ਕੁੰਡਲਨੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਜਰਬਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ;  ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਾਗਰਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤਜ਼ਰਬਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਰੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਬੌਣੇ ਹਨ;  ਭੂਤ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਸੰਵਾਦਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਘਟਨਾਵਾਂ

ਦੋਸਤੋ, ਪਿਛਲੀ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਡ੍ਰੀਮ ਵਿਜ਼ਿਟ ਦੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਆਪਣੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।

ਮਨੁੱਖ (ਆਤਮਾ) ਨਹੀਂ ਮਰਦਾ, ਉਹ ਕੇਵਲ ਰੂਪ ਬਦਲਦਾ ਹੈ

ਅੱਜ ਤੋਂ ਦੋ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੇਰੀ ਦਾਦੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਬੁਢਾਪਾ ਮੌਤ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਲੰਬੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਵੀ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਇਕ ਇਤਫ਼ਾਕ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਸਾਹ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੋਰੋਨਾ (ਕੋਵਿਡ -19) ਵੀ ਸਾਹ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਫੈਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।  ਸੁਭਾਅ ਨਾਲ, ਉਹ ਕੋਮਲ, ਭਾਵੁਕ, ਸੁਹਾਵਣੀ ਸੋਚ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਹਸਮੁੱਖ ਸੀ।  ਕਦੀ-ਕਦੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੋਹਮਾਯਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਗ੍ਰਸਤ ਪਾਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਪਿਆਰ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵੀ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਦਿਆਲੂ ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਭਾਅ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਸੁਭਾਅ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਿਨਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਮਾੜੇ ਦੀ ਚੰਗੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਚੰਗੇਪਣੇ ਲਈ ਚਿੰਤਤ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਡਰਾਉਣ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਦੇਣਾ ਤਾਂ ਦੂਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੋਚਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਘਰੇਲੂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਮਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਡਰਾ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉੱਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਲਗਭਗ 15 ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਉੱਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ। ਇਹ ਇਕ ਅਜੀਬ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਨ ਹਨੇਰਾ ਸੀ।  ਮੁੱਠੀ ਵਿੱਚ ਭਰਨ ਯੋਗ ਗੁੱਡਾ ਹਨੇਰਾ ਸੀ। ਪਰ ਆਮ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਉਲਟ, ਇਸ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾਰ ਮਸਕਰ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਸੀ। ਇਹ ਲਗਾਵ ਜਾਂ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੁਆਰਾ ਡੁੱਬਦੀ ਇੱਕ ਰੂਹ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਚਮਕ ਹੈ।  ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ’ ਤੇ ਪਛਾਣ ਰਿਹਾ ਸੀ।  ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਉਸ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਏਨਕੋਡ ਹੋਇਆ ਸੀ।  ਭਾਵ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਰੂਹ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਉਸਦੇ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ (ਸਰੂਪ) ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹੋ ਗੁਣ ਅਤੇ ਕਰਮ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਉਸੇ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰਾ ਹਨੇਰਾ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਲੁੱਕ ਪਸੰਦ ਆਇਆ। ਇਹ ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁੱਲਾ ਅਤੇ ਚੌੜਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਵੈ-ਬੋਧ ਵਰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਇਸ ਵਿਚਲੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਅਨੰਦਮਈ ਗੁਣ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਦਮਨ ਜਾਂ ਦਾਬ ਦੁਆਰਾ ਢਾਕੇ ਹੋਏ ਜਾਪਦੇ ਸਨ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਦਬਾਅ ਨੂੰ ਅਗਿਆਨਤਾ, ਲਗਾਵ, ਦਵੈਤ, ਮੋਹਮਾਯਾ, ਕਰਮ ਸੰਸਕਾਰ ਆਦਿ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਿਣ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਸੰਘਣੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਕਾਲੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਕੁਝ ਅਜੀਬ ਜਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਮਸਕਾਰੇ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ।  ਇਸਨੂੰ ਰੂਹ ਦਾ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੇ ਪਰਦੇ ਨਾਲ ਢਕਣਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੇ ਬੱਦਲ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਢਕਣਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਉੱਨਾਂਨੇ ਮੇਰੀ ਹਾਲਤ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਠੀਕ ਹਾਂ। ਉੱਨਾਂਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਸੀ ਕਿ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀ ਵਾਪਰੇਗਾ। ਪਰ ਮੈਂ ਇਥੇ ਠੀਕ ਹਾਂ।” ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉੱਨਾਂ ਨੂੰ ਉੱਨਾਂਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਥੇ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ।  ਉਹ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸ਼ੱਕ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਰਨ ਵਰਗੀ ਮੰਨਦੀ ਜਾਪਦੀ ਸਨ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਘਾਟ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸ਼ੱਕ ਦੇ ਨਾਲ ਰੱਬ ਮੰਨ ਰਹੀ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਂਨ੍ਹਾਂਨੇ ਉਸ ਸ਼ੱਕ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਉੱਨਾਂਨੂੰ ਉੱਨਾਂਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਵਧਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਵੇਖਦਾ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਜਾਵੇਗੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ। ਮੈਂ ਉੱਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪੁੱਛਦਿਆਂ ਨੁੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਲਾਇਲਾਜ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਇਕ ਕਾਰਨ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਨੇ 25 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸਵੈ-ਮਾਣ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਮੇਰੇ ਆਤਮ ਗਿਆਨ ਬਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।  ਮੇਰੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਬਣਾਉਣ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਯੋਗਦਾਨ ਸੀ। 

  ਫੇਰ ਉਸ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਦੌਰੇ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੀ ਦਾਦੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਤੇਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟ-ਬੁੱਧ ਪਛਾਣੇ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੋਲ ਰਹੇ ਹਨ”।  ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਰੱਬ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨਜ਼ਦੀਕ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਧਾਰਣ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ”। “ਠੀਕ ਹੈ” ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਕਿਹਾ।  ਮੈਂ ਉੱਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਦਿਨ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ (ਅਦਵੈਤ) ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

