ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਰਚਨਾਤਮਕ ਮਤਿਆਂ ਦੀ ਪੈਦਾਈਸ੍ਹ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ (ਵਿਸ਼ਨੂੰ) ਦੇ ਨਾਭੀ ਕੰਵਲ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ (ਬ੍ਰਹਮਦੇਵਾ) ਦੀ ਪੈਦਾਈਸ੍ਹ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।

ਇਹ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਧਰਮ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ. ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ.

ਦੋਸਤੋ, ਇਸ ਹਫਤੇ ਮੈਂ ਕੁਝ ਲੇਖਕ-ਬ੍ਲੋਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤਦ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਨੁੱਖੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਹਫ਼ਤਾ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ, ਸੱਚੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ। ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਇਕ ਸ਼ੁੱਧ ਵਿਗਿਆਨ ਹੈ। ਇਹ ਮਾਨਵਵਾਦੀ ਵਿਗਿਆਨ ਹੈ। ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਿਗਿਆਨ ਹੈ। ਇਹ ਰੂਹਾਨੀ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਮਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ, ਇਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵੀ ਇਕ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਹੈ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਪਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਹਨ। ਸੈਂਕੜੇ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਧਰਮਵਾਦੀ ਅਤੇ ਅਧਰਮੀਆਂ ਇਸ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਅੱਜ, ਇਸ ਨੂੰ ਜੜ ਤੋਂ ਉਖਾੜ ਸੁੱਟਣ ਲਈ ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਏਕਾ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਇਸਲਾਮਿਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਬਣਨ ਦਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਸੁਪਨਾ ਇਸ ਦੀ ਜੀਵਤ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਧਰਮਾਂ (ਈਸਾਈਅਤ ਸਮੇਤ) ਦੁਆਰਾ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਧਰਮ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕਰਨਾ ਇਕ ਹੋਰ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿਚ, ਹਿੰਦੂ-ਵਿਰੋਧੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਮੁਹਿੰਮਾਂ (ਏਜੰਡਾ) ਦੀਆਂ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਕਿਸਮਾਂ ਹਾਲ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧੀਆਂ ਹਨ। ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਰਜੀਲ ਇਮਾਮ (ਆਈਆਈਟੀ ਦੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਅਤੇ ਜੇਐਨਯੂ ਵਿੱਚ ਪੀਐਚਡੀ ਸਕਾਲਰ) ਨੇ ਆਪਣੇ ਭੜਕਾਊ ਭਾਸ਼ਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਪਛਤਾਵੇ ਦੇ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਇਕਬਾਲ ਕੀਤਾ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਵਿਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਸਾਡੀਆਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਕੁੰਡਲਨੀ ‘ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ। ਸਾਰਾ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਇਸ ਦੇ ਧੁਰੇ ਵਿਚ ਹੈ। ਪੂਰਨ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੱਥ ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਗਿਆਨਕ ਆਪਸੀ ਸਬੰਧ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗੇ।

ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ / ਨਾਰਾਇਣ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਤੇ ਸੌਂਦੇ ਹਨ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ (ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਵਰਗੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੀ) ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹੈ,  ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਰਾਇਣ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਸੁਵਰ, ਮੱਛੀ, ਕੱਛੂ, ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰੇਮੀ, ਮਾਸਟਰ ਆਦਿ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਵੈਸੇ ਵੀ, ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਅਵਤਾਰ ਧਾਰਿਆ ਹੈ।

ਰਚਨਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ / ਬ੍ਰਹਮਦੇਵ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ

ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਸਪਸ਼ਟ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਮੈਕਰੋ-ਮਨ / ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਮਨ ਜਿਸਨੇ ਇਸ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਰਚਨਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਵਿਚਾਰ ਜੋ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਕਲਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਤੇ/ਸੰਕਲਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਇਕੱਲਾ ਅਤੇ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਵਿਚਾਰ ਕੇਵਲ ਉਦੋਂ ਹੀ ਇੱਕ ਮਤਾ/ਸੰਕਲਪ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੌਲਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਸਦਾ ਭਾਵ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤਦ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸੇ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੋ ​​ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸੰਕਲਪ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਕਾਰਜ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕੇਵਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਪਿੱਛੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਹੱਥ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੁਰੂ, ਪ੍ਰੇਮੀ ਆਦਿ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਲੈ ਕੇ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਆਦਿ ਦਾ ਅਕਸ/ਰੂਪ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਰੰਤਰ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਥਾਈ ਮਾਨਸਿਕ ਚਿੱਤਰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸਫਲਤਾ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੁਆਰਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਸਦਾ ਅਨੁਭਵ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਯੋਗਾ (ਕੁੰਡਲਨੀ) ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਨਾਭੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ

ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਈ ਨਵੇਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਹਲੇ ਵਿਚਾਰ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ, ਲਾਭਕਾਰੀ ਵਿਚਾਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ (ਸੰਕਲਪ-ਰੂਪ) ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਰਚਨਾਤਮਕ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਰੁੱਝਿਆ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਰਥਨ ਮਿਲਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਸਿੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇੜਾ ਪੁਰਾਣਾਂ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੁਆਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵਾਪਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ.

only indicative image (केवल संकेतात्मक चित्र)

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी से रचनात्मक संकल्पों की उत्पत्ति ही भगवान् नारायण (विष्णु) के नाभि कमल से ब्रम्हा (ब्रम्हदेव) की उत्पत्ति बताई गई है)                                    

Please click on this link to view this post in English (Kundalini producing creative resolutions has been told as origination of Brahma (Brahmadeva) from the navel-lotus of Lord Narayana (Vishnu))

ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਛੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕਾਰਕ- ਰੂਹਾਨੀ ਜਾਗਰਣ ਸਭ ਲਈ ਸੰਭਵ ਹੈ!

