਚਿੱਟੇ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।  ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਂਤ, ਹਸਦੀ, ਅਨੰਦਪੂਰਨ ਅਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਭਰੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।  ਮੇਰਾ ਰੋਮ -2 ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖਿੜਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ ਸੀ।  ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਹਰਿਦੁਆਰ ਗਿਆ ਸੀ।  ਹਰਿਦੁਆਰ ਨੂੰ ਰੱਬ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੀਰਥ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਵਿਸ਼ਵ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਯੋਗਾ ਰਾਜਧਾਨੀ ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਾਖਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰਿਦੁਆਰ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।  ਉਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਹਰਿਦੁਆਰ ਗਿਆ ਸੀ।

  ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਚਾਚੇ ਦਾ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਮੈਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਆਇਆ

ਇਸ ਤੋਂ ਥੋੜੇ ਦਿਨਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਚਾਚੇ ਦੀ ਹਾਈਪਰ ਥਾਇਰਾਇਡ ਬਿਮਾਰੀ ਕਾਰਨ ਅਚਾਨਕ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਗਤਿ ਰੁਕਣ ਕਾਰਨ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਮਿਲਾਪੜੇ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸਨ।  ਡ੍ਰੀਮ ਵਿਜ਼ਿਟ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਹਨੇਰੀ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਗੁਫਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੁਰਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਥੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਹੱਸਦੇ ਜਾ ਰਿਹੇ ਸੀ। ਮੈਂ ਅਤੇ ਮੇਰੀ 7-8 ਸਾਲ ਦੀ ਬੇਟੀ ਵੀ ਕੁਝ ਅਜੀਬ, ਹਨੇਰੇ ਅਤੇ ਚੰਦਰਮਾ ਮਿਸ਼ਰਤ, ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦੀ ਪੌੜੀਆਂ ‘ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੀਛਾ ਕੀਤਾ। ਗੁਫਾ ਦੇ ਦੂਸਰੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸਵਰਗ ਵਰਗੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸੀ। ਚਾਚੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਤੁਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਡਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।  ਮੇਰੀ ਧੀ ਉਸ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਦੀ ਜ਼ਿੱਦ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਗੁਫਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਪਰਤ ਆਏ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਮੇਰੀ ਕਾਰ ਬਾਲ -2 ਸੜਕ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਈ।  ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਮੈਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

  ਅਣਜਾਣ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਵੀ ਸੁਪਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਵਿਚ  ਮਦਦ ਲੈ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ

 ਮੇਰੇ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੇ ਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਇਕ ਮੰਦਰ ਦਾ ਸਾਧ ਆਪਣਾ ਅੰਤਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਰ -2 ਆਉਂਦਾ ਸੀ।  ਪੜਤਾਲ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਸ ਭਿਕਸ਼ੂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਲਾਸ਼ ਨਾਲੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੇ ਭਿਕਸ਼ੂ ਦਾ ਪੁਤਲਾ ਫੂਕਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਸਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਭਿਕਸ਼ੂ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਪਰ ਆਪਣੇ ਉਪਰੋਕਤ ਖੁਦ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਅਲੌਕਿਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੀ ਵਿਦਾਈ ਪਾਤੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਕਰੀਬ ਪੁਜਾਉਣ ਲਈ ਅਰਥਾਤ ਮੁਕਤੀ ਲਈ;  ਕੁੰਡਾਲਿਨੀ ਯੋਗਾ ਤੋਂ ਰੁਹਾਨੀ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ

ਕੋਰੋਨਾ ਮਹਾਂਮਾਰੀ (ਕੋਵਿਡ -19) ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।  ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਆਪਣੇ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈਣਗੀਆਂ।  ਕੁਝ ਰੂਹਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।  ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਕੁਝ ਰੂਹਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦਮ ਘੁੱਟਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ।  ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸਰੀਰ ਪਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।  ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਾਰਡੋ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, “ਡੈਬਜ਼ ਦੀ ਤਿੱਬਤੀ ਕਿਤਾਬ” ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ। ਵਾਰਡੋ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਤਜ਼ਰਬੇ  ਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਡਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਸਲ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਪਰ ਸਾਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਦੀ ਅਦਵੈਤ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸ ਬਾਰਡੋ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਰੂਹਾਨੀ ਸੁਪਨੇ ਦਾ ਦੌਰਾ ਆਮ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ

ਭਾਵੁਕ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗਹਿਰਾ ਦਿਲ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।  ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਅਕਸਰ ਆਪਣੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।  ਇਸ ਨੂੰ ਡ੍ਰੀਮ ਵਿਜਿਟੇਸ਼ਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਕਈ ਵਾਰ ਉਹ ਮਦਦ ਮੰਗਣ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ।  ਉਹ ਪ੍ਰੇਮੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਰੂਹ ਆਪਣੇ ਸਰਵਉੱਚ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਸਰਵਉਚ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੀ ਹੈ।  ਇਸੇ ਲਈ ਇਹ ਬਾਰ ਬਾਰ ਇਕੋ ਆਦਮੀ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।  ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 