  ਰੂਹਾਨੀ ਆਤਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੁੱਖਾ, ਪਿਆਸਾ ਅਤੇ ਪਨਾਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਗੱਲਬਾਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਪ੍ਰਤੀ ਗਤੀ ਦਿੱਤੀ ਹੋਏਗੀ।  ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਜਿਥੇ ਉਸ ਰੂਹ ਲਈ ਧਾਰਮਿਕ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਾ ਲੋਟਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਥੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।  ਇਕ ਸ਼ਿਵਲੰਗਾ ਟੈਲੀਫੋਨ ਸੈਟ ਉਥੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਰੂਹ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।  ਉਸਦੀ ਇਕ ਬਹੁਤ ਸਪੱਸ਼ਟ, ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਅਤੇ ਜੀਵੰਤ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ। ਇਹ ਮੂੰਹ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਉੱਨਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੀ ਸੀ। ਇੰਜ ਜਾਪਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਸਵਿੱਚ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਸਰੀਰਹੀਣ ਦਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।  ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਹੋਰ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਵਾਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਮਰਾ ਹੋਯਾ ਸਮਝ ਰਹੇ ਸਨ।  ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਮਰ ਗਈ ਸੀ।  ਮੈਂ ਥੋੜਾ ਸੋਗ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਥੋੜਾ ਡਰ ਗਿਆ।  ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਆਤਮਾ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਰੂਹ ਦੇ ਅਕਾਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ।

  ਅਜ਼ੀਜ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਖ਼ਤਰੇ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵੀ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ

  ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।  ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਉਹੀ ਸਥਿਤੀ ਸੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ ਹੋਏਗੀ।  ਮੈਂ ਉੱਨਾਂਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੱਦੀ/ਪੁਸ਼ਤੈਨੀ ਘਰ ਦੇ ਵਰਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਮ੍ਰਿਤ ਬੈਠਾ ਵੇਖਿਆ। ਇਹ ਇਕ ਅਜੀਬ ਅਤੇ ਦੁਖਦਾਈ ਤਜਰਬਾ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਦੁਰਘਟਨਾ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਬੋਲ ਨਾ ਸਕੀ ਸੀ।  ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਮੇਰੇ ਕਮਰੇ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ‘ਤੇ ਇਕ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਕੋਬਰਾ ਸੱਪ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਮੇਰਾ ਅਮਲਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਬਚ ਨਿਕਲਿਆ।

  ਇਕ ਵਾਰ ਮੈਂਨੇ ਉਸ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਰੱਬ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਾ ਦਿੱਤੀ

  ਉਹ ਕਿਸੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ‘ਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਖ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਰੱਬ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਬਿਲਡਿੰਗ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਈ।  ਉਨ੍ਹਾਂਦੀ ਦਿੱਖ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਥੋੜੀ ਸਾਫ ਸਾਫ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।  ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮੇਂ ਲਈ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦਾ।

  ਆਖਿਰ ਵਾਰ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਫ਼ ਦੇਖਿਆ

  ਉਹ ਮੇਰੇ ਜੱਦੀ ਘਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਗੇਟ ਤੋਂ ਵਰਾਂਡੇ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।  ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਚਿੱਟੇ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।  ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਂਤ, ਹਸਦੀ, ਅਨੰਦਪੂਰਨ ਅਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਭਰੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।  ਮੇਰਾ ਰੋਮ -2 ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖਿੜਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ ਸੀ।  ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਹਰਿਦੁਆਰ ਗਿਆ ਸੀ।  ਹਰਿਦੁਆਰ ਨੂੰ ਰੱਬ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੀਰਥ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਵਿਸ਼ਵ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਯੋਗਾ ਰਾਜਧਾਨੀ ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਾਖਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰਿਦੁਆਰ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।  ਉਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਹਰਿਦੁਆਰ ਗਿਆ ਸੀ।

  ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਚਾਚੇ ਦਾ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਮੈਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਆਇਆ

ਇਸ ਤੋਂ ਥੋੜੇ ਦਿਨਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਚਾਚੇ ਦੀ ਹਾਈਪਰ ਥਾਇਰਾਇਡ ਬਿਮਾਰੀ ਕਾਰਨ ਅਚਾਨਕ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਗਤਿ ਰੁਕਣ ਕਾਰਨ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਮਿਲਾਪੜੇ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸਨ।  ਡ੍ਰੀਮ ਵਿਜ਼ਿਟ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਹਨੇਰੀ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਗੁਫਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੁਰਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਥੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਹੱਸਦੇ ਜਾ ਰਿਹੇ ਸੀ। ਮੈਂ ਅਤੇ ਮੇਰੀ 7-8 ਸਾਲ ਦੀ ਬੇਟੀ ਵੀ ਕੁਝ ਅਜੀਬ, ਹਨੇਰੇ ਅਤੇ ਚੰਦਰਮਾ ਮਿਸ਼ਰਤ, ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦੀ ਪੌੜੀਆਂ ‘ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੀਛਾ ਕੀਤਾ। ਗੁਫਾ ਦੇ ਦੂਸਰੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸਵਰਗ ਵਰਗੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸੀ। ਚਾਚੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਤੁਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਡਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।  ਮੇਰੀ ਧੀ ਉਸ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਦੀ ਜ਼ਿੱਦ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਗੁਫਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਪਰਤ ਆਏ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਮੇਰੀ ਕਾਰ ਬਾਲ -2 ਸੜਕ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਈ।  ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਮੈਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

  ਅਣਜਾਣ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਵੀ ਸੁਪਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਵਿਚ  ਮਦਦ ਲੈ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ

 ਮੇਰੇ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੇ ਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਇਕ ਮੰਦਰ ਦਾ ਸਾਧ ਆਪਣਾ ਅੰਤਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਰ -2 ਆਉਂਦਾ ਸੀ।  ਪੜਤਾਲ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਸ ਭਿਕਸ਼ੂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਲਾਸ਼ ਨਾਲੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੇ ਭਿਕਸ਼ੂ ਦਾ ਪੁਤਲਾ ਫੂਕਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਸਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਭਿਕਸ਼ੂ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਪਰ ਆਪਣੇ ਉਪਰੋਕਤ ਖੁਦ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਅਲੌਕਿਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਲਈ ਯੌਨ ਯੋਗਾ ਦੇ ਵਿਕਲਪ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪਿਛੜੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਿਧੀ (ਸਾਹ ਲੈਣ ਦਾ ਉਲਟਾ ਤਰੀਕਾ ਜਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਪੰਪ); ਅੱਜ ਦੇ ਕੋਰੋਨਾ ਪੀਰੀਅਡ ਵਿਚ ਹਵਾ ਤੋਂ ਸਹੀ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਹ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਰੋਨਾ ਕਦੋਂ ਕਿਸੇ ਦਾ ਸਾਹ ਥਾਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ?

ਯੋਗਾ ਵਿਚ, ਸਾਹ ਲੈਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਚੀਜ਼ ਹੈ।  ਯੋਗਾ ਦੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਯਾਤਰਾ ਸਿਰਫ ਸਹੀ ਸਾਹ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਇਸੇ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਹ ਜਿੱਤਣ ਨਾਲ ਮਨ ਵੀ ਜਿੱਤ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਹੀ ਸਾਹ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਲਦੀ ਹੈ।  ਇਸ ਲਈ, ਚੱਕਰ ਉੱਤੇ ਸਾਹ ਘੁੰਮਾਉਣ ਨਾਲ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ।

ਪਿਛਾਂਹ ਦਾ ਪ੍ਰਵਾਹ (ਉਲਟਾ ਸਾਹ ਲੈਣਾ) ਤਰੀਕਾ ਸਾਹ ਦੇ ਯੋਗਾ ਦਾ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸਾ ਹੈ

ਉਲਟਾ ਸਾਹ ਲੈਣ ਦੇ ਹੁਨਰ ਨੂੰ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੇਟ ਦੁਆਰਾ ਸਾਹ ਲੈਣਾ ਸਿੱਖਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।  ਇਸ ਨੂੰ ਡਾਇਫਰਾਗਮੈਟਿਕ ਡੂੰਘੇ ਸਾਹ ਲੈਣ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਇਸ ਵਿਚ, ਹਵਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਤੇ ਪੇਟ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਫੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਜਦੋਂ ਸਾਹ ਬਾਹਰ ਫੇੰਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਪੇਟ ਅੰਦਰ ਵੱਲ ਸੁੰਗੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇਸ ਨਾਲ ਪੇਟ ਉਲਟ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਹ ਛਾਤੀ ਤੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਛਾਤੀ ਤੋਂ ਲਏ ਸਾਹ ਮਨ ਨੂੰ ਚਕਰਾਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਲੋੜੀਂਦੀ ਆਕਸੀਜਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।

ਉਲਟਾ ਸਾਹ ਲੈਣ ਦੇ ਹੁਨਰ ਵਿੱਚ, ਸਾਹ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਤੁਰ ਸਕਦਾ ਹੈ

ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ, ਇਹ ਚੀਜ਼ ਅਜੀਬ ਲੱਗ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਹ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਵੇਲੇ ਜ਼ਰੂਰ ਸਾਹ ਬਾਹਰ ਆਵੇਗਾ।  ਪਰ ਇਹ ਰੂਹਾਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਸੱਚ ਹੈ।  ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਾਹ ਦੀ ਸੂਖਮ ਧਿਆਨ ਸ਼ਕਤੀ ਪੇਟ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਧੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਇਹ ਨਾਭੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਅਤੇ ਸਵਾਧੀਸਥਾਨ ਚੱਕਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਇਕ ਸਨਸਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।  ਉਹ ਸਨਸਨੀ ਵੀਰਜ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਅੰਦਰ ਭਰਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸਾਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਵਿੱਚ ਉੱਪਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸਾਹ ਸਵਾਧੀਸਥਾਨ ਚੱਕਰ ‘ਤੇ ਵੀਰਜ ਸਨਸਨੀ ਦਾ ਇੱਕ ਬਿੰਦੂ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਨਸਨੀ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦਿਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਵਾਧਿਸਥਾਨ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਇਹ ਸਾਰੇ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਕੇ ਸਹਾਰਸਰਾ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਨਸਨੀ ਵੀਰਜ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਸੂਖਮ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।  ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸ਼ਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹਵਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਪਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਪਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹਵਾ ਹੇਠਾਂ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਬੈਕਵਾਰਡ ਫਲੋ ਵਿਧੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਲਟਾ-ਸਾਹ ਲੈਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਮੂਲਾਧਾਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਹਿਸਾਰ ਚੱਕਰ ਤੱਕ ਵਿਆਪੇ ਹੋਏ ਸ਼ੀਲੰਗਾ/ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ (ਬ੍ਰਹਮ ਸੱਪ) ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ, ਅਸਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਦੀਆਂ ਮੇਰੀਆਂ ਪਿਛਲੀਆਂ ਪੋਸਟਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਧਾਰ ਕੋਇਲ ਨੂੰ ਮੁੱਲਾਧਰ ਅਤੇ ਸਵੱਧਿਥਨ ਚੱਕਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਤਕ ਖਲੋਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਉਸਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਫਨ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪੇਟ ਰਾਹੀਂ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਅਤੇ ਕਠੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਫਨ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ।  ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਫਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।  ਇਸਦੇ ਨਾਲ, ਉਪਰੋਕਤ ਸੰਵੇਦਨਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਪਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸਾਹ ਛੱਡਦੇ ਹਾਂ, ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗਾ ਢੀਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਫਨ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਮੋੜਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਥੱਲੇ ਵੱਲ ਨੂੰ ਫਨ ਤੋਂ ਫੁਫਕਾਰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਪੇਟ ਅੰਦਰ ਵਲ ਸੁੰਗੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸਰੀਰਕ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਸੁਧਿਸ਼ਥਨ ਬਿੰਦੂ ਤੇ ਉਪਰੋਕਤ ਸਨਸਨੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਉਲਟਾ ਸਾਹ ਲੈਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਜਿਨਸੀ ਯੋਗਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਕਲਪ ਹੈ