ਦੋਸਤੋ, ਮੈਂ ਪਿਛਲੀ ਪੋਸਟ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਪਰ ਇਹ ਕੇਸ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੇ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਹੀ ਤਰੀਕੀਆਂ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਇਕ ਅਜੀਬ ਵਰਤਾਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸਰਲ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਜਟਿਲ ਵੀ। ਇਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਵੀ। ਇਹ ਸਾਡੀ ਆਪਣੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਵੀ। ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਇਸ ਵਿਚ ਵੱਖਰੀਆਂ ਵਿਰੋਧੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਦੱਸਾਂਗੇ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਲਈ ਕਿਹੜੀਆਂ ਪੰਜ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਧਿਆਨ ਦਾ ਮਹੱਤਵ

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਿਮਰਨ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਾਰਕ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਚਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ, ਅਨੰਦ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਅਡਵਾਈਟ ਦੇ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਂ ਅਧਿਆਤਮਕ ਗੁਣ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੁਆਰਾ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਿਮਰਨ ਕਿੰਨਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੈ। ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਕੇਵਲ ਯੋਗਸਾਧਨ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਸਿਮਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਅਦਵੈਤ ਭਾਵਨਾ (ਕਰਮਯੋਗਾ) ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਕੁੰਡਲਨੀ ਧਿਆਨ ਵਧੇਰੇ ਵਿਹਾਰਕ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਮਾਨਵਤਾ ਤੋਂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਚੱਕਰ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤਾਂਤਰਿਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੇ ਚਕਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਦਿਮਾਗ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਚੱਕਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਚੱਕਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇਕ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਾਰਕ ਹੈ.

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਦਾ ਮਹੱਤਵ

ਪ੍ਰਾਣ ਸ਼ਕਤੀ (ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਕਤੀ) ਦਾ ਸਮਾਨਾਰਥੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਸਰੀਰਕ ਕਾਰਜ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ./ਪ੍ਰਾਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇੱਕ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਸੁਸਤ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਯੋਗਾ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਜ਼ਿੰਦਗੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਹੇਗੀ, ਅਤੇ ਜਾਗਦੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ, ਖਾਣ ਪੀਣ ਨਾਲ, ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੇ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਸੇਠਾਂ ਨੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਜਾਗਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰ ਲਈ ਹੁੰਦੀ। ਪ੍ਰਾਣ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤਨ ਅਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਸਮਾਜਿਕਤਾ, ਅਦ੍ਵਿਤ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਲੋਕ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੀਆਂ ਨਾਲ ਰਾਜ-ਕਾਜ/ਰਾਜ-ਨਿਯਮ ਚਲਾਉਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਅਕੇਲੇਪਨ ਦੀ ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਪ੍ਰਾਣ ਜੇੜਾ ਉੰਨਾਂ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਤੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਚਿਤਰ ਜਲਦੀ ਜਾਗਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ।

ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰਾ ਨਾਲ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਪਰੋਕਤ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੰਸਾਰਿਕਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਯੋਗਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕਾਂਤ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਪ੍ਰਾਣ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਗ ਗਈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਇੰਦਰੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਦੇ ਅੰਤਰ-ਭੁਲੇਖੇ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ

ਜੇ ਇੰਦਰੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬਾਹਰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ, ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਜਿੰਦਗੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਬਾਹਰ ਚਲੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਮਤ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਬੋਲ਼ੇ ਅਤੇ ਗੂੰਗੇ ਬਣੋ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਬਾਹਰੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਉਲਝਣਾ।

ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰ ਦੁਨਿਆਵੀਤਾ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਇਕਾਂਤ ਵਿਚ ਯੋਗਾ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਅਰੰਭ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਦ ਉਹ ਘੱਟੋ ਘੱਟ  ਬਾਹਰ ਰਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ। ਖੈਰ ਤਂਤਰ ਨੇ ਵੀ ਉਸਦੀ ਬਹੁਤ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੀ ਜਿਹੜੀ ਤਾਕਤ ਦੁਨਿਆਵੀਤਾ ਵਿਚ ਬਰਬਾਦ ਹੋਈ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਤਾਂਤਰਿਕ ਜੀਵਨ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਤੰਤਰ ਨਾਲ ਮਜਬੂਤ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਤੇ ਯੋਗਾ ਬਾਰੇ ਡੂੰਘਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ, ਯੋਗਾ ਕੀਤਾ, ਘਟੋ ਘਟ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਘਟੋ ਘਟ ਕਾਰਜ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ ਵੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਬਚੀ ਸੀ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ

ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਤੰਤਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਅਧਾਰ ਹੈ। ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਭਾਗਣ ਦੀ ਗਤੀ (escape velocity) ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਅਧਾਰ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਉਪਰ ਉਠਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਭੇਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਾਣ ਵੀ ਉੱਪਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ/ਪ੍ਰਾਣ-ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਬਚਾਅ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ-ਸ਼ਕਤੀ/ਪ੍ਰਾਣ ਬਚਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਤੰਤਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਲਈ ਇੱਕ ਟਰਿੱਗਰ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ

ਜੇ ਉਪਰੋਕਤ ਸਾਰੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹਾਲਾਤ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਪਰ ਜੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸਦਮਾ / ਟਰਿੱਗਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਤਾਂ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਮੈਂ ਉਸ ਟਰਿੱਗਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੰਨ ਲਓ ਕਿ ਇੱਥੇ ਦੋ ਗੁਰੂਭਾਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਨਿਰਪੱਖ / ਸਮਾਰੋਹ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਉਹ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਟਰਿੱਗਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰੇਗੀ। ਇਸ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਵੱਲ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਸਥਾਪਤ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ ਪਵੇ।    

ਉਪਰੋਕਤ ਸਾਰੇ ਛੇ ਕਾਰਕਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕੁੰਡਾਲੀਨੀ-ਜਾਗਰਣ ਦੇ ਅਸਲ-ਸਮੇਂ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਲਿੰਕ ਤੇ ਜਾਓ।

Premyogi vajra describes his kundalini awakening experience in his own words as following

ਕੁੰਡਾਲੀਨੀ ਵਿਸ਼ੇ ਦੇ ਮਾਹਰ ਬਣਨ ਲਈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਪਿਛਲੀ ਪੋਸਟ ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਪੋਸਟ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹੋ.