ਵਿਛੜੀ ਰੂਹ ਨਾਲ ਇੰਟਰਵਿਯੂ ਕਰਨ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਇਕ ਆਮ ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ

ਇਸ ਵਿਚ, ਇਹ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਜੀਵਤ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।  ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਇਹ ਜੀਵਤ ਆਦਮੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਅਸਲੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।  ਅਜਿਹਾ ਇਸ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਕੋਡ ਫਾਰਮ ਵਿਚ ਉਸ ਰੂਹ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਜਨਮ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਲੁਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸਦੇ ਪਿਆਰੇ ਸੁਪਨੇਕਰ ਦੁਆਰਾ ਵੇਖੇ ਜਾ ਰਿਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਵਚੇਤਨ ਸੁਭਾਅ ਜਾਂ ਮਨ ਦੀ ਉਸ ਇੰਕੋਡਿੰਗ ਨੂੰ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾ ਡਰੋ।  ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਵੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਡਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਆਤਮਾ ਬਾਰ ਬਾਰ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।  ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਦੀ ਆਦਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਕੁਝ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੂਹ ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਦੀ ਅਦਵੈਤ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਆਤਮਾਂ ਆਪਣੇ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸਰੀਰ, ਛੋਟਾ ਜਾਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਰੂਹਾਂ ਬਾਰਡੋ ਦੇ ਹਨ੍ਹੇਰੇ ਦੇ ਛਾਂਟੀ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉੱਨੀ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਫ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।  ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਜੋ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਸਫਾਈ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਗੈਰ-ਹਿੰਦੂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਫੇਰ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਹਿੰਦੂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸੁਤੰਤਰ ਹੋਣ ਲਈ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।  ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਸਮੇਂ (ਪ੍ਰਲਯ ਕਾਲ) ਵਿਚ ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਚਾਬੀਨਦੀਆਂ ਸਨ।  ਉਸ ਮਹਾਪ੍ਰਲ ਵਿੱਚ, ਸਰੀਰ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਵੇਦ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਦੌਰ ਵਿਚ ਵੀ ਆਤਮਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਜ਼ਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।  ਦੂਜਾ, ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਰੱਬ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਜੀਵਨ ਭਰ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੀ, ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਰੱਬ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।  ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਗਲੀ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜਿੱਥੋਂ ਮੈਂ ਉਪਰੋਕਤ ਤੱਥਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਹਾਂ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ ਨਾਲ ਏਡਾ, ਪਿੰਗਲਾ, ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਨਾੜੀਆਂ ਨੂੰ; ਚੱਕਰ, ਅਤੇ ਅਦਵੈਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਸਾਰੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਬਹੁਤ ਮੁਬਾਰਕਾਂ। ਇਹ ਤਾਂਤਰਿਕ ਪੋਸਟ ਤੰਤਰ ਦੇ ਆਦਦੇਵ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਤੱਤਰ ਗੁਰੂ ਓਸ਼ੋ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।

ਇਹ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤਾਂਤਰਿਕ ਵੈੱਬ ਪੋਸਟ ਨੇ ਕਿਸੇ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਠੇਸ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੇ ਜਨਤਕ ਹਿੱਤ ਵਿੱਚ ਤਾਂਤਰਿਕ ਵੈਬਸਾਈਟ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸੁਤੰਤਰ ਵਿਚਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਜਬਰ ਜਨਾਹ ਅਤੇ ਲਿੰਗਵਾਦ ਦਾ ਸਖਤ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਕੋ ਸਰੀਰ ਦੇ ਖਾਸ ਬਿੰਦੂਆਂ ਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੱਕਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਗਤੀ ਦੇ ਕੇ ਕਾਲਪਨਿਕ ਰਸਤੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾੜੀਆਂ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਦਵੈਤ ਭਾਵਨਾ ਆਪ ਇਸ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਦਵੈਤ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਸਾਡੀ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਵਿਚ ਦੋ ਆਪਸ ਵਿਚ ਜੁੜੇ ਸੱਪ ਕਈ ਧਰਮਾਂ ਵਿਚ ਦਿਖਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸਿੱਧੀ ਨਬਜ਼ ਹੈ।

ਉਥੇ ਦੋ ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਪ੍ਰੇਮੀ ਇਕੋ ਆਸਣ ਵਿਚ ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਹਨ

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵਿਚ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਕ ਸੱਪ ਨਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਸੱਪ ਮਾਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੂਰਾ ਰੂਪ ਕੇਵਲ ਉਸਦੀ ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਉਭਰੇ ਸੱਪ ਦੀ ਦਿਖ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸਾ ਦਿਮਾਗ ਸਮੇਤ ਪਿਛਲੇ (ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ) ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਸਾਡੀ ਪਿੱਠ ਸੱਪ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ (ਸਨਸਨੀ) ਇਸ ਸੱਪ ਦੇ ਸਰੀਰ (ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ) ਤੇ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਵੀ ਹੋਰ ਰਸਤਾ ਹੈ, ਜੇਸ ਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਸੱਪ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਇਕ ਸੱਪ ਇਕ ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੀ ਪਿੱਠ ਵਰਗਾ ਦਰਸ਼ਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਸਰਾ ਸੱਪ ਇਕ ਹੋਰ ਤਾਂਤਰਿਕ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦੀ ਪਿੱਠ ਵਰਗਾ। ਮਰਦ ਪ੍ਰੇਮੀ ਔਰਤ ਦੇ ਮੂਲਧਰਾ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮੁਲਾਧਰ ਚਕਰੀਆਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਕ ਕੇਂਦਰੀ ਨਬਜ਼ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮੁਲਾਧਰ ਚੱਕਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤਸਵੀਰ ਵਿਚਲੇ ਕ੍ਰੋਸ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੇਂਦਰੀ ਨਬਜ਼ ਨੂੰ ਸਿੱਧੀ ਬੈਰਾਜ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਰ ਸੱਪ ਨੂੰ ਪਿੰਗਲਾ ਅਤੇ ਮਾਦਾ ਸੱਪ ਨੂੰ ਐਡਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਮਰਦ ਪ੍ਰੇਮੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਵਾਧਿਸਥਾਨ ਚੱਕਰ ਤੇ ਬਿਠਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੋਂ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਦਾ ਤਾੰਤ੍ਰਿਕ ਦੇ  ਸਵਾਧਿਸਥਾਨ ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦਾ ਸਵਾਧਿਸਥਾਨ ਵੀ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਮਾਦਾ ਦੇ ਸਵਾਧਿਸਥਾਨ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉਠਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨੀਪੁਰ ਚੱਕਰ ਤੇ ਬਿਠਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਏਡਾ ਵਿਚ ਮਨੀਪੁਰ ਨੂੰ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੋਂ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵਾਪਸ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨੀਪੁਰ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਿੰਗਲਾ ਦੇ ਮਨੀਪੁਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸਰਗਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਦਾ ਮਨੀਪੁਰ ਚੱਕਰ ਖੁਦ ਹੀ ਦੋਵੇਂ ਚੈਨਲਾਂ ਦੇ ਮਣੀਪੁਰ ਚੱਕਰ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਕਾਰਨ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਕਿਰਿਆ ਸਹਿਸਰਾ ਚੱਕਰ ਤਕ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਮਾਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਦੋ ਸੱਪ ਆਪਸ ਵਿਚ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਪਰ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਰਾਹੀਂ ਸਹਸ੍ਰਸਾਰ ਤਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।

ਕੈਡਿਯੂਸੀਯਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਤਾਂਤਰਿਕ ਸੈਕਸ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ

ਇਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਿਚ, ਦੋ ਸੱਪ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿਚ ਇਕ ਸਿੱਧਾ ਥੰਮ੍ਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਉਪਰ ਖੰਭ ਹਨ। ਦਰਅਸਲ, ਉਹ ਖੰਭ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਸਹਿਸਾਰ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵੈਸੇ ਵੀ, ਜਾਗਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਉੱਚੀ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਵਲ ਦਬਾਅ ਨਾਲ ਉੱਡਦੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਾਲਮ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਟੇਪਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਚੜ੍ਹਨਾ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਮਨੁਖ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਸੱਪ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਸਿਮਪੈਥੇਟਿਕ ਅਤੇ ਪੈਰਾਸਿਮਪੈਥੇਟਿਕ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸੰਤੁਲਿਤ ਸਾਂਝ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ

ਏਡਾ ਨੂੰ ਪੈਰਾਸਿਮਪੈਥੇਟਿਕ ਨਰਵਸ ਸਿਸਟਮ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਚੰਦਰ, ਸ਼ਾਂਤ, ਪੈਸਿਵ ਅਤੇ ਜਨਾਨਾ ਹੈ। ਪਿੰਗਲਾ ਨਬਜ਼ ਨੂੰ ਪੈਰਾਸਿਮਪੈਥੇਟਿਕ ਨਾਂ ਵਾਲੀ ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੂਰਜੀ, ਗੌਡੀ, ਭੜਕੀਲੀ, ਸਰਗਰਮ ਅਤੇ ਮਰਦਾਨਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਸੰਤੁਲਨ ਅਤੇ ਇਕਸੁਰਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਦਵੈਤ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

(ਸਿਰਫ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ)
(ਸਿਰਫ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ)

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें                                   Please click on this link to view this post in English

ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਰਚਨਾਤਮਕ ਮਤਿਆਂ ਦੀ ਪੈਦਾਈਸ੍ਹ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ (ਵਿਸ਼ਨੂੰ) ਦੇ ਨਾਭੀ ਕੰਵਲ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ (ਬ੍ਰਹਮਦੇਵਾ) ਦੀ ਪੈਦਾਈਸ੍ਹ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।

ਇਹ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਧਰਮ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ. ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ.