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਕਈ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਸੈਕਸ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਉਂਦੇ। ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਸਨਿਆਸੀ ਯੋਗੀ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਵਿਧੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਹੈ।  ਇਸ ਨਾਲ, ਵੀਰਜ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਬੰਸਰੀ ਯੋਗਾ;  ਕੋਰੋਨਾ ਪੀਰੀਅਡ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਬਾਂਸਰੀ

ਦੋਸਤੋ, ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ।  ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਲਿਖਣਾ ਪਸੰਦ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰਨ ਲਈ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਜਾਵੇ।ਉਮੀਦ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ।

ਕੋਰੋਨਾ ਯੁੱਗ ਵਿਚ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ

ਤਾਲਾ-ਬੰਦੀ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਘਰ ਵਿਚ ਕੈਦ ਵਰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਗਾਣੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸੁਣੇ ਗਏ।  ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵੀ ਵੇਖੀਆਂ।  ਭੂਤੀਆ ਆਤਮਾ / ਪ੍ਰੇਤਵਾਦੀ ਜਾਂ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਫਿਲਮਾਂ ਦਾ ਦਬਦਬਾ ਹੈ।  ਅੱਜ ਕੱਲ ਇਹ ਫਿਲਮਾਂ ਵਧੀਆ ਲੱਗ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।  ਇਕ ਦਿਨ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਹੜੇ ਲਾਕ-ਡਾਉਨ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੀ ਕਲਾ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਸੰਗੀਤ ਕਲਾ ਨੂੰ ਸੋਧ ਰਹੇ ਸਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਸੰਗੀਤ ਵੀ ਸਿੱਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫੇਰ ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਸਟੋਰ ਰੂਮ ਵਿਚ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਬੰਸਰੀ ਗਿਆ ਜੋ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਉਥੇ ਪਈ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੋਹਫਾ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਲਾਕ ਡਾਉਨ ਕਾਰਨ, ਜ਼ਰੂਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ‘ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਸੀ।  ਮੈਂ ਕਾਲਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਕਦੇ ਕਦੇ ਬੰਸਰੀ ਵਜਾਉਂਦਾ ਸੀ।  ਇਸ ਬੰਸਰੀ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਰਦਿਆਂ 20 ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।  ਜੇ ਇਕ ਕਲਾ ਇਕ ਵਾਰ ਵੀ ਵਰਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਇਹ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਬੇਸ਼ਕ, ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਨਾ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਬੰਦ ਕਰੋ।  ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਅਤੇ ਕਲਾਵਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾਾ ਸੀ। ਬੰਸਰੀ ਵਜਾ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਧੁੰਦਲੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਫਿਰ ਤੋਂ ਚਮਕਣ ਲੱਗੀ।

ਬੰਸਰੀ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਆਪਸੀ ਸੰਬੰਧ;  ਬੰਸਰੀ ਦਾ ਯੋਗ

ਬੰਸਰੀ ਵਜਾਉਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਜਾਂ ਸਾਹ ਲੈਣ ਦੀ ਕਸਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਸਮੇਂ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਵਿਚ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਉਠਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਹ ਬਾਹਰ ਛੱਡਦੇ  ਸਮੇਂ ਇਹ ਅਗਲੇ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਉਤਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਚੱਕਰ ਲਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਸਾਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਸਿਮਰਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਗਹਿਰੀ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤਦ ਹੋੋਲੀ ਹੌਲੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਾਹ ਛੱਡਣ ਨਾਲ, ਬੰਸਰੀ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਵੀ ਵਜਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਅਗਲੇ ਚਕਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਉਤਰਦੀ ਹੈ। ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਬੰਸਰੀ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੁਆਰਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਇਸ ਸਭ ਦੇ ਨਾਲ ਚਮਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਸਨੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਕੀਤਾ ਹੈ।  ਬੰਸਰੀ ਦਾ ਯੋਗਾ ਵਿਲੱਖਣ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਵੀ ਹੈ।  ਇਸ ਨਾਲ, ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਮਨ ਦੋਵੇਂ ਬਿਲਕੁਲ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਬੰਸਰੀ ਇਕ ਵਧੀਆ ਕਿਸਮ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ

ਬੰਸਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸਸਤਾ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਸਾਧਨ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਬਾਂਸ ਦੇ ਪੌਦੇ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੀ ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।  ਇਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵਿਗਿਆਨ ਜਾਂ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ।  ਇਸ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਵਿਚ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਘੱਟ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਇਸ ਵਿਚ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਕੁਦਰਤੀ ਹੈ, ਕੁਝ ਵੀ ਸਿੰਥੈਟਿਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਬੰਸਰੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ।  ਆਕਾਰ ਛੋਟਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਹਨੂੰ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕਿਤੇ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਬੰਸਰੀ ਸਦਾਬਹਾਰ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਸਾਧਨ ਹੈ।  ਸ਼ਾਇਦ ਇਸੇ ਲਈ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਬੰਸਰੀ ਦਾ ਸ਼ੌਕੀ ਸੀ।  ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਹ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ ਘਰ ਵਿਚ ਬੰਸਰੀ ਵਜਾਉਣ ਤੋਂ ਪ੍ਰਹੇਜ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਿਚ ਖੇਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।  ਮੈਂ ਵੀ ਇਹੀ ਸੋਚਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਭੁਲੇਖਾ 20 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਜੰਗਲੀ ਦੇਹ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਕਮਰਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬੰਸਰੀ ਖੇਡਦੇ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।  ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਕਿ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਲਾਕ ਡਾਊਨ ਜਾਂ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਬੰਸਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਡਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਦੀ ਰਹੇਗੀ, ਅਤੇ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਮਾਰਗ ‘ਤੇ ਰੱਖੇਗੀ।  ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਘਰ ਵਿਚ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਇਕ ਬਾਂਸ ਦੀ ਬੰਸਰੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਕੋਰੋਨਾ (ਕੋਵਿਡ -19) ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ; ਨਿਜ਼ਾਮੂਦੀਨ-ਮਸਜਿਦ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿਚ ਤਬਲੀਗੀ ਜਮਾਤ ਮਰਕਾਜ ਦੀ ਘਟਨਾ; ਇੱਕ ਰੂਹਾਨੀ-ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ

ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਧਰਮ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

ਇਸ ਪੋਸਟ ਵਿਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਖ਼ਬਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਮੰਨੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਰੋਤਾਂ ਤੋਂ ਲਈ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਲੇਖਕ ਜਾਂ ਵੈਬਸਾਈਟ ਦਾ ਕੋਈ ਯੋਗਦਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਦੋਸਤੋ, ਤਾਲਾਬੰਦੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਰੋਨਾ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਵੀ, 14 ਅਪ੍ਰੈਲ ਤੱਕ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਲਾਬੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਲਾਕਡਾਉਨ 21 ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਹਨ। ਸਿਹਤ ਮਾਹਰ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦੇਵੇਗਾ, ਪਰ ਲਗਭਗ 45 ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਨਿਰੰਤਰ ਤਾਲਾਬੰਦ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਲੋਕ, ਜੋ ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੋਰੋਨਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਜਦੋਂ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਕਰਫਿਉ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਲੋਕ ਟੂਰਿਸਟ ਵੀਜ਼ੇ ‘ਤੇ ਭਾਰਤ ਆ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਇਥੇ ਉਹ ਧਰਮ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੋ ਕਿ ਗੈਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਕਈ ਵਾਰ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਵੀ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ ਹਿੰਸਾ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਪਿੱਠ ਪਿੱਛੇ ਤਸੀਹੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤੇ ਦੇਸੀ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮੀਡੀਆ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਤ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਾਈਕਰੋ-ਪਰਜੀਵੀ (ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ) ਵੀ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਰਣਨੀਤੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਮੀਡੀਆ ਟੇਪ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਖੁਲਾਸਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਨਿਜ਼ਾਮੂਦੀਨ ਦੀ ਤਬਲੀਗੀ ਮਸਜਿਦ ਵਿੱਚ ਮੌਲਾਨਾ ਸਾਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੜਕਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਕ ਸਾਂਝੀ ਪਲੇਟ ਵਿਚ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਉਹ ਅੱਗੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਕਰਨ ਲਈ ਫੈਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਕੋਰੋਨਾ ਰਾਹੀਂ ਕਿਸੇ ਲਈ ਮੌਤ ਲਿਖੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਬਚਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਮਸਜਿਦ ਵਿਚ ਮਰਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕਿਹੜਾ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਪਣਾ ਇਲਾਜ ਉਸ ਡਾਕਟਰ ਤੋਂ ਕਰੋ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਉਸ ਮਸਜਿਦ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕੋਰੋਨਾ ਨਾਲ ਸੰਕਰਮਿਤ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਕੁਝ ਮਰ ਗਏ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਜੇ ਵੀ ਮਸਜਿਦਾਂ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਛੁਪੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਫੜੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਰ ਹਦਾਇਤ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਕੀਤਾ, ਪੱਥਰ ਮਾਰੇ (ਕੁਝ ਤਾਂ ਫਾਇਰ ਵੀ ਕੀਤੇ) ਅਤੇ ਅਮਲੇ ਤੇ ਥੁੱਕ ਦਿੱਤੇ ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਫੈਲ ਸਕੇ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੋਰੋਨਾ ਦੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੱਧ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਲਾਕਡਾਉਨ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ‘ਤੇ ਸਵਾਲ ਖੜੇ ਕੀਤੇ ਹਨ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਜੀਵਣ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਸੰਗਮ ਵਿੱਚ ਹੈ                                         

ਧਾਰਮਿਕ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ, ਤਬਾਹੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯੁੱਧ, ਅਕਾਲ ਆਦਿ, ਜੋ ਕਿ ਮੌਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ। ਉੰਨਾਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵੀ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਸੰਗਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਸੰਗਮ ਨੂੰ ਅਦਵੈਤ / ਗੈਰ-ਦਵੈਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਉਹੀ ਅਡਵਾਈਟਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਇਹ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਸਿਰਫ ਕਹਾਣੀਆਂ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅਤਿਵਾਦ ਜਾਂ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਣਮਨੁੱਖੀ ਧਾਰਮਿਕ ਕਾਰਜ ਕੁੰਡਲਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਅਤਿ ਲਾਲਸਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਹੀ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ                            

 ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀ ਕਈ ਵਾਰ ਸੁਸਤ, ਬੋਰਿੰਗ, ਕੰਜਰੀ, ਅਣਮਨੁੱਖੀ ਅਤੇ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੌਤ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦੇ। ਆਪਣੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੀਵਨ-ਮੌਤ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ-ਬਦਨਾਮੀ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ-ਦੁਖ ਵਰਗੀਆਂ ਦੁਵਿਧਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇਹ ਗੈਰ-ਦਵੰਦਤਾ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਧਾਰਮਿਕ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਅਣਮਨੁੱਖੀ ਕਾਰਜਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਸਮਤਾ / ਅਡਵਾਈਟਾ / ਸਮਾਨਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੌਤ, ਮਾਣਹਾਨੀ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਡਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੀਵਨ-ਮੌਤ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ-ਬਦਨਾਮੀ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਗਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਅਦਵੈਤ ਨਾਲ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉੰਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵਸ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਭਾਵ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਅਦਵੈਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਧਾਰਮਿਕ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਅਣਮਨੁੱਖੀ ਕਾਰਜਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਦਵੈਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਧਾਰਮਿਕ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਮਿਡਲ ਵੇਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਤੁਲਿਤ ਅਤੇ ਤਾਂਤਰਿਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੌਲੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਰੂਹਾਨੀ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇਸ ਅਤਿ ਚਾਹਤ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਗੈਰ ਮਨੁੱਖਤਾਵਾਦੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿਰਫ ਕੁਝ ਕੁ ਸਫਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਨਰਕ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਲਈ ਕਈ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਨਰ ਜਨਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਰਾਸ਼ ਅਤੇ ਅਣਮਨੁੱਖੀ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਮਝ ਸਕੇ ਕਿ ਉਸਦੀ ਆਤਮਕ ਖੇਤੀ ਦੀ ਘਾਟ ਉਸਦੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए यहाँ क्लिक करो

Please click here to view this post in English

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਹਿਸ੍ਰਸਾਰ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਆਉਂਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਕੋਰੋਨਾ (ਕੋਵਿਡ-19) ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ

ਇਹ ਪੋਸਟ ਡਾਕਟਰੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਵਿਕਲਪ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇਸਦੇ ਪੂਰਕ ਹੈ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਕੋਰੋਨਾ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੋ।

ਦਿਮਾਗ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਬੋਸ ਹੈ। ਉਹ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਸੁਚਾਰੂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਸੰਦੇਸ਼ ਹਾਰਮੋਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਕੁਝ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਰਵ ਸੰਕੇਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਥੋਂ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਘੁਮਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਅਸੀਂ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਜੋ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ ਇਸਨੂੰ ਸਰੀਰ ਵੱਲ ਲਿਜਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੱਕਰਾਂ ‘ਤੇ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਮੈਸੇਂਜਰ ਰਸਾਇਣਾਂ ਦੇ ਗਠਨ ਨੂੰ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਸੰਚਾਰਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਤਾਕਤ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਈ-2 ਵਾਰ ਉਭਰਨ ਅਤੇ ਬਦਲ ਰਹੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਧੁੰਦਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਮਨ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈ ਕੇ ਭਟਕਦਾ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਹੱਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਇਕੋ ਇਕ ਮਨਪਸੰਦ ਚਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਚਮਕ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਰਸਾਇਣ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿਚ ਲਿਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਸਾਇਣ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੀ ਬਹੁਤ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਕੋ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਆਦਮੀ ਦਾ ਮਨ ਵੀ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਤਮਕ ਤਰੱਕੀ ਵੀ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਹੜੀ ਮੁਕਤੀ ਵੱਲ ਖੜਦੀ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਮ੍ਰਿਤ (ਅਮ੍ਰੋਸ਼ੀਆ) ਹੈ ਜੋ ਸਹਿਸ੍ਰਾਰ ਤੋਂ ਉੱਗਦੀ ਹੈ

ਯੋਗਾ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸੂਰਜ ਚੰਦਰਮਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਹਸਰਾ ਚੰਦਰਮਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਬਿੰਦੂ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧੀ ਚੱਕਰ ਸੂਰਜ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਅਨੰਦ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅੱਗੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਾਨੂੰ ਕੋਰੋਨਾ ਵਰਗੀਆਂ ਘਾਤਕ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਯੋਗਾ ਅਭਿਆਸ ਵਿਚ ਇਹ ਵੀ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਮੁੱਲਾਧਾਰ (ਸ਼ਕਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਚੱਕਰ) ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਸੱਪ ਦੇ ਰਸਤੇ ਸਹਸ੍ਰਾਰਾ (ਸੱਪ ਦਾ ਫਣ) ਤੱਕ ਚੁੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤਦ ਇਸ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਸਾਰੇ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਤਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਵੀ ਇਹੀ ਅਰਥ ਹੈ।

ਸਹਿਸਰਾ ਤੋਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਕੈਚ ਬਨਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ

ਸਿਰ-ਗਰਦਨ ਦੀ ਹੱਦ ਦੇ ਬਾਹਰ ਵਾਲੀ ਤਿੱਖੀ-ਲੰਬਕਾਰੀ ਲਾਈਨ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੈ

ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਕੈਚਾਂ ਦੀ ਰੇਖਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚਮਕਦਾਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਸੱਪ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਹੇਠਾਂ ਲਿਆਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ

ਵਿਸ਼ੂਧੀ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਚੱਕਰ ਤੱਕ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਸੱਪ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਵੀ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਚੱਕਰ ਤੱਕ ਗਰਦਨ ਸਿੱਧੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦੇ ਹੇਠਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਲਈ ਗਰਦਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਮੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਠੋਡੀ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਜਲੰਧਰ ਬੰਦ (ਚਿਨ ਲੌਕ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਕਲਪਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੱਪ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਨੀਵਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਨਾਹਤ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ, ਸਹਿਸ੍ਰਾਰ ਅਤੇ ਅਨਾਹਤ ਚੱਕਰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਪੁਲ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹਸਰਾਰ ਅਤੇ ਮਨੀਪੁਰ ਚੱਕਰ; ਸਹਸ੍ਰਸਾਰ ਅਤੇ ਸਵਾਧਿਸਟਨ ਚੱਕਰ; ਅਤੇ ਸਹਿਸਰਾ ਅਤੇ ਮੁਲਾਧਰ ਚੱਕਰ ਵੀ ਆਪਸ ਵਿਚ ਜੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ, ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਸਾਰੀ ਬਾਇਓਕੈਮਿਸਟਰੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਕੋਰੋਨਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਨ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ

ਪੁਰਾਣੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਰੋਗਾਣੂਨਾਸ਼ਕ ਦਵਾ ਅਤੇ ਟੀਕੇ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਫਿਰ ਵੀ ਲੋਕ ਤੰਦਰੁਸਤ ਸਨ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਉੰਨਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਲਈ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਉੰਨਾਂਦੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਯੋਗੀ ਕਦੇ ਬਿਮਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਸਨ।

ਪੁਰਾਣੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਸਾਹ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਰਦੇ ਸਨ। ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਵੀ ਸਾਹ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਸਾਹ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਗਲ਼ੇ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਿਸ਼ੁਧੀ ਚੱਕਰ ਗਲੇ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਅਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਝਰਨਾ ਵੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਸਹਿਸ੍ਰਸਾਰ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੂਧੀ ਚੱਕਰ ਤੱਕ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੋਂ ਜਾਹਿਰ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਗਲੇ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਯੋਗੀਆਂ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਤਦ ਹੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਅਰਥਾਤ ਜੀਵਨ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਾਨੂੰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਜੋਂ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈ

ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦੇਵਤੇ ਦਾ ਮੰਦਰ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਛੋਟੀ ਮਾਤਾ ਰੋਗ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਸ਼ੀਤਲਾ ਮਾਤਾ ਦਾ ਮੰਦਰ। ਉਸ ਦੇਵੀ ਮਾਤਾ ਦਾ ਮੰਦਰ ਵਗਦੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਠੰਡੀ ਜਗ੍ਹਾ ‘ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਬੁਖਾਰ ਉਸ ਠੰਡੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਠੰਡਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਅੱਜ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੰਦਰ ਸ਼ੇਸ਼ ਹਨ। ਦਰਅਸਲ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਮਜਬੂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਇਮਿਯੂਨ ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਮਜਬੂਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

Please click here to read this post in English

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए यहाँ क्लिक करें

ਕੁੰਡਲਨੀ ਨਾਲ ਕੋਰੋਨਾ ਤੋਂ ਬਚਾਵ, ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਹੈ ਜੋ ਜਾਨਲੇਵਾ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਕੋਰੋਨਾ ਵਿਸ਼ਾਣੂ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਭਿਆਨਕ ਸਥਿਤੀ

ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਪਹੁੰਚੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪਏਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਿੱਧੇ ਵਿਗਿਆਨ ਦੁਆਰਾ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਚੀਜ ਪਾਰਗਮਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਇਸ਼ਟ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹੀ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਇਸ਼ਟ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੁਕਤੀ ਪੱਕੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇੰਨਾ ਪੱਕਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਰਲੋਕ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਨਿਰਵਿਘਨ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਸਕੇ। ਇਹ ਵੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦੁਆਰਾ ਸਿੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਪੁਲਾੜ ਯਾਨ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖਿੰਚਾਵ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਪਰ ਚਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ਼ਟ ਦੀ ਯਾਦ ਤੋਂ ਵੀ ਇਹੀ ਤਾਕਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਉਸੇ ਇਸ਼ਟ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਰਾਜਾ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਨੂੰ ਇਸ਼ਟ ਦੇ ਸਿਮਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੀ

ਰਾਜਾ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ‘ਤੇ ਕੇਂਦਰਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਮਿਲੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਖਟਵਾਂਗ ਨੂੰ ਪਤਾ ਚੱਲਿਆ ਕਿ ਉਹ 1 ਘੰਟੇ ਬਾਅਦ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਧਿਆਨ ਆਪਣੇ ਮਨਪਸੰਦ ਇਸ਼ਟ ‘ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਰੂਹਾਨੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਮਿਲੀ।

ਇਸੇ ਲਈ ਮੇਰੀ ਨਾਨੀ ਜੀ ਕਹਿੰਦੀ ਸਨ ਕਿ ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਅਸਾਨ ਹੈ। ਅੱਜ ਕੱਲ, ਡਾਕਟਰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਸੇ ਬਿਮਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਕਦੋਂ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਕਿੰਨੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਭਿਆਸ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਕੋਰੋਨਾ ਵਿਸ਼ਾਣੂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ

ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਆਦਮੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਹੁਤ ਆਰਜ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਾਧਨਾ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਕੋਰੋਨਾ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਿਛਲੀ ਇਕ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਸੰਬੰਧੀ ਦੂਜੀਆਂ ਕੁੰਡਲਨੀ ਪੋਸਟਾਂ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਆਦਮੀ ਅਜੇ ਵੀ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਸਨੂੰ ਅਧਿਆਤਮਕ ਆਜ਼ਾਦੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੇਗੀ ਜਾਂ ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਅਸਾਨ ਬਣਾ ਦੇਵੇਗੀ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਤਾਲੂ ਅਤੇ ਗਲ਼ੇ’ ਤੇ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰੋ

ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਹਰ ਚੱਕਰ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਤਾਲੂ ਚੱਕਰ, ਸ਼ੁੱਧਕਰਨ/ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧੀ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਅਨਾਹਤ ਚੱਕਰ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਇਨ੍ਹਾਂ ਇਲਾਕਿਆਂ ‘ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਥੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਖੂਨ ਸੰਚਾਰ ਵਿਚ ਵਾਧਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਖੂਨ ਦੇ ਗੇੜ ਦੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਹੋਣ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਖੂਨ ਸੰਚਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਨੀ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਅਦਵੈਤ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਸਰੀਰ ਦੇ ਸੂਖਮ ਸਿਪਾਹੀ ਇਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਕੀਟਾਣੂਆਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਣੂਆਂ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਧਾਰਣ ਕਸਰਤ ਨਾਲ ਖੂਨ ਦਾ ਗੇੜ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਤਾਲੂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਪਿੱਛੇ ਪਿਆ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਮਾਸ ਦੀ ਉਂਗਲ ਵਰਗੀ ਬਣਤਰ ਲਟਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਗਲੇ ਵਿਚ ਖਰਾਸ਼ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਥੇ ਦਰਦ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਚੱਕਰ ਗਰਦਨ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਥਾਈਰੋਇਡ ਗਲੈਂਡ ਵੀ ਹੈ। ਅਨਾਹਤ ਚੱਕਰ ਛਾਤੀ ਵਿਚ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਸਤਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੁਧੀ ਅਤੇ ਅਨਾਹਤਾ ਦੋ ਚੱਕਰਵਾਂ ਦੇ ਅਗਲੇ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਦੇ-ਦੋ ਭਾਗ ਹਨ, ਜੋ ਇਕ ਸਿੱਧੀ ਕਾਲਪਨਿਕ ਲਾਈਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਦੋ ਤੋਂ ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ, ਇਹ ਚੱਕਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਲੱਭੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਕਰਾਂ ਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੁੰਗੜਨ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਿਲਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਨਸਨੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਚੱਕਰ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें                                    

Please click on this link to view this post in English

ਕੁੰਡਲਨੀ ਇਕ ਕਾਰੀਗਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਾੜੇ ਮੌਸਮ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਦਵੈਤ ਨੂੰ ਅਡਵੈਤ ਵਿਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੌਸਮ ਦੇ ਬਦਲਣ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ (ਸਰਦੀ ਦੀ ਉਦਾਸੀ ਸਮੇਤ) ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਦੋਸਤੋ, ਇਸ ਸਾਲ ਮੌਸਮ ਨੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ। ਕੜਕੇ ਦੀ ਠੰਡ ਦਾ ਬਾਰ -2 ਹਮਲਾ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ। ਪਰ ਮੇਰੀ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਕੋਈ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿੱਤਾ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮੌਸਮ ਖਰਾਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਹਰ ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤਣਾਅ ਦੀ ਘਾਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਰਮਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿਚ ਚੁਸਤੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੀਂਹ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਣ ਦਾ ਇਕ ਵੱਖਰਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।

ਬਦਲਦਾ ਮੌਸਮ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਸਿਹਤ ਲਈ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਹੈ

ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਮੌਸਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਢਾਲਣ ਲਈ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਿਨ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਲਈ ਜੋਖਮ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਸੀਜ਼ਨ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਖਤਰੇ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਾਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀਆਂ ਅਚਾਨਕ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਧੁੱਪ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਬੱਦਲ ਛਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੌਸਮ ਇਕਦਮ ਠੰਡਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਿਰੰਤਰ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਉਚਾਈ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਮੌਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਵੀ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਯੋਗਾ ਤਿੱਬਤ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਫਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕੁੰਡਲਨੀ ਨੂੰ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਚਮਕਣ ਦੇ ਯੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਮੌਸਮਾਂ ਦੀ ਤਬਦੀਲੀ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਦਵੈਤ ਨੂੰ ਅਡਵਾਈਟਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ

ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਦਵੈਤ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਾਥ-2 ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਬਦਲਦਾ ਮੌਸਮ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦਾ ਜਿੰਨਾ ਮਨ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਬਦਲਦਾ ਮੌਸਮ ਖੁਦ ਵੀ ਦਵੰਦ-ਰੂਪ ਹੈ (ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਮਾੜੇ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ), ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਮਨ ਨੂੰ ਦਵੈਤ ਨਾਲ ਵੀ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਨ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਮਾੜੇ (ਚਾਨਣ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ) ਵਿਚਕਾਰ ਝੂਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਵੈਤ ਮਨ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ। ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਬਿਮਾਰ ਦਿਮਾਗ/ਮਨ ਹੈ।

ਅਦਵੈਤ ਕੁੰਡਲਨੀ ਯੋਗਾ ਨਾਲ ਨਿਰੰਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਦਲਦੇ ਮੌਸਮ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਦਵੈਤ ਨੂੰ ਮਨ ਤੇ ਹਾਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਇਹ ਬਦਲਦੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਦਵੈਤ ਨੂੰ ਅਦਵੈਤ ਵਿਚ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਚੰਡ ਅਦਵੈਤ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਅਦਵੈਤ ਸਿਰਫ ਦਵੈਤ-ਭਾਵ ਤੋਂ ਬਣਇਯਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਕੁਸ਼ਲ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕੁੰਡਲਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅਰੰਭ ਤੋਂ ਹੀ ਲੋਕ ਯੋਗਾ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਲਈ ਪਹਾੜਾਂ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦਵੈਤ ਭਾਵ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲਨੀ-ਮਿਸਤਰੀ ਅਦਵੈਤ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦੀ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਨੀ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਤਣਾਅ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸੰਦ ਹੈ

ਖ਼ਾਸਕਰ ਸਵੇਰ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਘਾਟ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਉਦਾਸੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਨੀ ਜਦੋਂ ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਮਨ ਵਿਚ ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਤੀਬਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਤਣਾਅ/ਉਦਾਸੀ ਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

कृपया इस पोस्ट को हिंदी में पढ़ने के लिए इस लिंक पर क्लिक करें                                     

Please click on this link to view this post in English