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी की प्राप्ति के लिए आवश्यक पांच महत्त्वपूर्ण कारक)                                    

Please click on this link to view this post in English (Kundalini awakening requires five important factors)

ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ

ਇਹ ਤਾਂਤਰਿਕ ਪੋਸਟ ਤੰਤਰ ਦੇ ਆਦਦੇਵ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਤੱਤਰ ਗੁਰੂ ਓਸ਼ੋ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।

ਇਹ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤਾਂਤਰਿਕ ਵੈੱਬ ਪੋਸਟ ਨੇ ਕਿਸੇ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਠੇਸ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੇ ਜਨਤਕ ਹਿੱਤ ਵਿੱਚ ਤਾਂਤਰਿਕ ਵੈਬਸਾਈਟ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸੁਤੰਤਰ ਵਿਚਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਜਬਰ ਜਨਾਹ ਦੇ ਪੀੜਤਾਂ ਨਾਲ ਹਮਦਰਦੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

ਅੱਜ ਕੱਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖੇਤਰ ਅਪਵਾਦ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਡਾ। ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਿਯੰਕਾ ਰੈਡੀ ਦੇ ਜਿਨਸੀ ਕਤਲ ਦੀ ਘਟਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਜ਼ਾ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਤਾਜਾ ਉਦਾਹਰਣ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਉਨ੍ਨਾਵ ਵਿੱਚ ਇਕ ਕਨਿਆ ਦਾ ਰੇਪ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਜਿੰਦਾ ਜਲਾਉਣ ਦੀ ਘਟਨਾ ਹੈ । ਆਓ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ, ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਤਾਂਤਰਿਕ ਪਹਿਲੂਆਂ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੀਏ।

ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ

ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਅਸ਼ਲੀਲਤਾ, ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ, ਵਿਭਚਾਰ ਅਤੇ ਪੋਰਨ ਨਾਲ ਭਰੀ ਜਨਤਕ ਥਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਡੀਓਵਿਜ਼ੁਅਲ ਸਮੱਗਰੀ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਜਿਨਸੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਅਤੇ ਤਾਂਤਰਿਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਲਾਭ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਮਾਨਸਿਕ ਪਹੁੰਚ/ਨਜਰੀਏ ਦੀ ਕਿਸਮ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਾਰਕ ਹੈ।

ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਦੂਜਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਅਤੇ ਤਾੰਤ੍ਰਿਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੈਕਸ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਜਿਹੜੀ ਲਿੰਗ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਤੰਤਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਅਸਲ ਸੈਕਸ ਸਿੱਖਿਆ ਤਾਂਤਰਿਕ ਸੈਕਸ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ। ਤੰਤਰ ਲਿੰਗ ਦਾ ਵਿਗਿਆਨ ਹੈ। ਅੱਜ ਕੱਲ, ਜਦੋਂ ਸਰੀਰਕ ਸੈਕਸ ਸਿੱਖਿਆ ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ? ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿਚ ਤੰਤਰ ਦੀ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਰੀਰਕ ਸੈਕਸ ਸਿੱਖਿਆ ਕਈ ਵਾਰ ਲਾਭਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਨੁਕਸਾਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲ ਜਿਨਸੀ ਅਨੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਾਂਝਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਤਾਂਤਰਿਕ ਸੈਕਸ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਰੀਰਕ ਜਿਨਸੀ ਅਨੰਦ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਰੀਰਕ, ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਤੀਜਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਰਹੀ ਉਜਾੜਾ ਅਤੇ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਹੈ। ਇਹ ਅਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਖਾਲੀ ਮਨ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਘਰ ਹੈ। ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਜਿਸ ਕੋਲ ਕੰਮ ਅਤੇ ਆਮਦਨੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਹ ਉਲਟਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ।

ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਚੌਥਾ ਕਾਰਨ ਅਸਲ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ ਵੀ ਖਾਲੀ ਮਨ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਜੋਗੀ-ਫਕੀਰ ਖਾਲੀ ਬੈਠਦਿਆਂ ਕਦੇ ਵੀ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਨਿਆਂਇਕ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਨਿਆਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਹੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਅਪਰਾਧਿਕ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਬਧੇਰੇ ਡਰ ਜਾਂ ਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਿਹਾ। ਜੁਰਮ ਜਾਂ ਤਾਂ ਡਰ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਰੁਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿਚ ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਵਧੇਰੇ ਮਾਨਵਤਾਪੂਰਨ ਹੈ। ਕੌੜੀ ਸੱਚਾਈ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਪਰਾਧੀ ਬਲਾਤਕਾਰ ਪੀੜਤ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਡਰੋਂ ਹੀ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਹੋਰ ਸਬੂਤ ਮਿਟਾਏ ਜਾ ਸਕਣ। ਇਹ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਤਿੱਖੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਅਪਰਾਧੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਸੇਧ ਮਿਲਦੀ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੁਰਮ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਤਾਂਤਰਿਕ ਤਰੀਕਿਆਂ ਅਪਣਾ ਕੇ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ

ਬੇਸ਼ਕ ਤੰਤਰ ਬਾਹਰੋਂ ਸੈਕਸ-ਫ੍ਰੀਕ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੰਤਰ ਪੋਰਨ ਜਾਂ ਬਲਾਤਕਾਰ ਦਾ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਜਿਨਸੀ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਹਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਆਪਸੀ ਸਹਿਮਤੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਜਿਨਸੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਜਿਨਸੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸ਼ਨ ਵੱਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਧਿਆਨ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਤੰਤਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਮ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਿਆਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵੀ ਬਲਾਤਕਾਰ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਤੰਤਰ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਦੀ ਧੀ ਜਾਂ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਜਿਨਸੀ ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਰਾ ਇਹ ਕਿਸੇ ਦੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ। ਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇੱਕ ਹੀ ਜਿਨਸੀ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਗੂੜ੍ਹਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਬਦਲਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਨੂੰ ਝੱਲਣਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਅਸਥਾਈ ਇੱਛਾਵਾਂ ਜਿਵੇਂ ਬਲਾਤਕਾਰ ਅਤੇ ਜਿਸਮੀ ਵਾਸਨਾ ਪੂਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਤੰਤਰ ਵਿਚ ਏਕਾਪਟਨੀਵਰਤ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਨੈਤਿਕਤਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਤਾਂਤਰਿਕ ਸਾਥੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ-ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਜੋੜੀ ਇਸ ਦੀ ਇਕ ਚੰਗੀ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ।

ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਤੇ ਰੋਕ ਲਗਾ ਕੇ

ਜਿੰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ, ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੀਰ੍ਯ ਦੀ ਨਿਕਾਸੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਨਾਲ, ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਚ ਬਦਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮਾਹਵਾਰੀ ਚੱਕਰ ਦੀ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਵਧੀ (ਮਾਸਿਕ ਚੱਕਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ 7 ਅਤੇ ਆਖਰੀ 7 ਦਿਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੋਈ ਸਮਾਂ 100 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ) ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵੀਰ੍ਯ ਨਿਕਾਸੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਾੰਤ੍ਰਿਕ ਸੇਕਸ ਨਹੀਂ ਰੁਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਬਲਕਿ ਵੀਰਜ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਜਾਰੀ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵੀਰ੍ਯ ਨਿਕਾਸੀ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਐਕਸਟਰੌਵਰਟ ਅਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਜਿਨਸੀ ਭਾਈਵਾਲ/ਸਾਥੀ ਪ੍ਰਤੀ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਕਤੀ (ਸੱਪ) ਦਾ ਮੂੰਹ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਆਦਤ ਦੁਆਰਾ ਮਜਬੂਰ ਮੂਰਖ ਆਦਮੀ ਵੀਰ੍ਯ ਨਿਕਾਸੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਿਰੰਤਰ ਬੁਝਾਉਂਦੀ ਅਤੇ ਬਰਬਾਦ ਹੁੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਬਾਹਰਲੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ ਉਪਰ ਵੱਲ (ਦਿਮਾਗ) ਉੱਤੇ ਚੜਾਈ ਜਾਵੇ। ਤਾਂਤਰਿਕ ਸੈਕਸ ਇਕ ਵਾਰ ਵੀ ਵੀਰਜ ਦੀ ਬਚਤ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਚੜਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਨਤੀਜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਬੇਸ਼ਕ ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੈਕਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਐਕਸਟਰੋਵਰਟ (ਸੱਪ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਹੈ) ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਆਈ ਨਕਾਰਾਤਮਕਤਾ ਤੁਰੰਤ ਯੂ-ਟਰਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸਕਾਰਾਤਮਕਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ (ਸੱਪ ਦਾ ਮੂੰਹ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ)। ਇਹ ਜਿਨਸੀ ਸਾਥੀ ਦਾ ਪਿਆਰ ਵੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ-2 ਵੀਰਜ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ-2 ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪੱਧਰ/ਅਸਰ ਵੀ ਵੱਧਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਇਸ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਵੀਰਜ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਸ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ ਦੁਆਰਾ ਅਸੀਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਵੀਰਜ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ

ਇਹ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਰੂਹਾਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਪ੍ਰਾਣੀ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਜਿਨਸੀ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਤੱਤਰ ਗੁਰੂ ਓਸ਼ੋ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਭੋਗ ਤੋਂ ਸਮਾਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਸੌਖਾ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰਕ ਹੈ। ਇਥੇ ਸਮਾਧੀ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਨਿਰੰਤਰ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਧਿਆਨ ਜਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਜਾਗਰਣ। ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਜੇ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਯੋਗ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਸੈਕਸ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ-ਭਿਕਸ਼ੂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਬਿਨਾਂ ਵਿਆਹ ਦੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਜੀਵਨ ਜੀਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਸਨ।

ਇਤਿਹਾਸ ਨੇ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੈਦਿਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਘੇਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਤੋਂ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਧੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਜਿਨਸੀ ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਜੋ ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਸੈਕਸ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਸਰਵ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਮਨਜੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ

1) ਸ਼ਰੀਰਵਿਗਿਆਨ ਦਰ੍ਸ਼ਨ- ਇੱਕ ਆਧੁਨਿਕ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੰਤਰ (ਇੱਕ ਯੋਗੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਕਥਾ)

2) ਕੁੰਡਲਨੀ ਰਹਸਯੋਦਘਾਟਿਤ- ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਕਯਾ ਕਹਤਾ ਹੈ

3) ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਿਗਿਆਨ – ਇੱਕ ਆਧਿਆਤਮਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ।

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी से यौन-हिंसा पर रोकथाम 

Please click on this link to view this post in English (Kundalini for prevention of sexual)

ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਸੁਹਾਵਣੇ ਸੁਪਨੇ

ਦੋਸਤੋ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਰ ਹਫਤੇ ਨਵੀਆਂ ਪੋਸਟਾਂ ਲਿਖਣ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵੀ। ਅੱਜ ਰਾਤ ਮੈਂ ਇੱਕ ਤੰਤਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਲਿਆ। ਉਹ ਰੋਚਕ, ਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਅਸਲ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਸੁਪਨਾ ਸਵੇਰੇ ਆਇਆ। ਅਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਇਕ ਘਟਨਾ ‘ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸਦਾ ਅਨੰਦ ਵੀ ਲਿਆ। ਉਸ ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਪੁਰਾਣੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਤੰਤਰ ਵਿਧੀ ਬਾਰੇ ਤਸਵੀਰ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ, ਇੱਕ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਜਾਂ ਉਸਦੀਆਂ ਪਿਛਲੀਆਂ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਪਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰਥਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਤੰਤਰ ਬਹੁਤ ਉੱਨਤ ਸੀ