ਦੋਸਤੋ, ਇਸ ਹਫਤੇ ਮੈਂ ਕੁਝ ਲੇਖਕ-ਬ੍ਲੋਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤਦ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਨੁੱਖੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਹਫ਼ਤਾ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ, ਸੱਚੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ। ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਇਕ ਸ਼ੁੱਧ ਵਿਗਿਆਨ ਹੈ। ਇਹ ਮਾਨਵਵਾਦੀ ਵਿਗਿਆਨ ਹੈ। ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਿਗਿਆਨ ਹੈ। ਇਹ ਰੂਹਾਨੀ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਮਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ, ਇਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵੀ ਇਕ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਹੈ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਪਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਹਨ। ਸੈਂਕੜੇ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਧਰਮਵਾਦੀ ਅਤੇ ਅਧਰਮੀਆਂ ਇਸ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਅੱਜ, ਇਸ ਨੂੰ ਜੜ ਤੋਂ ਉਖਾੜ ਸੁੱਟਣ ਲਈ ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਏਕਾ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਇਸਲਾਮਿਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਬਣਨ ਦਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਸੁਪਨਾ ਇਸ ਦੀ ਜੀਵਤ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਧਰਮਾਂ (ਈਸਾਈਅਤ ਸਮੇਤ) ਦੁਆਰਾ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਧਰਮ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕਰਨਾ ਇਕ ਹੋਰ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿਚ, ਹਿੰਦੂ-ਵਿਰੋਧੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਮੁਹਿੰਮਾਂ (ਏਜੰਡਾ) ਦੀਆਂ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਕਿਸਮਾਂ ਹਾਲ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧੀਆਂ ਹਨ। ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਰਜੀਲ ਇਮਾਮ (ਆਈਆਈਟੀ ਦੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਅਤੇ ਜੇਐਨਯੂ ਵਿੱਚ ਪੀਐਚਡੀ ਸਕਾਲਰ) ਨੇ ਆਪਣੇ ਭੜਕਾਊ ਭਾਸ਼ਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਪਛਤਾਵੇ ਦੇ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਇਕਬਾਲ ਕੀਤਾ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਵਿਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਸਾਡੀਆਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਕੁੰਡਲਨੀ ‘ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ। ਸਾਰਾ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਇਸ ਦੇ ਧੁਰੇ ਵਿਚ ਹੈ। ਪੂਰਨ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੱਥ ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਗਿਆਨਕ ਆਪਸੀ ਸਬੰਧ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗੇ।

ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ / ਨਾਰਾਇਣ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਤੇ ਸੌਂਦੇ ਹਨ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ (ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਵਰਗੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੀ) ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹੈ,  ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਰਾਇਣ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਸੁਵਰ, ਮੱਛੀ, ਕੱਛੂ, ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰੇਮੀ, ਮਾਸਟਰ ਆਦਿ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਵੈਸੇ ਵੀ, ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਅਵਤਾਰ ਧਾਰਿਆ ਹੈ।

ਰਚਨਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ / ਬ੍ਰਹਮਦੇਵ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ

ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਸਪਸ਼ਟ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਮੈਕਰੋ-ਮਨ / ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਮਨ ਜਿਸਨੇ ਇਸ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਰਚਨਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਵਿਚਾਰ ਜੋ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਕਲਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਤੇ/ਸੰਕਲਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਇਕੱਲਾ ਅਤੇ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਵਿਚਾਰ ਕੇਵਲ ਉਦੋਂ ਹੀ ਇੱਕ ਮਤਾ/ਸੰਕਲਪ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੌਲਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਸਦਾ ਭਾਵ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤਦ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸੇ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੋ ​​ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸੰਕਲਪ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਕਾਰਜ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕੇਵਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਪਿੱਛੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਹੱਥ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰੂ, ਪ੍ਰੇਮੀ ਆਦਿ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਲੈ ਕੇ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਆਦਿ ਦਾ ਅਕਸ/ਰੂਪ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਰੰਤਰ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਥਾਈ ਮਾਨਸਿਕ ਚਿੱਤਰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸਫਲਤਾ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੁਆਰਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਸਦਾ ਅਨੁਭਵ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਯੋਗਾ (ਕੁੰਡਲਨੀ) ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਨਾਭੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ

ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਈ ਨਵੇਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਹਲੇ ਵਿਚਾਰ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ, ਲਾਭਕਾਰੀ ਵਿਚਾਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ (ਸੰਕਲਪ-ਰੂਪ) ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਰਚਨਾਤਮਕ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਰੁੱਝਿਆ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਰਥਨ ਮਿਲਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਸਿੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇੜਾ ਪੁਰਾਣਾਂ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੁਆਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵਾਪਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ.

only indicative image (केवल संकेतात्मक चित्र)

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी से रचनात्मक संकल्पों की उत्पत्ति ही भगवान् नारायण (विष्णु) के नाभि कमल से ब्रम्हा (ब्रम्हदेव) की उत्पत्ति बताई गई है)                                    

Please click on this link to view this post in English (Kundalini producing creative resolutions has been told as origination of Brahma (Brahmadeva) from the navel-lotus of Lord Narayana (Vishnu))

ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਛੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕਾਰਕ- ਰੂਹਾਨੀ ਜਾਗਰਣ ਸਭ ਲਈ ਸੰਭਵ ਹੈ!

ਇਹ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇਸ ਵੈਬਸਾਈਟ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਿਸੇ ਵੀ ਧਰਮ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ. ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ. ਇਹ ਵੈਬਸਾਈਟ ਤਾਂਤਰਿਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਗਲਤਫਹਿਮੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ. ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਤੇ ਗੁਣਵਤਾ ਦੀ ਅਣਹੋਂਦ ਵਿਚ, ਇਸ ਵੈਬਸਾਈਟ ਵਿਚ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਤਾਂਤਰਿਕ ਅਭਿਆਸ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਲਈ ਵੈਬਸਾਈਟ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ.

ਦੋਸਤੋ, ਮੈਂ ਪਿਛਲੀ ਪੋਸਟ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਪਰ ਇਹ ਕੇਸ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੇ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਹੀ ਤਰੀਕੀਆਂ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਇਕ ਅਜੀਬ ਵਰਤਾਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸਰਲ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਜਟਿਲ ਵੀ। ਇਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਵੀ। ਇਹ ਸਾਡੀ ਆਪਣੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਵੀ। ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਇਸ ਵਿਚ ਵੱਖਰੀਆਂ ਵਿਰੋਧੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਦੱਸਾਂਗੇ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਲਈ ਕਿਹੜੀਆਂ ਪੰਜ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਧਿਆਨ ਦਾ ਮਹੱਤਵ

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਿਮਰਨ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਾਰਕ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਚਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ, ਅਨੰਦ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਅਡਵਾਈਟ ਦੇ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਂ ਅਧਿਆਤਮਕ ਗੁਣ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੁਆਰਾ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਿਮਰਨ ਕਿੰਨਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੈ। ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਕੇਵਲ ਯੋਗਸਾਧਨ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਸਿਮਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਅਦਵੈਤ ਭਾਵਨਾ (ਕਰਮਯੋਗਾ) ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਕੁੰਡਲਨੀ ਧਿਆਨ ਵਧੇਰੇ ਵਿਹਾਰਕ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਮਾਨਵਤਾ ਤੋਂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਚੱਕਰ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤਾਂਤਰਿਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੇ ਚਕਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਦਿਮਾਗ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਚੱਕਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਚੱਕਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇਕ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਾਰਕ ਹੈ.

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਦਾ ਮਹੱਤਵ

ਪ੍ਰਾਣ ਸ਼ਕਤੀ (ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਕਤੀ) ਦਾ ਸਮਾਨਾਰਥੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਸਰੀਰਕ ਕਾਰਜ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ./ਪ੍ਰਾਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇੱਕ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਸੁਸਤ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਯੋਗਾ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਜ਼ਿੰਦਗੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਹੇਗੀ, ਅਤੇ ਜਾਗਦੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ, ਖਾਣ ਪੀਣ ਨਾਲ, ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੇ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਸੇਠਾਂ ਨੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਜਾਗਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰ ਲਈ ਹੁੰਦੀ। ਪ੍ਰਾਣ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤਨ ਅਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਸਮਾਜਿਕਤਾ, ਅਦ੍ਵਿਤ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਲੋਕ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੀਆਂ ਨਾਲ ਰਾਜ-ਕਾਜ/ਰਾਜ-ਨਿਯਮ ਚਲਾਉਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਅਕੇਲੇਪਨ ਦੀ ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਪ੍ਰਾਣ ਜੇੜਾ ਉੰਨਾਂ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਤੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਚਿਤਰ ਜਲਦੀ ਜਾਗਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ।

ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰਾ ਨਾਲ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਪਰੋਕਤ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੰਸਾਰਿਕਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਯੋਗਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕਾਂਤ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਪ੍ਰਾਣ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਗ ਗਈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਇੰਦਰੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਦੇ ਅੰਤਰ-ਭੁਲੇਖੇ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ

ਜੇ ਇੰਦਰੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬਾਹਰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ, ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਜਿੰਦਗੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਬਾਹਰ ਚਲੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਮਤ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਬੋਲ਼ੇ ਅਤੇ ਗੂੰਗੇ ਬਣੋ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਬਾਹਰੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਉਲਝਣਾ।

ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰ ਦੁਨਿਆਵੀਤਾ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਇਕਾਂਤ ਵਿਚ ਯੋਗਾ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਅਰੰਭ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਦ ਉਹ ਘੱਟੋ ਘੱਟ  ਬਾਹਰ ਰਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ। ਖੈਰ ਤਂਤਰ ਨੇ ਵੀ ਉਸਦੀ ਬਹੁਤ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੀ ਜਿਹੜੀ ਤਾਕਤ ਦੁਨਿਆਵੀਤਾ ਵਿਚ ਬਰਬਾਦ ਹੋਈ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਤਾਂਤਰਿਕ ਜੀਵਨ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਤੰਤਰ ਨਾਲ ਮਜਬੂਤ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਤੇ ਯੋਗਾ ਬਾਰੇ ਡੂੰਘਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ, ਯੋਗਾ ਕੀਤਾ, ਘਟੋ ਘਟ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਘਟੋ ਘਟ ਕਾਰਜ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ ਵੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਬਚੀ ਸੀ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ

ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਤੰਤਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਅਧਾਰ ਹੈ। ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਭਾਗਣ ਦੀ ਗਤੀ (escape velocity) ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਅਧਾਰ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਉਪਰ ਉਠਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਭੇਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਾਣ ਵੀ ਉੱਪਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ/ਪ੍ਰਾਣ-ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਬਚਾਅ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਬਚਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਤੰਤਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਲਈ ਇੱਕ ਟਰਿੱਗਰ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ

ਜੇ ਉਪਰੋਕਤ ਸਾਰੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹਾਲਾਤ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਪਰ ਜੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸਦਮਾ / ਟਰਿੱਗਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਤਾਂ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਮੈਂ ਉਸ ਟਰਿੱਗਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੰਨ ਲਓ ਕਿ ਇੱਥੇ ਦੋ ਗੁਰੂਭਾਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਨਿਰਪੱਖ / ਸਮਾਰੋਹ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਉਹ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਟਰਿੱਗਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰੇਗੀ। ਇਸ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਵੱਲ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਸਥਾਪਤ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ ਪਵੇ। ਜੇ ਉਹ ਟਰਿੱਗਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੈਕਸ ਭਾਗ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਉਪਰੋਕਤ ਸਾਰੇ ਛੇ ਕਾਰਕਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕੁੰਡਾਲੀਨੀ-ਜਾਗਰਣ ਦੇ ਅਸਲ-ਸਮੇਂ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਲਿੰਕ ਤੇ ਜਾਓ।

Premyogi vajra describes his kundalini awakening experience in his own words as following

ਕੁੰਡਾਲੀਨੀ ਵਿਸ਼ੇ ਦੇ ਮਾਹਰ ਬਣਨ ਲਈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਪਿਛਲੀ ਪੋਸਟ ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਪੋਸਟ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹੋ.

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी की प्राप्ति के लिए आवश्यक पांच महत्त्वपूर्ण कारक)                                    

Please click on this link to view this post in English (Kundalini awakening requires five important factors)

ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ

ਇਹ ਤਾਂਤਰਿਕ ਪੋਸਟ ਤੰਤਰ ਦੇ ਆਦਦੇਵ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਤੱਤਰ ਗੁਰੂ ਓਸ਼ੋ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।

ਇਹ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤਾਂਤਰਿਕ ਵੈੱਬ ਪੋਸਟ ਨੇ ਕਿਸੇ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਠੇਸ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੇ ਜਨਤਕ ਹਿੱਤ ਵਿੱਚ ਤਾਂਤਰਿਕ ਵੈਬਸਾਈਟ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸੁਤੰਤਰ ਵਿਚਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਜਬਰ ਜਨਾਹ ਦੇ ਪੀੜਤਾਂ ਨਾਲ ਹਮਦਰਦੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

ਅੱਜ ਕੱਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖੇਤਰ ਅਪਵਾਦ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਡਾ। ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਿਯੰਕਾ ਰੈਡੀ ਦੇ ਜਿਨਸੀ ਕਤਲ ਦੀ ਘਟਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਜ਼ਾ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਤਾਜਾ ਉਦਾਹਰਣ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਉਨ੍ਨਾਵ ਵਿੱਚ ਇਕ ਕਨਿਆ ਦਾ ਰੇਪ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਜਿੰਦਾ ਜਲਾਉਣ ਦੀ ਘਟਨਾ ਹੈ । ਆਓ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ, ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਤਾਂਤਰਿਕ ਪਹਿਲੂਆਂ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੀਏ।

ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ

ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਅਸ਼ਲੀਲਤਾ, ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ, ਵਿਭਚਾਰ ਅਤੇ ਪੋਰਨ ਨਾਲ ਭਰੀ ਜਨਤਕ ਥਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਡੀਓਵਿਜ਼ੁਅਲ ਸਮੱਗਰੀ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਜਿਨਸੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਅਤੇ ਤਾਂਤਰਿਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਲਾਭ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਮਾਨਸਿਕ ਪਹੁੰਚ/ਨਜਰੀਏ ਦੀ ਕਿਸਮ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਾਰਕ ਹੈ।

ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਦੂਜਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਅਤੇ ਤਾੰਤ੍ਰਿਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੈਕਸ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਜਿਹੜੀ ਲਿੰਗ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਤੰਤਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਅਸਲ ਸੈਕਸ ਸਿੱਖਿਆ ਤਾਂਤਰਿਕ ਸੈਕਸ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ। ਤੰਤਰ ਲਿੰਗ ਦਾ ਵਿਗਿਆਨ ਹੈ। ਅੱਜ ਕੱਲ, ਜਦੋਂ ਸਰੀਰਕ ਸੈਕਸ ਸਿੱਖਿਆ ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ? ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿਚ ਤੰਤਰ ਦੀ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਰੀਰਕ ਸੈਕਸ ਸਿੱਖਿਆ ਕਈ ਵਾਰ ਲਾਭਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਨੁਕਸਾਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲ ਜਿਨਸੀ ਅਨੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਾਂਝਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਤਾਂਤਰਿਕ ਸੈਕਸ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਰੀਰਕ ਜਿਨਸੀ ਅਨੰਦ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਰੀਰਕ, ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਤੀਜਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਰਹੀ ਉਜਾੜਾ ਅਤੇ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਹੈ। ਇਹ ਅਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਖਾਲੀ ਮਨ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਘਰ ਹੈ। ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਜਿਸ ਕੋਲ ਕੰਮ ਅਤੇ ਆਮਦਨੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਹ ਉਲਟਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ।

ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਚੌਥਾ ਕਾਰਨ ਅਸਲ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ ਵੀ ਖਾਲੀ ਮਨ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਜੋਗੀ-ਫਕੀਰ ਖਾਲੀ ਬੈਠਦਿਆਂ ਕਦੇ ਵੀ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਨਿਆਂਇਕ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਨਿਆਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਹੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਅਪਰਾਧਿਕ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਬਧੇਰੇ ਡਰ ਜਾਂ ਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਿਹਾ। ਜੁਰਮ ਜਾਂ ਤਾਂ ਡਰ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਰੁਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿਚ ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਵਧੇਰੇ ਮਾਨਵਤਾਪੂਰਨ ਹੈ। ਕੌੜੀ ਸੱਚਾਈ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਪਰਾਧੀ ਬਲਾਤਕਾਰ ਪੀੜਤ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਡਰੋਂ ਹੀ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਹੋਰ ਸਬੂਤ ਮਿਟਾਏ ਜਾ ਸਕਣ। ਇਹ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਤਿੱਖੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਅਪਰਾਧੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਸੇਧ ਮਿਲਦੀ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੁਰਮ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਤਾਂਤਰਿਕ ਤਰੀਕਿਆਂ ਅਪਣਾ ਕੇ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ

ਬੇਸ਼ਕ ਤੰਤਰ ਬਾਹਰੋਂ ਸੈਕਸ-ਫ੍ਰੀਕ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੰਤਰ ਪੋਰਨ ਜਾਂ ਬਲਾਤਕਾਰ ਦਾ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਜਿਨਸੀ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਹਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਆਪਸੀ ਸਹਿਮਤੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਜਿਨਸੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਜਿਨਸੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸ਼ਨ ਵੱਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਧਿਆਨ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਤੰਤਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਮ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਿਆਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵੀ ਬਲਾਤਕਾਰ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਤੰਤਰ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਦੀ ਧੀ ਜਾਂ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਜਿਨਸੀ ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਰਾ ਇਹ ਕਿਸੇ ਦੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ। ਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇੱਕ ਹੀ ਜਿਨਸੀ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਗੂੜ੍ਹਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਬਦਲਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਨੂੰ ਝੱਲਣਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਅਸਥਾਈ ਇੱਛਾਵਾਂ ਜਿਵੇਂ ਬਲਾਤਕਾਰ ਅਤੇ ਜਿਸਮੀ ਵਾਸਨਾ ਪੂਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਤੰਤਰ ਵਿਚ ਏਕਾਪਟਨੀਵਰਤ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਨੈਤਿਕਤਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਤਾਂਤਰਿਕ ਸਾਥੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ-ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਜੋੜੀ ਇਸ ਦੀ ਇਕ ਚੰਗੀ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ।

ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਤੇ ਰੋਕ ਲਗਾ ਕੇ

ਜਿੰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ, ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੀਰ੍ਯ ਦੀ ਨਿਕਾਸੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਨਾਲ, ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਚ ਬਦਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮਾਹਵਾਰੀ ਚੱਕਰ ਦੀ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਵਧੀ (ਮਾਸਿਕ ਚੱਕਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ 7 ਅਤੇ ਆਖਰੀ 7 ਦਿਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੋਈ ਸਮਾਂ 100 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ) ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵੀਰ੍ਯ ਨਿਕਾਸੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਾੰਤ੍ਰਿਕ ਸੇਕਸ ਨਹੀਂ ਰੁਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਬਲਕਿ ਵੀਰਜ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਜਾਰੀ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵੀਰ੍ਯ ਨਿਕਾਸੀ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਐਕਸਟਰੌਵਰਟ ਅਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਜਿਨਸੀ ਭਾਈਵਾਲ/ਸਾਥੀ ਪ੍ਰਤੀ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਕਤੀ (ਸੱਪ) ਦਾ ਮੂੰਹ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਆਦਤ ਦੁਆਰਾ ਮਜਬੂਰ ਮੂਰਖ ਆਦਮੀ ਵੀਰ੍ਯ ਨਿਕਾਸੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਿਰੰਤਰ ਬੁਝਾਉਂਦੀ ਅਤੇ ਬਰਬਾਦ ਹੁੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਬਾਹਰਲੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ ਉਪਰ ਵੱਲ (ਦਿਮਾਗ) ਉੱਤੇ ਚੜਾਈ ਜਾਵੇ। ਤਾਂਤਰਿਕ ਸੈਕਸ ਇਕ ਵਾਰ ਵੀ ਵੀਰਜ ਦੀ ਬਚਤ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਚੜਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਨਤੀਜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਬੇਸ਼ਕ ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੈਕਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਐਕਸਟਰੋਵਰਟ (ਸੱਪ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਹੈ) ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਆਈ ਨਕਾਰਾਤਮਕਤਾ ਤੁਰੰਤ ਯੂ-ਟਰਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸਕਾਰਾਤਮਕਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ (ਸੱਪ ਦਾ ਮੂੰਹ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ)। ਇਹ ਜਿਨਸੀ ਸਾਥੀ ਦਾ ਪਿਆਰ ਵੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ-2 ਵੀਰਜ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ-2 ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪੱਧਰ/ਅਸਰ ਵੀ ਵੱਧਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਇਸ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਵੀਰਜ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਸ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ ਦੁਆਰਾ ਅਸੀਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ

ਇਹ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਰੂਹਾਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਪ੍ਰਾਣੀ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਜਿਨਸੀ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਤੱਤਰ ਗੁਰੂ ਓਸ਼ੋ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਭੋਗ ਤੋਂ ਸਮਾਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਸੌਖਾ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰਕ ਹੈ। ਇਥੇ ਸਮਾਧੀ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਨਿਰੰਤਰ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਧਿਆਨ ਜਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਜਾਗਰਣ। ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਜੇ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਯੋਗ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਸੈਕਸ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ-ਭਿਕਸ਼ੂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਬਿਨਾਂ ਵਿਆਹ ਦੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਜੀਵਨ ਜੀਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਸਨ।

ਇਤਿਹਾਸ ਨੇ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੈਦਿਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਘੇਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਤੋਂ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਧੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਜੋ ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਸੈਕਸ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਸਰਵ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਮਨਜੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ

1) ਸ਼ਰੀਰਵਿਗਿਆਨ ਦਰ੍ਸ਼ਨ- ਇੱਕ ਆਧੁਨਿਕ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੰਤਰ (ਇੱਕ ਯੋਗੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਕਥਾ)

2) ਕੁੰਡਲਨੀ ਰਹਸਯੋਦਘਾਟਿਤ- ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਕਯਾ ਕਹਤਾ ਹੈ

3) ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਿਗਿਆਨ – ਇੱਕ ਆਧਿਆਤਮਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ।

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी से यौन-हिंसा पर रोकथाम 

Please click on this link to view this post in English (Kundalini for prevention of sexual)