ਉਸ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਇਕ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜੀ ਅਤੇ ਸੈਰ ਸਪਾਟੇ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿਚ ਸੀ, ਜਿਥੇ ਮੈਂ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਅਨੰਦ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਥੇ ਕੁਝ ਪੁਰਾਣੇ ਜਾਣਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਤਲ੍ਹਾਂ ਭੂਰੇ ਵਰਗੇ ਮੈਦਾਨ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਜੋੜ ‘ਤੇ ਇਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮੰਦਰ ਵਰਗਾ ਸਥਾਨ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰ ਕੇ ਉਸ ਮੰਦਰ ਕੰਪਲੈਕਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਖੂਬਸੂਰਤ ਸੈਰ ਸਨ। ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਅਨੰਦ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕੰਪਲੈਕਸ ਵਿਚ ਇਕ ਚਮਕਦਾਰ ਗੁਫਾ ਵਰਗਾ ਸਥਾਨ ਵੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਤੁਰਦਿਆਂ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿਚ ਖਰੀਦਦਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਤੇ ਗੁੰਮ ਗਈ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਵੀ ਭਾਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਖੋਜ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਮਰੇ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਕਿ ਇਕਸਾਰ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੁਝ ਕਮਰੇ ਕੁਝ ਪੌੜੀਆਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਵੀ ਸਨ। ਅਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਸਾਰਾ ਮੰਦਰ ਕੰਪਲੈਕਸ ਇਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਛੱਤ ਹੇਠ ਸੀ। ਮੈਂ ਹੇਠਲੀ ਕਤਾਰ ਵਿਚ ਇਕ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਇੱਕ ਦਰੀ ਦੇ ਉੱਪਰ। ਉਥੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਬੈਗ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਉਤਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਤਦ ਇੱਕ ਮਹਿਲਾ ਅੰਦਰ ਆਈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਗਲੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪੌੜੀਆਂ ਦੇ ਸਿਖਰ ਤੇ ਇੱਕ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈ। ਕੁਝ ਪੁਰਾਣੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਸੇ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਜਾਂ ਦੋ ਥਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਲਈ ਵੀ ਲਿਆ। ਉਹ ਉਸ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਕੁਰਸੀ ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਾਗਜ਼ਾਤ ਪਏ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਕੁਰਸੀਆਂ ਉੱਤੇ ਦੋ-ਚਾਰ ਆਦਮੀ ਵੀ ਬੈਠੇ ਸਨ। ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਬੀਮਾ ਵਰਗੀ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਕੁਝ ਕਾਗਜ਼ ਦਿਖਾਏ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਉਸ ਯੋਜਨਾ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ‘ਤੇ ਹਲਕੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਗਾਹਕਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਚਲ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਉਸੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਜਿਥੇ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਬੈਗ ਉਥੇ ਹੀ ਭੁੱਲ ਗਿਆ। ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਬੈਗ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਿਆ। ਮੈਂ ਕਾਫ਼ੀ ਉਦਾਸ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਹਿੰਗਾ ਕਿੰਡਲ ਈ-ਰੀਡਰ ਸੀ। ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਨਿਰਾਸ਼ ਬੈਗ ਦੀ ਭਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿਚ ਤਲਾਸ਼ੀ ਲਈ, ਇਹ ਸੋਚਦਿਆਂ ਕਿ ਕੀ ਮੈਂ ਦੂਜੇ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਫਿਰ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਖੁੱਲੀ ਲਾਬੀ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਹ ਕਮਰੇ ਖੁੱਲ੍ਹਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਖੁੱਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਸੀ। ਉਥੇ ਇਕ-ਦੋ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸੀਮੈਂਟ ਬੈਂਚਾਂ ‘ਤੇ ਬੈਠੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਕਰਦਿਆਂ ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੇਰਾ ਬੈਗ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਜ਼ਰੂਰ ਇਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਫਿਰ ਉਸੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਰਾਤ ਦੇ ਸੂਟ ਵਿਚ ਦੋ ਕੋਮਲ ਆਦਮੀ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦਰੀ ਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਸੀ। ਉਹ ਦਰਮਿਆਨੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹਨੇਰੇ ਰੰਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸੀ। ਹਲਕੇ ਨਸ਼ੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਮੁਸਕਾਨ ਉੰਨਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ‘ਤੇ ਜ਼ਾਹਰ ਸੀ। ਪੁੱਛਣ ‘ਤੇ ਉੰਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੇਰਾ ਬੈਗ ਉਸੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਪਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉੰਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਅੱਖ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਬੈਗ ਲੱਭ ਸਕੋ। ਉਹ ਬੜੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮੁਸਕਰਾਏ, ਅਤੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਇਕ ਪੇਗ ਫੜ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਮ ‘ਤੇ ਪੀਵਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਮੁਸਕਰਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਂ ਲਗਾਤਾਰ ਇਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਦੇਵੀ ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ‘ਤੇ ਇਕ ਪੈੱਗ ਲਗਾਵਾਂਗਾ। ਪਰ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਦੁਕਾਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਕਤਾਰ ਕਾਮ੍ਪ੍ਲੇਕ੍ਸ ਦੇ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦੀ ਵੇਖੀ ਗਈ। ਮੈਂ ਕੁਝ ਮਠਿਆਈਆਂ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਇਕ ਮਿੱਠੀ ਦੁਕਾਨ ਵਿਚ ਘੁਸਪੈਠ ਕੀਤੀ। ਦੁਕਾਨ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿਚ ਉਥੇ ਖੜ੍ਹੇ, ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਜਾਣੂ ਦੋਸਤ ਮਿਲੇ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਬ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾ ਕਹੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਵੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਮ ‘ਤੇ ਪੈੱਗ ਬਣਾ ਦੇਵੇਗਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਹਰ ਕੋਈ ਹੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਵਾਲੀ ਸੜਕ ਚੜ੍ਹਨ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿਚ ਬਾਹਰ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਕੁਝ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਹੇਠਾਂ ਸਾਈਡ ‘ਤੇ ਇਕ ਦੁਕਾਨ ਦੇ ਸੀਮੈਂਟ ਦੇ ਬਣੇ ਕੰਕਰੀਟ ਪਲੇਟਫਾਰਮ’ ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਅਜੀਬ ਅਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੇ ਸੰਗੀਤ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸਜਾਏ ਗਏ ਰੱਥ ਉੱਤੇ ਮਾਤਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਝਾਂਕੀ ਲੈ ਰਹੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਮੈਂ ਦੇਵੀ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਇੰਨਾ ਭੜਕ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪਿਆਰ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਮੈਂ ਨਰਮ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਰੋਣਾ ਸ਼ੁਰੁ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ ਨੂੰ ਮੋੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਪੂੰਝ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਢਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਰੋਣ ਦੇ ਵੱਜੋਂ ਅਜੀਬ ਨਾ ਸਮਝੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵਿੱਚ ਵਹਿਣ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਰੋਕੇ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਅਜੀਬ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਉੱਚੀ-ਉੱਚੀ ਰੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫੇਰ ਮੈਂ ਸੜਕ ਤੇ ਪਿਆ ਇੱਕ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਹੜਾ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਪਰ ਵੱਲ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਮਾਂ ਦੇਵੀ ਦਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਭਗਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਮੱਧਮ ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗ ਦਾ ਵੀ ਸੀ। ਉਹ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਰੂਹਾਨੀ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੂਹਾਨੀ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਭੜਕ ਗਿਆ। ਫੇਰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹਨੇਰੇ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜਿਸਨੇ ਬੱਕਰੇ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸੀਧਾ ਉੱਪਰ ਗਰਦਨ ਤੋਂ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਹਿੰਸਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ. ਉਹ ਮਾਤਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕੁਝ ਜਾਪ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਬੱਚਾ ਮਿਮਿਯਾ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਉਸਦਾ ਦੂਸਰਾ ਹੱਥ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਖੰਜਰ ਫੜ ਕੇ ਸਿੱਧਾ ਹੇਠਾਂ ਸੀ. ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਾਂ ਦੇਵੀ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਦੁਕਾਨ ਵੱਲ ਪਰਤਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਉਹ ਬੇਰਹਿਮ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨਾ ਵੇਖ ਸਕਾਂ. ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਵੇਖ ਸਕਾਂ ਕਿ ਕੀ ਉਥੇ ਇਕ ਉਜਾੜਿਆ ਹੋਇਆ ਧੜ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਸਿਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਲਹੂ ਸੀ. ਪਰ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰੇ ਕਿਡ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਉਂਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ. ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਸਾਹ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ. ਸ਼ਾਇਦ ਦੇਵੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਫਿਰ ਅਲਾਰਮ ਵੱਜਿਆ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਸੁਪਨਾ ਟੁੱਟ ਗਿਆ.

ਉਸ ਸੁਪਨੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉੱਨਤ ਤੰਤਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਕਾਲੀ ਤੰਤਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਬਾਰੇ ਸਪਸ਼ਟ ਭਾਵਨਾ ਦਿੱਤੀ. ਤੰਤਰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉੱਨਤ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ. ਪਰ ਉਸ ਵਿਚ ਹਿੰਸਾ, ਵਿਭਚਾਰ ਆਦਿ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨੁਕਸ ਵੀ ਸਨ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਸਿਰਫ ਤੰਤਰ ਸਿਸਟਮ ਦੀ ਦੁਰਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਹੀ ਇਸ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਹੋਇਆ. ਇਸਲਾਮ ਵੀ ਇਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਅਤਿਵਾਦੀ ਤੰਤਰ ਹੈ। ਇਹ ਇੰਨਾ ਕੱਟੜ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਝਿਜਕਦੇ ਹਨ. ਇਸੇ ਲਈ ਇਹ ਇਸ ਤਰਾਂ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਹੈ. ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਹਿੰਦੂ ਤੰਤਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿਚ ਵੀ ਨਰਬਲੀ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਸੀ, ਪਰੰਤੂ ਜਦੋਂ ਇਸ ਦਾ ਵਿਆਪਕ ਵਿਰੋਧ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰਾ ਦੇ ਤੰਤਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਆਪਣਾ ਤਜ਼ੁਰਬਾ

ਉਸਨੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੰਤਰ ਵਿਧੀ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ ਲਿਆ. ਉਸਨੇ ਦੂਸਰੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ ਉਹੀ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਉਹ ਕੰਮ ਇੱਕ ਅਦ੍ਵਿਤ ਭਾਵਵਾਦੀ / ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਨਜ਼ਰੀਏ ਨਾਲ ਕੀਤੇ. ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਹੀ ਉਚਿਤ ਹੈ. ਇਹ ਤੰਤਰ ਸਿਸਟਮ ਦੀ ਦੁਰਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ.

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी से सुहाने सपने )                                    

Please click on this link to view this post in English (kundalini for pleasant dreams)

ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਹੁਨਰ ਵਿਕਾਸ

ਅੱਜ ਦਾ ਯੁੱਗ ਵਿਗਿਆਨਕ ਯੁੱਗ ਹੈ। ਹੁਨਰ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨ ਇਕ ਦੂਜੇ ਲਈ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਵਿਗਿਆਨ ਹੁਨਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅਧੂਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੁਨਰ ਅਧੂਰਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤਕਨੀਕਾਂ ਅਸਫਲ ਜਾਂ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ / ਘਾਤਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੇ ਹੁਨਰ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਵਿਗਿਆਨ ਲਗਭਗ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਨਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਛੜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਹੁਨਰਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਕਸਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਦੂਰ ਦੁਰਾਡੇ ਅਤੇ ਕਬਾਇਲੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਸ ਪਾਸ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਹੁਨਰ ਦੀ ਭਾਰੀ ਘਾਟ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਿਸਾਲ ਲਈ, ਚਿਕਿਤਸਕ ਦਾ ਕੰਮ ਲਓ। ਮੈਂ ਇਹ ਗੁਣ ਕਿਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ। ਛੋਟੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤੇ ਮਕੈਨਿਕ-ਮਿਸਤਰੀ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੱਥਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਜਾਣੂ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਮਲੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਿਚ ਆਲਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਜੁਟਾਉਣ ਵਿਚ ਅਸਮਰਥ ਹਨ। ਕਈਆਂ ਕੋਲ ਸਿਖਲਾਈ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਕਈ ਲੋਕ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਸੋਚ ਕਾਰਨ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਹੁਨਰ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵੱਲ ਕਿਵੇਂ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਦਵੈਤ ਦੇ ਨਾਲ ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੁਰੂ, ਪ੍ਰੇਮੀ-ਪ੍ਰੇਮਕਾ, ਪੁੱਤਰ, ਮਾਪਿਆਂ, ਦਾਦਾ-ਦਾਦੀ, ਦੋਸਤ, ਕੋਈ ਮਨਪਸੰਦ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾਂ ਚੀਜ਼ ਆਦਿ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਕਿਸੇ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਅਕਸਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਪਰ-ਉੱਪਰ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ, ਉਸਦਾ ਡੂੰਘੇ ਜਾਣ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਸੁਭਾਅ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਠੰਡੇ ਲਹੂ ਵਾਲੇ ਸੁਭਾਅ ਤੋਂ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਨਹੀਂ ਪੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਉਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਜ਼ਰਬਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਵੀ ਚਿਪਕੂ ਸੁਭਾਅ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਸਿਧੀਆਂ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਕ ਪਾਸੇ, ਹੁਨਰਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਰੀਰਕ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀ ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪਦਾਰਥਕ ਸਿਧੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸਿਧੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਤੇ ਹੁਨਰ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰਾ ਦਾ ਆਪਣਾ ਤਜ਼ਰਬਾ

ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਦੇਵੀਰਾਣੀ ਵਜੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੜਕ ਗਈ ਸੀ, ਤਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਬਹੁਤ ਨੇੜਿਓਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਅਕਾਦਮਿਕ ਅਧਿਐਨ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘੀ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਹਰ ਵਿਸ਼ੇ ਦੀ ਜੜ ਤੱਕ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਉੱਪਰ-2 ਤੋਂ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਕਈ ਵਾਰ ਉੰਨਾਂ ਦੀ ਤਾੜਨਾ ਵੀ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਅਵ ਅਵਿਆਵਿਹਾਰਿਕ, ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ, ਨਕਾਰਾਤਮਕ, ਵੱਡੇ-ਭਾਸ਼ਣਕਾਰ ਅਤੇ ਹੰਕਾਰੀ ਮੰਨਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇਕੱਲੇ ਚਾਨਾ ਘੜੇ ਨੂੰ ਤੋੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਸਥਿਤੀ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣਾ ਪਿਆ।

ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਮਕਣ ਲੱਗੀ, ਤਦ ਉਹ ਬਹੁਤ ਵਿਆਵਹਾਰਕ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਸਮਰਥਕ ਬਣ ਗਿਆ। ਤਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਜੋ ਉਸਨੇ ਕੀਤੇ ਉਹ ਪੂਰੇ ਕੁਆਲਟੀ ਨਾਲ ਹੋਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਛੋਟੇ ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਰੀਕ ਅਤੇ ਡੂੰਘੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਨਤੀਜੇ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਕੀਕਤ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।

ਸੁਹਿਰਦ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਹੁਨਰ ਵਧੇਰੇ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ

ਅਜਿਹੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਵਹਾਰਕ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਾ ਆਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਵੀ ਸੁਹਿਰਦ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹੁਨਰ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਨੂੰ ਹੁਨਰ ਵਿਕਾਸ ਸਿਖਲਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰਾ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇੰਨਾ ਪਿਆਰ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਕਾਸ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੂੰ ਯੋਗਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਪੈਈ। ਇਹ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਉਸ ਨੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਤੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਕੁੰਡਲਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਣ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਜਿੰਨੇ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਨਹੀਂ ਹਨ।

ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਹੁਨਰ ਸਿਖਲਾਈ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਕੰਮ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਰਗਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਸੀ ਗੱਠਜੋੜ ਦਾ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੁਨਰ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਭਰ ਵਧਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕਠੇ ਛੂਹਦੇ ਹਨ।   

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी से कौशल विकास ).

Please click on this link to view this post in English (Kundalini for skill development ).

ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਾਲ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰ

ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਪਿਆਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਮਰਪਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਰਧਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਸੇਵਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਬਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਦੇ ਇਹ ਮੁੱਖ ਗੁਣ ਹਨ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕਈ ਹੋਰ ਗੁਣ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੁੱਖ ਗੁਣ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਭਾਵ ਹੈ ਕਿ ਜਾਨਵਰ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਪ੍ਰੇਮੀ ਹਨ। ਆਓ, ਆਓ ਇਸ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੀਏ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਰਧਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ

ਅਜ ਤਕ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਕੁੱਤੇ ਨਾਲੋਂ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਸਵਾਮੀ-ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਕੁੱਤੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਜਾਨ ਵੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਚਿੱਤਰ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਲਈ ਖੰਭੇ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਕੁੱਤਾ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਰਲੇਪਤਾ ਜਾਂ ਗਵਾਹੀ ਤੋਂ ਭਰਪੂਰ ਰਵੱਈਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੁੱਤਾ ਇਸਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ ਕੁੰਡਲਨੀ ਚਿੱਤਰ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਦਾ, ਉਸਦੇ ਲਈ ਮਰ ਵੀ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਦਿਖਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੱਤਾ ਆਦਮੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸੇਵਾ ਭਾਵਨਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ

ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਓ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾ ਕੇ ਸਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉੱਚੀ ਕਿਕ ਵੀ ਮਾਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਸਿੱਧਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਅਕਸ ਇਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਆਦਮੀ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਗ ਅਜਿਹਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਹ ਵੀ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਾਨਵਰ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਧਰਮੀ ਹਨ।

ਇਹ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਮਨ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਜਾਨਵਰ ਮਾਲਕ (ਕੁੰਡਲਨੀ) ਨੂੰ ਬਾਰ ਬਾਰ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਬਦਲ ਸਕਦਾ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਦਮੀ ਆਪਣੇ ਦਿਮਾਗ ‘ਤੇ ਇੰਨਾ ਸ਼ੇਖੀ ਮਾਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਪੱਕਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਿਹਤਰ ਜਾਪਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਾਲਤੂ ਪਸ਼ੁ ਨੂੰ ਆਦਮੀ ਦੁਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਸਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਪੰਛੀ ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦ ਪੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਵੱਸ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਖੁਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਪਿਆਰ ਸਿਰਫ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਜਾਨਵਰ ਇਸ ਨੂੰ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਜੇ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਕਰਦਿਆਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪਿਆਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਪੌਦੇ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਪ੍ਰੇਮੀ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਵਿਚ ਰੁੱਝੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ

ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਉਹਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਸਾਡੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਜਿਸ ‘ਤੇ ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਾਧਨ ਵੀ ਹੈ। ਕੁੱਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਕੁੱਤੇ ਵਿਚ ਦਿਮਾਗ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਸਿੱਧਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਕੁੱਤਾ ਸਿਰਫ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਕੇ ਹੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਤਰਕ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਦੂਜਿਆਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਰਕ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਸਿੱਧਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਹੈ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਾਬਤ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਪੌੜੀ ਦੇ ਸਿਖਰ ‘ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਫਰਜ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ

ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਬਲਦ ਬਿਮਾਰ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਖੇਤ ਨੂੰ ਵਾਹੁਣ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਉਸਦਾ ਮੂਡ ਬੰਦ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ। ਇਹ ਇਕ ਵੱਖਰੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਹਲ ਚਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸਾਹ ਲੇੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਸਿੱਧਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਬਲਦ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਵੀ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕੰਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੌਸ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਉਸ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਇਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕੁੰਡਲਨੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਕੌਣ ਇੱਕ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਜੀਵ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਅਨੰਦ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਖਣ ਚਾਹੇਗਾ? ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧੀਰਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਪਿਆਰ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰਾ ਦਾ ਆਪਣਾ ਤਜ਼ੁਰਬਾ

ਉਸਦਾ ਬਚ੍ਪਾਨਾ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਬਲਦਾਂ ਦੀ ਗੇਮ ਵਰਗੀ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਰੋਮਾਂਚਕ ਸੀ। ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਘਾਹ ਨਾਲ ਚਰਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੌੜਦੇ ਸੀ ਤਦੋਂ ਇਕ ਵੱਖਰਾ ਰੋਮਾਂਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਗ ਬਹੁਤ ਸ਼ਰਾਰਤੀ, ਖੇਡਦਾਰ ਅਤੇ ਦੁਧਾਰੂ ਵੀ ਸੀ। ਇਕ ਲੀਡਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਦੌੜਦੀ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਚਰਾਇਆ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇ ਡਰੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਵੇਖਣ ਵਿਚ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਸੀ। ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਦੀ ਉਹ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂਛ ਨੂੰ ਭਜਾ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਆ ਰਹੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਗਰਦਨ ਮੋੜ ਕੇ ਪੀਛੇ ਵੇਖਦੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਦੌੜ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।

ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰਾ ਦੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂ ਇਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਚਰਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਕੁਝ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੇ  ਆਪਣੇ ਕੰਨ ਮੋੜੇ ਅਤੇ ਉਹਨੂੰ ਹੈਰਾਨੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ। ਕਈਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੱਟਣਾ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੁੰਘਿਆ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਇਆ। ਸ਼ਾਇਦ ਉੰਨਾਂ ਨੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਕੇਸ਼ ਛੇਦ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਉੱਚਿਤ ਵੀਰਜ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ (ਪ੍ਰਾਣ ਚੁੱਕਣ ਦੇ ਸਮੇਂ) ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿਚ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਅਨੁਭਵ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਕਈ ਵਾਰੀ ਮੱਝਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਕਮਜ਼ੋਰ ਦਿਲ ਰਖਣ ਵਾਲੀ ਮੱਝ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੱਭ ਲੈਂਦੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਚਾਨਕ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੁੰਘਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ। ਇਹ ਜਿਆਦਾਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੱਝਾਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਿਹੜੀ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀਯਾਂ, ਸਿੰਗ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀਯਾਂ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਪ੍ਰਤੀ ਅਣਜਾਣ ਸਨ। ਇਸਦਾ ਸਿੱਧਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਾਲ ਘੱਟ ਜਾਣੂ ਸੀ।

ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਰਹਿ ਕੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਵਿਕਾਸ

ਪ੍ਰੇਮਯੋਗੀ ਵਜਰਾ ਨੇ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਹਿ ਕੇ ਵਧੇਰੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਉਹ ਜਿਹੜੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਘਰੇਲੂ ਅਤੇ ਗ ਜਾਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ। ਜਾਨਵਰ ਕੁਦਰਟੀ ਤੌਰ ਤੇ ਕੁਦਰਤ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਦਵੈਤ ਰੂਪ ਕੁੰਡਲਨੀ ਕੁਦਰਤ ਵਿਚ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें (कुण्डलिनी के साथ पशु-प्रेम ).

Please click on this link to view this post in English (Kundalini with animal love).